Ἡ σεξουαλικοποίηση τῆς πολιτικῆς -καὶ τὸ γυναικεῖο μέλλον

Ἔχοντας λύσει τὰ ἄλλα προβλήματά τους οἱ φιλελεύθεροι Ἀμερικανοὶ ὁδηγοῦν τὴ σεξουαλικοποίηση τῆς πολιτικῆς στὰ ἄκρα της, μὲ τὸ κίνημα “me too”. Καὶ σύντομα, ἡ μόδα θὰ ἔρθει στὰ μέρη μας, ὅπως ἀκριβῶς ἦρθαν ὅλα τὰ βοθρολύματα τῆς Ἀμερικῆς τοῦ Κλίντον (ΜΚΟ κ.λπ.).

Ὅπως δείχνει τὸ σύνθημα, κάθε μιὰ ὁσία Παρθενόπη σπάζει τὴ σιωπή της καὶ δηλώνει ὅτι κι αὐτὴ ἦταν θύμα σεξουαλικῆς ἐπίθεσης ἀπὸ κάποιο ἀρσενικό, συνήθως ἀφεντικὸ ἢ κάποιου εἴδους ἀνώτερό της ἄντρα, κοινωνικὰ καὶ ἱεραρχικά. Ἀντὶ γιὰ τὸ κυνήγι τῶν μαγισσῶν ἔχουμε πλέον τὸ gender guilt, τὸ κυνήγι βιαστῶν. Ἐννοεῖται ὅτι τὸ τεκμήριο τῆς ἀθωότητας ἔχει πλέον καταργηθεῖ· ποιὸς νοιάζεται γιὰ τὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο στὸν καιρὸ τῆς ἰσλαμοποίησης; Ἡ κάθε μία ἐνδεχομένως μισότρελη ἢ φιλάργυρη μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ χωρὶς ἀποδείξεις ὅτι τὴν ἐκμεταλλεύτηκαν πρὶν ἀπὸ χρόνια ἢ καὶ δεκαετίες –καὶ ὅλοι νὰ τὴν πιστεύουν λὲς καὶ διακηρύσσει κάτι τόσο προφανὲς ὅσο εἶναι τὸ ὅτι ὁ ἥλιος βασιλεύει ἀπὸ τὴ Δύση. Μιὰ ἀκόμη ἀντιφατικότητα τῆς ἐποχῆς: Ἐνῶ ὅλα εἶναι κατασκευή (ἔτσι λέει ἡ ἀφήγηση), ὁ δημόσιος βίος κυριαρχεῖται ἀπὸ ἕνα κυνήγι μαγισσῶν μὲ βάση τὸ βιολογικὸ φύλο -ποὺ δὲν εἶναι κατασκευή. Τὸ βιολογικὸ φύλο καὶ τὸ δίχως κατασκευάσματα καὶ προσθετικὲς στήθους τοῦ κοινωνικοῦ φύλου.

Ὅμως, τὸ πλέον ἀστεῖο εἶναι ὅτι διαβάζουμε νὰ κατηγοροῦνται ὡς βιαστὲς διάφοροι ἐπώνυμοι (ἠθοποιοί, ἀθλητὲς κ.λπ.) ποὺ στὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2016 ἐξεγείρονταν κατὰ τοῦ Τρὰμπ καὶ τοῦ συντηρητισμοῦ του: Αὐτοὶ ποὺ ἀγωνίζονταν ὑπὲρ τῆς liberal ἀπελευθερωμένης Δύσης, τελικὰ ἦταν τέρατα ποὺ ἐπιβάλλονταν σεξουαλικὰ σὲ ὑφιστάμενές τους χωρὶς τὴ συγκατάθεσή τους. Ἔπεσαν μέσα στὸ λάκκο τῆς «ἀπελευθέρωσης ἀπὸ τὸν σεξισμὸ τῶν συντηρητικῶν» τὸν ὁποῖο οἱ ἴδιοι ἔσκαβαν. Κυκλοφοροῦν ἀνάμεσά μας, λοιπόν. Καὶ ποιὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκλείσει τὸ ἐνδεχόμενο ὅτι κι ὁ γείτονάς του ἦταν ἐπίσης «δράκος»;; Τελετὲς ἀποκάλυψης καὶ τιμωρίας τοῦ ἐγκλήματος ἤδη ἔχουν ἐμφανιστεῖ. Ἀκόμη καὶ τεχνικὲς διαφυγῆς: ἠθοποιὸς ποὺ κατηγορήθηκε γιὰ «σεξουαλικὴ παρενόχληση» δήλωσε ὁμοφυλόφιλος γιὰ νὰ γλιτώσει, ἐπειδὴ ξέρει ὅτι ἡ πολιτικοποίηση τῆς σεξουαλικότητας καὶ εἰδικὰ ἡ πολιτικοποίηση τῆς θεοποίησης τῶν μειονοτήτων (βασικά, μιὰ διαστροφὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ) ἔχει προχωρήσει σὲ ἀπίστευτο βαθμό.

