Αὐτοκινητοκτονία

keep-the-invironment-clean-anti-cars

Εἶναι τῆς μόδας καὶ χαρακτηριστικὸ τῆς ἐποχῆς, ἡ οἰκολογία τῶν χορτάτων. Τῶν στρωμάτων αὐτῶν μὲ ἐξασφαλισμένα εισοδήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀντέχουν τὶς μὴ οἰκολογικὲς πρακτικὲς τῶν φτωχότερων. Ὡς γνωστόν, καθένας βλέπει τὰ πράγματα ἀπὸ τὴ σκοπιά του κι ἀδυνατεῖ νὰ αἰτιολογήσει πρακτικὲς ἀνθρώπων μὲ ἄλλο τρόπο ζωῆς. Ἔτσι, ἡ χρήση τοῦ αὐτοκινήτου ἀπὸ τοὺς ἐργαζόμενους, ποὺ εἶναι γιὰ τὴν Ἑλλάδα μιὰ ἀνάγκη ἐλλείψει καλῶν (γρήγορων, καλὰ σχεδιασμένων) ΜΜΜ (λεωφορεῖα, μετρό, τρὰμ κ.ά.), φαίνεται στοὺς ἐκπροσώπους τῆς χορτάτης οἰκολογίας ὡς ἔγκλημα καθοσιώσεως. Ἡ προστασία τοῦ περιβάλλοντος κατ’ αὐτοὺς ἔρχεται σὲ πρώτη μοίρα σὲ σχέση μὲ τὴν καθημερινὴ ἐπιβίωση χάρη στὴν κακοπληρωμένη δουλειὰ τῶν φτωχότερων ἐργαζόμενων. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ὁ χορτάτος οἰκολόγος ἀπολαμβάνει τὰ βιολογικὰ διατροφικὰ προϊόντα ἀκριβῶς ἐπειδὴ διαθέτει τὸ ἀπαραίτητο εἰσόδημα γιὰ νὰ τὰ ἀποκτᾶ ἐνῶ ὁ φτωχότερος ἀναγκάζεται νὰ τρώει καρκινογόνες καὶ μεταλλαγμένες βλακεῖες ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ πληρώσει γιὰ τὰ βιολογικὰ προϊόντα. Ὁ χορτάτος αὐτοκινητοφάγος θὰ πάρει τὸ ταξάκι του καὶ θὰ πάει κύριος στὴ βολτίτσα του.

Σύμμαχό τους σὲ αὐτὴν τὴν αὐτοκινητοκτονία οἱ χορτάτοι οἰκολόγοι συχνὰ ἔχουν τοὺς χιπστεράδες. Ἐννοῶ, ὅλους τοὺς φυγότεκνους νεαροὺς ρεμπεσκέδες μὲ τὰ 10 μεταπτυχιακὰ καὶ διδακτορικά (ἢ καὶ χωρὶς αὐτά), δηλαδὴ αἰώνιους μετέφηβους, οἱ ὁποῖοι μετακινοῦνται ἄνετα στὰ πανεπιστήμια ἢ στὸ κέντρο τῆς πόλης τους χρησιμοποιώντας π.χ. ποδήλατο ἢ τὰ πόδια. Ἀνθρώπους ποὺ εἴτε δὲν ἔχουν νὰ διανύσουν 10 καὶ 20-30 χιλιόμετρα καθημερινά, καὶ μάλιστα συχνὰ ἐκτὸς πόλης (σὲ ἐπικίνδυνους δρόμους γιὰ ποδηλάτη π.χ. τὴν Ἐθνική), εἴτε δὲν ἔχουν παιδιὰ καὶ οἰκογένεια κι ἔτσι δὲν σκέφτονται π.χ. ποῦ θὰ παρκάρουν τὸ αὐτοκίνητό τους οὔτε θεωροῦν ζήτημα καθημερινῆς ἀνάγκης τὸ πάρκιν (ἄρα, θεωροῦν ὀλίγον τὶ βλαμμένους καὶ καταγέλαστους ὅσους ἀγχώνονται μὲ τέτοια ὑπαρξιακὰ προβλήματα). Ἄσε ποὺ ὅταν εἶσαι 20 καὶ 30 ἐτῶν, περπατᾶς εὔκολα -χωρὶς νὰ σέρνεις μαζί σου παιδάκια ποὺ παραπονιοῦνται ἐπειδὴ κουράστηκαν νὰ περπατᾶν ἀτελείωτα χιλιόμετρα. Ἡ κατηγορία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολυάριθμη ἀκριβῶς ἐπειδὴ ὁ τομέας τῶν μεταπτυχιακῶν ἀέρος-ἀέρος εἶχε μπουκώσει καὶ φρακάρει κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, μὲ τὴν πολιτικάντικη ὑπόσχεση μιᾶς «κλιντονικῆς»-«ὀμπαμικῆς» ἢ εὐρωενωσιακῆς εὐημερίας, ἡ ὁποία μετὰ τὸ 2010 δὲν ἐκπληρώνεται -χωρὶς ταυτόχρονα νὰ κλείνει ἡ κάνουλα τῆς δημιουργίας νέων κατόχων μεταπτυχιακῶν καὶ διδακτορικῶν ἀέρος-ἀερος (προσόντων ποὺ ἐνέχουν τὴν ὑπόσχεση, δηλαδή, τῆς εὐημερίας-ἀπορρόφησης στὴν ἀγορά ἐργασίας κι ὄχι ἁπλῶς τῆς γενικῆς, «πανεπιστημιακῆς», ἀπόκτησης γνώσεων· τὸ τελευταῖο δὲν εἶναι διόλου μεμπτό). Οἱ χιπστεράδες θεωρώντας τὴν ἀφύσικη ἢ προσωρινή κατάστασή τους ὡς κανονική, τάσσονται ὑπὲρ τῶν περιορισμῶν στὸ αὐτοκίνητο.

