Βυζαντινὸ μπακάλικο

Τί πουλοῦσαν οἱ σαλδαμάριοι σὲ αὐτό, τὸν 10ο αἰ. στὴν Κωνσταντινούπολη:

…ὡς εὐχερῶς τὰς ἀνάγκας τῷ βίῳ εὑρίσκεσθαι χρείας.

Ἐμπορευέσθωσαν δὲ κρέας, ἰχθύας τεταριχευμένους, νεῦρον (Räuchelraal), τυρόν, μέλι, ἔλαιον, ὀσπρίων πᾶν εἶδος, βούτυρον, ξηρὰν πίσσαν καὶ ὑγράν, κεδραίαν (Wacholderteer), κανάβιν (Hanf), λινάριον, γύψον, σκαφίδια, βουττία, καρφία καὶ τἄλλα ὅσα καμπανοῖς ἀλλὰ μὴ ζυγοῖς διαπιπράσκονται (und allem anderen, soweit es mit Hilfe der Laufgewichtswaage, nicht aber mit Balkenwaagen verkauft wird). Μὴ ἐχέτωσαν δὲ ἐξουσίαν ἑτέραν μεταχειρίζεσθαι πραγματείαν, μυρεψικήν (Drogisten) εἴτε σαπωνοπρατικὴν (Seifensieder) ἢ μιθανικὴν (Leinwandhändler) ἢ καπηλικὴν (Wirte) εἴτε καὶ μακελαρικὴν (Fleischer) καθ’ οἱονδήποτε τρόπον…

This entry was posted in Ρωμανία, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s