Δελφοί

Οἱ Δελφοὶ συνέχισαν νὰ ὑπάρχουν καὶ μετὰ τὸν Ἰουλιανό -φυσικά! Ἐκχριστιανίστηκαν σταδιακά, χωρὶς καταστροφὲς καὶ ψευτοϊστορίες ἀγάπης ποὺ προπαγανδίζουν οἱ Νεοπαγανιστές. Τὸν 7ο αἰ. κάποια στιγμή, ἡ πόλη ὑπέστη σλαβικὲς ἐπιδρομὲς καὶ μετατράπηκε σὲ ἕνα μικρὸ χωριό. Τὸ ὄνομά του εἶναι ἄγνωστο. Πάντως, στὴν Τουρκοκρατία ὀνομαζόταν Καστρί, καὶ βρισκόταν ἀκριβῶς πάνω ἀπὸ τὰ γνωστὰ σήμερα ἐρείπια τῶν Δελφῶν. Θὰ ἦταν κάπως παράξενο νὰ ἔπαψε ἐντελῶς ἡ ζωὴ στὸν τόπο αὐτόν. Ὁ ὅσιος Λουκᾶς γεννήθηκε στὸ Καστόριον, τὸ Καστρὶ δηλαδή, στὰ 896. Γύρω στὰ 1890 μὲ τὴ ἀτυχὴ βοήθεια ἑνὸς σεισμοῦ, ἄρχισαν οἱ ἀπαλλοτριώσεις, καὶ τὸ χωριὸ μετακινήθηκε στὴ σημερινή του θέση. Τὴ θέση μιᾶς ζώσας κοινότητας, ποὺ μὲ τὴν ὕπαρξή της ἀποδείκνυε τὴ συνέχεια τοῦ πληθυσμοῦ, πῆρε ἡ παγωμάρα καὶ τὸ σκιάξιμο τῶν ἐρειπίων.

Ὑπάρχουν μερικὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὸ χωριὸ Καστρί, ἀκριβῶς πάνω ἀπὸ τὰ ἐρείπια.

untitled

αρχαιολογία 44 2b

n5720211_jpeg_341_341dm

 

 

 

 

 

site_delphes_fouille_6001

αρχαιολογία 44 2

Delphi portico of the athenians

Ἀντιπαραβάλλετε τὰ πάνω μὲ τὴν παρακάτω εἰκόνα, τὴν παγωνιά, τὴν ψύχρα τοῦ «παγώματος τοῦ χρόνου» (καὶ τῆς ἴδιας τῆς Ἀρχαιότητας, ἀκόμη) σὲ μία στιγμή (ἀπὸ τοὺς 15 αἰῶνες) -καὶ μάλιστα, ἡμιαναστυλωμένη, κατὰ τὰ βλακώδη πρότυπα τοῦ Ρομαντισμοῦ, ποὺ θὰ ἦταν ἀκατανόητα γιὰ ὁποιονδήποτε ἀρχαῖο Ἕλληνα. Άνθρωπος ἐδῶ δὲν κατοικεῖ πιά, καὶ δὲν ὑπάρχει ἵχνος ἀνθρώπου κάθε φορὰ ποὺ κλείνει τὸ ἀπόγευμα ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος:

ac-delphi1

Τί ὑπάρχει ἐδῶ; Τίποτε. Τουρίστες. Θάνατος παγωμένος καὶ ἀναστημένος στὸ διηνεκές.

Οἱ ἀρχαιολάτρες (παγανιστὲς κι ἁπλῶς ἀρχαιοκεντρικοί) μαζὶ μὲ τοὺς Δυτικοὺς ἂν μποροῦσαν ἀτιμωρητὶ νὰ ἐξοντώσουν σὲ θαλάμους ἀερίων τοὺς κατοίκους τῆς Ἑλλάδας προκειμένου νὰ τὴν ἐξετάζουν «χωρὶς τὸ θόρυβο τῶν Ἑλληναράδων», θὰ τὸ ἔκαναν. Ὅπως οἱ Γερμανοὶ ξεθεμελίωσαν τὸ 1204 τὴν Πόλη καὶ σήμερα (μᾶς) πουλᾶνε τὴν Ἱστορία τοῦ Νικήτα Χωνιάτη (ποὺ περιγράφει τὸ 1204) μὲ μόνο 800 € τὸν τόμο, ἔτσι κι οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες εἶναι ἐμπόδιο γιὰ τοὺς ἀρχαιόθρησκους καὶ τοὺς δυτικούς φιλέλληνες: Τοὺς χαλᾶνε τὴν αἰσθητική.

Οἱ ἀρχαιολάτρες καὶ οἱ «φιλέλληνες» πιστεύουν ὅτι κάνοντας τέτοια ἐκτρώματα ἀποδεικνύουν τὴν συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Καὶ οἱ πολιτικοποιημένοι «μορφωμένοι», ὅμως, οἱ προπαγανδιστὲς τῶν τριγύρω ἐθνικισμῶν Ἀριστεροὶ πιστεύουν τὸ ἴδιο, ἀλλὰ μὲ ἀντίθετο πρόσημο: ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἑλληνικὴ συνέχεια παρὰ μόνο ἀνασκαφικὴ καὶ φτειαχτή. Δὲν θέλουν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ συνέχεια μιᾶς ἑλληνόφωνης (κι ἡ γλώσσα εἶναι ὁ κόσμος καὶ ὁ πολιτισμός -ὄχι ἕνα ἁπλὸ ἐργαλεῖο) ζωῆς ἀποδεικνύεται πολὺ καλύτερα διὰ τῆς συνεχοῦς διαβίωσης πληθυσμῶν σὲ πανάρχαια μέρη. Δὲν θέλουν λ.χ. νὰ δοῦν πόσο ἀρχαῖο «θέατρο» κι ἑλληνικότητα ὑφίσταντο στὴν χριστιανικὴ θεία λειτουργία, διακόσμηση, ἄμφια, ὕμνους, τελετουργικό ποὺ λάμβαναν χώρα στὴν ἐκκλησία στὸ κατεδαφισμένο Καστρί. Δὲν ἀντιλαμβάνονται πόσο πολὺ πιὸ ἑλληνικὰ ἦταν τὰ ἑλληνικὰ τῶν Καστριωτῶν ἀπὸ τὴν κοραϊκὴ καὶ ἀπὸ τὴν ΚΝΕ-παιδὶ τοῦ σωλήνα· πόσο τὸ «χλιάρι» τῶν παππούδων μου καὶ τὸ «θαρρῶ» τῆς μάνας μου εἶναι πολὺ πιὸ ἀρχαιοελληνικὰ ἀπὸ τὸ «κουτάλι» καὶ τὸ «νομίζω». Δὲν μποροῦν νὰ δοῦν ὅτι τὰ ἔθιμα κι ἡ καθημερινότητα τοῦ ἕλληνα ἀγρότη ἦταν πολὺ πιὸ κοντὰ στὰ προχριστιανικὰ ἔθιμα καὶ τὴν καθημερινότητα σὲ σχέση μὲ τὴ γνώση τοῦ «πληροφορημένου».

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Αρχαιότητα, Ελλάδα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s