1821 καὶ Ἀλβανοί – Ἀρβανίτες.

Ἀρκετὰ συχνά, διάφοροι ἐπικαλοῦνται τοὺς ἕλληνες Ἀρβανίτες, προκειμένου νὰ κατασκευάσουν μιὰ φανταστικὴ κοινὴ ταυτότητα Ἀλβανῶν καὶ Ἑλλήνων. Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀναπαράγουν ξεπερασμένες θεωρίες τοῦ 19ου αἰ. περὶ Πελασγῶν καὶ Ἰλλυρίων, τὶς ὁποῖες πρόσφατα ὑποστήριξαν ἀρχαιοκεντρικὰ περιοδικά. Ἡ ἐχθρότητά τους πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία θεωρεῖται δεδομένη, ἀφοῦ οἱ Ἀλβανοὶ εἶναι κυρίως Μουσουλμάνοι, καὶ δὲν χωρᾶνε στὸ νεοελληνικὸ ἀφήγημα. Οἱ Ἀλβανοὶ μὲ τὴ σειρά τους, μὲ τὴν γνωστὴ ἔλλειψη αὐτοπεποίθησης ποὺ τοὺς διακρίνει (καὶ ποὺ τοὺς κάνει νὰ αἰσθάνονται ἀρχαῖοι Ἰλλύριοι καὶ ἀρχαιότερος λαὸς τῆς περιοχῆς, ἂν καὶ ὅλως τυχαίως δὲν ἄφησαν κανένα γραπτὸ ἢ ἄλλο ἀλβανικὸ μνημεῖο ὅπως ἄφησαν ἑλληνικὰ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες), εὐχάριστα ἀποδέχονται τέτοιες διαλυτικὲς γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἀπόψεις. Μάλιστα, σὲ ξένα ΜΚΔ προπαγανδίζουν τὸ γνωστὸ μύθο ὅτι οἱ Ἕλληνες τοῦ 1821 δὲν ἦταν παρὰ Χριστιανοὶ χωρὶς συσχέτιση μὲ τὴν Ἀρχαιότητα. Βοηθό τους, πέρα ἀπὸ ἀρχαιολάτρες ἔχουν καὶ τοὺς Ἀριστεροὺς στὰ Πανεπιστήμια. Τί παράξενη συμμαχία! Ὅλοι δαῦτοι ξεχνᾶνε ὅτι

  1. Οἱ χριστιανοὶ Ἀρβανίτες οὐδέποτε στεναχωρήθηκαν γιὰ τὴν «καταπίεση τῆς ἀρβανίτικης γλώσσας», γιατὶ ὡς Ἕλληνες ἀποδέχονταν τὴν προτεραιότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ παιδείας, ὅπως οἱ Βλάχοι, οἱ Γραικομάνοι καὶ οἱ Τουρκόφωνοι Ἕλληνες, ποὺ ἵδρυαν ἑλληνικὰ σχολεῖα, μὲ ἑλληνικὴ παιδεία. Ἂν θεωροῦσαν τοὺς ἑαυτούς τους Ἀλβανούς κι ἂν τὰ ἀρβανίτικα εἶχαν τόση σημασία, τότε δὲν θὰ πολεμοῦσαν μὲ σκοπὸ τὴν ἵδρυση τῆς Ἑλλάδας ἀλλὰ τῆς Ἀρβανιτιᾶς. Δὲν θὰ ἔκαναν κράτος Ἑλλάδα ἀλλὰ Ἀρβανιτιά. Ὅσοι ὑποστηρίζουν ὅτι «ἐξαπατήθηκαν», τοὺς θεωροῦν ἁπλὰ ἠλιθίους ἀμόρφωτους.
  2. Οἱ ἀλβανόφωνοι Μουσουλμάνοι ποτὲ κατὰ τὸ 1821 δὲν θεωρήθηκαν Ἕλληνες. «Ὅσοι κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος δὲν πιστεύουσιν εἰς Χριστὸν εἶναι Μέτοικοι» χωρὶς δικαίωμα ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι οὔτε κατοχῆς στρατιωτικοῦ ἀξιώματος, τονίζει ἡ Νομικὴ Διάταξις τῆς Ἀνατολικῆς Χέρσου Ἑλλάδος τὸ 1821 (Τμῆμα Α’, Κεφάλαιο Πρῶτον, ΙΒ’-ΙΣτ’). Ἔτσι, οἱ Τουρκαλβανοί, ποὺ κάθονταν στὸ σβέρκο μας ὡς παντοτινοὶ Κουίσλιγκ τῶν Ὀσμανῶν, δὲν θεωρήθηκαν Ἕλληνες οὔτε κἂν τὸ 1821.
  3. Οἱ Ἕλληνες τοῦ 1821 δὲν αὐτοπροσδιορίζονταν ὡς «τὸ χριστιανικὸ ἔθνος τῶν Ρωμιῶν», μιὰ ἁπλὴ θρησκευτικὴ κοινότητα, ἀλλὰ οἱ ἐθνικὰ ἀπόγονοι τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων. «Ἀπόγονοι τοῦ σοφοῦ καὶ φιλανθρώπου Ἔθνους τῶν Ἑλλήνων, σύγχρονοι τῶν νῦν πεφωτισμένων καὶ εὐνομουμένων λαῶν τῆς Εὐρώπης … Ἡμεῖς, οἱ ἀπόγονοι τοῦ περικλεοῦς ἐκείνου ἔθνους τῶν Ἑλλήνων», γράφει ἡ Διακήρυξις τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἐπιδαύρου (1822). Οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες, πάλι, εἶναι οἱ «Ἀείμνηστοι Χριστιανοὶ Αὐτοκράτορες τῆς Ἑλλάδος» ἡ νομοθεσία τῶν ὁποίων γίνεται δεκτὴ (Νομικὴ Διάταξις τῆς Ἀνατολικῆς Χέρσου Ἑλλάδος, Τμῆμα Γ’, Κεφάλαιον Πρῶτον, Β’, καθὼς καὶ π.χ. τὰ «Βασιλικά» στὸ ἴδιο, Τμῆμα Στ’, Κεφάλαιον Πρῶτον, Α’). Οἱ Βυζαντινοὶ εἶναι οἱ «Ἀείμνηστοι Χριστιανοὶ ἡμῶν Αὐτοκράτορες» (Προσωρινὸν Πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος, Τίτλος Ε’, Τμῆμα Θ’, ϟη’)· οἱ «Ἡμέτεροι Χριστιανοὶ Αὐτοκράτορες τῆς Κωνσταντινουπόλεως» (Νόμος τῆς Ἐπιδαύρου, Τμῆμα Ζ’, Κεφάλαιον Θ’, π’) καὶ «Ὅλοι οἱ κριταὶ ὑπόκεινται εἰς εὐθύνην, κατὰ τοὺς περὶ κριτῶν Βυζαντινοὺς χριστιανικοὺς νόμους» (στὸ ἴδιο, πδ’). Ἂς μᾶς δείξει κάποιος σὲ ποιὸ ἀρχικὸ βουλγαρικὸ ἢ σερβικὸ σύνταγμα οἱ Βυζαντινοὶ χαρακτηρίζονται ὡς οἱ «ἡμέτεροι Χριστιανοὶ αὐτοκράτορες τῆς Βουλγαρίας ἢ τῆς Σερβίας». Σὲ κανένα, γιατὶ μόνο οἱ Ἕλληνες τοῦ 1821 τοὺς θεωροῦσαν πρόγονούς τους.
  4. Ὅσο γιὰ τὴν δῆθεν ἀδιαφορία τῶν Ἑλλήνων τοῦ 1821 γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα (γιατὶ τάχα «οἱ Ἐπαναστάτες αὐτοπροσδιορίζονταν ἁπλῶς ὡς Χριστιανοί»), «Ἂν καὶ ὅλας τὰς γλώσσας δέχεται ἡ Ἑλλάς, καὶ χρῆσιν αὐτῶν κατ’ οὐδένα τρόπον δὲν ἐμποδίση, ὅμως τὴν σημερινὴν γλῶσσαν μόνη ἀναγνωρίζει ὡς γλώσσαν τῆς Ἑλλάδος» (Νομικὴ Διάταξις τῆς Ἀνατολικῆς Χέρσου Ἑλλάδος, Τμῆμα Α’, Κεφάλαιον Πρῶτον, Κστ’).

 

Advertisements
This entry was posted in 1821, Ελλάδα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to 1821 καὶ Ἀλβανοί – Ἀρβανίτες.

  1. Ο/Η ΑλβανοΤσάμηδες λέει:

    Ας δούμε την ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
    που συνέβη τον Αύγουστο του 1943 στο Φανάρι Πρεβέζης,
    στο βόρειο τμημα του νομού δηλαδή
    από Αλβανούς και Γερμανούς της φονικής Μεραρχίας Εντελβαις.

    »»»Το 1943 είναι η χρονιά που η συγκρούσεις στην περιοχή της Τσαμουριάς γενικεύονται. Τμήματα ένοπλων Τσάμηδων πήραν μέρος στην εκκαθαριστική «επιχείρηση Αύγουστος» που διενήργησαν η γερμανική 1η Ορεινή Μεραρχία υπό τον Βάλτερ Στέτνερ και η ιταλική 2η Ομάδα Αλπινιστών Βάλλε υπό τιςοδικής σύνδεσης Παραμυθιάς – Πρέβεζας με την εκκαθάριση της περιοχής Μαργαρίτι – Πάργα – Αμμουδιά – Σκεπαστό – Γλυκή. Η διαταγή του Στέτνερ ήταν σαφής: «Βασικά όλοι οι ένοπλοι θα εκτελούνται επί τόπου. Χωριά από τα οποία θα πέφτουν πυροβολισμοί (…) θα καταστρέφονται και ο ανδρικός πληθυσμός τους θα εκτελείται. Κατά τ’ άλλα όλοι οι μάχιμοι άνδρες ηλικίας 16 έως 60 ετών θα συλλαμβάνονται και θα στέλνονται αιχμάλωτοι στα Ιωάννινα. Ως όμηροι θα συλλαμβάνονται όλοι οι προύχοντες (ιερείς, δάσκαλοι, πρόεδροι κοινοτήτων).
    Μάλιστα σε σήμα του ο Γερμανός διοικητής επαίνεσε τα ένοπλα τσάμικα τμήματα γιατί «με τις γνώσεις τους για την περιοχή» είχαν «αποδείξει πλήρως την αξία τους στις αναγνωριστικές επιχειρήσεις» της Βέρμαχτ.»»’
    O χαφιεδισμός στο μεγαλείο του με λίγα λόγια.

    Ότι η επιδρομή στη κοιλάδα του Φαναρίου ,τον Αύγουστο του 1943
    έγινε από Αλβανοτσαμηδες ενόπλους και από τους Γερμανούς , φαίνεται από τα παρακάτω γερμανικά αρχεία .

    »»’Σε έγγραφο του ο Ρέμολντ προς τον Στέτνερ διαβεβαιώνει πως ο Νουρί Ντίνο «θα πετύχει με γερμανική υποστήριξη το στόχο του και θα επιβάλει ησυχία και τάξη, όπως τη θέλουμε»».

    Δηλαδή η Γερμανοί »υποστήριζαν»’-είχαν υποστηρικτικό ρόλο
    στις επιχειρήσεις που οι ίδιοι σχεδίασαν
    και οι Αλβανοτσάμηδες του Νουρί Ντίνο τελικά εκτέλεσαν-αποτελόντας την αιχμή του δόρατος των εκκαθαριστίκων επιχειρήσεων ,
    ώστε να »’επιβάλουν την ησυχία και τη τάξη»
    κάνοντας τη χάρη στα αφεντικά τους που τους υποσχότανε
    τη »’Μεγάλη Αλβανία»’ για χάρη της οποίας τόσα εγκλήματα γίνανε.

    Ας δούμε όμως τώρα μερικές μαρτυρίες που αποδεικνύουν ότι στη περιοχή του Φαναρίου έγινε Εθνοκάθαρση.

    Μαρτυρίες
    Ελλήνων αριστερών
    Ελλήνων κατοχικών
    Ευρωπαίων του Ερυθρού Σταυρού
    και Γερμανών Ναζιστών,
    που αποδεικνύουν την εγκληματική συμπεριφορά της πλειοψηφείας των Αλβανοτσάμηδων στο πλευρό των ΝΑΖΙ το καλοκαίρι του 1943.

    A ] Πρώτη αναφορά…..
    Ο Ελβετός μηχανικός Χανς – Γιάκομπ Μπίκελ απεσταλμένος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού περιέγραψε την κατασταση .
    »»Η κατάσταση των Eλλήνων …στο Φανάρι… ήταν πολύ σοβαρή.
    Είκοσι χιλιάδες Αλβανοί ….. ασκούσαν φοβερή τρομοκρατία στον υπόλοιπο πληθυσμό, αρχικά με την υποστήριξη των Ιταλών και τώρα πλέον των Γερμανών.
    Μόνο στο Φανάρι καταστράφηκαν 24 χωριά.
    Ολόκληρη η σοδειά έπεσε στα χέρια των Αλβανών….
    Στο ταξίδι μου διαπίστωσα πως οι Αλβανοί κρατούσαν τον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό κλεισμένο μες στα σπίτια του. Νεαροί Αλβανοί που μόλις είχαν τελειώσει το σχολείο τριγύριζαν στα χωριά βαριά οπλισμένοι. »»

    Β ] Δεύτερη αναφορά….
    Μετά την Εθνοκάθαρση του Φαναρίου
    η ελληνική διοίκηση Ηπείρου έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον στρατηγό Λαντς στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων για τη δράση των Αλβανών της Τσαμουριάς ….
    »»Επέδραμον προ τινών ημερών στα χωριά του Φαναρίου εις μεγάλας ομάδας και επεδόθησαν εις την τέλεια λεηλασία οικιών και περουσιών των κατοίκων ,….,
    ομαδικώς δε εβιάσθησαν παρθένοι και έγγαμες γυναίκες υπό των Μουσουλμάνων ……
    ο πλυθησμός εγκατέλειψε τας οικίας του και όσοι διεέφυγαν το θάνατο , κατέφυγαν στην ύπαιθρο»»

    ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ με λίγα λόγια η οποία θα φανεί πιο παραστατικά στην παρακάτω αναφορά..

    Γ ] Τρίτη αναφορά του τοπικού ΕΑΜ ΕΛΑΣ μάλιστα…

    Εκθεση δράσης 24 Συντάγματος Πεζικού (αρχηγεία ΣΟΥΛΙΟΥ & ΖΑΛΟΓΓΟΥ), Γεράσιμος Πρίφτης/20 Ιαν 1944…….»’

    Αναφέρει σε κάποιο σημείο η αναφορά του Γεράσιμου Πρίφτη
    για την συμμαχία Αλβανών της Θεσπρωτίας και Γερμανών φασιστών
    και για την επιδρομή τους στο Φανάρι….
    »»Κορυφωμα της συμμαχίας με τους φασίστες ήταν η επιδρομή τους
    στο ΦΑΝΑΡΙ την περίοδο των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων του Αυγούστου κατά την οποίαν κάηκαν περίπου 30 χωριά, σκοτώθηκαν περίπου 500 Έλληνες και άλλοι τόσοι πιάστηκαν όμηροι, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός αναγκάστηκε να προσφυγέψει στην ορεινή περιοχή»»

    Και εδώ αναφέρεται απο τον τοπικό ΕΑΜ ΕΛΑΣ μάλιστα
    το ΄΄κάψιμο 30 χωριών»
    ο ΘΑΝΑΤΟΣ 500 Ελλήνων,
    Οι αρπαγή ομήρων
    και τη φυγή του υπόλοιπου πλυθησμού στα ορεινά για να γλυτώσει.

