Ζέστα

Περπατώντας κάτω ἀπὸ τὸν καυτερὸ ἥλιο στὰ πρὸς δῆθεν ἱπποδάμεια στενὰ τοῦ μεταπολεμικοῦ Μηδενός, σκέφτεσαι ὅτι στὴν ἑλληνιστικὴ καὶ βυζαντινὴ ἐποχή, στὶς μεσογειακὲς πόλεις, προνοοῦσαν ὥστε τὰ πεζοδρόμια νὰ βρίσκονται -τουλάχιστον τῶν σημαντικότερων δρόμων- στεγασμένα ὑπὸ τὰ κτήρια, καὶ ὅτι ὑπῆρχαν στοὲς μὲ κολῶνες. Ὅπως, γιὰ παράδειγμα, στὴν σημερινὴ Ἀριστοτέλους στὴ Θεσσαλονίκη. Τὰ κτήρια μπορεῖ νὰ ἦταν ἀκόμη καὶ ἑπταώροφα, ὅπως στὴν ρωμαϊκὴ-βυζαντινὴ Ἑρμούπολη τῆς Αἰγύπτου καὶ τὴν Ἀλεξάνδρεια ἢ στὴν βυζαντινὴ Κωνσταντινούπολη. Κι ἐναλλακτικὰ ἢ συμπληρωματικά, τὰ χαμηλότερα κτίσματα εἶχαν τὴν ἐσωτερική τους αὐλή, μὲ τὰ δέντρα γιὰ σκιά, μὲ τὸ πηγάδι.

Γιὰ παράδειγμα, σὲ ἕνα συμβόλαιο ἀγοραπωλησίας σπιτιοῦ στὴν Θεσσαλονίκη τοῦ 1327, ἀναφέρεται ἡ ὕπαρξη καμάρων μὲ κολῶνες ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ δρόμου. Ἔτσι, οἱ διαβάτες προστατεύονταν τόσο ἀπὸ τὴ βροχὴ ὅσο καὶ ἀπὸ τὴ ζέστη, ἀλλὰ καὶ ὁ ἰδιοκτήτης εἶχε ἐπιπλέον χῶρο.

Ἀστικός, γηγενὴς πολιτισμός. Ἕτοιμος γιὰ χρήση. Ἐμεῖς, φυσικά, εἴμαστε Εὐρωπαῖοι.

Advertisements
This entry was posted in παράδοση, Ύστερη Αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη, Ρωμανία, βυζαντινή αρχιτεκτονική and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s