Καλλίνος (ἀπόσπασμα)

1263px-ambrosianiliadpict20and21battlescenes

Ἀμβροσιανὴ Ἰλιάδα, 6ος αἰ μ.Χ.

 

 

Ὁ καθένας τὴν ὥρα ποὺ ξεψυχᾶ ἂς ρίξει γιὰ τελευταία

φορὰ τὸ ἀκόντιό του.

Γιατὶ εἶναι τιμητικὸ καὶ λαμπρὸ γιὰ ἕναν ἄνδρα νὰ

μάχεται

γιὰ τὴν πατρίδα καὶ γιὰ τὰ παιδιά του καὶ γιὰ τὴ

γυναίκα του

ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν· ὁ θάνατος θὰ ἔλθει τότε, ὅταν

ὅπως εἶναι φυσικό,

ὁρίσουν οἱ Μοίρες· ἐμπρός, ὁ καθένας ἂς προχωρεῖ

κατευθείαν,

ἀφοῦ ὑψώσει τὸ δόρυ καὶ σφίξει κάτω ἀπὸ τὴν ἀσπίδα

τὴ γενναία καρδιά του, ὅταν πρωταρχίζει ἡ σύγκρουση.

Γιατὶ σὲ καμιὰ περίπτωση δὲν ὁρίζει ἡ μοίρα νὰ ξεφύγει

ὁ ἄνθρωπος τὸν θάνατο

ἀκόμα κι ἂν κατάγεται ἀπὸ προγόνους ἀθάνατους.

(μτφ. Ἰω. Ἀχ. Μπάρμπας)

 

   καί τις ἀποθνήσκων ὕστατ᾽ ἀκοντισάτω.

τιμῆέν τε γάρ ἐστι καὶ ἀγλαὸν ἀνδρὶ μάχεσθαι

   γῆς πέρι καὶ παίδων κουριδίης τ᾽ ἀλόχου

δυσμενέσιν· θάνατος δὲ τότ᾽ ἔσσεται, ὁππότε κεν δὴ

   Μοῖραι ἐπικλώσωσ᾽. ἀλλά τις ἰθὺς ἴτω

ἔγχος ἀνασχόμενος καὶ ὑπ᾽ ἀσπίδος ἄλκιμον ἦτορ

   ἔλσας, τὸ πρῶτον μειγνυμένου πολέμου.

οὐ γάρ κως θάνατόν γε φυγεῖν εἱμαρμένον ἐστὶν

   ἄνδρ᾽, οὐδ᾽ εἰ προγόνων ᾖ γένος ἀθανάτων.

 

Καλλίνος, Ἐφέσιος (γεν. 680 π.Χ.) ποὺ ἔγραψε τὴν παραπάνω ἐλεγεία γιὰ νὰ ἐμψυχώσει τοὺς συμπολίτες του κατὰ τῶν Κιμμερίων, ποὺ ἀπὸ τὴν Κριμαία εἶχαν εἰσβάλει στὴν Μικρασία.

 

Advertisements
This entry was posted in ποίηση, Αρχαιότητα, Ελλάδα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s