Μανιχαῖοι καὶ Βογόμιλοι ἤ: Ἀριστερὸς ἀντιεξουσιασμὸς γιὰ γέλια.

Εἶναι κοινὸ μυστικὸ ὅτι οἱ Ἀριστεροὶ τοῦ 19ου αἰ. ἔψαχναν μανιωδῶς γιὰ παραδείγματα κομμουνισμοῦ κατὰ τὸ παρελθὸν ἢ γιὰ ἀντιλήψεις κομμουνιστικές. Ἀπὸ τὴν φανταστικὴ ἐξισωτικὴ πρωτόγονη κοινωνία καὶ τὶς μητριαρχικὲς ὑστερίες ὣς τὸν Σπάρτακο. Ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου αὐθαίρετες προεκτάσεις τῶν ἰδεῶν τους. Ἔτσι κάνουν ὅλοι, βέβαια, γιὰ νὰ εἴμαστε δίκαιοι. Οἱ Ἀριστεροὶ περισσότερο -γιὰ νὰ εἴμαστε δίκαιοι, πάλι. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ὑποστηρίζουν μὲ πεῖσμα «ἐπιστήμονα» ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐθνικὴ συνέχεια 2.000 καὶ 3.000 χρόνων, διατυπώνουν ἀνερυθρίαστα τὴν ἄποψη ὅτι ὑπάρχει κομμουνισμὸς 20.000 ἐτῶν.

Μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς ὀνειρώξεις περὶ ἀπώτατου κομμουνισμοῦ, ποὺ ἀφορᾶ καὶ τοὺς σημερινοὺς Ἀριστεροὺς ἢ ἀντιεξουσιαστές, εἶναι ἡ περίπτωση τῶν Βογόμιλων τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου. Οἱ Ἀριστεροί, στὰ πλαίσια τῆς ἀντίληψης ὅτι ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἐχθροῦ τους εἶναι φίλος τους ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν παραπάνω ἀντίληψη περὶ ἀνεύρεσης ἰδεολογικῶν προγόνων, δὲν τσιγκουνεύονται οὔτε bytes οὔτε κλάμα γιὰ τοὺς καταπιεσμένους ἀπὸ τὴ βυζαντινὴ Ὀρθοδοξία Βογόμιλους. Κλαῖνε ἄπειρα γιὰ τὴν «κακομεταχείριση / καταστροφή τῶν βογομιλικῶν νεκροταφείων στὴ Μακεδονία», φυσικὰ ἐξαιτίας τῆς μισαλλοδοξίας τῆς ἑλληνικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, αὐτοὶ οἱ ὑπερευαίσθητοι, τῶν ὁποίων οἱ (ὑπερευαίσθητοι) ὁμοϊδεάτες δήλωναν (τὸ 1935) καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ δηλώνουν ὅτι χαίρονται μὲ τὴν καταστροφὴ σὲ ὁλόκληρη τὴ Μικρὰ Ἀσία τῶν ὀρθόδοξων νεκροταφείων, ἐκκλησιῶν, μνημείων κ.λπ. («Ὄχι μόνο δὲ λυπηθήκαμε γιὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιδιώξαμε»).

Στὰ πλαίσια, λοιπόν, τῆς στρατηγικῆς τους «ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἐχθροῦ μου εἶναι φίλος μου», ἐκστασιάζονται μὲ μιὰ ἄκρως δυιστικὴ σέχτα, τῶν Βογόμιλων κατὰ τὸν βαλκανικὸ Μεσαίωνα, σέκτα ἡ ὁποία πρέσβευε μιὰ στάση ζωῆς ὄχι ἁπλῶς ἠθικὰ αὐστηρὴ ἀλλὰ καὶ μισόκοσμη. Οἱ Βογόμιλοι εἶχαν ἱεραρχία (οἱ τέλειοι καὶ οἱ κατηχούμενοι). Γιὰ νὰ περάσεις ἀπὸ τὸ λαὸ (τοὺς «κατηχούμενους»)  στοὺς «τέλειους» ἔπρεπε νὰ χωρίσεις τὸν / τὴ σύζυγο. Ἦταν, λοιπόν, ἐνάντιοι στὸ γάμο καὶ τὶς σεξουαλικὲς σχέσεις. Ἀντίθετα, καὶ χαρακτηριστικά, τόσο οἱ μοναχοὶ ὅσο καὶ ἡ Ἐκκλησία θεωροῦσαν ἀπαράδεκτο νὰ βδελύσσεται κάποιος τὸ γάμο. Οἱ Βογόμιλοι ἦταν ἐνάντιοι στὴν κρεωφαγία καὶ τὴν οἰνοποσία γιατὶ ἔτσι προσκολλᾶσαι στὴν ὕλη(!). Εἶναι τελείως κωμικὸ νὰ διαβάζεις ὕμνους πρὸς τὸν Βογομιλισμὸ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ θεωροῦν αὐτονόητο ἀνθρώπινο δικαίωμα καὶ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἐκδήλωση τὸν διονυσιασμὸ καὶ τὴν σεξουαλικὴ ἐλευθεριότητα -αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ὁποῖα οἱ Βογόμιλοι καταδίκαζαν αὐστηρά. Οἱ ἀλαζόνες τῶν δυὸ τελευταίων αἰώνων δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ μεσαιωνικὴ κοινοκτημοσύνη ἦταν ἀξεχώριστη ἀπὸ τὴν μεταφυσικὴ καὶ τὸν ἀσκητισμὸ ἢ τὸν σκληρότερο ἠθικισμό. Ὅταν κάποιος προσπαθήσει νὰ ἀποσπάσει τὸ ἕνα γιὰ νὰ τὸ φέρει στὰ πρόσφατα καλούπια του, μόνο τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια διαστρέφει. Πόσο μᾶλλον ὅταν πρόκειται περὶ μισόκοσμων δυιστῶν κι ὄχι Χριστιανών.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁρισμένοι Χριστιανοὶ βλέπουν ἀντίστοιχα ἀλλὰ χριστιανικὰ κινήματα μὲ συμπάθεια. Εἴτε γιατὶ κατανοοῦν τὶς ἀνισότητες τῆς χριστιανικῆς κοινωνίας ὣς τὸν 16ο-17ο αἰ. εἴτε γιατὶ θέλουν νὰ ἔχουν κοινὰ σημεῖα διαλόγου μὲ ἐκείνους ποὺ έκαιγαν ἐκκλησίες. Ἐγὼ στὰ κινήματα αὐτὰ δὲν βλέπω παρὰ βία ὥστε νὰ ἔρθει βιαίως, δηλαδὴ στανικῶς, μιὰ ὥρα ἀρχύτερα ἡ «Βασιλεία τοῦ Θεοῦ». Κι ἕνα πρόδρομο τῶν τηλευαγγελιστῶν. Μεταξὺ τῆς μεσσιανικῆς αἵρεσης (δυιστικῆς ἢ χριστιανικῆς) καὶ τῆς ἔμμεσης ἢ ἄμεσης εὐλογίας τῆς ἀνισότητας τῶν χριστιανικῶν κοινωνιῶν τοῦ Μεσαίωνα, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει κάποιος τρίτος χῶρος.

Φυσικά, οἱ ἀπόψεις περὶ ἀντιεξουσιαστῶν Βογόμιλων δὲν στέκουν γιατὶ ἁπλὰ κάθε αἵρεση ἤθελε τὴν κρατικὴ ἐπικράτησή της κι ὄχι τὴν κατάργηση τῶν ἱεραρχιῶν γενικά. Οἱ Μανιχαῖοι (οἱ πρόγονοι τῶν Βογόμιλων), γιὰ παράδειγμα, ὅπως ἀναφέρει ὁ Θεοφάνης, ἀφοῦ προσηλύτισαν κάποιον πέρση πρίγκιπα (γιὸ τοῦ βασιλιᾶ) στὴ σέκτα τους, ἤθελαν νὰ τὸν ἀνεβάσουν στὸ θρόνο ὥστε νὰ γίνει κρατικὴ ἡ θρησκεία τους. Βεβαίως, ἐνάντια στὰ ἀριστεροπαγανιστικὰ ἀστεῖα, εἶναι γνωστὸ ἢ ἄγνωστο ὅτι ὁ «χωρὶς παπάδες καὶ μονοθεϊστικὰ δόγματα» Διοκλητιανὸς μὲ νόμο ὅρισε νὰ καίγονται ζωντανοὶ οἱ Μανιχαῖοι μαζὶ μὲ τα βιβλία τους. Οἱ ἀντιεξουσιαστὲς καὶ ἀριστεροπαγανιστὲς εἶναι πολὺ πρόσφατοι, μικροὶ καὶ «λίγοι», γιὰ νὰ γράψουν μιὰ ἀντικειμενικὴ ἱστορία τῶν Διώξεων -πόσο μᾶλλον νὰ τὴν ἀντιληφθοῦν.

Ὁ «ἀντιεξουσιασμὸς» τῶν Ἀριστερῶν καὶ ἀναρχικῶν ἔχει ἡμερομηνία λήξεως: τὴν ἡμέρα ποὺ καταλαμβάνουν τὴν ἐξουσία. Τότε, ἡ ἐξουσία παύει νὰ εἶναι δημιούργημα τοῦ διαβόλου, καὶ ἡ κατοχή της εἶναι ὕψιστο καθῆκον. Ὅλες αὐτὲς τὶς συγκινητικὲς ἱστορίες περὶ καλῶν ἀντιεξουσιαστῶν Βογόμιλων ποὺ πολέμησαν τὴν κακιὰ Ἐξουσία οἱ Ἀριστεροὶ ὑπερασπιστὲς τῶν Βογόμιλων ἂς τὶς ποῦνε καλύτερα σὲ τίποτε βλαμμένους, σὰν τὰ ἀνθρωπάκια τοῦ ὀργουελιανοῦ «1984», τὰ ὁποῖα ξέχναγαν τὴν ἑπόμενη μέρα ὅ,τι διακήρυσσε τὸ Κόμμα τὴν προηγούμενη.