    Η επιτομή του ορισμού της ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗΣ ,
    για την οποία ποτέ οι απόγονοι αυτών που σήμερα διεκδικούν »’Μεγάλες Αλβανίες»’ δεν ζητήσανε έστω μια συγνώμη.
    Αξιοσημείωτο και το παρακάτω, για την εποχή εκείνη \
    και για το ποιός είχε πάρει το μέρος των Γερμανών μαζικά είναι το παρακάτω.
    »»’Μεταξύ των αιχμαλώτων δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος»»
    [Μάγερ, 2009, Α΄, σ. 289 – 290, Β΄, σ. 10, Έκθεσις, σ. 133]

    Κάτι αξιοσημείωτο σε σχέση με το πολύπαθο Φανάρι.
    »»Εκθεση δράσης 24 Συντάγματος Πεζικού (αρχηγεία ΣΟΥΛΙΟΥ & ΖΑΛΟΓΓΟΥ), Γεράσιμος Πρίφτης/20 Ιαν 1944……»’
    »Η εύστοχη πολεμική μας ενάντια στην αντίδραση…..
    …., είχε σαν αποτέλεσμα την απόλυτη σχεδόν επικράτησή μας στο νομό Πρεβέζης , Φαναρι,Πραγα ….

    Εδώ βλέπουμε οτι το πολύπαθο Φανάρι στο οποίο το καλοκαίρι του 1943 πραγματοποιήθηκε ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ από Αλβανούς και Γερμανόυς , ήταν ουσιαστικά φιλοΕΑΜΙΚΗ περιοχή
    και όχι φιλοΕΔΕΣιτικη.

    Έχουμε επίσης και μαρτυρίες αυτοπτών και αυτήκοων μαρτύρων
    όπως του Παραμυθιώτη ερευνητη Κραψίτη .
    Λίγα στοιχεία απο το ημερολόγιο του τελευταίου….

    »’27 Ιουλίου 1943: Στο μισοσκόταδο του πρωινού ισχυρές Γερμανικές δυνάμεις της Παραμυθιάς με άριστα πολεμικά μέσα και με (800) οκτακόσιους και περισσότερους ένοπλους επίστρατους της «ΞΙΛΙΑ» μουσουλμάνους Τσάμηδες των πόλεων και Επαρχιών Παραμυθιάς και Μαργαριτιού, επέδραμαν εναντίον των χωριών του κάμπου της Παραμυθιάς και της περιφέρειας «Φαναρίου».

    14 Αυγούστου 1943: Τι καταστροφή είναι αυτή από την 27 Ιουλίου 1943 μέχρι σήμερα! Όλοι στην Παραμυθιά είμαστε κατατρομαγμένοι και όσο είναι δυνατόν κρυβόμαστε. Οι πληροφορίες μας είναι ότι στις 19 αυτές μέρες οι Χιτλερικοί Γερμανοί με τους μουσουλμάνους συμπατριώτες κατάστρεψαν ολοκληρωτικά τα 24 χωριά της περιφέρειας «Φαναρίου» και μερικά κοντινά της Παραμυθιάς χωριά της. Λεηλασίες, πυρπολήσεις, φόνοι νηπίων και γερόντων, βιασμοί γυναικών, αρπαγές παρθένων κοριτσιών, με τις οποίες οι επαίσχυντοι μουσουλμάνοι πλουτίζουν τα χαρέμια τους, σύλληψη ομήρων, κάψιμο ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους κ.α. Γέμισαν οι σπηλιές από γυναικόπαιδα και γέροντες που κατόρθωσαν να διασωθούν εκεί στις κρίσιμες ώρες, ενώ μέρα τη μέρα προστίθενται στους νεκρούς λόγω της πείνας τους και των ασθενειών

    Αρα και αυτός αναφέρει την 20ήμερη »επιδρομή
    Γερμανών και πάμπολλων Αλβανοτσάμηδων
    που συνοδεύτηκαν με ,
    απαγές κοριτσιών,
    συλλήψεις ομήρων
    λεηλασίες περιουσιών,
    κάψιμο των χωριών της περιοχής ,
    βιασμούς,
    δολοφονίες εν ψυχρό,
    φυγή των κατοίκων στις σπηλιές ,
    πείνα που επακολούθησε λόγω της λεηλασίας.
    Με λίγα λόγια ΕΘΝΟΚΆΘΑΡΣΗ ,
    όμοια με αυτή που πάθανε οι Αλβανοτσάμηδες ένα χρόνο μετά απο τον ΕΔΕΣ.

    Άλλη μία μαρτυρία από τα γερμανικά αρχεία αυτή τη φορά.

    Από το βιβλίο του Γκοτοβού που ερεύνησε τα Γερμανικά αρχεία έχει βρεθεί μεταξύ άλλων η εξής μαρτυρία ..
    »»»Ο Γερμανός συνταγματάρχης Remold, γράφει τα εξής για την επιχείρηση «Augustus»:
    «Οι Αλβανοί στις παράκτιες περιοχές είναι εξαιρετικά γερμανόφιλοι.
    Είναι οργανωμένοι για την αυτοάμυνα.
    Έχουν συμβάλει στην εκκαθαριστική επιχείρηση [Augustus] ως οδοδείκτες κλπ» (BA – MA Freiburg, RH 28-1-99/98).»»
    Άρα εδώ φαίνεται ότι ,
    οι Αλβανοτσάμηδες της παραλιακής περιοχής ηταν γερμανόφιλοι και μάλιστα »εξαιρετικά»,
    ενώ όταν λέει ότι ήταν ΄΄οργανωμένοι για την αυτοάμυνα»’
    εννοεί απλά οτι είχανε το ελεύθερο οπλοφορίας πράγμα που για τους Έλληνες επεσυρε την ποινή θανάτου όπως φάνηκε στη παραπάνω γερμανική διαταγή
    για την επιδρομή στο Φανάρι όπου ανέφερε ότι
    »οι ένοπλοι θα εκτελούντε επί τόπου»,
    ενώ αναφέρει ότι συμμετείχαν και στην εκκαθαριστική επιχείρηση »Αugust»
    στην οποία και »»έχουν συμβάλει ως οδοδείκτες κλπ»’
    Με αυτό το κλπ τα γερμανικά αρχεία πάντα εννοούν τα εγκλήματα που οι ίδιοι και οι σύμμαχοί τους πραγματοποιούσαν ,εναντίον των αμάχων,
    και τα οποία καταγράφηκαν παραπάνω.

    Δηλάδη εκτός απο οδοδείκτες [ χαφιεδισμός με λίγα λόγια]
    συμμετείχανε ένοπλα στις επιχειρήσεις αυτές στις οποίες εγκληματήσανε εξίσου.
    Αξιοσημείωτο ότι η αναφορά αυτή δεν κάνει λόγο για »μερικούς Τσάμηδες» η για την ηγεσία των Αλβανών »»’ όπως λέει η αλβανική προπαγάνδα
    αλλά μιλάει ,και αυτή η αναφορά για αυτούς , ως ένα σύνολο ,
    πράγμα που δείχνει
    ότι η τεράστια πλειοψηφεία τους υπήρξε »’εξαιρετικά γερμανόφιλη» και όχι μία μειοψηφεία.

    Γιατί έγιναν όλα αυτά στο Φανάρι;;;;
    Πολλοί οι λόγοι.
    Ο κυριότερος είναι οτι αποτελεί μια απο τις πιό εύφορες περιοχές της Ηπείρου που κατοικούνταν σχεδον αποκλειστικά από Ελληνες
    και ότι τα κτήματα αλλα και ολόκληρα χωριά της περιοχής
    ήταν απο την εποχή της Τουρκοκρατίας και ως το 1912 τσιφλίκια των Αλβανοτσάμηδων.

    Αλλά ο κυριότερος λόγος είχε να κάνει με τη Μεγάλη Αλβανία αφού…

    »»Η πολυεπιπέδη καταπίεση εκ μέρους των Τσαμηδων (δολοφονίες, εκβιασμοί, αυθαίρετη φορολογία, αρπαγή αγροτικών αγαθών και εκτάσεων κλπ) σε συνδυασμό με την αδιαφορία της ιταλικής διοίκησης36 και την αδυναμία των ελληνικών κατοχικών αρχών να εγγυηθούν την ασφάλεια των Ελλήνων κατοίκων της περιοχής37, στη περιοχή της Θεσπρωτίας ,
    οδήγησε σταδιακά εκατοντάδες από τους αυτούς στην έξοδο από τις εστίες τους και στην εγκατάσταση, υπό αντίξοες συνθήκες, στις περιοχές της Πάργας και του Φαναρίου38.
    [36. Manta, σ. 7 – 8.]
    37. (βλ. Αποστόλου Β. Δασκαλάκη, Ιστορία της Ελληνικής Χωροφυλακής χρονικής περιόδου 1936-1950, 1973 σ. 287).]
    [38. Tsoutsoumpis, 2015, σ. 132. Μάλιστα, αυτές οι συνθήκες οδήγησαν αρκετούς από τους πρόσφυγες στο θάνατο.]

    Συνεπώς όταν λόγο της τρομοκρατίας του 1942 και των αρχών του 1943 είχε κατα μεγάλο μέρος »αδειάσει» η Τσαμουριά απο τους Ελληνες και είχε καταστεί μια σχεδόν απόλυτα αλβανική περιοχή ,
    και οι χριστιανοί της περιοχής είχαν οι περισσοτεροι καταφύγει νοτιότερα στο εύφορο Φανάρι
    είχε έρθει πλέον η ώρα , με τον ερχομο των Γερμανων στην Ελλαδα και της φονικης Μεραρχιας ΕΝΤΕΛΒΑΙΣ στην Ηπειρο ,
    να ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΙΣΤΕΙ πλεον με τον πιο αγριο τρόπο και αυτη η περιοχή
    ώστε μεταπολεμικά να έχει »αλβανική εικόνα΄΄ και να εννωθεί και αυτή
    μαζί με τη Τσαμουριά
    στη »Μεγαλη Αλβανία΄΄ που τους είχανε υποσχεθεί οι Αξονικοί .

    Γράφει μεταξυ αλλων ο διοικητης Ηπειρου Τσιμπρής στις 3 Σεπτεμβριου
    προς τους Γερμανους
    3 βδομαδες δηλαδη
    μετα απο την ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ του Αρβανιτικου Φαναριου
    απο τους Αλβανοτσαμηδες και κατοχικους …..

    «……Κανένας χριστιανός δεν μπορεί πλέον να
    πάει σε κέντρα όπως η Ηγουμενίτσα, η Παραμυθιά και οι Φιλιάτες, γιατί ξέρει
    ότι στο δρόμο τον περιμένει ο θάνατος»

    Στις 14 Σεπτεμβρίου, Τσάμηδες συμμετείχαν και στην καταστροφή του χωριού Πλησεβίστα
    όπου σκοτώθηκαν δύο κάτοικοι.
    Καταστροφές υπέστησαν επίσης το Ζερβοχώρι και ο Ξηρόλοφος στα νότια της Παραμυθιάς
    [45. Πέγκας, 2006, σ. 178 – 182.,
    [46. Tsoutsoumpis, 2015, σ. 133.]

    18 Σεπτεμβρίου 1943 ,
    Γερμανοί και Τσάμηδες ένοπλοι που επιχειρούσαν βόρεια της Παραμυθιάς συνέλαβαν 60 αγρότες (εκ των οποίων 42 γυναίκες)
    και εκτέλεσαν τους εννέα το πρωί της επομένης στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου της Παραμυθιάς
    [47. Μάγερ, 2009, Β΄, σ. 15-16]…..
    Οι Πεσόντες :
    1. Μαρία Κουτούπαινα, χήρα του Βασ. Κουτούπη (Πόποβο)
    2. Σιαμάντης Ευάγγελος του Κωνσταντίνου (Ελαταριά)
    3 Ρίζος Κωνσταντίνος του Σταύρου (Ελαταριά)
    4. Θεοδώρου Γεώργιος του Ιωάννη (Πέντε Εκκλησιές
    5. Γεωργίου Ευάγγελος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    6. Γεωργίου Μάνθος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    7. Πέτσης Ευάγγελος του Χρήστου (Πλακωτή)
    8. Πέτσης Σταύρος του Θεοδώρου (Πλακωτή)
    9. Σταυρόπουλος Δημήτριος του Βασιλείου (Πλακωτή)

    Ας δούμε την συνέχεια.

    Λίγες μέρες μετά, την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου, μια γερμανική περίπολος έπεσε σε ενέδρα ανταρτών στο πέρασμα της Σκάλας έξω από την Παραμυθιά.
    Ένας υπαξιωματικός και τέσσερις στρατιώτες έπεσαν νεκροί.
    Στις 27 Σεπτεμβρίου με διαταγή της 1ης Ορεινής Μεραρχίας της Βέρμαχτ
    άρχισε η γερμανική επιχείρηση αντιποίνων με στόχο τα μεγαλύτερα χωριά βόρεια της Παραμυθιάς…..
    Στην επιχείρηση αυτή δίπλα στους Γερμανούς , συμμετείχαν και τμήματα Τσάμηδων.
    Το ίδιο βράδυ ο 1ος λόχος του 54ουσυντάγματος μηχανικού ανέφερε:
    «24 νεκροί συμμορίτες, 8 τραυματίες, υπολογίζονται άλλες 15-20 απώλειες. Κανένα λάφυρο.
    Πυρπολήθηκαν τα ακόλουθα χωριά: Σέλλιανη, Σεμέλικα, Ελευθεροχώρι. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος (…) 150 Αλβανοί που τα πήγαν πολύ καλά».
    [Χέρμαν Φρανκ Μάγερ, «Αιματοβαμένο Εντελβάις – Η 1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Σώμα Στρατού και η εγκληματική τους δράση στην Ελλάδα, 1943-1944»]

    Δηλαδη ειχαμε την επιθεση Γερμανων αλλα και των ντοπιων Αλβανοτσαμηδων εναντιων των Ελληνικων χωριων
    η οποια επιχειρηση επεφερε τον θανατο »’8 συμμοριτων»’ αρα ανταρτων
    αλλα και αλλες »’15-20»απωλειες» αρα θανατοι αοπλων χωρικων
    τη πυρποληση 3 χωριων
    και σε ολα αυτα 150 Αλβανοι »που τα πηγαν πολυ καλα»’-ο νοων νοειτω τι κρυβεται πισω απο αυτες τις επαινετικες εκφρασεις των Γερμανικων αναφορων .

    ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 49 ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΩΝ
    Το ίδιο βράδυ και σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων,αλλα και με τον ερευνητή Μαγερ
    , τμήμα ένοπλων Τσάμηδων, υπό την ηγεσία Γερμανού υπαξιωματικού έκανε μπλόκο στην Παραμυθιά.
    Με κατάλογο που κρατούσε ο Μαζάρ Ντίνο, επικεφαλής της τοπικής «τσάμικης αστυνομίας», συνελήφθησαν 53 κάτοικοι της κωμόπολης και κλείστηκαν στο υπόγειο του δημοτικού σχολείου.
    Από τους 53 συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι τέσσερις. Τα ξημερώματα της 29ης Σεπτεμβρίου οι 49 κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στο χωράφι του Τσαμάτου στην συνοικία Άγιος Γεώργιος
    της Παραμυθιάς
    και εκτελέστηκαν από απόσπασμα που αποτελούσαν οκτώ Γερμανοί στρατιώτες και έξι ΑλβανοΤσάμηδες .
    Ενώ σύμφωνα και με τον Γερμανό επικεφαλης του αποσπάσματος
    ,σε αυτό συμμετείχαν οχι μόνο Γερμανοί αλλά και Αλβανοτσάμηδες
    [βλέπε ,https://books.google.gr/books?id=_Hpr-PK39UkC&printsec=frontcover&hl=el&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q=%20Helmut%20G%C3%B6tte&f=false%5D

    Οι Αλβανοτσάμηδες ξέρανε ότι η εκτέλεση Ελλήνων δεν θα μπορούσε να συμβεί
    »’στο ξεκάρφωτο» αλλά μόνο με την έγκριση και άδεια των Γερμανών
    οι οποίοι και εκτελούσανε Έλληνες
    »βαση αριθμων»-αντιποινων.