Ἔχουμε νὰ δοῦμε κι ἄλλα ἀντιφατικὰ πράγματα ὅτ-ἂν ἐπικρατήσει ὁλοσχερῶς ἡ σεξουαλικοποίηση τῆς πολιτικῆς. Ἡ ἄλλη κύρια ἀντίφαση τῆς σημερινῆς πολιτικῆς σὲ ζητήματα σεξουαλικότητας ἔγκειται στὴν ἀντίθεση τῶν γυναικῶν μὲ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὸν τρανσεξουαλισμό. Γιὰ παράδειγμα, ὁ πρακτορικὸς καὶ ὑποχθόνιος ρόλος τῶν δῆθεν ἀγωνιζόμενων γιὰ τὰ δικαιώματα τῆς Γυναίκας φαίνεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι σιωποῦν γιὰ τὴν καταπίεση τῆς Μουσουλμάνας στὴ Δύση ἀλλὰ καὶ στὴ Μέση Ἀνατολή (γάμος στὰ 10 μὲ νυφοπάζαρο, κλειτοριδεκτομή, κλείδωμα στὸ σπίτι, ὑποχρεωτικὰ ἡ μαντίλα, ξυλοδαρμοί, συνεύρεση δίχως συναίνεση) ἀλλὰ ξελαρυγγίζονται καὶ τσιρίζουν γιὰ τὶς συγκριτικὰ ἤπιες ἕως ἀστεῖες ὑποθέσεις σεξισμοῦ ἐκ μέρους τῶν δυτικῶν ἀνδρῶν. Φαίνεται ἐπίσης ὁ ἐπιλεκτικὸς ἄρα γελοῖος χαρακτήρας τοῦ φεμινισμοῦ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι γιὰ παράδειγμα ὁ Κλίντον δὲν κατηγορήθηκε ποτὲ ὡς ἕνα χαμερπὲς μίασμα ποὺ ἐκμεταλλεύτηκε μιὰ ὑφιστάμενή του ὄντας πρόεδρος τῶν ΗΠΑ (οἱ Ἀριστεροὶ καὶ οἱ δημοκράτες εἶναι ἐγγενῶς καλοὶ ἄνθρωποι), ἐνῶ ὁ grab them by the pussy Τρὰμπ ὄντας φασίστας ἐκπροσωπεῖ τὸν ἔσχατο εὐτελισμὸ τῆς γυναικείας προσωπικότητας καὶ τοῦ Ἀθρώπου.

Ἀλλὰ ἡ γυναίκα ὑφίσταται πόλεμο καὶ ἀπὸ τὸν τρανσεξουαλισμό. Ὅπως μπορεῖ νὰ διαβάσει κανεὶς στὸ ἄρθρο αὐτό, οἱ τρανσέξουαλ ἐπιτίθενται ἀσκώντας φυσικὴ βία ἀκόμη καὶ στὶς λεσβίες, ἀκόμη καὶ στὶς φεμινίστριες ποὺ ἀντιδροῦν στὴν ἀπαίτηση τῶν τρανσέξουαλ νὰ ἀποκαλοῦνται καὶ νὰ ἀναγνωρίζονται δημοσίως ὡς γυναῖκες (τὰ παραδείγματα στὸ ἄρθρο). Ἔτσι, οἱ φεμινίστριες καὶ οἱ λεσβίες, ποὺ ἀποδομοῦσαν ἐπὶ δεκαετίες μὲ τὸν τρόπο τους τὶς φυσιολογικὲς σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο φύλων, τελικὰ ἔπεσαν θύματα τῆς ἐσωτερικῆς λογικῆς ποὺ διέπει τὴν ἀνδροφαγικὴ κοσμοθεώρησή τους· «τὴν πάτησαν», μὲ ἄλλα λόγια, ἀπὸ «πιὸ προχωρημένους» καὶ «πιὸ προωθημένων» ἀντιλήψεων ὁπαδοὺς τῆς Ἀπελευθέρωσης τοῦ Ἀνθρώπου. Ἔπεσαν στὸ λάκκο ποὺ ἔσκαβαν στὴν «πατριαρχικὴ κοινωνία». Ἡ ὁποία βεβαίως εἶχε νὰ ἀντιπαλέψει καὶ τὸν καπιταλισμό.