Εἶναι χαρακτηριστικό (πάλι στὰ πλαίσια τῆς στρατηγικῆς) ὅτι οἱ «Ὀρθολογιστές» καὶ «Ἐνάντιοι σὲ κάθε θρησκεία» Ἀριστεροὶ ταυτίζονται μὲ ὁριακὰ μὴ κρυφοκομιτατζῆδες Βούλγαρους ποὺ «ἀθῶα» ὑπερασπίζονται τοὺς Βογόμιλους (δηλαδή, μία θρησκεία) ὡς «πρωτόγονους κομμουνιστές». Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Βογομιλισμὸς εἶχε ἀπήχηση κυρίως μεταξὺ τῶν Σλαβοβουλγάρων τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, κι ὄχι τῶν Ἑλλήνων. Ὁπότε εἶναι κάτι σὰν κομμάτι τῆς σλαβοβουλγαρικῆς ἐθνοθρησκευτικῆς ἱστορίας. Ἔχουν τὴν ἔξυπνη στρατηγική τους καὶ οἱ Βούλγαροι «κομμουνιστές»: Πονάει πολύ, βλέπετε, τοὺς (κρυφο)Βούλγαρους ποὺ ἀπέμειναν στὰ ἑλληνικὰ ἐδάφη τῆς Μακεδονίας –παριστάνοντας τοὺς «Μακεδόνες» ἢ τοὺς «ἀκραιφνεῖς κομμουνιστές (ποὺ δὲ σηκώνουν μύγα στὸ μαρξικὸ σπαθί τους)»– ἡ ἀνάμνηση τοῦ ὀρθόδοξου Βυζαντίου, τὸ ὁποῖο ἔκοβε τὴ φόρα στοὺς προγόνους τους, καὶ τοὺς ξαπόστελνε –ξανὰ καὶ ξανά, καὶ ξανά– νὰ πᾶνε ἀλλοῦ γιὰ πλιάτσικο καὶ γιὰ σφαγές, κι ὄχι στὴ Μακεδονία καὶ τὴ Θράκη.

Κι ἀφοῦ δὲν μποροῦν νὰ τὸ ποῦν ευθέως, τὸν δυσβάστακτο καημό τους ἐννοῶ, παριστάνουν τοὺς ἀντιεξουσιαστές, τοὺς ὑπερασπιστὲς τῶν κατακαημένων Βογόμιλων. Ὅπως ἐπὶ Μεσοπολέμου, ποὺ οἱ Βούλγαροι μεταμορφώθηκαν μὲ μοσχοβίτικο ραβδάκι ἀπό (κατὰ Ἰ. Δραγούμη) ἀρκουδιάρηδες κομιτατζῆδες σὲ «Μαρξιστές» -ἀρκεῖ αὐτὸς ὁ περίεργος «Μαρξισμός» νὰ συνεπαγόταν τὴν πρόσβαση στὸ Αἰγαῖο σὲ βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Ὁποιαδήποτε μόδα καὶ ἰδεολογία ἦταν ἀποδεκτή, ἀρκεῖ νὰ τίθεται στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀγώνα κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Μὲ μπόλικες «αἱρετικὲς» ἀσυναρτησίες τοῦ τύπου «Ἡ ἱστορία γράφεται ἀπὸ τοὺς Νικητές, ἄρα εἶναι μὴ ἀντικειμενική». Βεβαίως, ὁ Μὰρξ γουρουνολαὸ ἀποκαλοῦσε τοὺς Βούλγαρους, ἀλλὰ ἕνας τόσο ἔξυπνος λαὸς δὲν θιγόταν ἀπὸ κάτι τέτοια.

Χαρακτηριστικά, κάποιος γνωστὸς ἱστολόγος ἔχει μεγάλο πρόβλημα νὰ θεωρηθοῦν Ἕλληνες οἱ Βυζαντινοί, καὶ κάνει μεγάλο ἀγώνα, ἀλλὰ τὴν ἴδια στιγμὴ δὲν ἔχει πρόβλημα νὰ αὐτοαποκαλοῦνται Μακεδόνες οἱ βουλγαρόσποροι τῆς FYROM.

Μὲ τὴν ἴδια σκέψη καὶ στρατηγικὴ οἱ Ἀριστεροὶ συμμαχοῦν μὲ τοὺς παράφρονες τοῦ Νεοπαγανισμοῦ ἐναντίον τῆς Ὀρθόδοξίας. Γιατὶ δὲν εἶναι κατὰ ὅλων τῶν θρησκειῶν ὅπως μᾶς διαβεβαιώνουν (ἔμπρακτα, μὲ διώξεις, ὅπως ἀπὸ Ἱσπανία ὣς ΕΣΣΔ) ἀλλὰ κατὰ μίας μόνο.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, φιλελεύθεροι, Αριστερά, Βούλγαροι, Μακεδονία, Ρωμανία, Σλάβοι, Χερσόνησος του Αίμου, θρησκεία, ιστορία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Μανιχαῖοι καὶ Βογόμιλοι ἤ: Ἀριστερὸς ἀντιεξουσιασμὸς γιὰ γέλια.

  1. Ο/Η Ν λέει:

    Εξαιρετική προσέγγιση.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s