    Ξέροντας οι Αλβανοτσάμηδες που εδρεύουν ακριβώς οι ΕΔΕΣΙΤΕΣ αντάρτες
    [είχανε σημαιωθεί αψιμαχίες στο συγκεκριμένο σημείο μεταξυ Αλβανών και Ελλήνων ήδη απο την άνοιξη ]
    καθόλου απίθανο να οδγήσανε εκεί τη γερμανική φρουρά με σκόπο τον αιφνιδιασμό της
    την επακόλουθη αψιμαχία η οποία πολυ πιθανό θα έφερνε τους νεκρούς Γερμανούς το όποιοι γεγονός θα έδινε το πράσινο φως για την εκτέλεση των Ελληνων ,όπως προσταζανε οι γερμανικοι νομοι και οπως και εγινε.

    Μαρτυρία του ντόπιου ερευνητή Παραμυθιώτη Βασίλη Κραψίτη :
    « Ιστορική αλήθεια για τους μουσουλμάνους Τσάμηδες »,
    Αθήνα 1992, σελ. 161 :
    γ) 24 Σεπτεμβρίου 1943. … Το απόγευμα της ίδιας μέρας, άλλοι
    τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες, συνοδευόμενοι από μερικούς
    ένοπλους μουσουλμάνους Τσάμηδες, έκαναν το ίδιο δρομολόγιο.
    Οι έξι Γερμανοί σκοτώθηκαν, ενώ οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες, που
    τους συνόδευαν, γύρισαν όλοι στην Παραμυθιά »

    Είναι ήδη απορίας άξιον ότι σκοτώθηκαν μόνο Γερμανοί και ούτε ένας Αλβανοτσάμης.

    Ας δούμε τη μαρτυρία ενός αριστερού αυτή τη φορά του Ζιάγκου
    για τους Αλβανοτσάμηδες που στείλανε τους Γερμανούς στρατιώτες σε μια περιοχή που ήταν γνωστό στους Αλβανούς ότι φυλάγανε οι ΄΄προμαχοι΄΄ του ΕΔΕΣ
    Ας δούμμε τι εγραψε ο Ζιάγκος ..

    Ν. Ι. Ζιάγκου : « Αγγλικός Ιμπεριαλισμός και Εθνική Αντίσταση
    1940-1945, Αθήνα 1978, Τόμος πρώτος, σελ. 158 :

    « 26.09.1943. (σ.σ. 24.09.1943) Ομάδα Γερμανών και Τσάμηδων
    προχώρησαν ΒΑ της Παραμυθιάς με κατεύθυνση τη « Σκάλα ».
    Πριν φτάσουν στη «Σκάλα», χτυπήθηκαν από αντάρτες με αποτέλεσμα να
    σκοτωθούν 6 Γερμανοί. Οι Τσάμηδες χάρηκαν, οι Χριστιανοί πάγωσαν.
    Στην Παραμυθιά απλώθηκε τρομοκρατία…. Δεν ακούγονταν τίποτε
    στα σφαλισμένα σπίτια. Μόνο οι μπότες των καταχτητών με τα
    παπούτσια έκαναν το θόρυβο στους δρόμους »

    Ερμηνεύοντας τη φράση : « Οι Τσάμηδες χάρηκαν … », συμπεραίνεται ότι οι
    μουσουλμάνοι Τσάμηδες επεδίωκαν, όπως υποστηρίχτηκε και στις γραπτές
    πηγές α και β, το θάνατο των έξι (6) Γερμανών στρατιωτών, προκειμένου να
    εκδικηθούν οι Γερμανοί τους Χριστιανούς. Άλλωστε δεν δικαιολογείται οι
    μ.Τσάμηδες να χαίρονται με το θάνατο έξι (6) Γερμανών
    στρατιωτών, στενών συνεργατών τους. »’
    Πηγή
    [http://margariti-gr.de/index.php/el/2012-11-21-00-10-09/181-2015-03-19-02-11-53]

    Δηλαδή οχι απλα δεν παθανε τίποτα οι Αλβανοί αλλά γυρίσανε πίσω χαρουμενοι γιατί ξέρανε τι θα επακολουθήσει.

    .

    Ενω πάλι ο Μάγερ αναφέρει στον τόμο Α σελιδα 320 του βιβλίου του
    ότι τον επόμενο μήνα
    δηλαδή τον Οκτώμβρη του 1943,
    105 άτομα εκτελέστηκαν συνολίκα στη ευρήτερη περιοχή ,
    και σύμφωνα με την ιστορικό Νάσση, στις εκτελεσείς συμμετείχαν όχι μόνο Γερμανοί αλλά πολλές φορές και οι Τσάμηδες ,
    όπως δηλαδή συνέβη και τους προηγούμενους δύο μήνες.

    Συνολικά πάνω από 600 νεκροι ΑΜΑΧΟΙ ,
    από Γερμανούς και Αλβανούς το εφιαλτικό εκείνο τρίμηνο Αυγούστου Οκτωβρίου 1943.

    Ενώ εκτός από την Παραμυθιά και το Φανάρι,
    οι συνθήκες για τον ελληνικό πληθυσμό δεν ήταν καλύτερες
    ούτε στην περιοχή της Ηγουμενίτσας.
    Εκεί, σύμφωνα με τον Ελβετό εκπρόσωπο του Ερυθρού Σταυρού Χανς Γιάκομπ Μπίκελ, οι Τσάμηδες ένοπλοι δρούσαν σε συνθήκες ασυδοσίας ενώ οι Έλληνες κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την παραλιακή κωμόπολη βρίσκοντας καταφύγιο στα γειτονικά βουνά52.
    [52. Μάγερ, 2009, Β’, σ. 59.]

    Τα ιδια τα γερμανικα αρχεια ομως
    αναφεροντε σε αυτη τη συμμαχια των κατοχικων στρατευματων
    οχι με »»μια μεριδα»» των Αλβανων της Τσαμουρια
    αλλα με την τεραστια πλειοψηφεια των Αλβανοτσαμηδων της περιοχης ,
    οπως ακριβως αναφερουν και τα εγγραφα του ΕΑΜ ΕΛΑΣ .

    Αναφερει ο Γερμανος Συνταγματαρχης Γιοσεφ Ρεμολντ στα Γερμανικα εγγραφα που παρουσιαζει στο βιβλιο του καθηγητη Γκοτοβου
    »»’Οι μονοι που μας υποστηριζουν στον αγωνα μας εναντιων των ανταρτων ειναι οι Αλβανοι»
    »Τα κρυσφηγετα των Αλβανων εντοπιστηκαν με την βοηθεια των Αλβανων και εκκαθαριστηκαν »
    »Το Συνταγμα μου και οι Αλβανοι ειχανε απωλειες κατα τη διαρκεια των επιχειρησεων»’

    Λίγα λόγια και λίγες παρατηρήσεις από το καθηγητή Γκοτοβό ,ερευντή των Γερμανικών αρχείων , σε συνέντευξή του στη η HuffPost Greece .

    »’Ωστόσο στην επίμονη ερώτησή μας για μια από τις επικρατούσες απόψεις που θέλουν τους Τσάμηδες να συμμαχούν με τις δυνάμεις Κατοχής από ανάγκη εξαιτίας των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον τους ο ΕΔΕΣ, εν αντιθέσει με τον ρόλο που έπαιξε ο ΕΛΑΣ μας λέει:

    «Γνωρίζω τη θέση αυτή. Δεν μπορώ όμως να γνωρίζω αν η απολογητική του μειονοτικού εθνικοσοσιαλισμού στη Θεσπρωτία είναι προϊόν πλάνης ή θράσους. Ούτε το 1941, ούτε το 1942, αλλά ούτε μέχρι τα μέσα του 1943 κινδύνευαν οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες από τις ομάδες του Ζέρβα, διότι απλά αυτές είτε δεν υπήρχαν, είτε ήταν τόσο ολιγάριθμες που δεν συνιστούσαν πραγματική απειλή. Πέραν τούτου, αν ο Ζέρβας προκάλεσε τη συνεργασία αυτή, τότε πώς δικαιολογείται η σύμπραξη των Μουσουλμάνων Τσάμηδων με τις κατοχικές δυνάμεις σε περιοχές όπως τα Φιλιατοχώρια, όπου δρούσε αποκλειστικά το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ; Πώς εξηγούνται τα δεκάδες θύματα στα χωριά αυτά; Συμμάχησαν και εκεί οι Μουσουλμάνοι με τους κατακτητές φοβούμενοι την πίεση του ΕΛΑΣ; Πρόκειται για αστείο επιχείρημα».

    Επιμένω. Που που βρίσκεται ο μύθος και που η αλήθεια. Μιλάτε για βία, πρόκειται για «αντανακλαστική» ή «πρωτοβουλιακή» βία; Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της βίας;

    «Η βία που ασκείται από τα όργανα της αλβανικής διοίκησης στη Θεσπρωτία κατά τη διάρκεια της Κατοχής εμπεριέχει ασφαλώς εθνοτική, πολιτισμική και θρησκευτική διάσταση. Όμως δεν εκδηλώνεται εξ αιτίας αυτών των διαφορών. Ο κεντρικός της πυρήνας είναι πολιτικός και αφορά το σχέδιο προσάρτησης της περιοχής στη Μεγάλη Αλβανία, έτσι όπως την είχε υποσχεθεί στην Αλβανία πρώτα ο Μουσολίνι και αργότερα ο Χίτλερ. Το μίσος και ο φανατισμός υπάρχουν, τα οφέλη από τη λεηλασία περιουσιών των Χριστιανών κατοίκων υπάρχουν, αλλά η βία δεν εκδηλώνεται ούτε για να ικανοποιηθεί το μίσος, ούτε για να συσσωρευτούν περιουσιακά στοιχεία. Εκδηλώνεται για να αφανιστεί ή να απομακρυνθεί ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής, ώστε να διευκολυνθεί η απόσπασή της από την Ελλάδα. Άλλωστε η φράση που έχει μείνει στις μνήμες των κατοίκων της Θεσπρωτίας εκείνης της περιόδου ως νομιμοποιητική βάση για την τσάμικη βία εκ μέρους των δραστών είναι η φράση «χάλασε το Ρωμαίικο»».

    »Χάλασαν το ρωμέικο» οι Αλβανοτσάμηδες ,
    ακριβώς για να αλβανοποιήσουν την περιοχή και να εννωθεί μεταπολεμικά με την »Μεγάλη Αλβανία» , όπως τους είχανε υποσχεθεί οι Αξονικοί.

    Αν οι Αλβανοτσάμηδες απαιτούν μια ΄΄΄συγνώμη΄΄ για τον διωγμό τους το καλοκαίρι του 1944 από τον ΕΔΕΣ,
    καλό θα είναι να ζητήσουν πρώτα συγνώμη οι ίδιοι
    για οσα κάνανε απο τον Οκτώβριο του 1940 ως την άνοιξη του 1944 εναντίων των Ελλήνων της περιοχής .

    Ας δούμε όμως και την βαρύνουσα άποψη του ΚΚ Αλβανίας για αυτούς.

    »»Αφού αρνήθηκαν να πολεμήσουν από την πλευρά των κομμουνιστών στον εμφύλιο πόλεμο, χαρακτηρίστηκαν ως «αντιδραστικοί», «εγκληματίες πολέμου», «δολοφόνοι των Ελλήνων», «συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων» από το καθεστώς των Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας και επίσης διώκονται σε κάποιο βαθμό. [32] [93] Θεωρείτω «εχθρικός πληθυσμός» και μαύρο πρόβατο στην «ηρωική αντίσταση του αλβανικού λαού» [6a]»
    [[6a]Mπαλτσιωτης,Οι μουσουλμανοι Τσαμηδες της βορειοδυτικης Ελλαδας 2011

    Ας δουμε τι εγινε ενα χρονο μετά το καλοκαιρι του 1944….
    Οι Ρωμιοι της Τσαμουριάς
    αλλά και οι Αρβανίτες όχι μόνο της Τσαμουριάς
    αλλά και της Λακκας Σουλίου
    συμμετείχανε στο διωγμό Γερμανών και Αλβανοτσάμηδων από τη Θεσπρωτια
    το καλοκαίρι του 1944
    όπως ομολογείται και από την »’αντιφασιστική επιτροπή των Αλβανών» της Θεσπρωτίας
    Ας δούμε τι γράψανε.
    »»Κατά τον πόλεμο ενάντια στο Φασισμό,…. αντιδραστικές μοναρχοφασιστικές δυνάμεις στη Λάκκα Σουλίου, οι οποίες δημιουργήθηκαν από την αντίδραση για να εξυπηρετήσουν τον κατακτητή, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα, στράφηκαν ενάντια και δόλια έσφαξαν τους μουσουλμάνους αλβανούς κατοίκους της Τσαμουριάς.»»»'[Υπόμνημα Αντιφασιστικής Επιτροπής Τσάμηδων Προσφύγων στην Αλβανία προς την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (1947)]

    Οι Λακοσουλιώτες
    τους οποίους αναφερουν ως διώκτες τους οι Αλβανοτάμηδες
    είναι και αυτοί Αρβανίτες-διγλωσσοι Ελληνες .
    Βέβαια η »’αντιφασιστική επιτροπή των Αλβανοτσάμηδων»»
    λέγοντας αληθειες ανακατεμένες με μισές αλήθειες και με ψεματα
    [όπως κάνουν σημερα με την προπαγάνδα τους οι οργανώσεις τους ] αναφέρει ότι
    »» δημιουργήθηκαν από την αντίδραση για να εξυπηρετήσουν τον κατακτητή»»’
    ενω η αλήθεια είναι ότι στη Λακκα Σούλι συνέβησαν μεγάλα ολοκαυτώματα χωριών από τους ΝΑΖΙ
    όπως παραδέχοντε ακόμα και οι εκθέσεις του ΕΑΜ ΕΛΑΣ .

    Αναφερει η έκθεση του Γερασίμου Πρίφτη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
    »»’’Από τις 20-7-1943 Γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στη ΛΑΚΚΑ – ΣΟΥΛΙ διαλύσανε τα τμήματα του ΕΔΕΣ ….. Πολλά χωριά κάηκαν και το ΕΔΕΣίτικο αρχηγείο έφυγε στην ΠΛΑΤΑΝΟΥΣΑ.»»’
    Εδω βλεπουμε οτι ενα σωρο χωρια φιλοΕΔΕΣΙΤΙΚΑ
    με γνωστοτερο το ολοκαυτωμα της Μουσιωτιτσας ,από τους Γερμανούς
    καηκανε οπως ακριβως καηκανε τα φιλοΕΑΜΙΚΑ χωρια του Φαναριου από Γερμανούς και Αλβανοτσάμηδες.
    Κανένα χωριό Αλβανοτσάμηδων δεν κάηκε στη Τσαμουριά κατά την τριετή κατοχή.

    Πως γίνετε οι Γερμανοί να καίγανε τα χωριά των »’συμμαχων»» τους Λακκοσουλιωτών
    και όχι των »»αντιστασιακών»’ Αλβανοτσάμηδων της Τσαμουριάς
    μόνο η »αντιφασιστική επιτροπη» θα μπορούσε να μας το εξηγήσει….

    Γενικά η Μεγαλολαβανική προπαγανδα εχει ανακατεψει αληθειες με μισες αληθειες και ψευδη προκειμενουνα φτιαξει μια καινουρια »ιστορια»

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η ΑλβανοΤσάμηδες λέει:

    ΤΟΥΡΚΛΑΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΤΟΥΡΚΟΕΛΗΝΕΣ

    Ο αγωνιστης του 1821 Σουλιωτης Κουτσονικας
    αναφερει για τις περιοχες Λιαπουριας ,Μαλλακαστρας,Τοσκεριας κλπ
    οτι σε αυτες
    »»λαλειτε η αλβανικη γλωσσα»
    ενω για τη Τσαμουρια αναφερει
    οτι »’λαλειτε κυριως η αλβανικη γλωσσα»
    πραγμα που σημαινει οτι λαλουντανε [λιγοτερο] και μια αλλη γλωσσα
    η ελληνικη προφανως .
    Συνεπως και αυτος μας δινει την εικονα μιας εν πολλοις αλβανοφωνης μεν αλλα και διγλωσσης σε αρκετα χωρια περιοχης .

