Κοινοὶ ἱεροὶ τόποι: Σελανίκ

Καλά οι φασίστες ξέσκισαν και βεβήλωσαν τα σύμβολα θρησκειών, εμείς 10 μέρες τώρα δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε ένα μπάνερ; ντράπηκα απίστευτα όταν με ρώτησε ο γυιός μου «γιατί ειναι σκισμένα;»… ένα μπάνερ διάολε!!!

δεσμοφύλακες

γράφει κάποιος στὰ ΜΚΔ, ἀναρτώντας καὶ τὸ πειστήριο τοῦ ἐγκλήματος. Τί νὰ πῶ, μιὰ ἀπορία ἔχω: Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἄραγε ντρέπεται τὸ ἴδιο, (ὅτ)ἂν τὸν ρωτᾶ ὁ γιός του κάθε φορὰ ποὺ βλέπει τὰ ἐκκλησάκια ἐπὶ τῆς Ἐγνατίας βανδαλισμένα καὶ τὶς εἰκόνες μαυρισμένες μὲ σπρέι ἀπὸ Ἀναρχικοὺς κατὰ τὶς χιλιάδες πορεῖες τους;; Τόση εὐαισθησία, πιά.

Προσωπικά, ὅταν βλέπω τὸ Σταυρὸ ἀνάμεσα στὸ Ἀστέρι τοῦ Δαυὶδ καὶ τὴν Ἡμισέληνο, σκέφτομαι ὅτι πράγματι στὴν ὀσμανικὴ Θεσσαλονίκη μιὰ συμμαχία κατατρεγμένων (δὲν εἰρωνεύομαι) ἐξ Ἱσπανίας Ἰουδαίων καὶ τούρκων Μουσουλμάνων ἔβαλε στὴ γωνία τοὺς γηγενεῖς κατοίκους τῆς πόλης προκειμένου νὰ μὴν κατορθώσουν ποτὲ τὴν ἀπελευθέρωσή τους μετὰ τὸ 1430. Ὅπως γράφει ὁ  Toynbee (Οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ κληρονομιές τους, 242):

Ὁ πραγματικὸς λόγος γιὰ τὴ φιλόξενη ὑποδοχὴ ποὺ ἐπεφύλαξαν οἱ Ὀσμανλῆδες στοὺς Μαρράνος [=Ἰουδαίους τῆς Ἱσπανίας] ἦταν ὅτι ἦσαν θύματα τῶν δυτικῶν χριστιανικῶν δυνάμεων, ποὺ ἦσαν ἐχθρικὲς πρὸς τοὺς Ὀσμανλῆδες. Ὡστόσο, οἱ Ὀσμανλῆδες διέβλεψαν στοὺς φιλοξενούμενούς τους  τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξασφαλίσουν ἕνα ἀντίβαρο ὡς πρὸς τοὺς Ἕλληνες ὑπηκόους τους. Οἱ Ὀσμανλῆδες μποροῦσαν νὰ βασίζονται στὴ νομιμοφροσύνη τῶν Μαρράνος, μιὰ καὶ εἶχαν γίνει Ὀθωμανοὶ ὑπήκοοι ἐθελοντικά, καὶ δὲν ὑπῆρχε γι’ αὐτοὺς κανένα ἄλλο πιὸ ἐπιθυμητὸ ἐναλλακτικὸ ἄσυλο. Οἱ Ἕλληνες ὑπήκοοι τῶν Ὀσμανλῆδων ἦσαν κατακτημένοι πολίτες μιᾶς ἑλληνικῆς αυτοκρατορίας τὴν ὁποία οἱ Ὀσμανλῆδες εἶχαν καταστρέψει καὶ ὑποκαταστήσει. 

Μόνο εἰρωνεία πρὸς τὸ θύμα, τοὺς Χριστιανοὺς-Ἕλληνες τῆς Θεσσαλονίκης, εἶναι ἡ ὑπενθύμιση αὐτῆς τῆς ἀνίερης συμμαχίας καὶ ἡ ἀνανοηματοδότησή της ὡς «κοινότητας ἱερῶν τόπων». Μὲ τὸ ἴδιο σκεπτικό, ἐὰν οἱ Χριστιανοὶ καταλάβουμε τὴ Μέκκα, καὶ ἱδρύσουμε ἐκκλησίες γιὰ 500 χρόνια, θὰ ἔχουμε κάποιο ἠθικὸ δικαίωμα νὰ μιλᾶμε γιὰ «συμβίωση θρησκειῶν» στὴν περιοχὴ ἐκείνη;

Ἡ λέξη κλειδὶ εἶναι «κοινότητα» («κοινοὶ» ἱεροὶ τόποι), ποὺ παραπέμπει σὲ κάποιας μορφῆς συνδιαλλαγὴ καὶ φιλία. Βεβαίως, καὶ στὴ ληστεία ὑπάρχει κάποια κοινότητα, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ὁ ληστὴς διεκδικεῖ τὸν τόπο καὶ τὸ ναὸ ποὺ ἀνήκει στὸν νόμιμο ἰδιοκτήτη του. Καὶ ὅσον ἀφορᾶ βέβαια τοὺς Ἰουδαίους, δὲν τέθηκε κάποιο θέμα, δὲν πῆραν ἐκκλησίες. Ἀλλὰ οἱ Μουσουλμάνοι ἦταν ληστές, ἀφοῦ ἅρπαζαν τὶς ἐκκλησίες, καὶ ἔκτοτε δὲν ἔχουν ἀλλάξει κάποια δεδομένα ἢ ἔχουν ἔρθει στὸ φῶς νέες πληροφορίες ὥστε νὰ ἀλλάξει ὁ χαρακτηρισμὸς ἀπὸ ληστεία σὲ συνύπαρξη.

This entry was posted in Θεσσαλονίκη, Ισλάμ, Τούρκοι, θρησκεία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s