ὅσιος Νίκων

7mage0000128a

Νὰ θυμηθοῦμε, σήμερα κι ἐπ’ εὐκαιρία τῆς γιορτῆς τοῦ πολιούχου τῆς Σπάρτης, καὶ τὸν νεοπαγανιστικὸ σαλτιμπαγκισμό, ποὺ ἀνακαλύπτει τελευταίους Ἐθνικούς κι Ἀρμένιους ἐκχριστιανιστὲς καὶ σφαγές, καὶ αἷμα πολὺ νὰ ρέει στὸν μεσαιωνικὸ Ταΰγετο. Ποτάμια πολλά. Θὰ τὸ ἀντέξετε; Ποιὸς θὰ σφουγγαρίσει τόσο αἷμα;

Οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἔχουν στοιχειώδη γνώση τῶν ἑλληνικῶν καὶ τῆς βυζαντινῆς ἱστορίας, θεωροῦν τὸν Νίκωνα Ἀρμένιο ἐπειδὴ καταγόταν ἀπὸ τὸ Ἀρμενιακὸ Θέμα τῆς Ρωμανίας, τὸ ὁποῖο ἀντιστοιχεῖ ὡστόσο στὸν σημερινὸ Πόντο (Πολεμωνιακὸς Πόντος). Μὲ τὴν ἴδια λογική, θὰ πρέπει νὰ θεωροῦν Θρακιῶτες τοὺς κατοίκους τοῦ μικρασιατικοῦ θέματος Θρακησίων. Τὸ Ἀρμενιακὸ θέμα τὸν 10ο αἰ., ὅταν ζοῦσε ὁ Νίκων δὲν εἶχε σχέση μὲ τὴν Ἀρμενία, δὲν βρισκόταν σὲ ἐδάφη τῆς δυτικῆς (τουρκικῆς, σήμερα) ἢ ἀνατολικῆς Ἀρμενίας. Ὅταν οἱ Νεοπαγανιστὲς λένε ὅτι ἡ καταγωγὴ τοῦ Νίκωνα ἀπὸ τὸ Ἀρμενιακὸ θέμα συνεπάγεται ἀρμενικὴ καταγωγή, εἶναι σὰν νὰ λένε ὅτι ὁ δυτικὸς Πόντος κατοικεῖτο ἀπὸ Ἀρμένιους, ὅτι οἱ Πόντιοι εἶναι ἀρμενικῆς καταγωγῆς κι ὄχι Ἕλληνες.

Οἱ Σλάβοι τῆς περιοχῆς, ποὺ ἐπέδραμαν σὲ ὅλη τὴν Πελοπόννησο θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς Νεοπαγανιστὲς ὡς οἱ τελευταῖοι Ἕλληνες Ἐθνικοί. Στὴν πραγματικότητα, ἡ Μάνη εἶχε ἐκχριστιανιστεῖ ἀπὸ τὸν 6ο αἰ. τουλάχιστον. Ἀναφέρονται παλαιοχριστιανικὲς ἐπισκοπές (Μαΐνης) καὶ ἐκκλησίες τοῦ 7ου αἰ. (Ἄλυκα καὶ Τηγάνι), Κυπαρισσό, Οἴτυλο, Γύθειο. Ὑπάρχουν σωζόμενες τοιχογραφίες καὶ γλυπτὰ τῆς εἰκονοκλαστικῆς περιόδου. Αὐτὰ σύμφωνα μὲ ἕλληνες ἀρχαιολόγους καὶ ἐρευνητές (βλ. Ἀνάργυρος Κουτσιλιέρης, Ἱστορία τῆς Μάνης, ἀρχαία – μεσαιωνική – νεώτερη, Ἀθήνα 1996). Σύμφωνα μὲ ξένους ἐρευνητὲς (Timothy E. Gregory, Antony Cutler, στὸ λήμμα Mani, Oxford Dictionary of Byzantium), ὁ Χριστιανισμὸς διείσδυσε τὸν 5ο αἰ. στὴ Μάνη, ἐνῶ ὑπάρχουν τέσσερις τουλάχιστον ἐκκλησίες τοῦ 5ου καὶ 6ου αἰ. Εἶναι γνωστὸ ὅτι στὴ Μάνη ἔζησαν ἢ ἔδρασαν ὁ ἐπίσκοπος Μεθώνης ἅγιος Ἀθανάσιος († 885) ὁ ἅγιος Θεόφιλος, ἐπίσκοπος Λακεδαιμονίας († 870) κ.ἄ., πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸν ὅσιο Νίκωνα (†1005). Σὲ κάθε περίπτωση, ἂν ὑπῆρξαν τελευταῖοι Ἐθνικοὶ στὴ Λακεδαιμονία, αὐτοὶ ἀνιχνεύονται 1 μὲ 1,5 αἰώνα πρὶν ἀπὸ τὸν Νίκωνα.

