Λόγοι καὶ τρόποι νὰ ἐνισχύει ἡ Ἀριστερὰ τὸ Φασισμό.

Λόγοι καὶ Τρόποι μὲ τοὺς ὁποίους ἡ Ἀριστερὰ ἐνισχύει τὴν Ἀκροδεξιά.

  1. Στὴ ζωή, πρέπει νὰ ἔχεις πάντοτε ἕναν ἀντίπαλο. Ἡ ὕπαρξή του δικαιολογεῖ τὴ δική σου. Ἂν δὲν ὑπάρχει αὐτός, ἐσὺ τί δουλειὰ ἔχεις καὶ γιατί δὲ σταματᾶς νὰ γρυλίζεις; Σὲ τί διαφέρεις ἀπὸ τοὺς «ἀστούς»; Στὶς ἀποτυχημένες σου ἐναλλακτικές, εὐρωπαϊστικές, μαρξιστικὲς καὶ ἀναρχικὲς θεωρίες; Στὶς κουκοῦλες;
  2. Προβάλλεις τὶς ἀπόψεις (χιτλερικές κ.ο.κ.) τῆς Ἀκροδεξιᾶς τοῦ 0,01% τόσο πολὺ ὥστε αὐτὴ νὰ μεταβληθεῖ σὲ κόμμα τοῦ 6%. Πῶς; Ὅλο καὶ κάποιος ποὺ μισεῖ ἢ ἀντιπαθεῖ τὴν Ἀριστερὰ χωρὶς νὰ ἔχει συνταχθεῖ μὲ τὴν Ἀκροδεξιὰ θὰ σὲ διαβάσει καὶ ἀκούσει, θὰ «συνειδητοποιηθεῖ» καὶ θὰ γοητευθεῖ μὲ τοὺς τρομεροὺς ἐχθρούς της ποὺ ἐσύ, ὁ Ἀριστερός, τοῦ ὑποδεικνύεις ὅτι ὑφίστανται. Γι’ αὐτόν βέβαια, ξεκινώντας ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅτι ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἐχθροῦ εἶναι φίλος, τὸ Σκότος εἶναι Φῶς, ἄρα  θὰ τρέξει σὲ αὐτό, ἀφοῦ ἐσὺ εἶσαι ποὺ τὸν διαφώτισες γιὰ τὴν ὕπαρξή του. Ἔτσι, βεβαίως τοὺς νομιμοποιεῖς στο διηνεκὲς στὴν πολιτικὴ σκηνή (αὐτὸ ποὺ ἤθελες τάχα νὰ ἀποφευχθεῖ) -ἀλλὰ ἡ ἔμμεση νομιμοποίησή τους εἶναι γιὰ σὲνα πιὸ συμφέρουσα ἀπὸ τὴν ἐξ ὑπαρχῆς -καὶ διὰ τῆς μὴ προβολῆς τους- μὴ ἐμφάνισή τους. Παραδείγματα: ΙΟΣ τῆς Ἐλευθεροτυπίας καὶ Καρατζαφέρης / Χ.Α. Mega καὶ Καρατζαφέρης. Ἐσύ, ὁ Ἀριστερός, θέλεις νὰ συνειδητοποιηθεῖ ὁ μὴ Ἀριστερὸς καὶ ὁ ἀντι-Ἀριστερὸς ὥστε νὰ ριζοσπαστικοποιηθεῖ. Δὲν σὲ ἀρέσει ποὺ κοιμόταν τὸν ὕπνο τοῦ  μικροαστοῦ, θέλεις νὰ τὸν κάνεις καθαρόαιμο φασίστα, κομματικὸ ψηφοφόρο.
  3. Παρέχεις ὑπηρεσίες στὴν Κεντροαριστερά, π.χ. τὴν ξεπλένεις ἀπὸ τὸ βοῦρκο της ἐμφανίζοντάς την ὡς προστάτιδα τῆς Δημοκρατίας (μαζὶ μὲ σένα). Ποιὸς θὰ διαλέξει φασισμὸ στὸ δίλημμα φασισμὸς – δημοκρατία; Κανείς. Μπροστὰ στὸ φασισμό, ὅλοι (ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἐκ πεποιθήσεως λιγοστοὺς διαταραγμένους φασίστες καὶ χιτλερικούς, βλ. τὰ ἀσήμαντα ἐκλογικὰ ποσοστὰ τοῦ Μεταξᾶ πρὸ τοῦ 1936) συντάσσονται μὲ τὴν προστάτιδα τῆς Δημοκρατίας, ὅποια κι ἂν εἶναι αὐτή, διότι κανεὶς πατριώτης δὲν ἀρέσκεται στοὺς κτηνώδεις εἰσβολεῖς στὴν Ἑλλάδα, Μουσουλίνι καὶ Χίτλερ. Ἐπίσης, κόβεις ψήφους ἀπὸ τὴν κλασσικὴ Δεξιά, οἱ ὁποῖες πηγαίνουν στὴν Ἀκροδεξιά.
