Kibris

Γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, οἱ Ὀθωμανοὶ μᾶς γλίτωσαν ἀπὸ τοὺς δικούς μας, ποὺ θὰ παραχωροῦσαν τὰ πάντα προκειμένου νὰ ἑνωθεῖ τὸ Νησί. Ὁ ἀπὸ μηχανῆς Τοῦρκος ζήταγε 105 ἐνῶ ὁ Κύπριος παραχωροῦσε συμβιβαστικὰ τὰ 101, κάνοντας ἀκόμη καὶ τοὺς δικούς μας νὰ ἀγανακτήσουν μὲ τὸν Ὀθωμανό -προσωρινά, βεβαίως. Ὅπως συμβαίνει ἀπὸ τότε ποὺ ὁ, κατὰ παράβαση τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων, ἀρχιεπίσκοπος-πολιτικὸς ἡγέτης ἀποφάσισε ex cathedra ὅτι ἡ Διζωνικὴ Δικοινοτικὴ Ὁμοσπονδία εἶναι ἀναγκαῖοΝ κακόΝ διὰ τὴν Κύπρο.

Γιατὶ κι ἐμεῖς πιστεύουμε στὴν ἕνωση τῆς Κύπρου. Ὅπως ὅλοι. Ἀλλὰ στὴν ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὄχι μὲ τὴν Τουρκία. Καὶ δὲν βιαζόμαστε νὰ πουλήσουμε τὰ δικαιώματά μας. 50 χρόνια εἶναι πολὺ λίγα ἂν σκέφτεσαι ὅπως οἱ Βυζαντινοί.

cebacf8dcf80cf81cebfcf82-ceb3cf81ceb1cebccebcceb1cf84cf8ccf83ceb7cebccebf-cebdceb9cebaceb7cf86cf8ccf81cebfcf82-cf86cf89cebaceb1cf82

221728-36b

This entry was posted in Ελλάδα, Τούρκοι and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Kibris

  1. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Ὁ Θεὸς νὰ σχωρνᾶ καὶ τὸν Τάσσο Παπαδόπουλο (κι ἂς ἦταν Μακαριακός …),
    ὁ ὁποῖος διασφάλισε τὴν ὑπερδεκατετραετῆ (μετὰ τὸ 2004) ἐπιβίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, στὶς ἑστίες του,
    στὸ πλαίσιο ἑνὸς (ἑλληνικοῦ κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον) καὶ δημοκρατικοῦ κρατικοῦ μορφώματος.
    Ἀλλιῶς,
    θά ᾽χαμε σήμερα Νέα Πάφο καὶ Νέα Λευκωσία, ἐδῶ, στὴν Μητρόπολι, κατὰ τὸ πρότυπο τῶν Ρωσοποντίων στὸ Μενίδι.
    Δεκατέσσερα ἢ σαραντατρία χρόνια στὴν μακρὰ διάρκεια, ἀσφαλῶς, δὲν εἶναι τίποτε.
    Εἶναι, ὅμως, κάτι,
    ἂν ὡς ἐναλλακτικὴ λύση καραδοκῆ ὁ «αἰφνίδιος» θάνατος μιᾶς ἐθνικῆς κοινότητας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η Ἀνώνυμος λέει:

    Δὲν φοβᾶμαι δὲ τοὺς Κυπρίους τόσο,
    ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀντοχὴ στὴν μακρὰ διάρκεια
    (διότι ἀποδείχθηκαν πλειστάκις σκληρὰ καρύδια),
    ὅσο τοὺς φοβικοὺς Ἑλλαδίτες τοῦ 2017 μ. Χ.
    (Ὁ καθεὶς ἀντιλαμβάνεται τὸ γιατί).

    Τὸ ἀποδίδει καὶ τὸ συνοψίζει (γιὰ τοὺς Κυπρίους) ὡραιότατα ὁ ποιητής τους
    (Νομίζω ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν Κ. Μόντη) :

    » Χρόνια σκλαβκιὲς ἀτέλειωτες,
    τὸν μπάτσον τζιαὶ τὸν κλῶτσον τους.
    Ἐμεῖς τζιαμαί!
    Ἐλιὲς τζιαὶ τερρασσιὲς
    πάνω στὸν ρότσον τους.»

    [τερρασιά : ἡ χαρουπιά, κυρίαρχο δέντρο στὴν κυπριακὴν ὕπαιθρο
    ρότσος : ὁ βράχος (ἀπὸ τὸ μεσαιωνικὸ γαλλικὸ roc) καὶ κατ᾽ ἐπέκτασιν «τὸ ἔδαφός τους»]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s