Στρατιῶτες Ράιαν

Γιὰ κακὴ τύχη τῆς ταινίας, ἔβλεπα ἢ ἔπεσα χτὲς στὴ διάσωση τοῦ φαντάρου Ράιαν. Εὐτυχῶς, βλέπω μόνο ἀσπρόμαυρες ἑλληνικές, καὶ νοστάλγησα τὶς παλιές, ἐπίσης ἀσπρόμαυρες, μεταπολεμικὲς μὲ θέμα τὸν πόλεμο.

Μάλιστα, πέτυχα σχεδὸν τὴν ἀρχή, ἀμέσως μετὰ ὅπου ἀποβιβάζονταν οἱ Ἀγγλοαμερικάνοι καὶ θερίζονταν οἱ πρῶτοι (αὐτὸ δὲν τὸ πρόλαβα). Κι ἔδειχνε τὴ θάλασσα μὲ μπόλικα κιλὰ κόκκινης μπογιᾶς καὶ πεθαμένους. Αὐτὲς οἱ πρὸς δῆθεν ρεαλιστικὲς ταινίες ὅπου ἅμα δὲν ρίξεις 10 τόνους κόκκινη μπογιά, δὲν δακρύζουν οἱ θεατές. Καὶ μετά, ἡ κλασσικὴ φοβία τοῦ ἀμερικανικοῦ νοικοκυριοῦ: Ἔρχεται στὸ ἀγρόκτημά σου τὸ ἁμάξι τοῦ ὑπουργείου πολέμου γιὰ νὰ σοῦ πεῖ ὁ ἁρμόδιος ὅτι πέθαναν οἱ γενναῖοι γιοί σου. Βεβαίως, δὲν τὴν εἶδα ὅλη, ἀλλὰ τὸ σενάριο ἦταν ὅτι ψάχνουν στὸ μέτωπο γιὰ τὸν τελευταῖο γιό, ποὺ πολεμοῦσε στὴ Γαλλία, γιὰ νὰ μὴν φονευθεῖ κι αὐτός, καὶ μείνει δίχως γιοὺς ἡ ἀμερικανίδα μητέρα. Τόσο πρωτότυπο σενάριο, ὥστε πάτησα τὸ κατάλληλο κουμπάκι κι ἔκλεισε ἡ τηλεόραση.

Μᾶς ἔχουν πρήξει τὰ συκώτια μὲ τὴν ἀπόβαση τῆς Νορμανδίας, καὶ πόσα ἔπαθαν. Καὶ ἄπειρη κόκκινη μπογιά. Τί νὰ ποῦνε, δηλαδή, κι οἱ Σοβιετικοί, ποὺ εἶχαν 20.000.000 νεκρούς, καὶ πολὺ πρὶν ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς ἔκαναν τὴ διαδρομὴ Στάλινγκραντ-Βερολίνο; Τί νὰ ποῦν κι ἑλληνίδες μὲ ἕξι σκοτωμένους γιοὺς στὸν Β’ Π.Π, δὲν τὶς ἔκαμαν ταινία. Ἔτσι εἶναι οἱ λαοὶ μὲ ἐλάχιστη ἱστορία 200-800 χρόνων, ποὺ δὲν ἔχουν ὑποφέρει· ἕνα τσιμπηματάκι τὸ κάνουν ταινιάρα. Ὅταν κάποτε πέσουν πάνω στὶς πόλεις τους οἱ πυρηνικὲς βόμβες νὰ δοῦμε τί ταινίες θὰ φτειάξουν. Κάτι ἔχω μᾶλλον μὲ τὶς ἀμερικανικὲς πατριωτικὲς ταινίες. Ἄλλη μιὰ φορά, ποὺ ἔβλεπα τὸν «Πατριώτη», ἤμουν μὲ τοὺς Βρετανούς, ποὺ ἦταν μιὰ χαρὰ πολιτισμένοι ἄνθρωποι ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν φτιάχνονται ταινίες μὲ ἐναλλακτικὴ ἱστορία ὅπου οἱ Βρετανοὶ τοὺς τσάκιζαν ὅλους αὐτοὺς τοὺς κατατρεγμένους. Εἶμαι κακὴ παρέα γιὰ πολεμικὲς ταινίες. Οἱ παλιὲς πολεμικές, τοῦ ’60, ἦταν πιὸ ὡραῖες, δὲν ἀσχολοῦνταν μὲ τὰ ψυχολογικὰ προβλήματα τῶν ἀμάχων στὶς ΗΠΑ.

Ἀσχολίαστο ὅτι στὴν Ἑλλάδα ἔβαλαν τὴν «πολεμικὴ» αὐτὴν ταινία μὲ θέμα τὴν Νορμανδία ἐπειδὴ ἦταν 28η Ὀκτωβρίου. Ἀπὸ τὴν Πόλη ἔρχομαι καὶ στὴν κορφὴ κανέλα, δηλαδή. Νιντέντο.

Advertisements
This entry was posted in τέχνη, Δυτικοί and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s