Ὁ ὅρκος τοῦ Κουβέλη

δὲν εἶναι ζήτημα συμμόρφωσης μὲ τὶς ἐκκλησιαστικὲς ἐπιταγὲς ἀλλὰ πολιτικῆς ἐναντίωσης (ἢ μή) στὴν Ἐκκλησία. Δηλαδή, ὅταν ἕνας ἀ(ντι)χριστιανὸς χρησιμοποιεῖ διάφορες ἐντολὲς τῆς Ἐκκλησίας ἐνάντια στὴν Ἐκκλησία, τότε εἶναι λάθος νὰ δεχόμαστε τὴ χρήση αὐτή. Κι ὁ Ἰουλιανὸς ἀπέκλειε ἀπὸ τὰ κρατικὰ ἀξιώματα τοὺς Χριστιανοὺς μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι οἱ ἀξιωματοῦχοι ἔπρεπε νὰ ἀποφασίσουν τὴ θανατικὴ ποινὴ γιὰ φονιάδες κ.λπ.· ἐπειδὴ οἱ Χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ φονεύουν, δὲν μποροῦν νὰ ἀναλάβουν ἀξίωμα στὴν ἄσκηση τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ ὁποίου συμπεριλαμβάνεται, ἐνίοτε, ἡ θανατικὴ ποινή. Οἱ τοτινοὶ Χριστιανοὶ ἀντέδρασαν· καὶ πολὺ καλὰ ἔκαναν. Γιατὶ ἦταν ζήτημα πολιτικὸ κι ὄχι συνειδησιακὸ καὶ θρησκευτικό· καὶ γιατὶ δὲν περίμεναν ἀπὸ τοὺς χριστιανοφάγους νὰ τοὺς ὑποδείξουν πῶς θὰ φέρονται χριστιανικά. Καταλάβαιναν πολὺ καλά, σὲ ἀντίθεση μὲ σημερινοὺς ἀριστερόστροφους Χριστιανούς, ὅτι τὸ ζήτημα ποὺ ἔθετε ὁ Ἰουλιανὸς ἦταν ὁ ἀποκλεισμὸς ἢ μὴ τῶν Χριστιανῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ζωή, κι ὄχι ἡ –μὲ τὴ βοήθεια ἀ(ντι)χριστιανῶν– προσαρμογὴ τοῦ πολιτικοῦ βίου τῶν Χριστιανῶν σὲ χριστιανικὰ πρότυπα.

Ὅποιος δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ ποῦ τελειώνει τὸ συνειδησιακὸ καὶ ποῦ ἀρχίζει τὸ πολιτικό, δὲν μπορεῖ νὰ συνεισφέρει πολλά. Ὅπως οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὑποδεικνύουν στοὺς Μαρξιστὲς ἢ τοὺς Φασίστες ποιὰ εἶναι ἡ σωστὴ μαρξιστικὴ καὶ φασιστικὴ ἑρμηνεία τῶν ἀπόψεων τοῦ Μὰρξ καὶ τοῦ Μουσολίνι (ἀλλὰ κόβουν τὴν καλημέρα –τὸ διάλογο– σὲ ὅσους ρητὰ μισοῦν τὸ Χριστιανισμὸ ἢ ὅσους «Χριστιανούς» τάχα δὲν βλέπουν τὰ παγανιστικὰ σημεῖα τοῦ φασισμοῦ καὶ τὰ ἀντιχριστιανικὰ τοῦ μαρξισμοῦ), ἔτσι καὶ δὲν ἀνέχονται μαθήματα «πολιτικοῦ Χριστιανισμοῦ» ἀπὸ ἄθεους, ἄθρησκους, χριστιανοφάγους ἢ ἁπλῶς φιλελεύθερους. Οὔτε «χριστιανικῆς ἠθικῆς». Γιατὶ αὐτὰ εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ. Ἔχουμε βαρεθεῖ νὰ ἀκοῦμε γιὰ «Ἀριστεροὺς ποὺ εἶναι καλύτεροι Χριστιανοὶ ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς». Αἴ, δὲν εἶναι, πῶς νὰ τὸ κάνουμε; «Χριστιανὸς» εἶναι ὅποιος ἀποδέχεται τὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας· «καλύτερος Χριστιανὸς» ὅποιος τὰ τηρεῖ. Δὲν ὑπάρχει Χριστιανὸς ἐκτὸς Ἐκκλησίας, οὔτε συνεπῶς (Ἀριστερὸς) ἄθεος «καλύτερος Χριστιανός».