Ἔτσι, ἡ γυναίκα χάνει καὶ στὰ δύο μέτωπα: Ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὸ πρότυπο τῆς ξυλοδαρμένης Μουσουλμάνας, τὸ ὁποῖο πάντες οἱ χριστιανοφάγοι Δυτικοὶ φοβοῦνται νὰ καταγγείλουν -ἐπειδὴ ἡ θεοποίηση τῶν κάθε λογῆς θυματοποιημένων μειονοτήτων ἔχει ἐπικρατήσει, ὡς διαστροφὴ τῆς χριστιανικῆς συμπάθειας πρὸς τὰ θύματα. Καὶ ἀπὸ τὴν προωθημένη ἐκδοχὴ τῆς ὁμοφιλοφυλίας, τὸν τρανσεξουαλισμό. Κι ὅμως, ἡ ἴδια κοινωνία ποὺ ἰσχυρίζεται ὅτι ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῆς γυναίκας, τὴν ὁδηγεῖ στὸ χειρότερο μέλλον της. Βεβαίως, ἡ «σκλάβα γυναίκα» τῆς πατριαρχικῆς κοινωνίας (δωρεὰν πόρνη καὶ μαγείρισσα) μὲ τὴ φεμινιστικὴ-νεοτερικὴ ἀπελευθέρωσή της ἔχει μετατραπεῖ ἐκτὸς ἀπὸ δωρεὰν πόρνη καὶ μαγείρισσα (ποὺ παραμένει) καὶ σὲ μὲ τὸ ζόρι (ψυχαναγκαστικά) φωτομοντέλο καὶ ἐργάτρια. Ἔτσι, ἡ ἀντίφαση έγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι ἐνῶ ἡ γυναίκα τῆς Ὕστερης Νεοτερικότητας «ἀπελευθερώνεται» ἀπο τὸν σεξισμό, τὴν πατριαρχία καὶ τὴ χριστιανικὴ ἠθική, καὶ ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι ἐξυμνεῖται κι ὅτι ὅλοι σκύβουν πάνω στὰ προβλήματά της, στὴν πραγματικότητα ποδοπατιέται ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὸν τρανσεξουαλισμό.

Ὅπως ἤδη βλέπουμε, ἤδη διάφοροι ἄνδρες ἀθλητὲς γίνονται «γυναῖκες», καὶ κατόπιν ἀπαιτοῦν νὰ ἀγωνίζονται ὡς γυναῖκες -πράγμα ποὺ προφανῶς τοὺς φέρνει σὲ πιὸ πλεονεκτικὴ θέση (μετάλλια, διακρίσεις) σὲ σχέση μὲ τὶς πραγματικὲς γυναῖκες. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀστειότερη πτυχή, ὅπως καὶ οἱ «γυναῖκες» μὲ προβλήματα προστάτη. Τί θὰ γίνει ὅμως ὅταν ὁ τρανσέξουαλ ἐπιτεθεῖ σὲ γυναίκα ἐπειδὴ τοῦ δόθηκε δικαίωμα νὰ μπαινοβγαίνει ὡς γυναίκα στὶς γυναικεῖες τουαλέτες;

Λέγεται ὅτι συνήθως οἱ ἀντιφάσεις μιᾶς κοινωνίας ἢ μιᾶς κοσμοαντίληψης κι ἰδεολογίας λύνονται μὲ ἕνα ταχυδακτυλουργικὸ τρόπο ποὺ τὶς καθιστᾶ ἀνούσιες (δῆθεν) καὶ τὶς ἐξαφανίζει ἀπὸ τὰ μάτια μας. Στὴν περίπτωση τῆς Δύσης, οἱ ἀντιφάσεις αὐτὲς θὰ λυθοῦν μὲ τὸν ἐξισλαμισμό της: Ἡ γυναίκα θὰ χάσει, θὰ ὑποταχτεῖ -ἀλλὰ στὸν κανονικὰ νοούμενο, φυσικό, ἄντρα, γιατὶ ἔτσι λέει ὁ Ἀλλάχ. Ὁ κύκλος τῆς χριστιανικῆς ἀπελευθέρωσης τῆς γυναίκας ἀποκλειόμενων τῶν δύο θαυμάτων (δὲν σωζόμαστε πλέον μόνο μὲ ἕνα) θὰ κλείσει. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς διαδόθηκε ταχύτατα εἰδικὰ στὶς γυναῖκες τῆς Ὕστερης Ἀρχαιότητας, ποὺ στὸ ρωμαϊκὸ παγανιστικὸ φαντασιακὸ λογίζονταν σχεδὸν σὰν σπερμοσακοῦλες. Ὅσο γιὰ τοὺς τρανσέξουαλ / ὁμοφυλόφιλους, ἢ θὰ ἐξοντωθοῦν (θὰ χάσουν τὸ δικαίωμα νὰ διαλαλοῦν τί εἶναι στὸ δρόμο καὶ «νὰ κάνουν τὴ ζωή τους») ἢ θὰ μετασχηματιστοῦν στοὺς γνωστοὺς προαιώνιους εὐνούχους τῆς Ἀσίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συνεχίζεται ἡ ἀντίθεση ἀλλὰ ὑπὸ ἄλλους ὅρους καὶ συνθῆκες.

