Φασίστες καὶ ἀντιφασίστες: Ποδόσφαιρο

Ζούμε σε μέρες που σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός ανακάμπτει και μάλιστα χωρίς τις μεταπολεμικές μεταμφιέσεις. Επανακάμπτει ένας γνήσιος, επιθετικός φασισμός του πεζοδρομίου. Ήδη στην Ουκρανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία ο φασισμός αυτός βρίσκεται υπό την κάλυψη του αστικού κράτους. Δεν είμαστε μακριά από όλα αυτά. Ο καπιταλισμός μες στην κρίση του επιστρέφει στις παλιές του συμμαχίες

Στὴν ἀνακοίνωση τῶν ἀναρχικῶν γιὰ τὴ Ντιναμὸ Κιέβου καὶ τὸν σύγχρονο φασισμὸ φαίνεται εἴτε ἡ πρακτορικὴ προέλευση τοῦ ἀναρχικοῦ χώρου ἢ μᾶλλον ἡ ἔλλειψη ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγματικότητα.

Κατ’ αὐτούς, ὁ «καπιταλισμός» –μιὰ τρελὴ ὀντοποίηση ἑνὸς ἑτερόκλητου συνόλου ἀντιμαχόμενων (σὰν τὶς περίφημες «ἐνδοϊμπεριαλιστικὲς διενέξεις…») συνιστωσῶν, μπροστὰ στὴν ὁποία ἡ ὀντοποίηση τοῦ Ἔθνους εἶναι ἀσήμαντο πταῖσμα– συμμαχεῖ μὲ τὸ φασισμὸ ἐξαιτίας τῆς κρίσης. Τὸ λαθεμένο σταλινικὸ σχῆμα «ἡ κρίση προκαλεῖ τὸ φασισμό, ποὺ στηρίζεται ἀπὸ τὸν καπιταλισμό» υἱοθετεῖται αὐτούσιο ἀπὸ τοὺς φτωχοὺς τῇ θεωρίᾳ ἀναρχικούς. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ φασισμός γεννήθηκε στὴ νικήτρια τοῦ Α’ Παγκοσμίου κι εὐημερούσα Ἰταλία· τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ΕΣΣΔ ἔκρινε ὡς ζωτικότερους καὶ σημαντικότερους τοὺς ἐθνοκρατικούς της σκοπούς (ἐπιβίωση) ἀπὸ ὅ,τι τοὺς ἰδεολογικούς (ἰδεολογικὴ καθαρότητα καὶ ἀκεραιότητα ἀκόμη καὶ μὲ τίμημα τὸ θάνατο ὡς κράτος), καὶ σύναψε σύμφωνο φιλίας μὲ τοὺς Ἐθνικοσοσιαλιστές· τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ «ἀστοὶ» (οἱ δημοκράτες, ΗΠΑ, Ἀγγλία, Γαλλία) πολέμησαν ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ στὸν Β’ Π.Π. χάριν μιᾶς ἀπόμακρης Πολωνίας καὶ συμμάχησαν μὲ τὴν ΕΣΣΔ δὲν εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ καταρρίψει τὴν ἀκλόνητη πίστη τῶν ἀντιεξουσιαστῶν στὴ σοβιετικὴ – σταλινικὴ ἑρμηνεία τοῦ φασισμοῦ· βασικά, κανένα γεγονὸς δὲν μπορεῖ νὰ κλονίσει μιὰ τέτοια τυφλὴ πίστη.

