ἀντι-Ρουβικῶνες ὅπως;

Ἀναρωτιέται ἡ «Δημοκρατία» τί θὰ γινόταν ἂν δημιουργοῦνταν ἢ ξυπνοῦσαν οἱ ἀντι-Ρουβίκωνες. Νὰ τῆς λύσω τὴν ἀπορία: Τίποτα δὲν θὰ γινόταν, γιατὶ οἱ ὁποιοιδήποτε «Ρουβίκωνες» δὲν εἶναι κάποιοι πιὸ καρδιωμένοι, λιγότερο φλῶροι, περισσότερο εἰλικρινεῖς καὶ πιστοὶ σὲ ἰδεώδη. Ἁπλά, ἔχουν τὸ κράτος, τὰ ΜΜΕ καὶ τοὺς πλούσιους μὲ τὸ μέρος τους. Οἱ γραφικὲς ἀντιγραφὲς τοῦ Ρουβίκωνα, φασιστο-ἀκροδεξιὲς *  στὰ κάγκελα ἢ μερακλίδικες λαϊκοδεξιές (ψιλο-ψεκ), δὲν ἔχουν οὔτε τὸ κράτος οὔτε τὰ ΜΜΕ οὔτε τοὺς πλούσιους μὲ τὸ μέρος τους: Ἡ ἀπόλυτη ἐγγύηση ἀποτυχίας, δηλαδή. Λειτουργοῦν ὡς ὁ κακὸς στὶς παλιὲς ἀμερικανικὲς ταινίες, κι ὁ ρόλος τους εἶναι μόνο νὰ χάνουν γιὰ πάντα, σὰν τοὺς Ἰνδιάνους. Εἶναι ὁ Γκολντστάιν, κι ὅποιος σχετίζεται μὲ αὐτοὺς ἔχει τὴν αἰώνια μοίρα τοῦ Γκολντστάιν, στὸ καλὰ σκηνοθετημένο θέατρο. Χώρια ποὺ γεννοῦν κι αὐτοὶ σκυλιά, γατιά, κατοικίδια, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ προσηλυτίζουν τόσο ὅσο οἱ Ρουβίκωνες.  Μιὰ λαϊκομερακλίδικη δεξιὰ γενιὰ ὁλόκληρη, ποὺ ἐπὶ 30 χρόνια γεννοῦσε σκυλάκια ποὺ κατουράγαν κάτω ἀπὸ τὴν πολυθρόνα, κι ἀγόραζε βίντεο τὸ ’80. Ἡ δύναμη-αὐθορμητικότητα τῆς μὴ ἀριστερῆς κοινωνίας (δηλ. τοῦ 65-70%) ἔγκειται στὴν παράδοσή της, τὴν ὁποία ὅμως ἐγκατέλειψε -ἐνῶ ἀντίθετα ἡ δύναμη τῶν ἀναρχικῶν ἔγκειται στὴν παραδοσιακὴ ἀπόρριψη τῆς παράδοσης. Νὰ βάλει στὸν τορβὰ τὸ κεφάλι του ὁ μεροκαματιάρης ἢ νὰ θέσει σὲ κίνδυνο τὴ σταδιοδρομία του ὁ Εὐέλπιδας, λίγο δύσκολο μὲ τέτοια ψεκασμένη λαϊκοδεξιά. Ὅπως ἔχει ἰσχυριστεῖ ὁ Νεοπλατωνισμός -γιὰ νὰ πῶ κι ἐγὼ τὴν τρέλα μου-, τὸ ἀντίγραφο εἶναι πάντα κατώτερο τοῦ πρωτοτύπου ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀπορρέει: Ἔτσι κι οἱ «ἀντι-Ρουβίκωνες». Ἀντιγράφουν, δὲν βιώνουν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ξέρουν καὶ οἱ Ρουβίκωνες -γι’ αὐτὸ κάνουν τρελίτσες.

* ΥΓ φυσικά, πρέπει νὰ ποῦμε ἐδῶ καὶ γιὰ τὸν λαγουδίσιο ρόλο τῶν ἐθνικοσοσιαλιστῶν στὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἀκροαριστερᾶς. Ὅπως οἱ ἀναρχικοί, ἡμίτρελοι / ψυχασθενεῖς ἢ πράκτορες, ἀποδυνάμωσαν καὶ διέλυσαν τὴν αὐθεντικὴ λαϊκὴ βία στὰ πρῶτα χρόνια τοῦ Μνημονίου (2010-11) μὲ τὶς μολότωφ μὲ τὶς ὁποῖες ποὺ ἔπαιζαν μὲ τὴν ἀστυνομία: Ἔτσι κι ἡ διάχυτη λαϊκὴ ἀποδοκιμασία στὴν ἀριστερίστικη κι ἀναρχικὴ βία ἔγινε ἀντικείμενο καπηλείας καὶ διοχετεύθηκε στοὺς ἐθνικοσοσιαλιστές, καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ μαράζωσε, διότι κανεὶς σώφρων δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει χιτλερικὸς ἢ θαυμαστὴς τοῦ Μουσολίνι, φασίστας καὶ φίλος τῶν ταγματασφαλιτῶν μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ φυσιολογικὰ δὲν συμπαθεῖ τὴν ἀριστερὴ βία. Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ δίκη τῆς ΧΑ κρατάει χρόνια (ποὺ πολιτικῶς μοιάζουν μὲ αἰῶνες), εἶναι πολὺ ἔξυπνο ἀριστερὸ τερτίπι. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο, ἡ Ἀριστερὰ ἔχει τοὺς ἐθνικοσοσιαλιστὲς νὰ κάθονται σχετικὰ φρόνιμα (ἀνὰ πᾶσα στιγμή, τοὺς ρίχνει στὴ φυλακή) -ἐνῶ οἱ ἴδιοι, ἀπὸ τὴ δική τους σκοπιά, αἰσθάνονται καὶ πολὺ διωκόμενοι ἥρωες ἀλλὰ καὶ «δὲν τὸ παρακάνουν πιά»: Κάτι τέτοιο, ἂν δὲν τὸ καταλαβαίνει κάποιος, συνιστᾶ μιὰ ἄτυπη συμφωνία μεταξὺ ἐθνικοσοσιαλιστῶν καὶ Ἀριστερῶν. Βολεύει ὅλους (ἀκροδεξιὰ καὶ Ἀριστερά) αὐτὴ ἡ φασιστικὴ ἀνάθεση τῆς ἀπέχθειας πρὸς τὴν ἀναρχο-ἀριστερὴ βία, ὅπως βόλεψε τοὺς Μνημονιακοὺς ἡ «αὐθόρμητη» ρίψη μολότωφ καὶ οἱ νεκροὶ τῆς Μαρφίν, γιὰ νὰ ξεθυμάνει ἡ λαϊκὴ βία κατὰ τοῦ Μνημονίου. Ἔτσι, οἱ μὲν καλωσορίζουν στὶς τάξεις τους διαφόρους ἐπίδοξους ἥρωες, οἱ δὲ ἔχουν βρεῖ τὴν ταμπέλα γιὰ νὰ ἐξουδετερώσουν κάθε κριτικὴ ὡς φασιστική, καὶ νὰ τὴν κατατάξουν ἐκεῖ, καὶ νὰ πείσουν τὴν κοινωνία ὅτι μόνο αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ κριτικὴ στὴν ἀριστερὴ βία ὑπάρχει.

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ακροδεξιά, Δεξιά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s