Διακοπὲς 2 (Ἐναλλακτικές): Γυμνισμός

Αὐτὸ μὲ τὸ γυμνισμὸ δὲν τὸ κατάλαβα ποτέ μου. Ἡ αἴσθηση τοῦ νὰ εἶσαι ἕνα μὲ τὴ Φύση, χωρὶς δηλαδὴ τὰ ροῦχα ποὺ σὲ χωρίζουν ἀπὸ αὐτήν, ἀναγκαστικὰ ἀφορᾶ μόνο ἕνα διάστημα κι ὄχι ὅλη τὴ ζωή σου. Τὰ ἄλογα ἔχουν ὡραία οὐρὰ ποὺ διώχνει τὶς μύγες ἀπὸ τὸν κῶλο τους, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ὄχι.

Ἔπειτα, συνδέεται ὄχι μὲ τὴν φανταστική, δηλαδὴ φύσει ἀδύνατη, ἕνωση μὲ τὴ Φύση ἀλλὰ μὲ κάποια ἐπιθυμία γιὰ κανένα ὄργιο ἢ καμμιὰ ἁρπαχτή. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει πρόβλημα ἂν κάποιος ἐπιθυμεῖ τὰ παραπάνω· τὸ πρόβλημα ἐμφανίζεται ὅταν ἡ ἐπιθυμία γιὰ ἁρπαχτὴ παρουσιάζεται ὡς ἕνωση μὲ τὸ Συμπαντικὸ Εἶναι καὶ μὲ τὰ μυρμίγκια στὴν ψάθα σου (ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητη ἂν δὲν θὲς νὰ σὲ φᾶν γυμνὸ τὴ νύχτα, ὅπως κι ἡ ἀφύσικη σκηνή) καὶ τὰ τσιμπούρια στὰ μπούτια σου, κοντὰ στὰ γεννητικά σου ὄργανα, ἢ ὅσα ἔντομα ἑλκύονται ἀπὸ τὶς ὀσμὲς τοῦ πρωκτοῦ.

Τρίτο, καὶ σπουδαιότερο / χειρότερο, προϋποθέτει ἀνθρώπους μὲ σῶμα κλασσικοῦ ἀγάλματος. Συνεπῶς προϋποθέτει, πέραν τῆς ἕνωσης μὲ τὴν Φύσιν, μιὰ Ἀποκάλυψη / ξανὰ-Ἀνακάλυψη τῆς Ὀμορφιᾶς (ἐδῶ, σὲ παραλλαγές, ἐμφανίζεται ἡ ἀντιεξουσιαστικὴ συνωμοσιολογία περὶ Ἰουδαιοχριστιανικῆς καταπίεσης ἢ κακοῦ Πολιτισμοῦ -ὄχι ἀπαραιτήτως). Ὅσοι ὅμως ξέρουμε ὅτι π.χ. στὴν ἀρχαία τέχνη ἡ γυμνότητα ἦταν καλλιτεχνικὸ μέσο κατάδειξης τῆς ἱεραρχίας μεταξὺ θεῶν καὶ θνητῶν ἢ ἐλεύθερων καὶ δούλων, δηλαδή ἐξυπηρετοῦσε πολὺ ὄμορφα τὸν ὑφιστάμενο ἐξουσιασμό, καὶ δὲν τὸν ξόρκιζε, δὲν κοροϊδευόμαστε ἀπὸ τέτοια χίπικα ἢ καταστασιακὰ ἀπελευθερωτικὰ φύκια. Ἡ ἀποκλειστικὰ ἀνδρικὴ «τελειότητα / ὡραιότητα τοῦ γυμνοῦ σώματος» στὴν Ἀρχαιότητα ἦταν προϊὸν τῆς γυμναστικῆς, ἡ ὁποία, μὲ τὴ σειρά της, ἦταν θεσμοθετημένη ἀποκλειστικὰ χάριν τῆς πολεμικῆς ἑτοιμότητας τῆς Πόλεως κι ὄχι τῆς «ταύτισης μὲ τὴ Φύση».

Δυστυχῶς, τὰ ὡραῖα σώματα εἶναι συνήθως νέων καὶ νεανίδων· τὰ ὑπόλοιπα εἶναι ἄσχημα, χοντρά, μὲ κυτταρίτιδα. Ὁπότε, ἕνας εὔκολος τρόπος νὰ «ἀφήσεις (ὡς λατρευτικὴ προσφορά) στὴ Φύση» τὸ φαγητὸ ποὺ μόλις ἔφαγες εἶναι νὰ κυττάξεις γυμνὰ τὰ ἀνθρώπινα κρέατα, ποὺ μὲ κάθε βῆμα τους κάνουν μαλάξεις στὴ Μητέρα Γῆ -λόγῳ βάρους. Ὁριακά, γλιτώνεις τὸ νὰ γίνεις Μανιχαῖος ἢ Νεοπλατωνικός, ἀπὸ τὴν ἀηδία γιὰ τὶς παχύσαρκες γυμνίστριες καί (ἂν εἶσαι γυναίκα) ἀπὸ τοὺς πατσοκοιλιάδες γυμνιστές. Κάποιος καλὸς οἰκολόγος στὴ Θεσσαλονίκη ἔκανε ἢ κάνει κάθε χρονο γυμνιστικὴ ποδηλατοδρομία μαζὶ μὲ τοὺς ὁμοίους του. Φυσικά, τὸ θέαμα εἶναι ἐξίσου ἀηδιαστικό. Ἐκτὸς κι ἂν τὸ ρίξεις στὸ καλαμπούρι. Τώρα, γιὰ τοὺς μοναχικούς γυμνιστές, ποὺ δὲν κάνουν τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ οὔτε φαντασιώνονται τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά, οὔτε μαζεύονται 500-500 στὴν ἴδια παραλία γιὰ ναρκισσισμό, τὰ σέβη μου καὶ νὰ πᾶνε στὸ καλό. Ἄλλωστε, στὰ ἐνδότερα τῆς ἐρήμου ζοῦσαν γυμνοὶ καὶ οἱ χριστιανοὶ ἐρημίτες.

Τὸ ὡραῖο εἶναι ὅτι στοὺς Ἐναλλακτικοὺς Ἀθρώπους βρίσκεις ὅλες τὶς ἀκραῖες θεωρίες ἢ καὶ προνεωτερικὲς αἱρέσεις, στὴν ἀτόφια μορφή τους: Εἴτε μιὰ σαρκολατρεία ἤ / καὶ «ἐπιθυμία ἕνωσης μὲ τὴ Φύση» καὶ τὴν ρουσσωικὴ Ἀπόρριψη τοῦ Πολιτισμοῦ. Εἴτε ἕνα (φουτουριστικό) ἀπύθμενο μίσος γιὰ τὴ Φύση ποὺ «εἶναι Φυλακή», ὑπὸ τὴν μορφὴ τῶν ἰδεολογημάτων γιὰ τὰ «κοινωνικὰ φύλα», ποὺ εἶναι 300 κι ὄχι δύο, ἢ ὑπὸ τὴν πρόφαση τῆς αὐτοθεοποίησης τῆς εὔσωμης ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ (μὲ νόμους τοῦ κράτους! ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ἡ Ἀντιεξουσιάστρια) νὰ μὴν ἔχουμε ἄλλα κριτήρια σωματικῆς ὀμορφιᾶς, καὶ ἀσχήμιας, πέραν τῶν δικῶν της.

Ἄσε, προτιμῶ τοὺς χωριάτες.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, φιλοσοφίες, Αριστερά, κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s