    Ο ερευνητης Βολντκαμφ αναφερει και αυτος…
    »’Οι Τσαμηδες ,ανδρες και γυναικες , εκτος απο τα αλβανικα εκφραζοντε με ανεση και στα απλοελληνικα».
    Εδω ο Βολντκαμφ αναφερει και αυτος οτι ανδρες και γυναικες στη Τσαμουρια μιλανε και τα απλοελληνικα ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΑΝΕΣΗ πραγμα που ηταν εμφανες στην επαρχία Παραμυθιας

    Ενω ο προφανως μη εθνικιστης Μπαλτσιωτης αναφερει μεταξυ αλλων για τη Τσαμουρια.
    »’Although the langue-vehiculaire of the area was Albanian, a much higher status was attributed to the Greek language, even among the Muslims themselves»
    Δηλαδη οτι ακομα και οι μουσουλανοι της περιοχης της Τσαμουριας μιλαγανε και τα ελληνικα .

    Eνω και ο Ηπειρωτης ερευνητης Χριστοβασιλης πριν 1 αιωνα
    σημειωνε στο εργο του οτι
    πολλοι μουσουλμανοι της Τσαμουριας μιλαγανε εξισου και τα ελληνικα
    αναφερομενος δηλαδη στη διγλωσσια αρκετων εξ αυτων ,ιδιως στην επαρχία Παραμυθιάς οπως εχει σημειωθεί.

    Ο Περαιβος αναφερει για αυτους…
    »»….. μολονότι ομιλούσι την αλβανικήν διάλεκτον, ως φυσικήν αλλά και μετά την απλοελληνικήν, εκφράζονται όμως ορθώς άνδρες τε και γυναίκες και μάλιστα όσοι κατοικούν τα πέριξ της Παραμυθίας. »»
    Αναφερει οτι ολοι οι Αλβανοτσάμηδες αλλά ειδικα οι μουσουλμανοι της Παραμυθιας και της επαρχιας της
    εκφραζοντε-μιλανε »’ορθως»
    ,ανδρες και γυναικες, μαλιστα
    την απλοελληνικη .

    Ο Γουιλλιαμ Εατον αναφερει λιγα χρονιαι πριν ,μεταξυ αλλων….
    »» Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι
    της Παραμυθιάς και της επαρχίας της είχαν ως μητρική γλώσσα την ελληνική …..»»’
    Αρα και αυτος αναφερει οτι οι μουσουλμανοι της επαρχιας Παραμυθιας ,δηλαδη του ανατολικου τμηματος της λεγομενης Τσαμουριας , ηταν διγλωσσοι τουλαχιστον . Δηλαδη του τμηματος που συνορευε με το ορεινο Σουλι.

    Eνω ο Πουκεβιλ ανεφερε και αυτος για τη διαφορα των γυναικων των Αλβανοτσαμηδων απο τις Αλβανιδες και την ομοιοτητα τους με τις Ελληνιδες
    »»Οι Τσάμισες έχουν ελληνική προσωπική γωνία, μεγάλα μαύρα μάτια και μακριά καστανά μαλιά. ..»’
    Kαταφανη η ομοιοτητα των γυναικων τους με τις υπολοιπες Ελληνιδες και την αντιθεση τους με τις αλβανιδες.

    Για τη »φυλετικη» υποσταση των Τσαμηδων μουσουλμανων και τη διαφορα τους απο τις βορειοτερες φυλες εγιναν και αλλες τετοιες αναφορες….
    »’Η καθαρότητα της φυλής έχει λιγότερο σχολαστικά διατηρηθεί απ’ ότι με τις βόρειες φυλές,…»»[ Σκοτσέζος διπλωμάτης και περιηγητής, James Henry Skene ].
    Λογικοτατο αφου ειχαν προσσμιχθει τοσο με Ελληνες οσο και με Τουρκους.

    Ο Αγγλος Γουντχαουζ της συμμαχικης αποστολης που εζησε στη δυτικη Ηπειρο κατα τη κατοχη αναφερει μεταξυ αλλων για τους Τσαμηδες μουσουλμανους στο βιβλιο του »Μηλον της εριδος»’
    »Οι Τσαμηδες ειναι φυλετικα , εν μερει Αλβανοι εν μερει Ελληνες και εν μερει Τουρκοι.»’

    Αρα ουτε οι Τσαμηδες ηταν »καθαροι Αλβανοι΄» οπως φανταζοντε οι διδαφοροι φυλετιστες και ουτε αμιγως αλβανοφωνοι.

    ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥΣ.

    »’Oi Τσάμηδες του νότου πιστεύουν ότι προέρχονται από τους θρυλικούς «jelims», γίγαντες από τη μυθολογία του αλβανικού νότου , ονομασία η οποία σημαίνει «Ελληνες»'[Elsie, Robert (2000). Λεξικό της αλβανικής θρησκείας, της μυθολογίας και του λαϊκού πολιτισμού . London, UK: Εκδόσεις C. Hurst & Co., 2001. σελ. 131]

    Δηλαδη δεν ειναι τυχαιο οτι ο μυθος αυτος
    για τους αρχαιους γιγαντες ¨¨Γελιμ -Γελενους στα ρωμεικα ,
    κοινος μυθος της νοτιας Αλβανιας με ολη τη ρωμιοσυνη ως και τη Κρητη
    επιβιωσε μεταξυ των αλβανοφωνων [και των Τσαμηδων προαφανως]
    στη νοτια Αλβανια και οχι βορειοτερα αυτης.

    Αυτο λεει πολλα και για την ιστορια της περιοχης της νοτιας Αλβανιας
    αλλa και την ιστορια των Αλβανοελληνοτουρκων της Τσαμουριας.

    Τελικα οι γνωστοί »»’Τουρκαλβανοι»»
    ηταν απλά και μόνο,…….”’εξισλαμισμενοι Αλβανοί”’;;;;;;

    Τουρκοι εγκαταστάθηκαν
    ναι η οχι ,
    σε ορισμένες περιοχές της Αλβανίας
    και ιδιως σε κάθε πόλη και κωμοπολη της ;;;

    Εγινα ποτέ κάποια ανταλλαγή πληθησμών μεταξυ Αλβανίας και Τουρκίας και δεν το ξέρουμε;;;;

    Τι απέγιναν όλοι αυτοί οι Τούρκοι;;;;

    Ειναι γνωστο οτι ένα μερος των προγονων
    των 2 γνωστοτερων Αλβανων,
    του Χοτζα και του Αλη Πασα,
    ειχανε έρθει απο την Ανατολία δηλαδή είχανε τουρκική καταγωγή …..

    Τα ιδια πάνω κάτω ισχύουν και για αρκετους Τουρκοτσάμηδες-Aλβανοτσάμηδες
    και για αρκετους Κοσσοβάρους Σκιπεταρους.

    Οταν ο Ερντογαν ειχε πει
    ”’Το Κοσσοβο εναι Τουρκία και η Τουρκία Κοσσοβο”
    υπήρξανε οι αναμενόμενες αντιδράσεις;;;;
    Γιατί δεν υπήρξανε;;;

    ””Ο στρατιωτικός ακόλουθος της τουρκικής πρεσβείας διάβασε μήνυμα του επικεφαλής του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, Ντεζντέτ Όζελ:
    «Η Αλβανία και η Τουρκία έχουν 500 χρόνια κοινής ιστορίας, οι Αλβανοί είναι αδέλφια μας.””
    Για ποιο λόγο αυτά υπόθηκαν και μάλιστα χωρίς κανένα αντίλογο από την επίσημη Αλβανία;;;;

    Για ποιο λόγο στην κεντρικη Αλβανία και το Κοσσοβο
    πριν λίγο καιρό οι Αλβανοί πανηγυρισανε την εκλογική νίκη του Ερντογάν
    κρατώντας αλβανικές αλλα και τουρκικές σημαίες ;;;;

    Mηπως οι αρχαιοι Πελασγοι ηταν τουρκικής καταγωγής και δεν το ξερουμε;;;;;

    Μα είναι απλό ….

    Γιατί σε αυτές τις περιοχές
    είχανε [και συνεχιζουν να έχουν σε μικρότερο βαθμό ]
    [και] τουρκική εθνική συνείδηση λόγω της μεικτής αλβανοτουρκικής καταγωγής τους.

    Τι συναιβει πριν 1 αιωνα στην Σκιπερια……

    ””Στις 12 Οκτωβρίου 1913 ο Εσάτ πασάς συγκρότησε στο Δυρράχιο
    τη λεγόμενη «Γερουσία τής κεντρικής Αλβανίας» ως αντίβαρο στην κυβέρνηση τής
    Αυλώνας. …..¨¨¨
    Εδω βλεπουμε οτι οι περισσοτεροι κατοικοι της κεντρικης Αλβανιας
    δεν θελανε να ενταχθουν
    σε μια ανεξαρτητη Αλβανια
    οπως ειχε αυτα ανακυρυχθει μολις στην Αυλωνα.

    Ας δουμε τι θελανε …..

    ¨¨Το κύριο αίτημά τους ήταν η απομάκρυνση τού «γκιαούρη» ηγεμόνα Wied και η
    εγκατάσταση στον αλβανικό θρόνο μουσουλμάνου πρίγκιπα.
    Το σύνθημά τους ήταν
    «Dum babën» (στη διάλεκτο τής κεντρικής Αλβανίας σημαίνει «Θέλουμε τον πατέρα
    μας», δηλ. τον σουλτάνο)
    18¨¨¨¨
    Εδω βλεπουμε οτι θελανε για αρχηγο τους τον Οθωμανο αυτοκρατορα
    τον οποιο αποκαλουσανε »’μπαμπα»’ τους οπως ακριβως κανανε και οι Ανατολιτες Τουρκοι
    ¨

    ¨¨Οτιδήποτε σχετιζόταν με το ανεξάρτητο αλβανικό κράτος, οι ισλαμιστές το θεω-
    ρούσαν βέβηλο προς τη θρησκεία τους. Σε κάθε περιοχή, πόλη ή χωριό που καταλάμ-
    βαναν, κατέβαζαν την αλβανική σημαία
    και ύψωναν την τουρκική.¨¨
    Εδω εχουμε τα αισθηματα τους τα οποια ηταν πρωτα
    φιλοοθωμανικα-φιλοτουρκικα
    και δευτερευοντως φιλοαλβανικα η οτιδηποτε αλλο..

    ¨Από την πρωτεύουσα τού κράτους, στην οποία κυμάτιζε η τουρκική σημαία, απηύθυναν χαιρετισμό στον σουλτάνο,¨¨¨
    Δηλάδη οι κατοικοι της κεντρικης Αλβανιας ,η πλειοψηφεια τους,
    υψωσανε οχι την αλβανική
    αλλά την τουρκικη σημαια
    στο Δυρραχιο
    κανοντας το και πρωτευουσα του κρατους τους.

    ¨¨¨¨Την ίδια στιγμή συγκρότησαν
    την »Γερουσία τής κεντρικής Αλβανίας»
    υπό την ηγεσία τού Μουσταφά Ντρόκι,
    η πρώτη πράξη τής οποίας
    ήταν να φροντίσει την αποστολή αντιπροσωπείας υπό τον Χατζή Αλή στον σουλτάνο,
    προκειμένου να τού προσφέρει το στέμμα τής Αλβανίας183.¨¨

    Δηλαδη θελανε να κανουν ηγεμονα της χωρας τους
    τον ιδιο τον Σουλτανο
    και ολα αυτα το 1913……

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
    ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ

    https://ikee.lib.auth.gr/record/285338/files/GRI-2016-17641.pdf

    Μια πολύ ορθή παρατήρηση για τις απαρχές αυτής της συμμαχίας

    Ο Aλβανος διανοουμενος Σαμι Φρασερη στο βιβλιο του »’Sqiperia c’ka qene» αναφερει.
    »’Οι Αλβανοι υποδουλωθεντες στους Τουρκους γινανε συνεργατες τους»
    »Μαζι με αυτους
    επετιθοντο κατα των αλλων εθνων
    ,απεγυμνωνων ,ελεηλατουν,και επεστρεφον στην Αλβανια καταφορτοι λαφυρων»
    »Εκατονταδες χρονια εζησαν ετσι οι Αλβανοι».

    1821 η ελληνική επανάσταση και ο ρόλος των Αλβανοτσάμηδων σε αυτή
    μέσα από το βιβλίο του Περαιβού

    Aναφέρει εκεί ο σύντροφος και συναγωνιστής των Σουλιωτών και για τις προετοιμασίες των Τούρκων για την κατάπνιξη της ελληνικής επανάστασης απο τους Οθωμανούς και για το γράμμα που έστειλαν οι αρχηγοί των Αλβανοτσάμηδων στο Χουρσίτ.

    »’Διά τα οποία απεφάσισε την εκστρατεία δια την Πελοπόνησο ο αρχιστράτηγος Χουρσίτ όστις αφού εσύναξε στα Ιωάννινα 36 χιλιάδες στράτευματα εκλεκτά τουρκαλβανικά ,Τσάμηδες ,Λιαμπηδες,Τόσκηδες …..»»

    »’Ένώ λοιπόν ό Χουρσίτ πασάς έξέδωκε προσταγήν πρός τούς αρχηγούς τών στρατευμάτων νά είναι έτοιμοι δι’ εκστρα­τείαν, οί οπλαρχηγοί Τσάμηδες έπαρουσιάσθησαν πρός αυτόν καί τώ έπρόβαλαν τά ακόλουθα:

    «Υψηλότατε Βεζίρ ! ημείς κατά τήν προσκυνητήν προσταγήν σου είμεθα έτοιμοι μέ τούς ύπό τήν όδηγίαν μας νά ύπάγωμεν, οπου προστάξετε, καί μέ τήν δύναμιν του μεγάλου Προ­φήτου μας, και αγίαν εύχήν του κραταιοτάτου βασιλέως μας έλπίζομεν νά έξολοθρεύσωμεν αυτούς τούς άποστάτας Γκιαού­ρηδες· σέ παρακαλούμεν ομως νά βάλης κανένα προσωρινόν καπάκι μ’ αυτούς τούς κιαφίρηδες Σουλιώτας καί κακούς γείτο­νάς μας· διότι οπόταν ήμείς μακρυνθώμεν άπ’ έδώ, αυτοί δύνανται έπειτα νά σκλαβώσουν τάς γυναίκας μας καί παιδιά μας καί τότε τί μας ωφελούν πλέον οί σκλάβοι, αί σκλάβαι καί τά λάφυρα, τά οποία θά πάρωμεν, οπόταν χάσωμεν τά ιδικά μας;»
    Βαθείαν έντύπωσιν έπροξένησαν ταύτα τά προβλήματα τών Τσάμηδων είς τήν κεφαλήν του Χουρσίτ πασά…..»»’

    Λίγες παρατηρήσεις με βάση τα γραφόμενα των ίδιων των Αλβανών της Θεσπρωτίας

    α]Προφανώς με βάση τα παραπάνω γίνετε εμφανές ότι
    όπως και το 1940-44 έτσι και το 1821
    οι Αλβανοτσιάμηδες πηρανε το μέρος των εχθρών των Ελλήνων .
    Αυτό καταρίπτει και τα επιχειρήματα της αλβανικής πλευράς
    για »συνεργασία με τους Γερμανούς λόγω προγενέστερης καταπίεσης του ελλαδικού κράτους»
    πρώτον
    γιατί εδω βλέπουμε ότι αρκετοί Αλβανοτσάμηδες πολεμάγανε και πριν 200 χρόνια και πάλι εναντιων των Ελλήνων όταν μάλιστα κανένα ελλαδικό κράτος δεν υπήρχε για τους καταπιέσει.
    Αντίθετα οι μόνοι κατεπιεστές τα χρόνια εκείνα ήταν οι Οθωμανοί υπέρ των οποίων πολεμάγανε οι Αλβανοτσάμηδες όπως φαίνεται από τα γραφόμενα των ιδίων.
    Επίσης παρατηρούμε οτι τα χρόνια εκείνα αυτά τα κάνανε οχι μόνο την Ήπειρο αλλα και στο Μωριά αφου για εκεί εκστρατεύανε μαζι με τον Χουρσίτ.

    Δεύτερον γιατί το ελλαδικό κράτος καταπίεσε προπολεμικά
    εξίσου και τους Μουσουλμάνους της Θράκης
    Πομάκους και Τούρκους
    αλλα αυτοί δεν κάνανε ούτε το ελάχιστο από τα εγκλήματα που κάνανε οι Αλβανοι της Θεπσρωτίας ,αντίθετα οι Πομάκοι εντάχθηκαν τόσο στον ΕΑΜ ΕΛΑΣ όσο και στις ομάδες του Τσαούς Αντών και πολέμησαν τους Γερμανούς.

