Βιολογισμὸς vs κοινωνικὴ κατασκευή

Ὅσο, μὲ ὑπαιτιότητα τῆς Ἀριστερᾶς, διακηρύσσεται καὶ ἐπιβάλλεται ἐπὶ ποινῇ μήνυσης καὶ φυλάκισης ἡ ἄποψη ὅτι τὰ πάντα εἶναι κοινωνικὴ κατασκευή, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνθρώπινη φύση, τόσο περισσότερο ἡ ἀντίθετη πλευρά (ἢ κάποιοι) ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ πνευματικὸ εἶναι παραφυάδα ἢ ἁπλὴ οὐρὰ τοῦ βιολογικοῦ.

Γιὰ παράδειγμα, βλέπω μιὰν ἀνάρτηση στὰ ΜΚΔ, ὅπου παρατίθεται ἀπόσπασμα ἑνὸς βιβλίου γιὰ τὴν καταγωγή τῶν Ἑλλήνων (Θ. Γ. Γιαννόπουλος, Πόθεν καὶ πότε οἱ Έλληνες), στὸ ὁποῖο γίνεται, ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται, ἐκτενὴς ἀναφορὰ καὶ στὴν καταγωγὴ τῶν ἄλλων Εὐρωπαίων. Δὲν ἔχω διαβάσει τὸ βιβλίο, δὲν ἔχω λόγο νὰ ἀμφισβητῶ τὴν παράθεση, οὔτε ξέρω ἂν ὑπάρχει κάποια διευκρινιση. Ἀναγκαστικά, περιορίζομαι στὰ ἀποσπάσματα ποὺ διαβάζω κι ἐπιφυλάσσομαι γιὰ τὸ ὑπόλοιπο βιβλίο. Μὲ ἔντονα (δικά μου) τὸ σημεῖο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει:

Οι παλαιολιθικές απαρχές του πολιτισμού στις διάφορες περιοχές της Ευρώπης προσφέρουν ερμηνευτικό έδαφος και για τις βαθιές πολιτιστικές διαφορές μεταξύ τους. Ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μπορεί εδώ να αναφερθεί το βαθύ χάσμα μεταξύ του μεσογειακού και του γερμανόφωνου κόσμου. Η πολιτιστική αυτή ασυμβατότητα -για όσους τουλάχιστον μπορούν να τη διακρίνουν απροκατάληπτα πίσω από το σύγχρονο προπέτασμα του «κοινού ευρωπαϊκού πολιτισμού», καθώς και τον συνήθη στην εποχή μας διαπολιτισμικό «εγκυκλοπαιδισμό»- καθίσταται μάλλον ευεξήγητη υπό το φως της παλαιολιθικής συνέχειας. Αν, δηλαδή, ο πρωτογερμανικός πληθυσμιακός και γλωσσικός κορμός διαμορφώθηκε κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική (περ. 40.000 – 10.000 π.Χ., διάστημα που συνιστά τα 3/4 της προϊστορικής και ιστορικής του διαδρομής), τότε η έντονη απόκλιση που ώς σήμερα εμφανίζει ο γερμανόφωνος κόσμος στο πεδίο της πολιτιστικής ανθρωπολογίας ανάγεται ίσως στην μακρά του «ζύμωση» με τις ημιπαγετωνικές συνθήκες (πιθανώς και με την παλαιοανθρωπολογική διαφοροποίηση) που χαρακτήριζε εκείνη την εποχή την κεντροβόρειο Ευρώπη. Σ’ ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον λάμβανε χώρα την ίδια περίοδο η πολιτιστική συγκρότηση στις νοτιότερες ευρωπαϊκές περιοχές (π.χ. πρωτοελληνική και πρωτοϊταλική). Η τεράστια χρονική διάρκεια των ανεξάρτητων αυτών εξελικτικών διαδικασιών συνετέλεσε, κατά συνέπεια, στην διαμόρφωση διακριτών και συμπαγών πολιτιστικών καταβολών.

Εκτός αυτού, κάποια σύγχρονα δεδομένα που χαρακτηρίζουν περιοχές του δυτικού κόσμου, όπως π.χ. οι χαμηλοί δείκτες ιδιοκατοίκησης και η διαρκής εργασιακή κινητικότητα ως αποτέλεσμα της προηγμένης πλέον τεχνολογίας των μεταφορών, μοιάζουν να αντανακλούν ένα πολιτιστικό υπόβαθρο στο οποίο παραμένουν ακόμη ζωντανά στοιχεία του κυνηγετικού-τροφοσυλλεκτικού τρόπου ζωής της Παλαιολιθικής. Μια τέτοια ερμηνεία εναρμονίζεται με τα αρχαιολογικά και γενετικά στοιχεία που, όπως είδαμε, υποδηλώνουν την ομαλή μετάβαση (χωρίς μεγάλες πληθυσμιακές αλλαγές) από την Μεσολιθική στην Νεολιθική Εποχή στην βορείως των Άλπεων ηπειρωτική Ευρώπη. Αντιλαμβάνεται επομένως κανείς ότι οι πολιτιστικές αποκλίσεις στα διάφορα σημεία της ευρωπαϊκής ηπείρου είναι μια πραγματικότητα με πολύ βαθιές ρίζες στον χρόνο.* * *

