14-7-1789

Ντελακρουά Γαλλικὴ ἐπανάσταση

Ἡ σωματειακὴ ὀργάνωση τῆς κοινωνίας καταργήθηκε καὶ ἡ πλειονότητα τῶν θρησκευτικῶν ἑνώσεων διαλύθηκε. Ὡστόσο, ἡ ἀπειλὴ τῆς ἀντεπανάστασης ἀνάγκασε τὴ Συνέλευση νὰ ἀφήσει τὶς πολιτικὲς ἑταιρεῖες ἐλεύθερες νὰ πολλαπλασιάζονται… ἀργότερα…ἡ Συνέλευση υἱοθέτησε, λίγο προτοῦ διαλυθεῖ, ἕναν κατασταλτικὸ νόμο ἐναντίον τῶν λεσχῶν. Γιὰ τὴν οἰκονομικὴ ἐλευθερία ἀπαιτοῦνταν ἁπλῶς νὰ καταργηθοῦν οἱ ἐπαγγελματικὲς συντεχνίες […] Ὅσο γιὰ τὸ προλεταριάτο, ἡ μόνη στιγμὴ ποὺ ἀσχολήθηκαν μαζί του ἦταν προκειμένου νὰ ἐπικυρώσουν, μὲ νόμο τοῦ Λὲ Σαπελιὲ στὶς 14 Ἰουνίου 1791, τὴν ἀπαγόρευση τῶν ἐργατικῶν συντροφιῶν καὶ τῶν ἀπεργιῶν. Ἑπομένως, ἡ Συντατικὴ ἀρνήθηκε στοὺς ἐργάτες τὸ μέσο μὲ τὸ ὁποῖο μποροῦσαν νὰ ὑπερασπιστοῦν τὸ μισθό τους, ἐνῶ ταυτοχρόνως ἀπέκρουε τὴν ἐπιβολὴ ὁποιασδήποτε διατίμησης στὰ τρόφιμα. Καθὼς διατήρησε τὰ ἐργαστήρια τῆς πρόνοιας, προσέφερε δουλειὰ στοὺς ἐργάτες γιὰ ἕνα διάστημα -δὲν σκόπευε ὅμως διόλου νὰ τοὺς ἀναγνωρίσει ὁποιοδήποτε σχετικὸ δικαίωμα, καὶ τὸν Μάιο τοῦ 1791 διέταξε νὰ τὰ κλείσουν καὶ αὐτά. Τὸ μόνο ποὺ ἔγινε δεκτὸ ἦταν νὰ δοθεῖ κάποια βοήθεια στοὺς ἀναπήρους· δυστυχῶς, καὶ αὐτὴ ἦταν μόνο θεωρητική. Ἡ πρόνοια κάθε ἄλλο παρὰ ἀναπτύχθηκε, ἀντιθέτως δέχτηκε καίριο πλῆγμα ὅταν ἐξαφανίστηκαν οἱ ἐλεημοσύνες τοῦ κλήρου. Ἐπομένως οἱ μισθωτοὶ καὶ οἱ πένητες δὲν ἀποκόμισαν κανένα κέρδος ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση

Georges Lefebre, Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, μετ. Σπ. Μαρκέτος, Ἀθήνα 2003, σσ. 178, 193-194

Ὁ Νίτσε ἔλεγε νὰ τὰ χτυπᾶς μὲ ἕνα σφυρί. Τὰ Εἴδωλα. Πιὸ ὡραῖο εἶναι, ὅμως, νὰ τὰ ἀναποδογυρίζεις καὶ νὰ τὰ ἀφήνεις σὲ δημόσια θέα.

Στὴν εἰκόνα τοῦ Ντελακρουά, νεαροὶ χρήσιμοι ἠλίθιοι, μισθωτοὶ ἢ πένητες, συμμαχοῦν μὲ τοὺς ἀστοὺς «ἀπελευθερωτές τους» καὶ μιὰ ξεβράκωτη. Ἡ «ἀπελευθέρωση ἀπὸ τοὺς παπάδες» ἦταν γνωστό δὲν μποροῦσε νὰ γίνει ἀλλιῶς ὅτι θὰ σήμαινε τὴν ὑποδούλωση, κι ἐσωτερίκευση τῆς ὑποδούλωσης, στοὺς μικροὺς γήινους ψευτοθεούς: Ὅσους ἔχουν χρῆμα.

Υ.Γ. Καὶ δὲν χρειάζεται νὰ εἶσαι μὲ… τὴ Μαρία Ἀντουαννέτα γιὰ νὰ τὰ λὲς αὐτα. Ἥμαρτον, 200 χρόνια μετά.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Δύση and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to 14-7-1789

  1. Ο/Η M. λέει:

    Ένα είναι η οικονομική βελτίωση της θέσης λιγότερο ευνοημένων και άλλο η συνολική αποτίμηση μιαςεπαναστατικής διαδικασίας, οι σημαντικότερες συνέπειες της οποίας ενδέχεται να πρέπει να εντοπιστούν σε διαστάσεις μη-υλικές. Θέλω να πω, κάτι πρέπει να οσμιστηκε σωστά ο αγράμματος Γέρος (η Γαλλική Επανάσταση κ ο Ναπολέων κλπ)…

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Φυσικά, δὲν ἔχει νόημα ἡ κατάκριση ἀπὸ τὴ σκοπιὰ τῆς ἀφοσίωσης στὸ γαλλικὸ θρόνο (ὁ Κολοκοτρώνης σωστὰ ἔλεγε ὅτι «προηγουμένως» ὁ κόσμος ἔβλεπε τοὺς βασιλάδες σὰν θεούς). Ὁ Κοραῆς, ποὺ τὰ βίωσε ἀπὸ πρῶτο χέρι, ἦταν λίγο πιὸ διστακτικός. Ὅσα προνόμια δίνονται στοὺς ἀπὸ κάτω δίνονται διὰ τὴς ἀπαξίωσής τους. Π.χ. ἐλευθερία τοῦ λόγου ἔχουμε καὶ τώρα, μόνο ποὺ ἡ φωνὴ χάνεται μέσα στὸ πλῆθος καὶ στὰ μεγάλα ΜΜΕ. Τὸ ἴδιο γιὰ τὴν ψῆφο.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s