Δυὸ μαμάδες, δυὸ ἐπιστολές

(1)

Μιὰ μαμὰ γράφει στὸν κανακάρη της, τὸν Δημήτρη: «Μὴ νομίζεις ὅτι σὲ ξέχασα. Ἐπὶ δέκα μέρες ρωτῶ τὰ μαντεῖα γιὰ τὴν τύχη σου …. Ἐπειδὴ ρώτησα ξανὰ τὸν ἱερέα γιὰ σένα, μοῦ ἀπάντησε ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ἀπασχολεῖ πλέον τὸν θεό». Τὸ πολὺ τὸ Κύριε Ἐλέησον, τὸ βαριέται κι ὁ αἰγύπτιος ἱερέας.

P.Merton 2.81, ἔκδ. B.R. Rees – H. I. Bell – J. W. B. Barns, A Descriptive Catalogue of the Greek Papyri in the Collection of Wilfred Merton τ. 2, Δουβλίνο 1959 (2ος αἰ.):

Ἐποῆρις [Δ]ημ̣ητρίωι τῶι υἱ[ῶ]ι̣ χ̣α̣ίρειν. πρὸ τῶν ὅλω̣ν̣ εὔ̣χ[ο]μαί σε ὑγιαίν̣[ε]ι̣[ν]. μή με δόξῃς ἠμεληκέναι περὶ σου· διὰ γὰρ δέκα ἡμε̣ρ̣ῶν ἑκάστ̣οτε μαντεύομαι περί σου. εὑροῦσα οὖν τὰ καί- ρια μὴ χρησι̣μεύ̣οντά σοι ἐν τῇ τριμήνῳ τ[α]ύτῃ, διὰ τοῦτο οὐκ ἔγρα- ψά σοι. ἔγραψάς μοι περὶ τοῦ \πράγματ(ος)/ ἱερέως καὶ \τοῦ ἱερέως/· συνέβαλεν \οὖν/ αὐτῷ ὁ ἀδελ- φός σου περὶ τού\του/ ⟦πράγματος· ὁ οὖν καὶ λ̣εί̣αν αὐτὸ ὕψωσεν, ὥστε τὸν ἱερέα λέγειν, ὅτι οὐ̣κ τι αὐτὸ θεο̣[ῖς μέ]λε[τ]αι. με̣τὰ τὸ οὖν   ̣  ̣  ̣  ̣[  ̣]ξ̣ο̣θ̣αι τ̣ο̣ῦ̣   ̣ε̣ρ[  ̣  ̣]ου εγ  ̣ρ  ̣  ̣  ̣ [π]ρ̣ὸς αὐ̣τὸ̣ν̣ καὶ λείαν ἔμ̣ε̣μ̣ψαι [τ]ὸν αὐτόν, ὅτι συνέ- βαλες̣ αὐτὸ̣ς̣ ἀ̣νθρώπῳ περ̣ὶ̣ π̣ρά- γματος κα̣ὶ̣ [σ]ε̣[αυ]τ̣ὸν̣ ο̣ὐκ̣ ἐ̣π̣ʼ α̣ὐ̣- τοῖ̣ς̣ α̣  ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣]  ̣ρ[  ̣  ̣]  ̣  ̣ε̣ι̣ναι. λέ- γουσα πάλ̣ι̣ν̣ ἀ̣υτῷ ὅ̣τ̣ι̣ τι β  ̣  ̣  ̣  ̣ σὺ διδόναι ς̣[  ̣] λέ̣γ̣ω̣ν̣ ὅ̣τι ὁ ὡμ̣ολο̣- γημ̣έν̣ο̣ς̣ [  ̣] λό̣γο̣ν δίδωμι πλα̣σ̣τ̣ὸ̣ν̣ ο̣υ̣δ̣[  ̣]  ̣  ̣[  ̣  ̣  ̣]  ̣[  ̣]  ̣ε  ̣  ̣ ἐπʼ αὐτὰ̣ς̣ πά̣ντ̣α επ   ̣  ̣  ̣  ̣υς   ̣  ̣ καὶ ἐμαντ̣ευ̣- σάμην ὅτι μ̣[  ̣  ̣]  ̣ δ̣ε̣ῖ̣ ἀπαρτεζεσθαι τ̣ο̣  ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣]  ̣  ̣ αὐ̣[τ]ὸ̣ς̣ δὲ λέγε̣ι̣ ο̣[  ̣  ̣] παρ  ̣  ̣[  ̣  ̣]  ̣ι̣ ὅτε δ̣ὲ̣ οὐ π  ̣  ̣ ετ̣[  ̣  ̣]  ̣  ̣  ̣ εαν̣ο̣υδ̣  ̣η̣μης τ̣ι̣ δ̣[  ̣  ̣]  ̣ηε̣κ̣ε̣ι̣ν̣α καινὰ πρὸς αὐτὰς η̣[  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣]  ̣  ̣υ  ̣τ  ̣αι σου̣ τὸ πρᾶ- γ̣μ̣α̣[  ̣]  ̣[  ̣]  ̣  ̣  ̣  ̣ γὰρ   ̣  ̣  ̣  ̣[  ̣]  ̣α̣ι̣ ὅτ̣ι̣ δείδω̣ σ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣]  ̣αι  ̣  ̣ πρῶ[τ]ον καὶ εἱ̣λ̣έ̣[σθαι] ἢ μέ[νε]ιν ἢ πο̣[ρ]ευθῆ̣- ναί σε εἰς τὴν Ῥώμην· ἐὰν οὖν ἀναπλ̣ε̣[ύσ]ῃς   ̣ε̣ρ̣η̣  ̣  ̣ πότε μέλ- λεις ἀν[έρχ]εσθαι; μ̣ε̣θʼ ὧν δὲ ἐ̣σθί- εις καὶ πεί[ν]ε̣ις, ⟦φ⟧ φυλ̣άσσου σεα̣υ- τὸ̣ν ἀπʼ αὐτῶν. ἀ̣σ̣πάζονταί σε οἱ ἐν οἴ[κ]ῳ πάν̣τες· ἄσπασα̣[ι] τοὺς̣ ἐ̣ν οἴκ̣ῳ̣ πάντες. ἐρρῶσθαί σε ― εὐ̣χαρ̣ιστῶ σο[υ] τ̣ῇ μητρὶ πολ(λὰ) — εὔχομαι. Διο̣νύσιο[ν] ἀσπάζομαι πολλά.