Μια πραγματικότητα που φαινόμενα και εξελίξεις της εποχής μας όπως, π.χ., η ρομαντική ιδέα της ευρωπαϊκής και της ήδη υπό κρίσιν νομισματικής ενοποίησης ή ο διεθνισμός (δηλαδή η γενικευτική ισχύς) που διεκδικούν οι κύριες πολιτικές θεωρίες δείχνουν ότι δεν λαμβάνεται επαρκώς υπ’ όψιν.

* * * Θα μπορούσε, μάλιστα, να υποστηριχθεί ότι φαινόμενα των τελευταίων μόλις 2000-2500 ετών, όπως ο αρχαίος ελληνορωμαϊκός πολιτισμός και ο χριστιανισμός, έχουν υπερεκτιμηθεί ως προς την επίδρασή τους στην διαμόρφωση της πολιτιστικής φυσιογνωμίας των σύγχρονων ευρωπαϊκών λαών, κυρίως της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης.

 

Αὐτὸ μοῦ θυμίζει κάτι ἀπὸ τὶς θεωρίες, ποὺ δὲ θυμᾶμαι ποῦ τὶς διάβασα, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς ἥλιος, ἡ ἑλληνικὴ γῆ καὶ θάλασσα κ.λπ. ἐξελληνίζουν. Σαφῶς, ἡ πρόσληψη τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῆς Ἀρχαιότητας ἦταν ἄλλη στοὺς μεσογειακοὺς Ρωμαίους καὶ ἄλλη στοὺς Ἀγγλο-Γερμανούς. Ἀλλὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴ διαπίστωση ὣς τὸ νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ὁ πολιτισμὸς τῶν Ἀγγλο-Γερμανῶν εἶναι λιγότερο ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὸ Χριστιανισμὸ καὶ τὴν Ἀρχαιότητα ἀπ’ ὅσο νομίζουμε, δηλαδή ὅτι ἔχουμε ὑπερτιμήσει τὴ συμβολὴ τῶν δυὸ αὐτῶν πολιτιστικῶν μεγεθῶν στὸν πολιτισμὸ τῶν λαῶν αὐτῶν, εἶναι πολὺ μεγάλη ἡ ἀπόσταση. Εἶναι γνωστὸ τί ἦταν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Γερμανοί (οἱ Σλάβοι κ.ἄ., θὰ πρόσθετα ἐγώ) πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπαφή τους μὲ τὸν χριστιανικὸ ἑλληνορωμαϊκὸ πολιτισμό: Κανίβαλοι. Χωρὶς ὑπερβολές. Ἀνθρωποθυσίες, γινόταν μέχρι τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῆς Σκανδιναβίας, τὸν 11ο αἰ. Ἀνθρωποθυσίες στοὺς Γαλάτες ἀναφέρουν οἱ Ρωμαῖοι, θυσίες αἰχμαλώτων ἀπὸ τοὺς Σκύθες (πρόγονους τῶν Σλάβων) ἀναφέρει ὁ Ἡρόδοτος.

Ἂν λοιπόν, αὐτὸ ἄλλαξε ἐνῶ οἱ κλιματικὲς καὶ γενετικὲς συνθῆκες παρέμειναν ἴδιες, τότε ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἀποδοθεῖ στὴν υἱοθέτηση ἑνὸς ἄλλου πολιτισμικοῦ προτύπου: τοῦ χριστιανικοῦ ἑλληνορωμαϊκοῦ. Τὸ ἐπίπεδο τῶν λαῶν αὐτῶν προτοῦ γνωρίσουν τὸν χριστιανικὸ ἑλληνορωμαϊκὸ πολιτισμὸ ἦταν πολὺ χαμηλὸ ὥστε νὰ ἀμφισβητηθεῖ, γιὰ γενετικούς-βιολογικούς καὶ κλιματικούς λόγους, ἡ κατοπινὴ μεγάλη, καὶ θετική, ἐπίδραση τῆς Ἀρχαιότητας καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ σὲ αὐτούς.