    β]Ότι τα όσα κάνανε το 1940-44,με τους Γερμανούς
    κάνανε εξίσου και το 1821 ,με τους Τούρκους
    πάλι εναντίων των Ελλήνων
    αφού όπως λένε στο γράμμα που έστειλαν »’ καί τότε τί μας ωφελούν πλέον οί σκλάβοι, αί σκλάβαι καί τά λάφυρα, τά οποία θά πάρωμεν, οπόταν χάσωμεν τά ιδικά μας;»
    Κάνουν δηλαδή λόγο για
    λάφυρα[πλιάτσικο ] ,σκλάβοι και σκλάβες ,κλπ που θα αποκομούσανε από την εκστρατεία τους
    στη Πελοπόνησο .

    γ]Ότι όπως και το 1940-44
    η συμπεριφορά τους αυτή
    είχε μαζικό χαρακτήρα πράγμα που φαίνεται από το παρακάτω γραφόμενά τους
    »’· διότι οπόταν ήμείς μακρυνθώμεν άπ’ έδώ, αυτοί δύνανται έπειτα νά σκλαβώσουν τάς γυναίκας μας καί παιδιά μας καί τότε τί μας ωφελούν πλέον οί σκλάβοι, αί σκλάβαι καί τά λάφυρα, τά οποία θά πάρωμεν, οπόταν χάσωμεν τά ιδικά μας;»»’
    Με λίγα λόγια ,όχι ένα »μικρο ποσοστό» αλλά αντίθετα
    ένα πολύ μεγάλο μέρος του ανδρικού πλυθησμού των Αλβανοτσάμηδων θα εφευγε απο τη Τσαμουριά για να πάει στη Πελοπόνησσο , τόσοι πολλοί ,
    ώστε όπως αναφέρουν , σε περίπτωση επίθεσης των Σουλιωτών στα χωριά τους ,εύκολα θα τους πέρνανε σκλάβους τους »δικούς τους».

    Ουσιαστικά μεγάλο μέρος του ανδρικού πλυθησμού των Μουσουλμάνων της περιοχής της Θεσπρωτίας
    θα αφήνανε »’ανοχύρωτη»’ τη Τσαμουριά , για να πάνε για πλιάτσικο το Μωριά.

    Οπότε είναι προφανές ότι οι Αλβαντσάμηδες είχανε ανοιχτούς λογαριασμούς, τους οποίους οι ίδιοι ανοίξανε , με τον ελληνισμό ,
    ήδη απο την εποχή της τουρκοκρατίας όταν συνεχώς επέδραμανε είτε σε τοπικό επίπεδο στα γειτονικά ελληνικα χωριά της δυτικής Ηπείρου είτε ακόμα και στη στη Πελοπόνησσο για χάρη των Οθωμανών.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η ΑλβανοΤσάμηδες λέει:

    Στο σημερινό αλβανικό κράτος ,
    όπως υπήρχανε [και υπάρχουν ως σημερα] οι Τουρκαλβανοί έτσι υπήρχανε και οι Ελληνοαλβανοί.

    2 χαρακτηριστικές περιοχές Ελληνοαλβανών
    Λιούντζη και Ζαγοριά

    Η περιοχη της Λουντζης ειναι μια τετοια χαρακτηριστικη περιοχη ανθρωπων μεικτης καταγωγης
    Βρισκετε μεταξυ Αργυροκαστρου και Τεπελενιου και φυσικά δεν συμπεριλαμβάνεται στη λεγόμενη μειονοτικη ζώνη.

    Ας δουμε λιγα στοιχεια από το βιβλίο

    Published in R. King, N. Mai, S. Schwandner-Sievers (eds.), The New Albanian Migration.
    Brighton-Portland, Sussex Academic Press (2005), p. 173-194.

    https://halshs.archives-ouvertes.fr/file/index/docid/165725/filename/de_Rapper_2005a.pdf

    Λιγα χαρακτηριστικα αποσπασματα απο την παραπανω εργασια …….

    ¨¨¨¨ Είναι επίσης γνωστό ότι, σε αυτό το τμήμα των Βαλκανίων, και
    πίσω στους Οθωμανικούς χρόνους, οι ονομασίες «Έλληνες» και «Ορθόδοξοι Χριστιανοί» ήταν σε μεγάλο βαθμό
    συνώνυμο騨¨¨
    Γιατί άραγε μόνο σε αυτό το τμήμα των Βαλκανίων ίσχυε σχεδόν πάντα το Ορθόδοξος = Ελληνας=Γραικός
    και οχι ας πούμε στην Βουλγαρία και τη Σερβία;;;;;;;
    Θα φανεί παρακάτω το γιατί….

    Συνεχίζει ο συγγραφέας….
    ¨¨¨¨Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, στη ξενιτειά οι περισσότεροι δήλωσαν Έλληνες:
    αναμνήσεις από το κουρμπέτ που δείχνουν ότι στην Κωνσταντινούπολη οι Lunxhots
    ζώντας μαζί με άλλους ορθόδοξους χριστιανούς από την Ελλάδα και πηγαίνοντας στις ίδιες
    εκκλησίες ήταν μέρος της ελληνικής μειονότητας εκεί.
    Και στην Αμερική, φάνηκε ευκολότερο,
    να δηλώσουν τους εαυτούς τους ως Έλληνες και όχι ως Αλβανοί.¨¨
    Δηλαδή τοσο στην Πολη οσο και στο Αμέρικα .
    αντι αν δηλώνουν »Αλμπάνιας»
    δηλώνανε Γκρικς.

    Συνεχιζει ο συγγραφέας ….
    ¨¨¨¨Μέχρι το τέλος του δέκατου ένατου αιώνα
    οι Lunxhots κινήθηκαν μεταξύ δύο ακραίων θέσεων όσον αφορά την εθνοτική υπαγωγη
    Από τη μία πλευρά, υπήρξαν όσοι εντάχθηκαν στο αλβανικό εθνικό κίνημα,
    και προσπάθησαν να διαδώσουν ένα συναίσθημα της ύπαρξης Αλβανών
    Lunxhéri……
    Από την άλλη πλευρά ήταν εκείνοι που
    επέμεινε στην ελληνικότητα των Lunxhots και αντιτάχθηκαν στην ανάπτυξη μιας
    Αλβανική εθνική ταυτότητα μεταξύ των χριστιανών¨¨»’”””
    Καθόλου τυχαίες οι λέξεις ΕΠΕΜΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ
    και
    ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΛΒΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ……
    Αρα στην περιοχή προυπύρχε ελληνικότητα και όχι αλβανικότητα .

    Συνεχίζει ο συγγραφέας …
    ¨¨¨¨Το 1913 και πολλές οικογένειες εγκατέλειψαν την περιοχή
    κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο,
    να αποφύγουν να γίνουν πολίτες του νέου Αλβανικού κράτους.
    Αυτοί οι άνθρωποι καλούνται απο την αλβανικη προπαγανδα ως ¨¨φιλογκρεꨨ
    Δηλαδη πολλοί ανθρωποι αναχωρησαν γιατι ακριβως ασθανονταν Ελληνες και ηρθαν στην Ελλαδα.
    Παρολα αυτα ο συνεχιζομενος ελληνισμοςτης περιοχης
    απασχολησε τα αλβανικα καθεστώτα οπως θα φανεί παρακάτω.

    Συνεχίζει ο συγγραφέας….
    ¨¨¨¨¨¨Λόγω των αναχωρήσεων των »»φίλογκρεκ» το 1914
    και της πολιτικής αλβανισμού που ανέλαβε
    το αλβανικό κράτος από τη δημιουργία του, …»’
    Aν πράγματι ηταν ”καθαροι Αλβανοί”
    δεν θα χρειαζοτανε το αλβανικό κράτος να αναλάβει ”πολιτική αλβανισμού””.
    Κάπως έτσι εξαλβανίστηκε συνειδησιακά η περιοχή .

    Συνεχίζει ο συγγραφέας….
    ¨¨¨¨ Ακούμε σήμερα
    από τους ίδιους τους Λουντζιώτες οτι……
    «Το 1945 δημιουργήθηκε μια μουσουλμανική ζώνη ασφαλείας
    μεταξύ Δροπολης[περιοχη μειονοτικών] και Λουντζης
    για να σταματήσει Ελληνισμός της Λιουντζης .
    Εκείνη την εποχή, ο κίνδυνος εξελληνισμού ήταν πραγματικός στο Lunxheri ».
    Στο χωριό Këllëz ανεφεραν «η Lunxheri περιβάλλεται από μια μουσουλμανική ζώνη ασφαλείας από τον Enver
    Hoxha, ο οποίος ήταν ο ίδιος μουσουλμάνος ».¨¨¨¨
    Δηλαδη ακομα και το καθεστως Χοτζα-αριστερο κατα τα αλλα
    προσπαθησε μεσω εποικισμων
    να σιγουρέψει την συνειδησιακή αλλοίωση της περιοχής
    μεσω της αποκοπής της απο τις υπολοιπες νοτιότερες ,και αναγνωρισμενες ως μειονοτικές περιοχές.

    Συνεχζει ο συγγραφέας….
    »»Για παράδειγμα, για να μιλήσουν τα οικογενειακά τους ιστορικά, τα πράγματα γίνονται πολύ λιγότερο σαφεις:
    Πχ η μετατοπιση από τη μια εθνική ταυτότητα σε μια άλλη δεν είναι σπάνια ,
    Έτσι, πολλές οικογένειες αναγνωρίζουν μια ελληνική καταγωγή λίγες γενιές πριν……¨¨¨¨
    Δηλαδη παροτι αισθανοντε σημερα Αλβανοι
    κανουν συχνα λογο για προγονους Αλβανους και Ελληνες
    η για ελληνικη ριζα της οικογενειας …..

    Και καταληγει ο συγγραφεας
    »’Όλα είναι σαν να χτίστηκε η εθνότητα σε αυτη την
    αντίφαση, να είσαι ταυτόχρονα Αλβανός και Έλληνας»»…..

    Ακριβως αυτο ειναι σήμερα μετα από 100 χρονια αλβανικου κράτους….
    και Ελληνες και Αλβανοι.

    Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ερευνητής Αραβαντινός
    ανέφερε ότι στα χωριά της Λουντζερίας
    [Κρίνα Κεστοράτι ,Κακοζι,Δοξάτες,Τρανοσίστα,Σαρακινιστα.Στεγοπουλα,Λάμποβο,Λέκλα κλπ]
    μιλιότανε και οι δύο γλώσσες ,πράγμα που σήμερα εχει μεταβληθει σε αμιγή αλβανοφωνία μετα τον αυθαίρειτο ορισμό της λεγόμενης »’μειονοτικής ζώνης»»
    των 99 αμιγως ελληνοφωνων χωρίων
    και την απαγόρευση της ομιλίας της ελληνικής λαλιάς εκτος αυτών των χωριών.
    Ετσι όλοι όσοι ηταν δίγλωσσοι βλεπε Λουντζερία
    μετεβλήθηασαν μέσα σε 4 γενιές σε αμιγώς αλβανόφωνους ,πράγμα που όπως είδαμε παραπάνω μετέβαλε σταδιακά και την συνείδησή τους.

    Η ελληνική εθνική συνείδηση φαίνεται και από όσα αφορούν της περιοχή της Ζαγοριάς γετονική της Λιούντζης .

    Μια γειτονικη της Λιουντζης περιοχη
    με παρομοιο με αυτη παρελθον ηταν αυτη της Ζαγοριάς.

    Ας δουμε ενα υπομνημα που εστειλαν οι κατοικοι της το 1913
    και ενα γραμμα ενος Ζαγορισιου πριν 5 γενιες στους χωριανους του
    και θα καταλαβουμε πολλα για το παρελθον των περιοχων αυτων.

    ..Στις 16 Ιουνίου 1913, οι αντιπρόσωποι των «τμημάτων Ρίζης και Ζαγοριάς» έστειλαν ένα υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις.
    Χρησιμοποιούν ιστορικά, γεωγραφικά και εθνολογικά επιχειρήματα για να τεθούν τα σύνορα «της Ελληνικής Ηπείρου και της Αυτονόμου Αλβανίας, της οποίας σχεδιάζεται η δημιουργία».
    Μεταξύ άλλων αναφέρονται και στο φαινόμενο της διγλωσσίας (που με το καθεστώς του Τζάτζη , επι Χοτζα μεταβλήθη σε αποκλειστική αλβανογλωσσία): «Η στενότης των σχέσεων μετά των Αλβανών εισήγαγε την χρήσιν εκτός της Ελληνικής και της Αλβανικής γλώσσης … το εξαγώμενον εκ της χρήσεων της αλβανικής γλώσσης εις τα βόρεια της Ηπείρου καταπίπτει προ της πραγματικότητος της Εθνικής συνειδήσεως των χριστιανών».
    Παρακάτω, προχωρούν στην έκδοση ψηφίσματος μέσω του οποίου ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει όλους τους άνδρες από 20 – 40 ετών και μάλιστα τα χωριά τους θα αναλάβουν όλα τα έξοδα. Οι αντιπρόσωποι αυτών των περιοχών εξέλεξαν πενταμελή επιτροπή
    για να τηλεγραφήσει τις αποφάσεις τους στον Ελευθέριο Βενιζέλο:
    1. Ντίλιος Κ. Βασίλειος, εκ Λαμπόβου
    2. Χαρίτος Πέτρος, εκ Νίβανης
    3. Χατζηβασιλείου Θωμάς, εκ Μικράς Τσέτας Λαμπόβου
    4. Μαρκόπουλος Θεοδώσιος, εκ Λέκλης
    5. Γιάσσου Αναστάσιος, εκ Σέπερης….

    Ενα ακομα τρανταχτο παραδειγμα για το πως καποιοι πρωην »μη Αλβανοι»
    εξελιχθηκαν σε Αλβανοι
    με κινητρα ομως ιδιοτελη τις περισσοτερες φορες….

    »»Από ένα γράµµα που προέρχεται από τον αποδηµούντα στην Tolosa της Αµερικής, Μ. Μάρκο από το Τόποβο και στέλνεται στον πατέρα του, βλέπουµε ότι στις αρχές του 20ου αι.
    οι Ζαγορίσιοι ως προς τη συνείδηση ήταν διηρηµένοι σε δύο στρατόπεδα.
    Χαρακτηριστικό του γράµµατος είναι το παρακάτω …..
    »’Σας παρακαλώ όπως αφήσετε τον Ελληνικό φανατισµόν,»’
    Αρα μεχρι τοτε στο χωριο τους υπηρχε »ελληνικος φανατισμος» δηλαδη εντονη Γραικική συνειδηση.

    Τους παρακινουσε ομως να τον εγκαταλειψουν τον »ελληνκό φανατισμό»’
    και εξηγουσε τους λογους
    »»….αφήσετε την Μεγάλην Ιδέα, διότι δεν µας δίδει ψωμι….»»»
    Αυτα ακριβως ηταν σε πολες περιπτωσεις τα κινητρα που κανανε πολλους διγλωσσους χριστιανους ,
    στις Αμερικες και τις Ρουμανιες,
    να το ριξουν στον Αλβανισμο.

    Αρβανίτες απαντησεις says:
    5 October 2018 at 12:06
    Ενω για τη γλωσσα της περιοχης εχουμε τα παρακατω.
    »»Ως προς το θρήσκευµα όλοι οι κάτοικοι ήταν και είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ως προς την γλώσσα µιλούσαν την αλβανική παραφθαρµένη και λιγότερο την ελληνική µέχρι που µετά το 1913 περιορίστηκε τόσο πολύ που εγκαταλήφθηκε …
    Η µη σωστή χρήση της αλβανικής γλώσσας939 στην περιοχή της Ζαγοριάς, όπως και στις γύρω αλβανόφωνες περιοχές…..»’
    939. Vasil Bici, Ceshtje te dygjuhesise ne shkollat e pakicave, σελ. 70
    Δηλαδή μιλουσανε και ελληνικά
    ενω τα αλβανικά τα μιλούσανε παρεφθαρμένα.
    Βεβαια και αυτοί γίνανε αλβανοφωνοι μετα το 1913 ιδιως μετα την εποχη Χοτζα.

