Πανελλήνιες τῶν καλόκαρδων καὶ τῶν ἐγωιστῶν.

Ὁρισμένοι καλόκαρδοι θέλησαν νὰ παρηγορήσουν τοὺς ἀποτυχόντες. Ἄλλοι θριαμβολογοῦσαν γιὰ τοὺς ἴδιους ἢ τὰ παιδιά τους. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ἄλλη: Ἡ ἐπιτυχία (στὶς Πανελλήνιες) δὲν συνιστᾶ γιὰ κανένα λόγο βεβαίωση ὅτι σίγουρα θὰ τὰ καταφέρεις στὴ ζωή σου, ὡστόσο ἡ ἀποτυχία εἶναι πράγματι ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν προοπτικὴ νὰ τὰ καταφέρεις κάπως, νὰ ἀρχίσεις νὰ φτειάχνεις κάτι.

Μετὰ τὴ μόλυνση ἀπὸ τὸν ἱὸ τοῦ “the winner takes it all” καὶ τοῦ βολεμένου «ἀναρχισμοῦ» ποὺ παρηγορεῖ ἢ καταγγέλει, δὲν μπορεῖς νὰ ἀντιμετωπίσεις οὔτε τὸ ἄγχος οὔτε τὴν ἄρνησή του σὲ ὑγιεῖς βάσεις. Πρέπει νὰ αὐτοθεοποιηθεῖς ἢ νὰ αὐτοπυρποληθεῖς διαμαρτυρόμενος.

Advertisements
This entry was posted in παιδεία, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s