Προσοχή: Δὲν ἀμφισβητῶ τὴ διαφορετικὴ ψυχοσύνθεση Νορδικῶν καὶ Μεσογειακῶν. Ἀμφισβητῶ τὴν ἄποψη ὅτι αὐτὴ ἡ διαφορετικὴ ψυχοσύνθεση ὁδηγεῖ σὲ ἐλάχιστη δυνατότητα γιὰ πολιτισμικὲς ἀλλαγές. Σαφῶς, ἡ προτεσταντικὴ ἐκδοχὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν Ὀρθόδοξη. Αὐτὸ δὲν ἀποκλείει τὴ μεταφορὰ καλλιτεχνικῶν προτύπων (ὅπως ἔγινε κατὰ τὸ Μεσαίωνα, ὅταν ἡ ρωμιὰ πριγκίπισσα Θεοφανῶ ἔγινε σύζυγος τοῦ Ὄθωνα Γ’). Γιὰ νὰ ἔρθουμε στὰ δικά μας, Ἕλληνες πραγματικοὶ ἦταν οἱ Μικρασιάτες, μὲ τὰ ὅλα τους καὶ σὰν κι ἐμᾶς, ἀλλὰ μετατράπηκαν σὲ Ἰσλαμο-Τουρανοὺς τοῦ Ἐρντογὰν καὶ τοῦ Κεμάλ, καὶ τὸ ὅτι χορεύουν ἴδιους περίπου χοροὺς δὲν σημαίνει τίποτε. Μεταλλάχθηκαν πολιτισμικά. Εἶναι γιὰ ἐμᾶς οἱ Ἄλλοι. Καί, γιὰ νὰ ξαναγυρίσω στοὺς Γερμανούς, στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς, ὁ ἀποχριστιανισμὸς καὶ ἀπὸ-ἑλληνορωμαϊσμός τους κατὰ τὰ τελευταῖα 150 χρόνια ὁδηγεῖ ξανὰ σὲ ἀνθρωποθυσίες-Άουσβιτς, σὲ πορνεῖα κτηνοβατῶν καὶ σὲ ἄλλες καταστάσεις «προ Ἑλλάδας-Ρώμης-Χριστιανισμοῦ».

Φυσικά, παρ’ ὅλο ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιρρίψει κάποιος τὴν εὐθύνη σὲ μερικοὺς παλιότερους βιολόγους (ποὺ ἔψαχναν γιὰ τὸ γονίδιο τῆς τηλεθέασης καὶ τοῦ καπνίσματος) καὶ «βιολογιστὲς» (Ντώκινς) γιὰ τὴν ὑπερεκτίμηση τῆς Βιολογίας, ἡ μεγαλύτερη εὐθύνη ἀνήκει στὴν Ἀριστερά. Αὐτὴ συστηματικὰ καὶ ἐπὶ δεκαετίες (χάριν τοῦ δικαιωματισμοῦ) προκάλεσε καὶ προκαλεῖ τὸν «πόλεμο» Φύση ἢ Κοινωνία ἐξωθώντας στὰ ἄκρα τὴ συζήτηση καὶ ἀποκαλώντας φασίστα ὅποιον ἔχει ἐξωθηθεῖ ἐπιχειρηματολογικὰ στὰ ἀπένταντί της ἄκρα ἐξαιτίας της. Ἡ εἰρωνεία εἶναι ὅτι ἐξαιτίας τῆς ἀριστερῆς «φιλοσοφίας» περὶ «Κατασκευῆς», κερδισμένος βγαίνει ἕνας βιολογικὰ ἐξωευρωπαϊκὸς πολιτισμός, ὁ Ἀραβικὸς (φυλετικὰ διαφορετικὸς παρὰ τὶς προσμείξεις καὶ τὶς μεσογειακὲς ὁμοιότητες)-Ἰσλαμικός.

Ἡ Φύση τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ὁ πολιτισμός του, ἀποκλειστικὰ τουλάχιστον. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ ἀνθρώπινη φύση ἐπιτρέπει περισσότερες ἀλλαγὲς ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ὑποτεθεῖ. Σύμφωνα μὲ μιὰν ἄλλη κοσμοθεώρηση, ὕλη καὶ πνεῦμα εἶναι καὶ τὰ δύο κτιστά, καὶ ἡ πλατωνίζουσα διχοτομία τὴν ὁποία ὁ δυτικομεσαιωνικὸς Χριστιανισμὸς κληροδότησε στοὺς ἄθεους τῶν Νέων Χρονων δὲν εἶναι παρὰ ἕνα τεράστιο σφάλμα.

Advertisements
This entry was posted in φιλοσοφίες, Αρχαιότητα, Δυτικοί, Δύση and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s