Γιὰ παράδειγμα, ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι στὴν προχριστιανικὴ Ἀρχαιότητα ὁ ἔφηβος (τὸ ἀγόρι) ἦταν σεξουαλικὰ πιὸ ποθητὸς ἀπὸ τὴ σύζυγο, ἦταν, ἁπλά, πιὸ Ὡραῖος -πρὶν ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ ἀνατίμηση τοῦ γυναικείου φύλου. Μάλιστα, οἱ (μὲ τὰ δικά μας κριτήρια) «παιδόφιλοι» καὶ ἀμφιφυλόφιλοι τῆς Ἀρχαιότητας παινεύονταν γιὰ τὴν σεξουαλικότητά τους, ἐκδήλωναν τὸν ὁμοφυλοφιλικὸ μισογυνισμό τους καὶ χλεύαζαν ὅσους ἦταν ἀποκλειστικὰ ἑτεροφυλόφιλοι Παραδείγματα: Θέογνις, Ἐλεγειῶν Β’, 1367-1368: Ἡ ευγνωμοσύνη χαρακτηρίζει τὰ ἀγόρια. Στὴ γυναίκα κανεὶς σύντροφος δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει ἐμπιστοσύνη, ἀλλὰ κάθε φορὰ αὐτὴ ἀγαπάει ὅποιον εἶναι μπροστά της (Παιδός τοι χάρις ἐστί· γυναικὶ δὲ πιστὸς ἑταῖρος οὐδείς, ἀλλ’ αἰεὶ τὸν παρεόντα φιλεῖ). Στράτων, Παλατινὴ Ἀνθολογία XII 245: Τὸ ἄλογο τὸ ζῶο ξέρει νὰ σμίγει μόνο μὲ τὸ θηλυκό του. Ὅμως ἐμεῖς οἱ λογικοί ἔχουμε τοῦτο ἀκόμα. Βρήκαμε τὴ δουλειὰ τὴν ἀπὸ πίσω. Κι αὐτοὶ ποὺ περιορίζονται στὶς γυναῖκες σὲ τίποτε δὲν διαφέρουν ἀπὸ τὰ ἄλογα ζῶα.

Τί περίεργη, ἡ προχριστιανικὴ ταύτιση μὲ σημερινὲς μεταχριστιανικὲς ἀντιλήψεις.  Ἀναμενόμενο τὸ μίσος γιὰ τὶς γυναῖκες, ἀφοῦ οἱ ἀνταγωνιστὲς μὲ ἀντικείμενο τοῦ πόθου τὸ ἴδιο πράμα δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι ποτὲ μεταξύ τους φίλοι. Ἀκόμη κι ὁ Ἔνγκελς συμμεριζόταν τὴ χριστιανικὴ ἀναμόρφωση καὶ ὀπτικὴ τῆς σεξουαλικότητας. Αὐτὸ ἐννοοῦσα λέγοντας παλιότερα ὅτι ἡ Δύση θὰ βουλιάξει στὸ βόθρο μὲ τὰ κόπρανά της. Νομίζει ὅτι προχωρᾶ σὲ κάτι ποὺ μοιάζει μὲ τὴν προχριστιανικὴ κι ἀχριστιανική (τάχα ἀνώτερη τοῦ Χριστιανισμοῦ) Ἀρχαιότητα, σὲ μιὰ ἐποχὴ ἀπελευθέρωσης, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ καταλήξει στὸ Ἰσλάμ. Πρὸς τὸ παρόν, μποροῦμε νὰ βλέπουμε τὴ σεξουαλικοποίηση τῆς πολιτικῆς.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, φιλελεύθεροι, Αριστερά, Δύση, Ισλάμ, θρησκεία, κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Ἡ σεξουαλικοποίηση τῆς πολιτικῆς -καὶ τὸ γυναικεῖο μέλλον

  1. Παράθεμα: Οι γυναίκες είναι ο στόχος – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s