Πράγματι, στὸ Βυζάντιο δὲν εἶχαν κανένα πρόβλημα μὲ τὸν ὅρκο. Ὁρκίζονταν ἐπὶ χίλια χρόνια, χωρὶς συνειδησιακὰ προβλήματα, ὅτι θὰ τηροῦν τὶς ὑποχρεώσεις τους. Δὲν ξέρω ἄλλη πιὸ χριστιανικὴ πολιτεία ἀπὸ τὴ βυζαντινή· δηλαδή: ὁ ὅρκος δὲν ἀπέτρεψε τὴ χριστιανικότητα. Σίγουρα, προέρχεται ἀπὸ τὴν προχριστιανική, παγανιστικὴ Ρώμη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἦταν τὸ πρόβλημα ποὺ ἀπέτρεπε τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῆς κοινωνίας καὶ τῆς ζωῆς. Ὅπως κι ὁ δεύτερος καὶ τρίτος γάμος ἢ ὁ δανεισμός μὲ τόκο. Βεβαίως, καὶ τὸν δεύτερο καὶ τρίτο γάμο καταδίκασε ὁ Χριστός, ἀλλὰ οἱ ἀριστεριστὲς Χριστιανοὶ δὲν βλέπω νὰ ζητοῦν τὴν ἐκκλησιαστικὴ κατάργηση τοῦ δεύτερου καὶ τρίτου γάμου. Διαμαρτύρονται μόνο γιὰ ὅ,τι συμφέρει τὸ ἄθεο τμῆμα τῆς Ἀριστερᾶς.

Δὲν κάνουμε οὔτε σπιθαμὴ πίσω, λοιπόν, σὲ πολιτικὰ ζητήματα. Δὲν συμμαχοῦμε μὲ χριστιανοκτόνους ποὺ «παραδόξως ἔχουν χριστιανικὲς ἀπόψεις». Δὲν ξεγελιόμαστε μὲ προφάσεις τέτοιες· δὲν ἀριστεροποιοῦμε τὸ Χριστιανισμό, ἐκχριστιανίζουμε τὴν Ἀριστερά (καὶ τὴ Δεξιά) -ὅσο γίνεται, πετώντας στὰ σκουπίδια τὸ μέρος ποὺ «δὲ γίνεται».

Ἐπιπλέον, ἡ ἐπιταγὴ γιὰ μὴ ὅρκο ἀφορᾶ τοὺς Χριστιανούς. Σὲ μιὰ πλήρως χριστιανικὴ κοινωνία, θὰ μποροῦσε κάτι τέτοιο νὰ γίνει. Θὰ ἔπρεπε. Σὲ μιὰ κοινωνία διαλυμένη, εἶναι γελοῖο νὰ βεβαιώνει κανεὶς ἐπικαλούμενος τὴν ἀτομική του τιμὴ καὶ συνείδηση ὅτι θὰ φυλάσσει τοὺς νόμους τοῦ κράτους. Ἡ ἀτομικὴ συνείδηση καὶ τιμὴ τοῦ καθενός δὲν ἔχουν καμμία ἀξία σὲ ζητήματα πολιτικά, γιατὶ δὲν ἔχουμε καμμία πληροφόρηση γιὰ τὸ περιεχόμενό τους. Προτιμοῦμε γνωστὰ πράγματα, κοινὰ σὲ ὅλους, καὶ κυρίως πολιτισμικά πρότυπα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ὁ Χριστιανισμός, ἔστω καὶ λίγο. Ἡ παγκόσμια συμπαντικὴ συνείδηση τοῦ ἀτόμου ποὺ ὁρκίζεται ὅτι θὰ φροντίζει γιὰ τὸ συμφέρον μας (ὁ πολιτικὸς ὅρκος), δὲν μᾶς ἀρκεῖ. Εἶναι μιὰ ἀστειότητα 200 ἐτῶν. Κανένας πολιτισμός δὲν ἦταν ἄθεος καὶ οὐδετερόθρησκος -κι αὐτὸς ποὺ εἶναι τώρα, θὰ ἀντικατασταθεῖ. Εἴτε ἀπὸ τὸ χριστιανικὸ εἴτε ἀπὸ τὸν ἰσλαμικό.

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, πολιτικά, φιλοσοφίες, Αριστερά, Ελλάδα, Ρωμανία, θρησκεία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s