    Αλλωστε το βιβλο αυτό του Αλβανου συγγραφέα
    αναφέρεται οπως λεει και ο τιτλος του
    στους διγλωσσους της Αλβανιας
    συμπεριλαμβανοντας σε αυτούς
    τους κατοικους της Ζαγοριας της Λιουντζης που αναφερθηκε παραπανω
    αλλα και άλλων περιοχων της νοτιας Αλβανιας

    Ενα ακομα γραμμα,
    των Κατωλαμποβιωτων αυτη τη φορα
    την ιδια περιοπου εποχη.

    ..Κάποιοι- Κατωλαµποβίτες στα µέσα Σεπτεµβρίου του 1910 έστειλαν επιστολή534 στον πρόξενο Αργυροκάστρου Χαλκιόπουλο, στην οποία ανέφεραν ενδιαφέροντα ζητήµατα όπως:
    «-προ δέκα µηνών οι φατρίες προελθούσες εξ ατοµικών λόγων ανήλθαν µέχρι του σηµείου ώστε εξερράγη αγώνας τροµερός που αποβλέπει στην εξόντωση µας, αγώνας ζωής ή θανάτου…κατά της πατρίδας …….
    -εµείς οι άµοιροι παιδείας, τελείως παρασυρθήκαµε αφ’ενός µεν υπό επιτηδείων προσώπων, αφ’ετέρου δε καταπιεσθήκαµε υπό της άλλης µερίδας
    Η αλλη μεριδα ειναι οσοι ειχαν εναγκαλησθη τα αλβανικο εθνικο κινημα …

    Συνεχίζουν….
    »’…..τόσο ώστε απελπισθέντες πλέον και µη ευρίσκοντας άλλη διέξοδο, διότι θελή- σαµε να έλθοµε σε συνεννόηση µε το εθνικό µας κέντρο
    Εδω βλεπουμε οτι ως εθνικο κεντρο εννοουσανε την Ελλαδα.

    Παρακατω αναφερουν κατι πολυ ενδιαφερον
    »Μη νοµίζετε ότι ο Ντίλιος έχει συναίσθηση εθνισµού …..»’
    Εδω αναφερουν για εναν συντοπιτη τους οτι δεν εχει συναισθηση εθνισμου και εξηγουν το λογο…
    »»»…….όταν ανακηρύχθηκε το οθωµανικό σύνταγµα περιφερόνταν διάφορα χωριά Λιούντζης υπέρ του αλβανισµού…..»»’
    Εδω απλα αποδεικνυεται οτι στην σε μεγαλο ποσοστο διγλωσση ,
    τα χρονια εκεινα , Λιουντζη
    δεν μπορει να υπηρχε »αλβανικη εθνικη συνειδηση»,οπως φάνηκε παραπάνω ,
    γιατι αν υπηρχε
    ο Ντιλιος ,
    δεν θα γυριζε στα χωρια της
    για την διακυρυτει,
    δεν θα υπηρχε δηλαδη αναγκη για κατι τετοιο

    Αρβανίτες δηλαδή διγλωσσους ελληνικής καταγωγής και για αυτό ελληνικής συνείδησης
    είχαμε και σε λιγοστά χωρια στο σημερινό μακεδονικό χώρο .

    Αναφερει για τα 3 αρβανιτικα χωρια της Φλωρινας ο Παυλος Μελας στην τελευταια του εκθεση
    ¨¨¨…¨….και Λεχοβο ,καθ αμιγως ελληνοαλβανικα ,ειναι πιστα και αφοσειωμενα προς ημας…¨¨
    Βλεπουμε οτι τα χαρακτηριζει »»ελληνοαλβανικα»»
    και αναφερει και των αρχηγο τους τον Ζηση Δημουλιο που ηταν εχθρος με τους Βουλγαρους και τους Βουλγαροφρονες της περιοχης και συμμαχησε με το σωμα του Μελα…

    Ενω παρακατω αναφερει ¨¨¨¨….Ολοι Τουρκοι και Τουρκαλβανοι κατοικοι ειναι ……¨¨¨¨
    Aλλη κατηγορία ο Ελληνοαλβανος αλλη ο Τουρκοαλβανός

    Και τα χαρακτηριστικο ειναι οτι τα χωρια αυτα
    δεν ζουσαν εντος ελληνοφωνου περιβαλλοντος
    για να πει κανεις οτι επειδη περιβαλονταν απο ελληνοφωνους , ετσι εξελληνιστηκανε,
    αλλα κυριως απο Σλαβοφωνους .
    Οποτε η συνειδηση τους δεν ηταν απορια καποιου»» εξελληνισμου»’ απο τον περιγυρο
    η απο καποιο εθνος κρατος που δεν υπήρχε τέτοιο στη περιοχή
    αλλα την ειχανε λογω της ελληνικής τους καταγωγής .

    Αλλωστε πολλα χωριᨨ¨ελληνοαλβανων¨¨¨-διγλωσσων Ελλήνων
    της Κορυτσας αυτή τη φορά
    [περιοχής που συνόρευε με τα χωριά αυτά και τα τεκτενόμενα της περιοχής ]
    κλαψανε-θρηνησανε για τον Παυλο Μελα.

    ¨¨Ζονιες βαν ε για θανε
    Καπεταν Παυλο Μελανε
    Ε βρανε Ζονιε ε βρανε
    Καπεταν Παυλο Μελανε κλ𨨨¨

    Οι Αρβανίτες
    ηταν ειναι και θα ειναι Ελληνες
    οπου και αν κατοικουν και οσο και αν εχουν προσπαθησει να τους αλλαξουν τη συνείδηση.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η ΑλβανοΤσάμηδες λέει:

    AΡΒΑΝΙΤΕΣ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

    Η συνείδηση είναι πράγματι το κυριότερο και ποιό ασφαλές κριτήριο
    εθνοτικής κατάταξης.

    Γιατι αυτή εχει να κάνει με οσα σου παρέδωσαν οι πρόγονοί σου.

    Ας δούμε μια ευρέως διαδεδομένη,
    αλλα ,λανθασμένη άποψη.

    Την ελληνικη εθνικη συνειδηση των Αρβανιτων οι διαφοροι »»καλοθελητες»»’
    την παρουσιάζουν ως αποτέλεσμα του εθνους κράτους
    που
    διαμορφωνει εθνικες συνειδησεις-
    ”’εξελληνιζει ολοκληρες αλοεθνης λαοτητες”
    και διαφορα άλλα …… ωραία….

    Πχ το αρβανιτικο παραδοσιακό τραγουδι

    ¨¨τρε παπορε σκουαν ε βανε
    νε Σταμπολ νε βεντ τανε [μτφ στην Πολη στα μερη τα δικά μας]

    Το οτι η Αρβανίτες αποκαλουσανε πριν 110 χρόνια την Πόλη
    [που ποτέ δεν υπήρξε Αλβανική η αλβανικό έδαφος,αλλά μόνο ελληνικό] ]
    ως ”’μερη δικά μας”’,
    δεν προβλημάτισε καθόλου τους »»καλοθελητες..

    Η άποψη τους έιναι ότι 4-5 γενιές μετά το 1821
    ειναι λογικό να είχε διαμορφωθει πλέον στους Αρβανίτες
    ,από το ελλαδικό έθνος-κράτος,
    ”’ελληνικη εθνικη συνειδηση΄΄
    η οποία λένε , »’δεν προυπήρχε»’,
    προυπηρχε απλά μια
    ΄΄ορθόδοξη συνείδηση”’.

    Ελα όμως που η ίδια η ιστορία των Αρβανιτών τους διαψεύδει πανηγυρικά…..

    Πχ η περιπτωση της Ιταλίας του 15ου αιώνα ειναι χαρακτηριστική,
    γιατι τότε δεν υπήρχε
    κανένα εθνος κρατος
    και κανένας νεοελληνικός διαφωτισμός
    να τους …..εξελληνίσει

    Το σημαντικότερο παράδειγμα απ ολα …….. οι Αρβανιτες της Βενετίας φυγάδες εκεί από την Πελοπόνησσο.

    Λίγα στοιχεία……

    »Η Βενετία εχει πολλά μνημεία .
    Φυσικά, για τους Έλληνες, τα μνημεία που σχετίζονται με την ίδρυση και δραστηριότητα της Ελληνικής κοινότητας (Scuola e Nazione Greca η απλούστερα Scuola dei Greci) .
    Τέτοια μνημεία είναι φυσικά ο Αγιος Γεώργιος των Ελλήνων, αλλά και τα κτήρια που σχετίζονται με την ίδρυση και λειτουργία της κοινότητας εκείνης το 1494.

    Οι Μπούιοι/Αρβανίτες,που είχανε καταφύγει εκεί από την Πελοπονησσο
    ήταν απ’ τα ιδρυτικά μέλη της κοινότητας εκείνης κι ο πολυπληθέστερος πληθυσμός της, στην αρχή τουλάχιστον.
    Θα βρείς τα ονόματα των Μπούιων/Αρβανιτών ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αυτής της κοινότητας τον Νοέμβριο του 1494, όπως θα τους βρείς, λίγο αργότερα, να υπογράφουν και την αίτηση για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων.

    Η Ελληνική κοινότητα δεν ήταν όμως η μόνη “εθνική” κοινότητα στην Βενετία. Υπήρχαν κι άλλες “εθνικές’ κοινότητες σ’ εκείνη την πόλη. Σε μικρή λοιπόν απόσταση απ’ τα κτήρια που στέγαζαν την Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας βρίσκεται ένα άλλο κτήριο-μνημείο. Είναι το κτήριο που είναι γνωστό με την ονομασία “Scuola di Santa Maria degli Albanesi”. Το κτήριο αυτό στέγαζε τα χρόνια εκείνα την Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας,
    την “εθνική” κοινότητα των Αλβανών της Βενετίας
    οι οποιοι προερχονταν από τους πολεμιστες του Καστριωτη που κατεφυγαν εκει απο τη βορεια Αλβανια.

    Η Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας ήταν αρχαιότερη απ’ την αντίστοιχη Ελληνική, και ιδρύθηκε το 1447.
    Την εποχή κατά την οποία οι πρώτοι Μπούιοι/Αρβανίτες αποβιβάσθηκαν στην Βενετία, στα τέλη του 15ου αιώνα, η Αλβανική Κοινότητα λειτουργούσε ήδη.

    Σε εκείνο τον μακρινό τόπο οι Μπούιοι/Αρβανίτες,
    χωρίς κανέναν καταναγκασμό,
    επέλεξαν, όχι απλά να συνεταχθούν
    αλλά και να συνιδρύσουν
    με τους υπόλοιπους Ελληνες
    ηδη από τον 15ο αιωνα ,την ελληνικη κοινότητα
    Και μάλιστα σε ένα τόπο που υπήρχε ήδη η ”’αλβανική κοινότητα”.

    Και ένα πολύ χαρακτηριστικό βίντεο για τις αιτήσεις των Αρβανιτων ,
    Μπουα ,Σπάτα ,Λιόση ,Μαλακάση κλπ
    προς τους Βενετούς,
    που κάνουν λόγο για το ”Γραικικό γενος”” αποστωμωνοντας κάθε πανλαβανιστή.

    Αλλή περίπτωση….
    Οι Αρβανίτες στη Νάπολη.
    Οι Μοσχολεων και Μιχαηλ Μπούας
    οχι μονο εγράψανε τα ονοματά τους στην ελληνικη εκκλησια της πολης
    αλλα προσθετουν και το
    »νατιονις γκρεακε» δηλαδη »’εθνικοτις ελληνικη-γραικική» .

    Ο Γαλλος Commines συνομίλησε με τους stradioti
    που είχαν καταφύγει στην Ιταλία
    Aρβανίτες πολλοί εξ αυτών,
    και γράφει για αυτούς
    »Άπαντες ΄Ελληνες στο γένος ,
    αποσπάστηκαν απο τα φρούρια που κατέχουν οι Βενετοί….»
    Για αλλη μια φορά οχι μονο οι Βενετοί αλλα και οι Γάλλοι
    παρα την αρβανιτοφωνία των stradioti ,
    παραδέχονταν-παρατηρούσανε οτι είχανε ελληνική καταγωγή.

    Αλλη περίπτωση ,πάλι στην Ιταλία ,
    ο Αρβανίτης ποιητής Μπλέση .

    Το ποίημα/θρήνο που έγραψε ο (Αρβανίτης) Μανώλης Μπλέσσης για να θρήνησει την πτώση της Κύπρου στους Οθωμανούς το 1570 αναφέρεται, ανάμεσα σε άλλα ονόματα εφιππων στρατιωτών, και σε κάποιον στρατιώτη Λιόπεση που έχασε την ζωή του υπερασπίζοντας την Λευκωσία. Ας το δούμε αυτό.

    Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ’ το ποίημα/θρήνο του Μανώλη Μπλέσση για την “απώλεια” της Λευκωσίας (Manoli Blessi, La Presa di Nicosia), όπως δημοσιεύθηκε στα “Μνημεία Ελληνικής Ιστορίας”, Τόμος 9, σελίδα 262, του Κωνσταντίνου Σάθα. Αναφέρεται σε ορισμένους απ’ τους νεκρούς έφιππους στρατιώτες που “χάθηκαν” στην μάχη της Λευκωσίας.

    “Dove è Stigni, e chel Canacchi,
    Mexsa, Lopossi, et Borbatti,
    con Andruzzo dal mustacchi,
    Petro Bua, cum Stamatti,
    chie andama como ‘l gatti,
    al buscade andavan stretti?”

    Ας το μεταφράσουμε…

    “Που είναι ο Στίνης κι εκείνος ο Κανάκης,
    Ο Μέξας (Μέξης), ο Λιόποσσης (Λιόπεσης) κι ο Μπορμπάτης (Μπαρμπάτης),
    με τον Ανδρούτσο με το μουστάκι (τον μουστακάτο),
    ο Πέτρος Μπούας, με τον Σταμάτη,
    οι οποίοι μαζί (αντάμα) σαν γάτοι,
    πηγαιναν αγκαλιασμένοι στα καρτέρια (σκοπιές η ενέδρες);”

    Στη δυτικη Ηπειρο τωρα…..

    Οι πρόγονοι των Τουρκοτσάμηδων, με την υποστήριξη των Οθωμανών, ήρθαν σε σύγκρουση με τους Μαζαρακαίους (Αρβανίτες) που ήταν ήδη εγκατεστημένοι εκεί

    Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των Μπούιων (Αρβανιτών) της Κέρκυρας, οι οποίοι, με την βοήθεια των Βενετών, αποβιβάσθηκαν στην Θεσπρωτία και κατέστρεψαν ολοσχερώς το Μαργαρίτι το 1572.
    Το ποίημα του (Αρβανίτη) Μανώλη Μπλέση “Sopra la presa de Margaritin” αναφέρεται κι εξυμνεί αυτό το γεγονός….

    Δηλαδή έχουμε ένα Αρβανίτη
    που να θρηνεί την πτώση της ελληνικής Λευκωσίας
    και να εξυμνεί την πτώση του Αλβανοτσάμικου Μαργαριτίου.
    Η ελληνική και μη αλβανική εθνική συνείδηση στο μεγαλείο της.

    Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο Μανώλης Μπλέσσης στα κείμενα του αποκαλεί τον εαυτό του και τους ομοίους του Αρβανίτες κι Ελληνες .
    Ο Μανώλης Μπλέσσης βέβαια, έγραψε επίσης πως θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα και γι’ αυτό οι Σκυπετάροι ιστορικοί δεν θα ασχοληθούν μάλλον ποτέ μαζί του.