Σὲ ὅλα αὐτὰ κολλάει ἡ ἐπιχειρηματικότητα τῶν ἰδιωτῶν, ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὴ «φωνὴ τοῦ λαοῦ» (τοὺς χιπστεράδες καὶ τὴν χορτάτη οἰκολογία) καὶ ὡς ἀπὸ μὴχανῆς θεοὶ ἐμφανίζονται πουλώντας θέσεις στάθμευσης (ἰδιωτικὰ πάρκιν) ἢ συστήματα στάθμευσης στοὺς δρόμους τῶν ἑλληνικῶν πόλεων. Κι ἔτσι, μ’ ἕνα σμπάρο πολλὰ τρυγόνια: Καὶ ἱκανοποιεῖται τὸ περὶ Δικαίου καὶ καθαροῦ περιβάλλοντος αἴσθημα τοῦ φυγότεκνου χιπστερᾶ καὶ τοῦ πλούσιου ἀλλὰ καὶ γεμίζει τὸ ταμεῖο τοῦ ἐπιχειρηματία. Ἡ ὅλη ὑπόθεση μοῦ θυμίζει τὶς ὑστερίες τῶν πλουσίων τῆς Ἑλλάδας ἐπειδὴ οἱ φτωχοποιηθέντες Ἕλληνες (ποὺ δὲν ἔχουν λεφτὰ γιὰ πετρέλαιο καὶ ξύλα) καῖνε ὅ,τι βρίσκουν κατὰ τὴν Κρίση μὲ ἀποτέλεσμα τὴ μόλυνση τῆς ἀτμόσφαιρας τῶν πόλεων.

Φυσικά –καὶ ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ πῶ πρῶτο πρῶτο– ἡ ἰδεατὴ λύση εἶναι τὰ ΜΜΜ ποὺ ἱκανοποιοῦν τὶς ἀνάγκες κατὰ κύριο λόγο τῶν ἐργαζόμενων (κι ὄχι τῶν φοιτητῶν ἢ τῶν χορτάτων). Ὄχι τὸ ΙΧ. Προφανῶς, δὲν ὑποστηρίζω κανέναν φετιχισμὸ τοῦ ΙΧ ἢ τοῦ τζίπ. Ἡ φαντασίωση τοῦ Ἀμερικανοῦ μὲ τὴ μοτοσυκλέτα καὶ τὸ ἀμάξι ποὺ τρέξει στὸ highway μοῦ εἶναι τόσο ξένη ὅσο ἐκεῖνες τοῦ ἀτομικιστῆ (χωρὶς οἰκογένεια) χιπ(υ)στερᾶ μὲ τὸ ποδήλατο ἢ τοῦ πεζοπόρου μὲ τὸν ὀρειβατικὸ σάκκο του. Βασικά, δὲν μ’ ἀρέσουν τὰ αὐτοκίνητα ὡς φαντασίωση, δὲν μὲ ἐξιτάρει ἡ ἰδέα τῆς ὁδήγησης ὡς κατορθώματος, ἀντρακλοσύνης ἢ σπόρ. Τὰ ΙΧ θὰ ἦταν ἄχρηστα ἐὰν τὸ ἀστικὸ ἢ τὸ μετρό ἐρχόταν κάθε 5’ καὶ δὲν περίμενε κάποιος 15’ καὶ 30’ στὴ στάση τοῦ ἀστικοῦ.