Φυσικά, πρέπει νὰ μὴ δώσουμε πίστη στὴν ταμπέλα «φασισμὸς» ποὺ κρεμᾶνε οἱ ψευδο-ἀντιεξουσιαστὲς στοὺς διαφωνοῦντες, παρὰ μόνον ὅταν οἱ φερόμενοι ὡς φασίστες ἐξυμνοῦν πρόσωπα καὶ καθεστῶτα τοῦ Β’ Π.Π. καὶ τοῦ Μεσοπολέμου. Ἡ Οὐκρανία, βεβαίως, εἶναι εἰδικὴ περίπτωση: Ἐκεῖ, κατὰ τὸν Β’ Π.Π. μιὰ μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ εἶδε στοὺς Ναζὶ τὴ χρυσὴ εὐκαιρία ἀντεκδίκησης γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν Μπολσεβίκων. Στὴ Λετονία, αὐτὸ πῆρε διαστάσεις ἐθνικῆς ἀντιπαράθεσης («ἐπειδὴ οἱ Ρῶσοι ἦταν Κομμουνιστές, οἱ Λετονοὶ ὄντας ἀντιρῶσοι ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀντι-Κομμουνιστές· κι οἱ κοντινότεροι τέτοιοι ἦταν οἱ Ναζί»). Ἐπειδὴ στὶς ἐπαρχίες αὐτὲς (Οὐκρανία, Λετονία) ἡ Ρωσία ἔχει συνδεθεῖ ἀναντιστρεπτὰ μὲ τὸν κομμουνισμό, ἡ ἐθνικὴ ἐναντίωση στὴ Ρωσία πρέπει νὰ ἔχει τὸ ἔνδυμα τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ. Στὴν Ἑλλάδα, συνέβη τὸ ἀντίθετο: ἐπιτέθηκαν κράτη ὅπου κυβερνοῦσαν Φασίστες καὶ Ἐθνικοσοσιαλιστές, συνεπῶς ἡ φασιστικὴ ἰδιότητα γιὰ Ἕλληνες πέραν τῶν ἄλλων στιγμάτων ἔχει τὸ στίγμα (ποὺ εἶναι βαρύτερο τῶν ἄλλων στὰ μάτια τῆς κοινωνίας, καὶ καθοριστικότερο) τῆς ἐπίθεσης στὴν πατρίδα μας. Ἂν στὴν Ἑλλάδα τοῦ 1940 εἶχε ἐπιτεθεῖ ἡ ΕΣΣΔ, φοβᾶμαι πὼς οἱ Ἕλληνες θὰ ἦταν πιὸ φασίστες κι ἀπὸ τοὺς ὁπαδοὺς τῆς Δυναμὼ Κιέβου. Ἄλλωστε, ὁ «καπιταλισμὸς» ἐπέτρεπε στὴν Ἑλλάδα τὴν ἡγεμονία τοῦ φασισμοῦ (ὅσων συνεργάστηκαν μὲ τοὺς Ναζὶ καὶ στὴ συνέχεια ξεπλύθηκαν ὡς «ἁπλῶς ἀντικομμουνιστές») μόνον γιὰ ὅσο καιρὸ (καὶ ἐπειδή) ἀπειλεῖτο ἀπὸ τὴ Ρωσία τὸ οἰκόπεδο Ἑλλάς. Ἀφότου ἡ ἀπειλὴ κρίθηκε ὅτι ἀπομακρύνθηκε, δὲν ὑπάρχει λόγος στήριξης τοῦ φασισμοῦ (1974 κ.ἑ.). Σὲ ἄλλες χῶρες, ὅπως τὴν Πολωνία καὶ τὴν Ουγγαρία, ἡ πρακτορικὴ φύση τῶν ἀντιεξουσιαστῶν τοὺς κάνει νὰ διακηρύσσουν ὅτι συνιστᾶ φασισμὸ τὸ ἐθνικὸ καὶ δημοκρατικὸ δικαίωμα τῶν δυὸ αὐτῶν ἐθνῶν νὰ ἀρνοῦνται τὴν ἀλλοίωση τοῦ πληθυσμοῦ τῶν χωρῶν τους μὲ ἰσλαμικοὺς δῆθεν πρόσφυγες.

Ἡ ἀόριστη ὀντότητα – θεότητα «Καπιταλισμός» (ὀντότητα σημαίνει μία βούληση, μία στρατηγική, ἕναν στόχο· ὄχι «ἐνδοϊμπεριαλιστικὲς διενέξεις» καὶ δὲν ξέρω τί θέλω), φυσικά, εἶναι τόσο πολύπλοκη καὶ πολυσήμαντη ὥστε μπορεῖ νὰ κάνει καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο· οὕτως ὥστε, νὰ συμπεράνει καθένας ὅτι ἡ ἐπίκλησή της ὡς ἑρμηνευτικοῦ ἐργαλείου δὲν ἔχει καμμία σημασία: Ἕνας παράγων ποὺ ἑρμηνεύει ἄμεσα τὰ πάντα, οὐσιαστικὰ δὲν ἑρμηνεύει ἀπολύτως Τίποτε…