Ὅλη ἡ παραφιλολογία γιὰ ἑλληνικῆς καταγωγῆς Ἐθνικοὺς στὴν ἐποχὴ τοῦ ὅσιου Νίκωνα ὀφείλεται στὴν ἐπιπόλαια ἀνάγνωση τῶν σχετικῶν τμημάτων τοῦ Βίου τοῦ ὅσιου. Σὲ αὐτόν, ξεκαθαρίζεται εὐθὺς ἐξαρχῆς ὅτι οἱ Ἐθνικοὶ εἶναι οἱ Μιλιγγοί, δηλαδὴ οἱ Σλάβοι ἔποικοι τῆς Πελοπονήσσου: τῶν τὴν χώραν λαχόντων τῶν ἐθνικῶν, οὓς δὴ καὶ Μιλιγγοὺς καλεῖν εἰώθασιν οἱ ἐγχώριοι. Καὶ στοὺς δύο κώδικες ποὺ καταγράφουν τὸν Βίο γίνεται ἐπεξήγηση ὅτι οἱ Ἐθνικοὶ ἢ Ἀθρικοί εἶναι οἱ σλάβοι Μιλιγγοί. Οἱ ντόπιοι κάτοικοι, οἱ Ἕλληνες, ἀποκαλοῦσαν Μιλιγγοὺς τοὺς ἐθνικούς, γιατὶ ἁπλούστατα ἦταν σλαβικῆς προέλευσης κι ὄχι ἐναπομείναντες καὶ διαφυγόντες στὰ ὄρη τελευταῖοι ἕλληνες Ἐθνικοί. Ἂν ὁ βιογράφος τοῦ Νίκωνα ἀποκαλεῖ Τελχίνες (δαίμονες) τοὺς Σλάβους, εἶναι γιατὶ ὅπως ὅλοι γνωρίζουν, οἱ Σλάβοι ἔκαναν ἐπιδρομὲς σὲ ὅλη τὴν Πελοπόννησο, ἀπὸ τὴ Σπάρτη ὣς τὴν Πάτρα, κι ὄχι γιατὶ ἤθελε νὰ «δαιμονοποιήσει» αὐτοὺς τοὺς ληστὲς κι ἐπιδρομεῖς. Μιὰ ἁπλὴ ἀνάγνωση τοῦ Πρὸς ἰδίον υἱὸν Ρωμανόν (De Administrando Imperio), στὰ κεφάλαια γιὰ τὴν Πελοπόννησο ἀρκεῖ.

Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ὕστερα, ἀρχίζει ἡ ζώνη τοῦ λυκοφωτός, μὲ τοὺς φαντασιόπληκτους νὰ βλέπουν δολοφονίες ποὺ διαπράττει ὁ ὅσιος Νίκων μετὰ (!) τὸ θάνατό του. Μετατρέπουν σὲ Ἐθνικὸ καὶ μάλιστα σὲ ἀρχιερέα (!) τὸν διορισμένο ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη διοικητὴ τῶν Σλάβων στὸν ὁποῖο συχνὰ ἀπειθοῦσαν (De Administrando Imperio, 50). Οἱ εὐσεβεῖς εἰδωλολατρικοὶ πόθοι μετατρέπουν τὴν μεταθανάτια ἐμφάνιση, σὲ ὄνειρο, τοῦ Νίκωνα στὸν διορισμένο ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη διοικητὴ τῶν Σλάβων (προφανῶς βυζαντινοῦ, ἀφοῦ εἶχε τὸ ὄνομα Ἀντίοχος), στὴν ὁποία ὁ πρῶτος φέρεται νὰ προειδοποίησε τὸν δεύτερο νὰ πάψει νὰ ἁρπάζει γαῖες μιᾶς μονῆς, σὲ ἐν ζωῇ δολοφονικὴ ἐπίθεση τοῦ Νίκωνα.