Οἱ αὐτοκινητοφάγοι παρουσιάζουν μιὰ ἀντεστραμμένη σχέση αἰτίας-αἰτιατοῦ: Δὲν εἶναι ἐξαιτίας τοῦ αὐτοκινήτου ποὺ καθυστερεῖ τὸ ἀστικὸ λεωφορεῖο (ὅπως νομίζουν), ἀλλὰ εἶναι ἐξαιτίας τῆς ἀνυπαρξίας τοῦ λεωφορείου ποὺ ἐξαναγκάζεται καθένας νὰ χρησιμοποιήσει τὸ αὐτοκίνητό του. Γιατὶ προφανῶς, ὁποιοδήποτε εἰσιτήριο ἀστικοῦ λεωφορείου ἢ μετρὸ εἶναι φθηνότερο ἀπὸ μιὰ μετακίνηση μὲ ΙΧ ποὺ ἀπαιτεῖ βενζίνη καὶ χρόνο ἢ χρῆμα γιὰ παρκάρισμα. Μεταξὺ καλῶν ΜΜΜ καὶ ΙΧ, προφανῶς τὰ ΜΜΜ εἶναι προτιμότερα καὶ τὰ ΙΧ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑπὸ διωγμόν, ὡστόσο γιὰ ὅσο διάστημα ἀκόμη δὲν ὑπάρχουν καλὰ ΜΜΜ, τὸ ΙΧ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὑπὸ διωγμόν. Ἀντίθετα, πρέπει νὰ ὑπάρχουν πολὺ φθηνὰ ἢ δωρεὰν πάρκιν ἀνὰ περιοχὴ καὶ γύρω (κοντά) ἀπὸ τὸ κέντρο τῆς πόλης ὥστε νὰ ἐνθαρρύνεται ἡ μείωση τῆς χρήσης χωρὶς νὰ τιμωρεῖται ὁ ἁπλὸς ἐργαζόμενος ποὺ δουλεύει στὸ κέντρο καὶ ἔρχεται ἀπὸ μακριά. Γιατὶ ὅσο κι ἂν ἀκούγεται παράξενο στὰ αὐτιὰ χιπστεράδων καὶ ζάμπλουτων οἰκολόγων, ὑπάρχουν κανονικότατοι ἄνθρωποι ποὺ δουλεύουν ὡς ὑπάλληλοι ἢ καταστηματάρχες στὸ κέντρο τῆς πόλης τους ἐρχόμενοι ἀπὸ μακριά, ἀπὸ περιοχὲς ὅπου τὸ ἀστικὸ δὲν ὑπάρχει ἢ ἔρχεται ὅποτε θυμηθεῖ, ἄρα ἀναγκαζόμενοι νὰ χρησιμοποιήσουν ἰδιωτικὸ ἀμάξι. Μέτρα τοῦ κράτους ἐναντίον τοῦ ΙΧ σημαίνουν, πολὺ ἁπλά, ἐξαναγκασμὸ νὰ κλείσει κάποιος τὸ κατάστημά του στὸ κέντρο, δηλαδή περισσότερη ἀνεργία.

Θέλω μὲ αὐτὰ νὰ πῶ ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξόντωσης τοῦ αὐτοκινήτου δὲν εἶναι ἰδεολογικὸ ἢ ἐξαρτημένο ἀπὸ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀπιστία σὲ Οὐτοπίες, ἀλλὰ εἶναι ταξικό. Συνήθως, ὅσοι ἔχουν ἐξασφαλισμένα, μὲ τὸν α ἢ β τρόπο, εἰσοδήματα (ἢ δὲν χρειάζονται κἂν τέτοια εἰσοδήματα λ.χ. ἐπειδὴ δὲν ἔχουν [πλέον] οἰκογένεια καὶ ζοῦν μόνοι τους), εἶναι ὑπὲρ τῆς «ἐδῶ καὶ τώρα» κατάργησης τοῦ αὐτοκινήτου στὶς πόλεις, καὶ τοὺς φαίνεται παράλογη ἡ στάση ὅσων δὲν διανοοῦνται τὴ ζωή τους χωρὶς αὐτοκίνητο ἐπειδὴ οἱ τελευταῖοι ἀδυνατοῦν νὰ πᾶνε καθημερινὰ ἔξω ἀπὸ τὰ προάστια τῆς Ἀθήνας καὶ στὴ βιομηχανικὴ περιοχή της ἢ στὴ Σίνδο χωρὶς ἰδιωτικὸ ἀμάξι. Ἐννοεῖται ὅτι τὰ αἰσθήματα ἀντιμετώπισης τῶν «ἄλλων» ὡς Ἠλιθίων εἶναι ἀμοιβαῖα ἐκ μέρους ὅσων βλέπουν τὸ ἀμάξι –ὄχι ὡς ἕνα ὡραῖο σπόρ (ἀμάξια καὶ γκόμενες) ἢ ὡς ἰδεολόγημα τοῦ βλαμμένου καταναλωτῆ ἀλλά– ὡς ἕνα ἐξάρτημα τῆς ἐπιβίωσης αὐτῶν καὶ τῶν παιδιῶν τους. Ἔξω ἀπ’ τὸ χορὸ πολλὰ τραγούδια λένε.