    Ο Νικόλαος Μάζης όμως τι ήταν;
    Αυτό μας φέρνει στον Καίσαρα Μάζη, τον πατέρα του Νικόλαου. Ο Καίσαρας Μάζης, όταν εγκατέλειψε οριστικά την Ελλάδα, ίδρυσε στην Σικελία, μαζί με τους συντρόφους του, ένα χωριό. Θα μπορούσε να το είχε ονομάσει Μάζι (=του Μάζη) όπως έκαναν πολλοί Αρβανίτες αρχηγοί την εποχή εκείνη. Όμως προτίμησε να το ονομάσει Casale dei Greci (=χωριό των Ελλήνων). Απ’ τους κατοίκους αυτού κι άλλων παρόμοιων χωριών στρατολόγησε ο Νικόλαος Μάζης τους εφιππους στρατιώτες του Μακεδονικού Τάγματος.

    Η αναφορά των Αλβανών εθνικιστών στις «περιπέτειες» του λεγόμενου «Βασιλικού Μακεδονικού Τάγματος» έχει σοβαρές αδυναμίες γι’ αυτούς και γι’ αυτό σπάνια κάποιος απ’ αυτούς αναφέρεται σ’ αυτό. Κι αυτό γιατί στα τέλη του 18ου αιώνα, ένας ανώνυμος συγγραφέας, ο οποίος μάλλον είχε πολεμήσει στις παρατάξεις αυτού του τάγματος, έγραψε και δημοσίευσε ένα βιβλίο με τον τίτλο “Dissertazione istorico-cronologica del Regimento Real Macedone, nel quale si tratta della sua origine, formazione e progressi e delle sue vicissitudini che gli sono accadute fino all’anno 1767” (=Πραγματεία ιστορική και χρονολογική του Βασιλικού Μακεδονικού Τάγματος, στην οποία περιέχονται η προέλευση, ο σχηματισμός, η πρόοδος και η παρακμή του, όπως έχουν συμβεί μέχρι το έτος 1767), το οποίο, όπως φαίνεται κι από τον τίτλο αναφέρεται στην ιστορία εκείνου του «Μακεδονικού Τάγματος», μέχρι το 1767.

    Ποιό είναι όμως το ενδιαφέρον στο βιβλίο αυτό; Το πιο ενδιαφέρον ίσως κομμάτι στο βιβλίο αυτό, που αναφέρεται όπως είπαμε στην ιστορία του Μακεδονικού Τάγματος, είναι το πρώτο κεφάλαιο. Το κεφάλαιο αυτό αναφέρεται κι εγκωμιάζει τα διαχρονικά επιτεύγματα του Ελληνικού έθνους στα Ιταλικά εδάφη, θεωρώντας πως τα «κατορθώματα» του Μακεδονικού Τάγματος είναι η συνέχεια των κατορθωμάτων των Ελλήνων που προηγήθηκαν σ’ εκείνα τα Ιταλικά εδάφη. Με άλλα λόγια, ο συγγραφέας εκείνου του βιβλίου θεωρεί πως αυτοί που συμμετείχαν σ’ εκείνο το Μακεδονικό Τάγμα ήταν Ελληνες κι επιπλέον τους κατονομάζει ως τέτοιους.

    Η ύπαρξη εγκωμιαστικών αναφορών στους Έλληνες σ’ ένα τέτοιο βιβλίο δεν θα μπορούσε βέβαια να γίνει ποτέ αποδεκτή απ’ τους Αλβανούς εθνικιστές, οι οποίοι συνηθίζουν να θεωρούν ως σημείο αναφοράς τους Αρμπερέσηδες της νότιας Ιταλίας.

    Λίγα λόγια για τα χωριά των Αρμπερέσηδων .

    Τα χωριά αυτά ιδρύθηκαν, στην πλειοψηφία τους, από πρόσφυγες προερχόμενους απ’ την βόρεια Αλβανία, οι οποίοι είχαν προηγούμενα πολεμήσει στο πλάι του Γεώργιου Καστριώτη. Αυτοί κατέφυγαν στην νότια Ιταλία λίγο μετά τον θάνατο του Καστριώτη και την κατάληψη της Αλβανίας απ’ τους Τούρκους. Αυτοί είναι οι “Σκουταρινοί”, οι οποίοι, παρ’ όλο που προέρχονται απ’ την βόρεια Αλβανία, χρησιμοποιούν την Τοσκική, ως γλώσσα επικοινωνίας.

    Σε ιστορικούς χρόνους στις ιδρυτικές ομάδες αυτών των χωριών έχουν προστεθεί και Αρβανίτες πρόσφυγες από την Ελλάδα. Η σημαντικότερη απ’ αυτές τις ομάδες είναι φυσικά οι Κορωναίοι Αρβανίτες οι οποίοι έφτασαν στα μέρη εκείνα μετά την δεύτερη “πτώση” της Κορώνης στους Τούρκους, το 1534.

    Ο Κάρολος ο 5ος εγκατέστησε τους Κορωναίους Αρβανίτες, ανάμεσα στους ήδη εγκατεστημένους εκεί “Σκουταρινούς”. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ορισμένα χωριά κατοικούνται από “μικτούς” πληθυσμούς, δηλαδή από “Σκουταρινούς” και Κορωναίους Αρβανίτες. Κι ένα απ’ αυτά τα χωριά είναι και το Maschito της Potenza.

    Ενα απόσπασμα από τον τοπικό τυπο….
    “Particolare attenzione è stata posta per organizzare i figuranti in due schieramenti che rappresentano le due etnie principali che fondarono la nostra cittadina: i Greci- Coronei e gli Albanesi-Scuterini, i primi “Majsor” e secondi “Cndrgnan” da sempre rivali per diversi motivi che in seguito,nei cenni storici , andremo a spiegare.”

    που σημαίνει…

    “Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε κατα την διοργάνωση στον αντιπροσωπεύση των δύο εθνικών ομάδων που ίδρυσαν την πόλη μας:
    τους Έλληνες-Κορωναίους και τους Αλβανούς-Σκουτερινούς”,
    πάντα “αντίπαλοι”, για διάφορους λόγους…..”’

    Καθολου τυχαιο οτι στην ίδια εκεινη την περιοχη της Ιταλίας έχουμε τα παρακάτω ….

    Γινετε λόγος επι λέξη για
    ””εθνικες ομάδες”’,
    τις εξείς δύο,
    των Αρβανιτων-Ελληνων-Κορωναίων
    και
    των Αλβανων-Σκουτερινών.

    Ούτε ειναι τυχαιο οτι
    οι Αρβανίτες αυτοί ονομάζονταν-τους καλούσανε οι ντόπιοι Γραικους
    και οτι αυτοι οι Γραικοι-Αρβανίτες ηταν ,επί λέξη ,
    ”πάντα ανίπαλοι”
    με τους Σκουτερινους-Αλβανούς.

    Ας δουμε λιγα στοιχεια για τη δραση των Αρβανιτων στην Ηπειρο .
    Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι απο το κείμενο “Breve memoria de li discendenti de nostra casa Musachi. Per Giovanni Musachi, despoto d’Epiro” όπως δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο “Chroniques gréco-romanes inédites ou peu connues publiées avec notes et tables généalogiques” του Charles Hopf, Βερολίνο 1873, σελίδες 270 έως 340.

    Στο πρώτο απόσπασμα ο Μουζάκης αναφέρεται στην εκστρατεία του Ιωάννη Καντακουζηνού στην Αλβανία και τον αφανισμό των Αλβανών το 1336 (σελίδα 304).

    «…et il prefato Giovanni Catacusino fa alcuni anni Imperadore, che fè la guerra in Albania et la roino».

    Η μετάφραση έχει ως εξής.

    «…κι ο προαναφερθείς Ιωάννης Καντακουζηνός ήταν σε παλαιότερους χρόνους Αυτοκράτορας, κι αυτός έφερε τον πόλεμο στην Αλβανία και την κατέστρεψε (την μετέτρεψε σε ερείπια)».

    Στο δεύτερο απόσπασμα αναφέρεται πιο αναλυτικά στον αφανισμό των Αλβανών και το σταμάτημα της προέλασης τους (σελίδα 321), απο τον Ιωάννη Καντακουζηνό. Αναφέρεται επίσης και στον τοπικό ηγέτη της Ηπείρου που βρίσκεται πίσω απ’ την καταστροφή των Αλβανών.

    Η μετάφραση έχει ως εξής.

    “…και σ’ αυτούς τους πολέμους ο προαναφερθείς Ανδρέας Μουζάκης ο Δεσπότης έχασε [επίσης] και την πόλη των Ιωαννίνων, την πρωτεύουσα της Ηπείρου κι άλλα μέρη όταν ο προαναφερθείς Αυτοκράτορας Καντακουζηνός ήλθε εκεί από μακριά και διόρισε ως κυβερνήτη αυτής της πόλης έναν “ιδιώτη” (δηλαδή χωρίς προηγούμενα αξιώματα) ευγενή άνδρα που ονομαζόταν ΤΖΙΝΟΣ (η Γκίνος) ΣΠΑΤΑΣ, ο οποίος (δηλαδή ο Τζίνος Σπάτας) ήταν η μεγάλη αιτία για τον “ξεπεσμό” του οίκου του προαναφερθέντα Δεσπότη Μουζάκη αλλά κι [η αιτία για τον “ξεπεσμό”] κι άλλων Αρχόντων (της Αλβανίας)…..

    Αν κανείς διαβάσει προσεκτικά τα παραπάνω κείμενα, θα καταλάβει πως ο άνθρωπος τον οποίο οι ίδιοι οι πραγματικοί (εθνικά) Αλβανοί (όπως ο συγγραφέας των κειμένων) θεωρούν υπεύθυνο για την καταστροφή τους δεν ήταν άλλος από τον [Αρβανιτη ] Τζίνο Μπούα Σπάτα. ….. Οταν τελικά οι Αλβανοί “συνάντησαν” τους Σπαταίους/Μπούιους/Αρβανίτες συνάντησαν και την “καταστροφή” τους, όπως έγραψε κι ο Μουζάκης, ο οποίος ήταν ένας απ’ αυτούς.

    Δηλαδη και στην Ηπειρο υπηρξε εξ αρχης διαφορετικη δραση μεταξυ Μπουιων Αρβανιτων
    και Αλβανων-προγονων των σημερινων Σκιπεταρων.

    Με βάση όλα τα παραπάνω
    δεν μπορεί πλέον να γίνετε λόγος για
    ””εξελληνισθέντες Αλβανούς ορθοδόξους””
    η για ”’Αλβανική Αθήνα””
    η για την ”’συμβολη των Αλβανων στην απελευθερωση της Ελλάδας””.

    Είναι σημαντικό οτι δεν εχει δωθει τοση σημασια στις παραδόσεις των ιδιων των Αρβανιτών

    Πχ οι παραδόσεις των Αρβανιτών των Μεσογείων…..
    [οι γηραιότεροι παππουδες στα Μεσογίτικα χωριά
    μιλώντας για τους προγόνους τους και τα όσα τους αφησανε παρακαταθήκη
    ανέφεραν
    οτι εκεινοι αναφερόμενοι στα λόγια των δικών τους παππούδων κλπ
    κανανε λόγο για μερη κοντά στη θάλασσα ]

    Eπίσης στην Οθωμανική απογραφή του 1431[υπάρχει ένας ανάλογος χάρτης, ]
    στο σημερινό αλβανικό χώρο
    φαινόντε πολυ πιο αραιοκατοικημενες απο οτι οι υπολοιπες
    οι περιοχές
    της νότια και κεντρικής Αλβανιας
    και πιό συγκεκριμα τα παραλια αυτων και μερικως η ενδοχώρα τους.
    Το σίγουρο είναι ότι αυτες ”αραιωσανε”
    λόγω της φυγης του πλυθησμου που ως τότε την κατοικούσε-Αρβανίτες
    κατι που επιβεβαιωνεται από τα παρακάτω.

    Τα τοπονύμια στα σημερινα αρβανιτοχώρια [ακόμα και τα μικροτοπονυμια πολλες φορες]
    οσα εξ αυτών εχουν σχέση με την σημερινη αλβανική επικράτεια
    [γιατι αρκετά δεν έχουν ,
    ειτε πχ γιατι είναι της ρωμέικης γλώσσας και προυπήρχανε στη περιοχή εγκατάστασης
    είτε γιατι ειναι αρβανιτικα
    που δημιούργησαν οι ιδιοι όταν ήλθαν εδώ
    δηλ. είναι νεοδημιούργητα]
    εχουν σχεση με τα τοπονύμια που βρίσκοντε σε κείνο
    ακριβως το τμήμα εκείνο , και σχεδον ποτε ανατολικότερα η βορειότερα.

    Τα παραπάνω ειναι σοβαρες ενδειξεις οτι το μεγαλύτερο μέρος των Αρβανίτων προήλθε απο κεινα τα μέρη.

    Κάτι ακόμα …..

    ¨¨Το κείμενο που ακολουθεί είναι απ’ το βιβλίο “Athenes, Ancienne et Nouvelle” του Guillet de la Guilletiere, 1676, σελίδα 89 .

    Ils sont en par……. Magnottes sont sur mer…”

    Θα παραθέσω τη μετάφραση ολόκληρου του αποσπασματος…..

    ””Ενα μέρος τους προέρχεται … απ’ τα μέρη που είναι κοντά στην Απολιμένα και την Σαπόζα κι ένα άλλο απ’ την περιοχή της Ηπείρου κοντά στα βουνά της Χειμάρας. Είναι γενναίοι απ’ την φύση τους, αποφασιστικοί κι ακούραστοι…..¨¨

    Βλέπουμε ότι τα χρόνια εκείνα [δηλ το 1676] υπήρχε ζωντανη η παράδοση των νεοφερμένων Αρβανιτών την οποία διέσωσε ο περιηγητης
    και κανει λογο για κάθοδο από τα ιδια αυτα μέρη .

    Τώρα μελετώντας την ιστορία της περιοχής εκείνης [οδο αυτο ειναι δυνατό]
    μπορούμε να εξαγουμε
    αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα για το ποιοι την κατοικούσανε,
    κα σίγουρα στην περιοχή εκείνη δεν κατοικούσανε μόνο
    ”’καθαροι” αλβανοι ορθόδοι »’.

    O Βυζαντινος ιστορικος Προκοπιος αναφερει για τους κατοικους των παραλιων και μερικως της ενδοχωρας της σημερινης νοτιας και κεντρικης Αλβανιας, δηλαδή των περιοχών από τα οποια κατέβηκαν οι Αρβανιτες…….
    »’Ελληνες εισι ,Ηπειρωτες καλουμενοι ,αχρι Επιδαμνου πολεως» πραγμα που σημαινει οτι ο ελληνικο χαρακτηρας της περιοχης ειχε διατηρηθει ως τον 6μΧ αιωνα .
    Τα ιδια αναφερει και ο Πολυβιος λιγους αιωνες πριν.
    Απο τα μερη εκεινα κατηλθαν οι Αρβανιτες.
    Διγλωσσοι και σκέτο αρβανιτόφωνοι ,βεβαια , αλλα πάντα Ελληνες.

    Βλεπουμε ότι οι Ρωμαίοι είχανε ονομάσει την περιοχή εκείνη
    ως Νεα Ηπειρο
    ακριβώς γιατί λόγω των παμπολλων Ελλήνων-Ελληνικών πόλεων
    θύμιζε περισσοτερο το νοτιότερο τμήμα
    το οποίο ονομάζανε ΄΄Παλαια Ηπειρο»»

    Οι αρβανίτες κατήλθανε κυρίως
    από το πρώτο μισό [και κυρίως το παράλιο τμήμα]
    της περιοχής με το κίτρινο χρώμα.

    Από την περιοχή εκείνη κατάγονταν οι πρώτοι Αγιοι της σημερινής Αλβανίας[Αγιος Ελευθέριος,Αγιος Αστείος κλπ]
    και αυτή αποτελούσε το ακριτικό-βορειότερο τμήμα του »»Δεσποτάτου της Ηπείρου»’ λίγους αιώνες μετά.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Αλβανοτσάμηδες λέει:

    Aλβανοτσαμηδες και πολεμος του 1940 .