Ὁ «καπιταλισμός», λοιπόν, μπορεῖ νὰ χρησιμοποιεῖ τὰ «ἀνοιχτὰ σύνορα» (διάλυση ἐθνικῆς ταυτότητας, πολιτισμικὴ ὁμογενοποίηση κ.λπ.) τῶν ἀντιεξουσιαστῶν γιὰ τὴν ἀντικατάσταση καλοζωισμένων καὶ μορφωμένων πληθυσμῶν μὲ πειθήνιους (ἔτσι νομίζει…) πολιτισμικὰ ἀλλογενεῖς πληθυσμοὺς ποὺ θὰ ἐργάζονται μὲ μισθοὺς Τρίτου Κόσμου στὴν καρδιὰ τῆς Δύσης (κι ἐπειδὴ εἶναι ἀλλογενεῖς, εἶναι πολιτισμικὰ ἀπρόσβλητοι στὸ δυτικὸ «ἀπελευθερωτικὸ μικρόβιο» τῶν νέων συμπατριωτῶν τους). Ἀλλοῦ, ἀντιθέτως, μπορεῖ νὰ στέλνει τοὺς οὐκρανοὺς φασίστες γιὰ χάρη τοῦ ἀντι-ρωσισμοῦ του νὰ τὰ «κάνουν λίμπα». Στὴ β’ περίπτωση, δὲν ἔχουμε κάποιον «καπιταλισμό» (κι οἱ Ρῶσοι εἶναι καπιταλιστές, ἀφοῦ) ἀλλὰ δυτικὸ ἀντιρωσισμό, καὶ μόνο καθυστερημένοι μποροῦν νὰ διακρίνουν (ἀμιγῶς) «καπιταλιστικὰ κίνητρα» στὴν δυτικὴ συμπαράσταση πρὸς τὸ οὐκρανικὸ καθεστὼς καὶ τοὺς φασίστες του.

Ὁ καπιταλισμός, λοιπόν, ἑρμηνεύει καὶ τὸν φασισμὸ καὶ τὸν ἀντιφασισμό, ἄρα αὐτὸς καθεαυτὸν δὲν σημαίνει, δὲν συνεπάγεται τίποτε ξεκάθαρα φασιστικὸ ἢ ἀντιφασιστικό. Ὅταν μάλιστα ὁ καπιταλισμὸς μεταφέρει τελεσίδικα τὴν ἕδρα του ἀπὸ τὴ Δύση στὴν Ἀσία (Κίνα – Ἰνδία), τότε θὰ ἀποδειχθεῖ τελεσίδικα ὅτι δὲν ὑφίστατο ποτὲ ὡς τέτοιος (θεότητα – ὀντότητα), ἀλλὰ ὅτι ἦταν ἕνα τεχνο-οἰκονομικὸ ἐργαλεῖο σὰν τὸν τροχὸ στὴν ὑπηρεσία συγκεκριμένων ἐθνῶν καὶ συγκεκριμένου πολιτισμοῦ χωρὶς ἰδιαίτερο ἰδεολογικὸ βάρος ὡς τεχνο-οἰκονομικὸ ἐργαλεῖο. Σὲ μιὰ μελλοντικὴ καπιταλιστικὴ κοινωνία τοῦ 2150, ὅταν ἡ Δύση θὰ ἔχει ἀνεπιστρεπτὶ συρρικνωθεῖ, θὰ βλέπουμε τοὺς κακοὺς «καπιταλιστὲς» καὶ «ἰμπεριαλιστὲς» νὰ προωθοῦν τὰ ἰνδικὰ καὶ κινεζικὰ ἐθνοκρατικὰ συμφέροντα σὲ βάρος τῶν ἄλλων. Μόνο ποὺ τότε δὲν θὰ ὑπάρχουν Ἀριστεροὶ νὰ τοὺς καταγγέλλουν γιατὶ τέτοιου εἴδους ἀνθρωπότυπος, ποὺ δὲν σκέφτεται ἐθνοκεντρικά, δὲν μπορεῖ νὰ φυτρώσει στοὺς πανάρχαιους κολλεκτιβιστικοὺς πολιτισμούς, ὅπου ὅλοι κλαῖνε τὸν μεγάλο παιδόφιλο ἡγέτη ποὺ ἔκαιγε βουδδιστικὰ μοναστήρια.

