Ἀναλογίες, 3:1

Μιὰ καὶ ὑπῆρξαν τρία πρόσφατα περιστατικὰ ἀριστερῆς βίας, ἔπρεπε νὰ ὑπάρξει κι ἕνα φασιστικὸ περιστατικὸ βίας. Εὐέλπιδες δαρμένοι, χασάπικα σπασμένα, νεαροὶ  μὲ μπλουζάκι «μολὼν λαβὲ» δαρμένοι: Ὅλοι ἀπὸ τοὺς φίλους τῶν Ἀριστερῶν. Κάπου ἔπρεπε, ἀναγκαστικά, νὰ πέσουν μερικὲς πέτρες σὲ ἕνα τζάμι σπιτιοῦ πρόσφυγα, ὥστε νὰ φανεῖ ὅτι τὸ πραγματικὸ καὶ κύριο πρόβλημα εἶναι ὁ φασισμὸς κι ὄχι ἡ Ἀριστερὰ ποὺ τὸν ἐνδυναμώνει καὶ ποὺ συναριθμεῖ σὲ αὐτὸν ὅλα ὅσα αὐτὴ ἁπλὰ δὲν γουστάρει. Νὰ συμβεῖ κάποιο ρατσιστικό, βέβαια, ἐπεισόδιο βίας, ὥστε νὰ μὴν ξεχάσουμε ὅτι εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ κάνουμε συνιδιοκτῆτες τῆς χώρας μας τοὺς ἀλλοδαπούς, δῆθεν πρόσφυγες.

Ὁ δὲ πρωθυπουργός, νὰ μοιράζει σημαῖες σὰν τὸν Ψωμιάδη ὅταν ὁ δεύτερος ἦταν νομάρχης. Ἀφοῦ ἡ σημαία εἶναι ἕνα ἁπλὸ πανί, εἶχε ἀποφανθεῖ ἕνας πνευματάνθρωπος τὸ 1995. Ποιὰ ἰδιαίτερη τιμὴ ἀποδίδεται, δηλαδή, στὸν «μικρὸ Ἀμίρ» χαρίζοντάς του ἕνα ξεσκονόπανο; Ὥστε δὲν εἶναι ὁ «μικρὸς Ἀμὶρ» ποὺ τιμᾶται, εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ ὑποτιμῶνται ἀπὸ τὴν Ἀριστερὰ μὲ τὴ γελοιοποίηση τῆς σημαίας τους. Ἡ δὲ μάνα, γεμάτη χαμόγελο -μόνο δὲν γέλαγε. Ἂν διάβασα καὶ θυμᾶμαι καλά, κάποια στιγμὴ ὁ ξένος διερμηνέας νευρίασε καὶ τῆς εἶπε νὰ μὴν χαμογελᾶ τόσο πολύ. Ἐπίζω νὰ κάνω λάθος. Πρόπερσυ ὁ «μικρὸς Ἀιλάν», φέτος ὁ «μικρὸς Ἀμίρ». Συναισθηματισμός, τὸ ἔσχατο ἐπιχείρημα τῆς Ἀριστερᾶς, αὐτῶν τῶν συναισθηματικῶν βαμπίρ. Ἡ χώρα μιὰ λοτταρία, πυροβολεῖται σὲ ρώσικη ρουλέτα.

Υ.Γ. Γιὰ τὰ φασιστοακτιβιστικά, ἔχω κάνει λόγο καὶ ἀλλοῦ. Ἂς ἀφήσω κατὰ πόσο δίκαιο κι ἀνθρώπινο εἶναι, γιατὶ δὲν ὑπάρχει πεδίο συνεννόησης ἐδῶ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ -οἱ ἀκροδεξιοί- ἔχουν βαθὺ καημὸ νὰ ἀντιγράψουν τὴν ἀριστερὴ τρομοκρατία (ἀτομικὴ ἢ συμμοριτική) χωρὶς νὰ ἔχουν τὶς προϋποθέσεις της (στήριξη ἀπὸ ΜΜΕ καὶ κράτος, διανόηση, θεσμούς). Ἂς τὸ πῶ κι ἐδῶ: Πράξεις πού, γιὰ ἀντικειμενικοὺς λόγους καὶ συνθῆκες, συσπειρώνουν κόσμο γύρω ἀπὸ τὸν «πολιτισμὸ» καὶ τὴν «ἀνθρωπιὰ» (τῆς Ἀριστερᾶς, φυσικά!) ἢ  συσπειρώνουν «πρόσφυγες» γύρω ἀπὸ τζιχαντιστικοὺς κύκλους ποὺ ὑφίστανται στὴν Ἑλλάδα, εἴτε αὐτὲς οἱ πράξεις εἶναι πέτρες σὲ τζάμια σπιτιῶν εἴτε ἄλλα ὄμορφα χάπενιν, μόνο ἄνθρωποι ποὺ χρησιμεύουν (ἀσυναίσθητα φαντάζομαι) ὡς λαγοὶ τῆς Ἀριστερᾶς μποροῦν νὰ τὶς κάνουν -ὅταν δὲν εἶναι ἀριστερὲς προβοκάτσιες. Ἄλλο πράγμα εἶναι νὰ ζητᾶς ὡς κράτος τὸν (ἀκόμη καὶ βίαιο, μόνο κρατικὸ ὅμως) τερματισμὸ τῆς «γιὰ ἀνθρωπιστικοὺς λόγους» παράνομης εἰσόδου Μουσουλμάνων καὶ τὴν (ἀκόμη καὶ βίαιη, μόνο κρατικὴ ὅμως) ἀπέλαση τῶν «προσφύγων», κι ἄλλο νὰ δείξεις πόσο ἕτοιμος εἶσαι νὰ κάνεις αὐτοκαταστροφικὰ πογκρόμ, ἢ νὰ κάνεις πογκρὸμ «γιατὶ τὸ λέει ἡ καρδιά σου». Ἂς προσθέσω ὅτι χωρὶς γεννητικότητα (παντρειὰ καὶ πολλὰ παιδιά) τὸ παιχνίδι εἶναι χαμένο ἔτσι κι ἀλλιῶς.

This entry was posted in Αριστερά, Ελλάδα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s