    1939-1941

    »’Ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, που άρχισε την 28η Οκτωβρίου 1940, επεκτάθηκε αυτόματα και μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.
    Η Αλβανία, συνδεδεμένη την εποχή εκείνη με καθεστώς «προσωπικής ένωσης» με την Ιταλία, είχε δεχθεί με νόμο του Κοινοβουλίου της με κυβερνητικό διάταγμα (Β.Δ. 194/ΦΕΚ 93/10-6-1940) η Αλβανία δεσμευόταν να κηρύξει τον πόλεμο σε όσα κράτη θα ήταν αντιμέτωπα με την Ιταλία, δέσμευση που επικυρώθηκε κατά την εισβολή στην Ελλάδα. »’

    »’Η επίλεκτη Αλβανική προεδρική φρουρά, που εξοπλίστηκε και οργανώθηκε από Ιταλούς αξιωματικούς, παρέλασε στο Κολοσσαίο της Ιταλιας υπό τις ιαχές του πλήθους»»

    Πολλοί Aλβανοτσάμηδες της Θεσπρωτιας πέρασαν λαθραία τα σύνορα, ώστε να συμμετέχουν σε ένοπλα στρατιωτικά σώματα, τα οποία θα πολεμούσαν στο πλευρό των Ιταλών.

    Ο αριθμός τους υπολογίζεται σε περίπου 2.000.
    Μαζί με αυτούς, τους επόμενους μήνες οι Ιταλοί άρχισαν να οργανώνουν πολλούς εθελοντές, ώστε να συμμετέχουν στην «απελευθέρωση της Τσαμουριάς» – όπως έλεγαν – δημιουργώντας έναν στρατό ισοδύναμο με μία ολόκληρη μονάδα 10 ταγμάτων: 4 παραστρατιωτικά βοηθητικά τάγματα (τα Tirana, Korçë, Vlorë και Shkodër), 2 τάγματα πεζικού (τα Gramos and Dajti), 2 τάγματα εθελοντών (τα Tomori και Barabosi), μία πυροβολαρχία (την Drin) κ.α.
    Οι Ιταλοί οργάνωσαν και ενέταξαν στις μεραρχίες τους δέκα αλβανικά τάγματα, μια «πλωτή» ταξιαρχία και άγνωστο αριθμό χωροφυλάκων.
    Συνολικά 338 Αλβανοί αξιωματικοί και 4.220 υπαξιωματικοί και οπλίτες προετοιμάστηκαν για να βρεθούν απέναντι στον ελληνικό στρατό.

    Όλα αυτά τα τάγματα, τελικά πήραν μέρος στην εισβολή στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940, υπό την 25η Ιταλική Στρατιωτική Μεραρχία, η οποία, μετά την ενσωμάτωση των Αλβανών, μετονομάστηκε σε ‘Στρατιωτική Μεραρχία Τσαμουριάς’ υπό τον στρατηγό C. Rossi.

    Ας δουμε τωρα ποια ηταν η δραση αυτων των Αλβανων πολλοι εκ των οποιων ηταν Αλβανοτσαμηδες ,[περίπου 2.000 μονο οι Αλβανοτσαμηδες] , ενώ οι υπολοιποι ηταν από την Αλβανια και συγκροτουσαν τα παραστρατιωτικα ταγματα , Tirana, Korçë, Vlorë ,Τomor , Shkodër , Drin,Gramos, κλπ……

    Γράφει η καθηγήτρια Ελευθερία Μαντά μεταξύ άλλων.
    »’Η συνεργασία των Τσάμηδων με τις ιταλικές δυνάμεις χρονολογείται από την πρώτη περίοδο του πολέμου…
    Περίπου χίλιοι εξ αυτών [1.000]
    ήταν μεταξύ των πρώτων που συνοδεύουν τους Ιταλούς που εισήλθαν στην Θεσπρωτία ….
    Μέχρι τις 13 Νοεμβρίου, ,
    ομάδες οπλισμένων Τσάμηδων
    συνόδευσαν τον ιταλικό στρατό και εισήλθαν στις περιοχές της Θεσπρωτίας ως απελευθερωτές.
    Αυτή η πρώτη σύντομη περίοδο της ιταλικής παρουσίας στην Ήπειρο αποτέλεσε μια πρόγευση του τι επρόκειτο να ακολουθήσει:
    Φιλιάτες, Ηγουμενίτσα, Μούρτος κάηκαν, σπίτια και χωριά λεηλατήθηκαν,
    δολοφονίες καταγράφηκαν, οι οποίες θεωρούνται ως πράξεις εκδίκησης για κτηματικές διαφορές .
    [Μαντά ,/The_Cams_of_Albania_and_the_Greek_State_1923-1945].

    Αξιζει να σημειωθεί ότι ο αριθμος των εθελοντών Αλβανων ηταν αρκετά μεγαλύτερος αλλά μειωθηκε λίγο πριν τις εχθροπραξίες για λόγους στρατηγικούς , από την Ιταλική διοίκηση .
    Να και το σχετικό απόσπασμα….

    »’Με τη βοήθεια της αλβανικής κυβέρνησης και διαφόρων αρχηγών φυλών εξασφαλίστηκε η δυνατότητα συγκρότησης 10-12 ελαφρών ταγμάτων συνολικής δύναμης 6-7.000 ανδρών, επιλεγέντων από τις πιο πολεμικές φυλές και μάλιστα από αυτούς που υπήρχε ενδεχόμενη σχέση με πληθυσμούς εκτός συνόρων (σ.σ. προφανώς εννοούσε τους Τσάμηδες). Τα ευκίνητα τάγματα, τύπου ανταρτικών ομάδων, προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των μεραρχιών μας (…).
    Το Υπουργείο Στρατιωτικών, κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων, τελικά ενέκρινε την αποστολή του οπλισμού για τη συγκρότηση των αλβανικών μονάδων. Όμως αργότερα άλλαξε γνώμη και διέταξε τον περιορισμό της σύστασης των εθελοντικών αλβανικών ταγμάτων μόνο στη νότια Αλβανία .»’
    ΔΗΛΑΔΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 7.000
    ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 5.000 ΑΛΒΑΝΟΥΣ [ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ,ΟΠΛΙΤΕΣ , ΚΑΙ ΑΤΑΚΤΟΥΣ]
    ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ
    ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥΣ.

    »»Ο τοποτηρητής Τζακομόνι, σε μυστικό υπόμνημα του προς τον υπουργό Αλβανικών Υποθέσεων, Μπενίνι, στις 19 Οκτωβρίου 1940, μεταξύ των άλλων γράφει: “…Από την άλλη προετοιμάζω αλβανικά στοιχεία, εξακριβωμένα θαρραλέα, ειδικά Τσαμουριώτες, τα οποία θα έχουν ως αποστολή να εισέλθουν κρυφά στο ελληνικό έδαφος και εκεί, την ώρα που θα επιτεθεί ο στρατός μας, θα διαπράξουν με τη βοήθεια των πέρα από τα σύνορα φίλων τους τις παρακάτω πράξεις: καταστροφή τηλεγραφικών και τηλεφωνικών συρμάτων, εξάλειψη των φυλακίων…»»»

    ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ , ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

    ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΡΟΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ , ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΤΑ ΕΞΕΙΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
    »’Παράλληλα περίπου 300 – 400 Αλβανοτσάμηδες χωρικοί δημιούργησαν ομάδες ατάκτων χτυπώντας τις ελληνικές δυνάμεις που υποχωρούσαν, προξενώντας σε αυτές απρόβλεπτες απώλειες9 ενώ στα τέλη Νοεμβρίου, κατά την ελληνική αντεπίθεση, συμπολέμησαν στο πλευρό των ιταλικών δυνάμεων (βλ. την περίπτωση των κατοίκων της Κώτσικας10).»
    [9. Tsoutsoumpis, 2015, σ. 127.
    10. Ιωάννης Π. Πέγκας, Πλεσίβιτσα, Αθήνα 2006, σ. 161]

    »’Aμέσως μετά την υποχώρηση του Ιταλικού στρατού παρατηρήθηκαν και οι πρώτες λιποταξίες Ιταλων στρατιωτών αλλα κυρίως Αλβανών όπως η παρακατω»’….
    »’Μας φέρνουν συνοδεία, στο Τάγμα, δυο Αλβανούς. Είναι, λέει, αυτομόλοι σε μας, λιποτάκτες του ιταλικού στρατού. Θέλουνε να πάνε στα σπίτια τους, που είναι στα δικά μας μετώπισθεν. Τους περιεργαζόμαστε….» (Λουκάτος, σ. 219).»»’
    ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΛΟΓΙΚΑ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΕΣ ΠΟΥ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΡΟΕΛΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
    ΠΑΡΑΤΗΣΑΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ.

    Μετα την ανακαταληψη της περιοχης απο τον ελληνικο στρατο συνεβησαν τα παρακατω….
    »»Αλβανοτσάμηδες που συνέδραμαν τα ιταλικά στρατεύματα πέρασαν από στρατοδικείο και εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες ενώ σχεδόν ολόκληρος ο ανδρικός πληθυσμός της μειονότητας ηλικίας 18 έως 50 ετών εκτοπίστηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα.
    Επιπλέον στην Ηγουμενίτσα, συγγενείς θυμάτων των Τσάμηδων πεμπτοφαλαγγιτών εισέβαλαν στη φυλακή της κωμόπολης και λύντσαραν επί τόπου τέσσερα2 άτομα που είχαν συλληφθεί κατηγορούμενα για αυτούς τους φόνους3. »»
    [2]Robert Elsie, The Cham Albanians of Greece, 2012, σ. 390.
    [3]Tsoutsoumpis, 2015, σ. 127.]

    Στο μετωπο τωρα ειχαμε τις εξεις μαχες

    »»Στην επίθεση εναντίον του υψώματος 1289 του Λαπιστέτ, στις 09.30 της 4ης Νοεμβρίου 1940, έλαβε μέρος ένα από τα πιο επίλεκτα τμήματα των Αλβανών, το τάγμα «Τιμόρ», το οποίο και κατόρθωσε να το καταλάβει. Με άμεση αντεπίθεση των Ελλήνων το τάγμα «Τιμόρ» αναδιπλώθηκε και διασκορπίστηκε στην κοιλάδα με άτακτη φυγή. Υποχρεώθηκαν να επέμβουν οι βερσαλιέροι για να σταματήσουν τους Αλβανούς»».

    »’Ο στρατηγός Αλ. Εδιπίδης γράφει ότι “Τμήματα αλβανικά, άρτια συγκροτημένα και με ομοιογενή στελέχη (αξιωματικοί και στρατιώτες Αλβανοί) πολέμησαν στις 27 Νοεμβρίου στο Φράσερι προς την Κλεισούρα).»»

    »»’Ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, διοικητής της VIII Μεραρχίας η οποία αντιμετώπισε την κύρια προσπάθεια της ιταλικής επίθεσης, γράφει για τη συμμετοχή αλβανικών δυνάμεων στον τομέα της Μεραρχίας: “Συμμετείχαν τρία τάγματα μελανοχιτώνων (Ι, II, III), δύο αλβανικά τάγματα πεζικού (“Γκράμος” και “Ντρίνος”), αλβανική ορειβατική πυροβολαρχία (“Νταϊτι”), τάγμα Αλβανών εθελοντών και σώματα άτακτων Αλβανών”.»»

    ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
    »’Ο Ιταλός τοποτηρητής στην Αλβανια Τζακομόνι, σε τηλεγράφημα του προς τον Τσιάνο, στις 24 Αυγούστου 1940, μεταξύ των άλλων ανέφερε τα εξής: “Από παντού καταφθάνουν έγγραφα που αποδεικνύουν τον ορθό προσανατολισμό των Αλβανών, άπειρες είναι οι αιτήσεις για κατάταξη στα εθελοντικά σώματα (…). Σε όλα τα κεντρικά σημεία της Αλβανίας παρατηρείται ζωηρό ενδιαφέρον και προσήλωση στις προσταγές του Ντούτσε. Η κίνηση του στρατού προκάλεσε μεγάλη ζωηρότητα κι’ ανυπομονησία για δράση…”.

    »»Κατά τη διάρκεια της ιταλικής εαρινής επίθεσης (Μάρτιος 1941) ο Μουσολίνι επισκεπτόταν διάφορες μονάδες για να τονώσει το ηθικό των ανδρών, στη ζώνη του Δέβολη και στην περιοχή του Βερατίου. Μεταξύ άλλων επισκέφθηκε ομάδες ταγμάτων και εθελοντών Αλβανών Κατά τις συνομιλίες που είχε μαζί τους έμεινε ενθουσιασμένος από το παράστημα και το πολεμικό τους μένος.»’

    Ας δουμε λιγα βιντεο που δειχνουν αυτηη τη συμμαχια Αλβανων και Ιταλων ,
    στη κεντρικη και βόρεια κυρίως Αλβανια αλλα και το Κοσσοβο.
    Oπου βλεπετε ασπρα φεσια ειναι Αλβανοι

    Μερικές μαρτυρίες ακόμα…..

    »’Ο αντιβασιλιάς της Αλβανίας βεβαίωσε «ότι είναι πάρα πολλές οι αιτήσεις των Αλβανών να καταταγούν στα σχηματιζόμενα αλβανικά σώματα,
    προοριζόμενα να κτυπήσουν τους Ελληνες και να συνεργαστούν με τον Ιταλικό Στρατό…».»’

    »»Η προκήρυξη που διάβασε ο Αλβανος πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου Βερλάτσι, στις 28 Οκτωβρίου 1940, αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: «…Οι στρατιώτες του ένδοξου Ιταλικού Στρατού, στις τάξεις του οποίου περιλαμβάνονται πολλές μονάδες Αλβανών στρατιωτών…»

    » Ο Ελληνας αντιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41, σημειώνει: «Όλες οι ιταλικές μεραρχίες πεζικού ήταν ενισχυμένες σε πεζικό με τάγματα Αλβανών…».»’

    »Ο Ιταλος στρατιωτικος Β. Πράσκα στο τμήμα του βιβλίου του «Εξέλιξη των επιχειρήσεων από 28 έως 31 Οκτωβρίου 1940″, ανακεφαλαιώνοντας γράφει για τη συμμετοχή των αλβανικών μονάδων τα εξής:
    «…Φάλαγγα «Σολίνας» II Τάγμα της 1ης Λεγεώνας Αλβανών εθελοντών. (…)
    Κεντρική Φάλαγγα και Διοίκηση Μεραρχίας «Φερράρα» Ι Τάγμα Αλβανών Εθελοντών. (…) Παραλιακό Συγκρότημα… Τα τμήματα διαπεραιώθηκαν με την κάτωθι σειρά…
    6) Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών «Πεσκοσόλιντο» και «Κιαραβάλλε». (…)
    «Τα αλβανικά τάγματα εθελοντών, προπορευόμενα του 3ου Συντάγματος Γρεναδιέρων και κινούμενα…»…»
    Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών, επίσης, ήλεγχαν πλήρως την αμαξιτή οδό (Ηγουμενίτσας-Βάρφανης).»’
    Οι τελευταίοι ήταν Αλβανοτσάμηδες

    »’Ο Γερμανός συγγραφέας Βίλιμπαλντ Κόλεγκερ, σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1942, για τη στάση των Αλβανών κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-41 γράφει τα εξής: «…Οι Ελληνες αναγκάζονταν να πολεμούν εναντίον Αλβανών συμμοριτών, κατά τη στιγμή που Αλβανοί εθελοντές προσέρχονταν αθρόα στις ιταλικές φάλαγγες. Δεν αγνοούσαν οι από γόνοι του Σκεντέρμπεη ποίοι ήταν οι πραγματικοί φίλοι τους. »’

    Δηλαδή
    Γερμανοί ,Ιταλοί,Ελληνες και Αλβανοί μαρτυρούν τον φιλοναζιστικό ρόλο
    μεγάλου μέρους των Αλβανων και των Αλβανοτσάμηδων κατα το διαστημα 1940-44

    Βεβαια υπήρξανε και αξιοσημείωτες φιλελληνικές περιπτώσεις όπως η παρακάτω…
    »»Ο Σπίρο Μοϊσίου, στρατιωτικός του βασιλιά Ζόγου αρνήθηκε το 1940 να υπακούσει τους Ιταλούς και να επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας. «Δεν έχω τίποτα εναντίον της Ελλάδας», δήλωσε. Με τους στρατιώτες του – κατ’ άλλους μία διμοιρία, κατ’ άλλους ένα τάγμα – «λιποτάκτησε» και βρήκε καταφύγιο στα βουνά.»’

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s