Ὅπως λέμε στὸ χωριό μου, τὸ βάρος τῆς θετικῆς ἀπόδειξης γιὰ ὅποιον διακηρύσσει ὅτι ὑπάρχουν Νεράιδες πέφτει στὸν ἴδιο. Ἂν αὐτὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδείξει ὅτι ἀντικειμενικὰ ὑφίστανται Νεράιδες, μὲ ἀκλόνητα στοιχεῖα, τότε ἁπλὰ δὲν ὑπάρχουν Νεράιδες, χωρὶς ὅσοι εἶχαν ἀντίθετη ἄποψη (δηλαδὴ ὅτι δὲν ὑπάρχουν) νὰ ὀφείλουν νὰ ἀντεπιχειρηματολογήσουν ἀπολύτως τίποτε. Δὲν εἶναι, δηλαδή, ὑποχρεωμένοι κάποιοι νὰ ἀποδείξουν ὅτι δὲν ὑπάρχουν Νεράιδες: Ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδείξει κάτι εἶναι μόνο αὐτὸς ποὺ πιστεύει ὅτι ὑπάρχουν Νεράιδες. Ἔτσι καὶ μὲ τοὺς «Τελευταίους Ἐθνικούς» τῆς Λακεδαιμονίας. Ἂν δὲν ὑπάρχουν θετικὲς ἀποδείξεις (π.χ. ἕνα τρίτο χειρόγραφο) -καὶ δὲν ὑπάρχουν- π.χ. ὅτι οἱ Ἐθνικοὶ τοῦ Βίου τοῦ ὅσιου Νίκωνα εἶναι Ἕλληνες Ἐθνικοὶ ἢ ὅτι ἡ ὑποτιθέμενη δολοφονία τοῦ διοικητῆ τῶν Σλάβων ποὺ ἐν ζωῇ διέπραξε ὁ Νίκων μετατράπηκε ἀπὸ τὸν βιογράφο σὲ μεταθανάτια θαυματουργικὴ παρέμβαση ὥστε νὰ μὴν θεωρηθεῖ φονιὰς ὁ Νίκων, τότε οἱ παραπάνω ἀπόψεις δὲν ἐπιβεβαιώνονται καὶ δὲν ἰσχύουν. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὶς λοιπὲς περιπτώσεις ὑποτιθέμενων Ἐθνικῶν στὸ Βίο καὶ ὅλες τὶς ἀρχαιοκεντρικὲς ἀστειότητες -ποὺ δὲν παραθέτουμε καὶ ἀναλύουμε ἐδῶ λεπτομερῶς. Πῶς μπορεῖ λ.χ. νὰ εἶναι Ἕλληνας Ἐθνικὸς τῆς Σπάρτης κάποιος ποὺ ὀνομάζεται στὸν Βίο Ἰωάννης καὶ καλεῖται ἀπὸ τὸν Νίκωνα «ἀδελφός»;  Ἡ συνωμοσιολογία καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ φαντασία εἶναι καλὲς γιὰ τὴ λογοτεχνία καὶ τὴν ποίηση, ὄχι στὴν Ἱστορία.

Ἡ ἄγνοια τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ὁδηγεῖ τοὺς ἀρχαιοκεντρικοὺς σὲ κωμικὰ συμπεράσματα, ὅπως ὅτι τὰ ἀναφερόμενα στὸν Βίο «μακελειὰ» ἔξω ἀπὸ μιὰ ἐκκλησία τῆς Σπάρτης τὰ ὁποῖα προστάζει ὁ Νίκων νὰ κατεδαφιστοῦν εἶναι τελευταῖα ἐθνικὰ ἱερά (!) -ἐνῶ, ὅπως κι ὁ Φ. Μαλιγκούδης παρατηρεῖ, δὲν εἶναι παρὰ ὑπαίθριες ἀγορὲς καὶ κρεωπωλεῖα. Καὶ ἡ βαριὰ ἄγνοια τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας θὰ εἶναι ἡ αἰτία γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ὅτι οἱ Βυζαντινοὶ ἄλλαξαν ἐξαιτίας ἀνθελληνισμοῦ τὸ ὄνομα τῆς Σπάρτης σὲ Λακεδαιμονία, κι ἀποσιώπησαν -ὡς ἀνθέλληνες, βεβαίως!- τὸ πρῶτο(!), ὅταν εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Σπάρτη ἀποκαλεῖται Λακεδαίμων στὸν Ὅμηρο καὶ τὸν Παυσανία -καὶ μάλιστα στὸν ἴδιο τὸν Βίο τοῦ ὅσιου Νίκωνα συνυπάρχουν κι ἐναλλάσσονται τὸ Σπάρτη μὲ τὸ Λακεδαιμονία. Ἡ ἀμάθεια μαζὶ μὲ τὴν ἐμπάθεια ἔχουν δώσει πολλὰ τέτοια παραδείγματα νοσηρῆς ἐνασχόλησης μὲ ἁγιολογικὰ κείμενα κατὰ τὰ τελευταῖα 20 μὲ 25 χρόνια.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Αρχαιότητα, Ελλάδα, Ρωμανία, Σλάβοι and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s