Ὁπλοφορίες

Ὡς γνωστό, τόσο στὸν Θεοδοσιανὸ Κώδικα (9.14.2) ὅσο καὶ στὴ μεταγενέστερη βυζαντινὴ νομοθεσία ἐπιτρέπεται ἡ θανάτωση τοῦ ληστῆ ἀπὸ τὸν πολίτη χωρὶς ποινὴ στὸν τελευταῖο γιὰ τὴν πράξη αὐτήν. Οἱ αὐτοκράτορες Βαλεντιανός Β’, Θεοδόσιος Α’ καὶ Ἀρκάδιος παρέχουν τὸ δίχως περιορισμοὺς δικαίωμα ἀντίστασης στοὺς πολίτες ἔναντι ὁποιουδήποτε ἰδιώτη εἰσέλθει τὴ νύχτα γιὰ ληστεία στὴν ἰδιοκτησία τους ἢ τοὺς στήσει ἐνέδρα γιὰ νὰ τοὺς ἐπιτεθεῖ. Αὐτὸ παρέχεται ὥστε ὅποιος ἀξίζει τὴν τιμωρία νὰ τιμωρεῖται ἄμεσα, καὶ νὰ λαμβάνει τὸ θάνατο μὲ τὸν ὁποῖο ἀπειλοῦσε. «Γιατὶ εἶναι καλύτερα γιὰ κάποιον νὰ ἀντισταθεῖ τὴν δέουσα στιγμὴ παρὰ νὰ τὸν ἐκδικηθοῦν ἀφότου πεθάνει», Melius est enim occurrere in tempore, quam post exitum vindicari, διατάζουν στὶς 1 Ἰουλίου τοῦ 391. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἰσχύει ἀκόμη καὶ στὴν Ἐξάβιβλο τοῦ Κωνσταντίνου Ἀρμενόπουλου, 1000 χρόνια μετά.

Βέβαια, τότε δὲν ὑπῆρχε ἀστυνόμευση, παρὰ τὴν ὕπαρξη κάποιων ἀστικῶν αὐτοκρατορικῶν ἔνοπλων σωμάτων. Σήμερα, ὑφίσταται ἀστυνομία, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ὅπλα ὥστε νὰ τὰ χρησιμοποιεῖ κατὰ τῶν κακοποιῶν. Ἔχει περιορισμένο τὸ δικαίωμα (νομοθετικά), ὡστόσο, νὰ πυροβολεῖ τοὺς ληστὲς καὶ τοὺς κλέφτες, καὶ εἶναι ἀπούσα ἀπὸ τὶς γειτονιὲς προκειμένου νὰ φρουρεῖ τοὺς σπουδαίους πολιτικούς. Δεδομένων τῶν περιορισμῶν στὸ δικαίωμα χρήσης τοῦ ὅπλου, τέτοια χρήση συνεπάγεται τὸν κίνδυνο ὁ ἀστυνομικὸς νὰ θεωρηθεῖ ἐγκληματίας ἀπὸ τὰ καθεστωτικὰ ΜΜΕ. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ ἀστυνομικοὶ συχνὰ δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ θεοῦ-πιστολέρο, ποὺ πυροβολεῖ ἀόπλους, μὴ κακοποιούς (διαδηλωτές κ.λπ.), καὶ τοῦ ὀργάνου τῆς τάξεως ποὺ πυροβολεῖ χωρὶς τύψεις τὸν κακοποιὸ στὴν καταδίωξη ἢ τὴν ὥρα διάπραξης τοῦ ἐγκλήματος. Κι οὔτε τοὺς ἐκπαιδεύουν γιὰ κάτι τέτοιο. Μὲ αὐτὴ τὴν συμπεριφορά, τοῦ πιστολέρο, παρέχουν τὸ τέλειο ἄλλοθι σὲ ὅσους θέλουν τὸ ὅπλο νὰ εἶναι διακοσμητικὸ ἐξάρτημα τοῦ ἀστυνομικοῦ. Κι ἔτσι, ἕνας φαῦλος κύκλος γεννιέται. Σοῦ λέει ἔπειτα ὁ ἀστυνομικός: γιατί νὰ μπῶ στὴ διαδικασία νὰ ἀποδείξω ὅτι -ἔχοντας πυροβολήσει- δὲν εἶμαι ἐλέφαντας, φονιὰς ἢ καὶ φασίστας; Καλύτερα νὰ φρουρεῖ κάποιος ἀστυνομικὸς μόνο τοὺς ὑπουργοὺς καὶ τοὺς βουλευτές, τοὺς ὁποίους κανεὶς δὲν θὰ πλησιάσει ἀπειλητικά -δὲν κινδυνεύει ἄρα οὔτε ὁ φρουρός. Ἄλλωστε, παντοτινὴ ἀπαίτηση τῆς μεταπολεμικῆς Ἀριστερᾶς εἶναι ὁ ἀφοπλισμὸς τῆς Ἀστυνομίας, ἀπαίτηση ὑποκριτική, ποὺ ἔχει γίνει κι ἐπαναλαμβάνεται μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ τὸ καθεστὼς δὲν εἶναι τυπικὰ δικό της ὅπως στὴν ΕΣΣΔ καὶ τὶς ἄλλες παρόμοιες χῶρες. Ἔτσι, ὁ πολίτης οὔτε μπορεῖ, ὅπως τὶς παλιὲς καλὲς ἐποχές, νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸν ἑαυτό του οὔτε μπορεῖ νὰ βασιστεῖ στὴν Ἀστυνομία. «Ὁ κόσμος δὲν εἶναι ἀγγελικός» ὅταν πυροβολοῦνται πολίτες – «δὲν θὰ γίνουμε Ἄγρια Δύση» ὅταν πυροβολοῦνται οἱ ληστές, ἀντίστοιχα λένε οἱ πολιτικοί. Ἔτσι, ὅλοι εἶναι εὐχαριστημένοι: ληστές, Ἀριστεροὶ καὶ εὐαισθητοποιμένοι συνήγοροι τοῦ ληστῆ, πολιτικοί (κάποιοι τοὺς ἔχουν ἀποκαλέσει Ὑπουργοὺς προστασίας τοῦ Ἀλήτη), ἀστυνομικοί -μὲ τὴν ἐξαίρεση κάποιων κυριολεκτικὰ ἡρώων.

Advertisements
This entry was posted in Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s