Βεβαίως, μὲ ὅλα τὰ ἐπιστημονικὰ συστήματα ἀπομάκρυνσης τῶν ἐργαζόμενων ἀπὸ τὸ κέντρο τῶν πόλεων, ἀνοίγει ὁ δρόμος ὥστε νὰ ἀδειάσουν οἱ πόλεις ἀπὸ τοὺς τεμπελχανάδες φασίστες Ἕλληνες κι ἐπιτέλους νὰ «ἀξιοποιηθοῦν» (μὲ ἐπιδοτούμενα νοίκια ἀπὸ διεθνεῖς ὀργανισμούς) γιὰ νὰ στεγάσουν τοὺς «δυστυχισμένους» (καὶ πρόθυμους νὰ δουλεύουν καὶ γιὰ 100-200 € τὸ μήνα) «πρόσφυγες-ἀδέρφια μας». Καὶ ταυτόχρονα ἐπιβεβαιώνει / ἀναπαράγει τὸ πρότυπο τοῦ φυγότεκνου «ἐναλλακτικοῦ» (καὶ καλά) χωρὶς παιδιά-ὑποχρεώσεις πρὸς ὁποιονδήποτε πέραν τοῦ τεράστιου Ἐγώ του. Μὲ ἀποτέλεσμα περαιτέρω φυγοτεκνία καὶ ὑπογεννητικότητα.

Μὲ τὸν α ἢ β τρόπο, ὅσοι ἔχουν διαλέξει νὰ ζοῦν στὴν πόλη, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδεχτοῦν τὴν κυριαρχία τῆς μηχανῆς. Ἐὰν ἀντέχουν νὰ περπατᾶν κάθε μέρα 3 ὧρες γιὰ τὸ χωράφι, ὅπως ὁ παππούς μου φορτώνοντας στὸ μουλάρι τὰ ζαρζαβάτια, ἂς πᾶνε στὰ χωριὰ κι ἂς μὴν κάνουν ἐλιτιστικὰ κηρύγματα μίσους γιὰ ὅσους δὲν εἶναι «παιδιὰ τῆς φύσης». Πρακτικὲς τοῦ χωριοῦ στὶς πόλεις δὲν εἶναι ἐφαρμόσιμες.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, κοινωνία, οικολογία, οικολογίες and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Αὐτοκινητοκτονία

  1. Ο/Η Αντώνης - λέει:

    » οἱ φτωχοποιηθέντες Ἕλληνες (ποὺ δὲν ἔχουν λεφτὰ γιὰ πετρέλαιο καὶ ξύλα) καῖνε ὅ,τι βρίσκουν κατὰ τὴν Κρίση μὲ ἀποτέλεσμα τὴ μόλυνση τῆς ἀτμόσφαιρας τῶν πόλεων»

    δλδ οι «φτωχοποιηθέντες» που καίνε λουστραρισμένα ξύλα, χαρτιά, λάκες κτλ κτλ έχουν το ακαταλόγιστο κι ας στείλουν και τον γείτονα μια ώρα αρχύτερα; δεν έχεις κάτι τέτοιο στο νου σου, ε;
    γιατί εκείνο το «υστερίες των πλουσίων» περίεργο φαίνεται…
    αν ο γείτονάς σου καίει στην ξυλόσομπά του βερνίκια εσύ θα μείνεις ήσυχος; δε νομίζω…

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Αντώνης - λέει:

    δε κατάλαβα…

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

      Ὅτι οἱ πλούσιοι ἐπὶ Κρίσης εἶχαν γραμμένους τοὺς φτωχούς, καὶ τὸ ὅτι τουρτούριζαν τὰ παιδιά τους. Μάλιστα, χλεύαζαν ὅσους πέθαιναν ἀπὸ τὸ μαγκάλι. Καὶ μόνο ὅταν οἱ φτωχοὶ ἄρχισαν νὰ καῖνε ὅ,τι νά ‘ναι, ἀσχολήθηκαν οἱ πλούσιοι μὲ τὸ πρόβλημα -μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ οἱ συνέπειες τῆς φτώχειας πείραξαν τοὺς ἴδιους. Καὶ πάλι, ὅμως, ἀσχολήθηκαν μὲ στρεβλὸ τρόπο: ὄχι μὲ τὸ ὅτι πολλοὶ δὲν ἔχουν νὰ ζεσταθοῦν ἀλλὰ μὲ τὸ ὅτι «μολύνουν τὸ περιβάλλον»

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s