  4. Ἑρμηνεύεις τὸν Διεθνισμὸ ὡς στήριξη στὸν Ἐθνικισμὸ τοῦ Ἄλλου. Δὲν ἔχει σημασία ποὺ οἱ σλαβόφωνοι τῆς ΠΓΔΜ ἀμφισβητοῦν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα τῆς ἑλληνικότητας τῶν Μακεδόνων (τῶν ἀρχαίων), ποὺ δι’ αὐτῆς δικαιολογοῦν τὴν ὕπαρξή τους ὡς ἐθνικὰ Μακεδόνων, καὶ ποὺ διεκδικοῦν μὲ κρατικοὺς χάρτες (μαζὶ μὲ σχολικὰ βιβλία κ.λπ.) τὴ Β. Ἑλλάδα. Δὲν εἶναι ἐθνικισμὸς αὐτό, εἶναι διεθνισμός. Ξέρουμε βέβαια ὅτι ὡς λέξη ὁ Διεθνισμὸς δὲν ἔχει καμμιὰ προφανέστατη «οὐσία» πέραν αὐτῆς τῶν πάμπολλων διαφορετικῶν ἑρμηνειῶν της σὲ κάθε ξεχωριστὴ κατάσταση, κι ὅτι ἱστορικῶς, ὁ διεθνισμὸς δὲν ἦταν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν ἐκλογίκευση τῶν κρατικῶν διεθνῶν ἐπιδιώξεων τῆς ΕΣΣΔ και ἄλλων κομμουνιστικῶν κρατῶν. Εἶναι μιὰ λέξη-καραμέλα χωρὶς σταθερὸ νόημα. Δηλαδή, ἡ ἐπίκλησή του δὲν εἶναι παρὰ ἡ, σεχταριστικὴ ἀριστερὴ αὐτὴ τὴ φορά, μερικοποίηση μιὰς γενικῆς κι ἀόριστης ἔννοιας ποὺ γενικὰ γίνεται ἀποδεκτὴ ἢ ἀνεκτή ἀπὸ ὅλους. Ὑπὸ αὐτὴ τὴν ἔννοια, ὅταν ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἐθνοκράτους καὶ τοῦ ἔθνους χαρακτηρίζεται φασιστική, ὅλοι θὰ ψάξουν γιὰ τοὺς φασίστες ποὺ κατ’ ἐσέ, τὸν Ἀριστερό (ποὺ ἐλέγχεις ΜΜΕ, κουλτούρα καὶ Πανεπιστήμια καὶ δίνεις πανεύκολα τὸ σῆμα), ὑπερασπίζονται τὸ ἔθνος καὶ τὸ ἐθνοκράτος. Ἀφοῦ τοὺς ὑπέδειξες, θὰ πᾶνε ἐκεῖ ἀκόμη καὶ μὴ ὄντας ἐξαρχῆς σχιζοφρενεῖς μουσολινικοὶ-χιτλερικοί.
  5.  Αὐτὸ φυσικά, σὲ βολεύει. Γιατὶ, ὅπως εἴπαμε, ἂν εἶχες τὴ δυνατοτητα νὰ διαλέξεις, ἐσὺ ὁ ἀντιφασίστας Ἀριστερός, μεταξὺ τοῦ νὰ μὴν εἶχε αὐξηθεῖ χάρη στὶς καταγγελίες σου καὶ τὴν ὑπερπροβολὴ ποὺ τῆς παρέχεις ἀπὸ 0,01 σὲ 6-ὅσο πάει% ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Ἀκροδεξιά, καὶ τοῦ νὰ ὑπάρχει ἰσχυρὴ Ἀκροδεξιὰ ὥστε νὰ συσπειρωθοῦν μὲ σένα διάφοροι, ἐσὺ ὁ Ἀριστερὸς προτιμᾶς ὁλόψυχα τὸ δεύτερο. Ξέροντας πολὺ καλὰ ἐκ τῶν προτέρων μάλιστα (δὲν εἶσαι χαζός, ἀλλὰ παρα-μορφωμένος), τοὺς ψυχολογικοὺς μηχανισμούς, γνωρίζεις ὅτι ἡ ἀρνητικὴ διαφήμιση εἶναι (γιὰ κάποιους ἄλλους, συνειδητὰ φασίστες, καὶ μή) θετικὴ διαφήμιση, συνειδητὰ ἐνισχύεις τὸ Φασισμὸ προσδοκώντας νὰ ἐνισχυθεῖς μὲ τὴ σειρά σου κι ἐσύ.
  6. Ἡ χρήση τοῦ Φασισμοῦ γιὰ τὰ πάντα, ὥστε νὰ ἐναντιωθοῦν στὸν Φασισμὸ ὅλοι καταλήγει στὸν παράδοξο ὅτι ἀφοῦ Φασισμὸς εἶναι τὰ πάντα καὶ οἱ πάντες, δὲν ὑπάρχουν «ὅλοι» γιὰ νὰ τοῦ ἐναντιωθοῦν ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο: Ὅλοι εἶναι φασίστες, ὅπως ὅλοι ἔχουν καθένας 2 χέρια καὶ 2 πόδια, ὅπως ὅλοι μιλᾶνε ἑλληνικὰ καὶ τρῶν γύρο κ.ο.κ.: Δὲν εἶναι κάτι ἀνησυχητικό. Ἔχεις θυματοποιηθεῖ κι ἀποτύχει, ἀλλὰ τουλάχιστον εἶσαι ὁ ἥρωας τῆς ὑπόθεσης.

 

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ακροδεξιά, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s