(2)

Μιὰ ἄλλη μαμάκα γράφει ἀγανακτισμένη ἀλλὰ καὶ ἀπελπισμένη στὸ γιό της, τὸν Ἰσίδωρο, ἀπὸ τὴ Βερενίκη τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσας (50-75 μ.Χ.):

«Σοῦ ἔγραψα ἕνα γράμα [ἀλλὰ δὲν ἔλαβα καμμιὰ ἀπάντηση]. Γι’ αὐτὸ σὲ κουβάλαγα δέκα μῆνες καὶ σὲ θήλαζα ἐπὶ τρία χρόνια; Γιὰ νὰ μὴν μὲ θυμηθεῖς μὲ ἕνα γράμμα; [] Τὸ μόνο ποὺ ζητῶ…στὸ ὄνομα αὐτοῦ ποὺ σὲ γέννησε, ἂν εἶσαι καλὰ νὰ ἔρθεις»

O. Ber. 2 129, ἔκδ. R.S.Bagnall – C. Helms – A.M.F.W. Verhoot, Βρυξέλλες 2005:

[Ἱκάνη] Ἰσιδώ[ρῳ τῷ υἱῷ χαίρειν· πρὸ μὲν πάντων ἀναγκαῖ]ον ἡγη̣σάμην  ἐφολκίου ἀναγομένου γρά[ψαι – ca.14 -] ἐ̣μέ. [ἐ]ν̣ [Βε]ρ̣νίκῃ εἰμί. ἐγὸ μέν  σο̣ι ἐπισ̣τολὴν γεγράφηκα [  ̣  ̣]  ̣  ̣[  ̣]  ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣] ἐπι̣σ̣τ̣ο̣λ̣ήν. διὰ [τ]οῦτο σὲ ἐβάσταζον δέ̣κ̣α μῆνες καὶ τρία ἔτη σὲ ἐθήλαζον εἵ̣ν̣α μὴ εἰ[δ]ῇς μου μνημονεῦσ̣αι δι̣’ ἐπιστολῆς; καὶ τᾶταυ δι’ Aὐασ̣ε̣ιτῶν [  ̣]των ἀφ̣ῇς μέ, μηδὲ ἐ̣γὸ σὲ. ἀλά ἀφῆκα σοῦ τοὺς ἀδελφοὺς ἑνα   ̣[  ̣] Ἀραβία [  ̣  ̣]  ̣  ̣σαει  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣
Αἴγυπτον εἰδῶ σοῦ τὸ πρόσοπον καὶ συ[  ̣  ̣]  ̣ζω τὸ πνεῦμα, μόνον ἐρτο σε καὶ παρακαλῶ καὶ ἐξορ̣κίζω̣ σε τ̣ού[τ]ου ουσε  ̣  ̣ην  ̣κες καὶ τὴν μνήαν σου το γενήσαντος [ἐ]ὰν ὑγια̣[ίνῃς] ἐκπλεσι. ἐγο α̣σ̣ετο μ̣ετ’ ἀτῆς Ἀμάραντον π̣ο̣λὰ κα[  ̣  ̣]σι αραβ̣ο̣[  ̣  ̣  ̣]  ̣ τὴν Ἀρβίαν καὶ τ̣ὴ̣ν̣ ἀ̣δ̣ελφήν σου τὴν ἥ̣κο̣[υ]σ̣αν ε  ̣νη  ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣]η  ̣  ̣  ̣δ  ̣  ̣  ̣  ̣νης σοῦ [ἡ] θία ἔ̣σωσα [ἑ]αυτήν ἐ  ̣θον[  ̣]ινο  ̣  ̣ ἡ ἀδ[ελ]φή σο̣υ̣ ἡ μιζοτέρα ἀπογέγονε κ̣αὶ ἡ μικρὰ καταγ̣ένηται μη  ̣  ̣τ[  ̣  ̣] Ἀρβ̣[ία]ν̣ ὥ̣στε ἐρωτ̣ῶ̣ σε κ̣α̣ὶ πα̣ρακαλῶ εἰς τὸ ε  ̣[  ̣]ιν καὶ   ̣  ̣  ̣  ̣ε [  ̣  ̣]ν  ̣[  ̣  ̣  ̣] σῶσον σου̣̣ το ἀδ̣ελφ[ό]ν. οὐδ̣ένα γὰρ ἐχο   ̣  ̣[  ̣]  ̣  ̣κ[  ̣]ς αυ[  ̣  ̣] Traces  κα̣[  ̣  ̣  ̣]ν  ̣  ̣  ̣των. τὸν γὰρ ἀδε̣λ̣φ̣[ὸν]  ̣  ̣  ̣  ̣θη[  ̣  ̣]  ̣  ̣[  ̣  ̣  ̣]  ̣ τ̣ο̣ῖ̣ς πρότοις ἀνέμοις, ὁ δὲ εὕ̣ρηκ̣έ̣ τινο̣ς ἀ̣ρίστ  ̣α[  ̣]  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣
καὶ ἧκε μ̣[ο]ι εἰς Βερνί̣κην α  ̣  ̣[  ̣]  ̣  ̣  ̣[  ̣  ̣]  ̣  ̣  ̣αι  ̣αρ  ̣  ̣ντω̣ν̣  ̣πολλὰ ἀσπάζον̣[ταί σε] Ἐ̣παφρᾶ̣ς ζ[  ̣  ̣  ̣  ̣]του[  ̣  ̣]  ̣  ̣[  ̣  ̣]  ̣  ̣ καὶ τοὺς ἀγαπ[ῶντας ἡμᾶς – ca.12 -]  ̣[  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣  ̣] κδ.

Advertisements
This entry was posted in Αρχαιότητα, Αίγυπτος, Ιστορίες, ανθρώπινα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s