Ἔτσι, λοιπόν, ἡ σταλινοειδὴς ἐπίκληση τοῦ καπιταλισμοῦ (τῶν «ἀφεντικῶν» τῆς ἀντιεξουσιαστικῆς προκήρυξης) δὲν στέκει. Οὐκρανοὶ φασίστες καὶ Ἕλληνες ἀντιεξουσιαστὲς εἶναι δύο ὅψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος, παράγοντες ποὺ χρησιμοποιεῖ ἐξίσου καλὰ ὁ «καπιταλισμὸς σὲ κρίση». Εἰδικὰ ὅταν ἔχουμε τὸ φαινόμενο, Φασίστες ἀπὸ μιὰ χώρα ποὺ «ἔπρεπε» νὰ εἶναι φασιστικὴ στὸν Β’ Π.Π., καὶ τώρα «πρέπει» γιὰ λόγους ἀντιρωσισμοῦ νὰ εἶναι φασιστική, νὰ ἀντιπαρατίθενται μὲ τοὺς Ἀντιφασίστες μιᾶς χώρας ποὺ «ἔπρεπε» νὰ εἶναι ἀντιφασιστικὴ στὸν Β’ Π.Π., καὶ τώρα «πρέπει» νὰ ἔχει ἀνοιχτὰ σύνορα ὡς ἀποθήκη ξεσκαρταρίσματος ἰσλαμικῶν πληθυσμῶν (ἄρα νὰ εἶναι «ἀντιφασιστικὴ χώρα»), μποροῦμε νὰ συμπεράνουμε ὅτι ἔχουμε ἕναν ἀδελφοκτόνο, ἐμφύλιο πόλεμο μεταξὺ ἐργαζόμενων στὸ ἴδιο μαγαζὶ τοῦ καπιταλισμοῦ (τῆς ἀόριστης αὐτῆς ὀντότητας – θεότητας). Ἁπλά, δὲν ξέρουν ὅτι δουλεύουν γιὰ τὸ ἴδιο μαγαζί, ἐπειδὴ δουλεύουν σὲ διαφορετικοὺς τομεῖς. Οἱ μὲν στὸν Δεξιὸ Τομέα, οἱ δὲ στὸν Ἀντιεξουσιασμό.

Πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι αὐτὴ τὴν πεποίθηση στὴν ἐγγενὴ συμμαχία φασισμοῦ – καπιταλιστῶν συμμερίζονται πολλοὶ ἕλληνες Νεοφασίστες καὶ φιλο-ναζί· κι αὐτοί, θέλουν –«ὅπως παλιά»– νὰ «πείσουν τοὺς καπιταλιστὲς» ὅτι θὰ ἐξοντώσουν τὴν Ἀριστερὰ στὸ ἐπίπεδο τοῦ «δρόμου», πράγμα ποὺ θὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς δοθεῖ τὸ χρίσμα τῆς διακυβέρνησης «ὅπως παλιά». Δὲν βλέπουν ὅτι δὲν ὑπάρχει δυτικὴ βιομηχανικὴ ἐργατικὴ τάξη πλέον, κι ὅτι ἡ «χωρὶς ἐργάτες Ἀριστερὰ» μπορεῖ κατὰ τόπους (π.χ. Ἑλλάδα) νὰ ταιριάζει γάντι μὲ τοὺς ἐπίδοξους (γιὰ τοὺς φασίστες) ἐργοδότες τους. Μποροῦν, βεβαίως, νὰ μετακομίσουν στὴν Οὐκρανία. Σὲ κάθε περίπτωση, φασίστες καὶ ἀντιφασίστες μποροῦν νὰ μείνουν ἱκανοποιημένοι γνωρίζοντας ὅτι τοὺς ἔχει δοθεῖ μιὰ κάποια γεωγραφικὴ δικαιοδοσία.

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ακροδεξιά and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Φασίστες καὶ ἀντιφασίστες: Ποδόσφαιρο

  1. Ο/Η N λέει:

    KGBώνας αφού.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s