Ἀπειλὲς ποὺ νοιώθει ὁ Ἕλληνας

Ἔρευνα τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ (καὶ ξέρουμε τί εἶναι τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ): Ὑπάρχει ἕνα 30%, χονδρικὰ ἕνας στοὺς τρεῖς Ἕλληνες, ποὺ δὲν πιστεύει ὅτι ἡ χώρα ἀπειλεῖται ἀπὸ κάποια ἄλλη χώρα. Ἐξ αὐτῶν, κάποιοι ἴσως πιστεύουν ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν ἀπειλεῖται ἀπὸ κανέναν γιατὶ ἡ Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει ἢ γιατὶ δὲν ἔχει σημασία ἂν ὑπάρχει. Χώρα; Χ ώ ρ α ;; Μὰ τί μεταφυσικὲς ὑποστασιοποιήσεις εἶναι αὐτές;

Τὸ ὡραῖο εἶναι ὅτι ἀπὸ τὸ 2016 ὣς τὸ 2018, τὸ ποσοστὸ αὐτὸ μεγάλωσε. Χαῖρε Εὐδαίμων Ἀραβία, κανεὶς ξένος παράγοντας δὲν μπορεῖ νὰ σὲ πειράξει ὅσο περνᾶ ὁ καιρός -γιατὶ ὁ ξένος παράγοντας τὰ δοκίμασε ὅλα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ σκεφτεῖ ἄλλον πειρασμό. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μπορεῖ νὰ ζοῦν στὴ Νιρβάνα ἢ νὰ πιστεύουν ὅτι πληρώνει ὡς χώρα γιὰ τὸ κακὸ κάρμα της ἀπὸ προηγούμενη μετενσάρκωση. Θὰ ὑπάρχουν ἐπίσης σὲ αὐτὸ τὸ 33% ἄνθρωποι ποὺ πιστεύουν ὅτι τὰ προβλήματα μιᾶς χώρας εἶναι μόνο ἐσωτερικά: ὑλικὰ καὶ πνευματικά (π.χ. χαμηλοὶ μισθοὶ καὶ μικρὸς ἀριθμὸς μπιφτεκιῶν ἀνὰ ἄτομο, ἢ ὁ μικρὸς ἀριθμὸς βιβλίων ποὺ διαβάζονται ἀνὰ ἄτομο καὶ ἡ χαμηλὴ πνευματικότητα). Μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν κι ἐκεῖνοι ποὺ θεωροῦν εὐτελὲς νὰ παραδεχτοῦν ὅτι ἡ χώρα ἀπειλεῖται. Θὰ ἦταν παρέκβαση ἀπὸ τὴν ἀποστολή της / τους, ἀφοῦ ὁ ὑπόλοιπος κόσμος θὰ ἔπρεπε νὰ στρέψει τὰ μάτια του στὴν ἀπειλὴ καὶ νὰ τὰ πάρει ἀπὸ τὴν ὑψηλὴ ἐκπολιτιστικὴ ἀποστολή. Κάποιοι, σὰν τὸν Ἡράκλειτο, ὅπως τὸν παρουσιάζει ὁ Λουκιανός, θρηνοῦν γιατὶ τὰ πάντα πρόκειται νὰ ἀναφλεγοῦν.

Ἐξίσου ἢ περισσότερο ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι τὸ ποσοστὸ ὅσων νοιώθουν ὅτι ἡ Τουρκία μᾶς ἀπειλεῖ εἶναι 50% καὶ ὅτι μάλιστα αὐτὸ ἔπεσε. Ὅσα περισσότερο κάνει ὁ Ἐρντογὰν κάτι ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας, τόσο περισσότερο ἀσυγκίνητοι καθίστανται οἱ Ἕλληνες. Αὐτό, βέβαια, ἐξηγεῖται μὲ τὴν ἀνθρωπιστικὴ ἀριστερὴ παιδεία τους, ποὺ τροποποιεῖ τὰ κριτήρια «ἀπειλησιμότητας» καὶ «ἐθνικῆς προσβολῆς», ἔτσι ὥστε αὐτὸ ποὺ τὸ 1970 ἢ τὸ 1980 φαινόταν σὲ ὅλους ντροπὴ καὶ ἐθνικὴ ἀπειλή, τώρα εἶναι ἕνα «δὲ βαριέσαι, ρὲ μαλάκα; Πόλεμοι δὲν γίνονται, εἴμαστε στὴν Ε.Ε.». Τί περίεργο, τί παράξενο, τί σύμπτωση: Κι οἱ Τοῦρκοι ζοῦν στὸν ἴδιο μαζικοδημοκρατικὸ κόσμο τῆς γκλαμουριᾶς – μεταμοντερνιᾶς, καὶ οἱ κάτοικοι τῆς ΠΓΔΜ καὶ τῆς Ἀλβανίας -ὅπως οἱ Ἕλληνες-, ὡστόσο αὐτὸ δὲν τοὺς ἔκανε λιγότερο ἐθνικιστές, μὰ περισσότερο. Ἡ ἐπιβίωση βεβαίως, δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλὰ νά τὰ λέμε κι αὐτά. Μπορεῖ ἡ «δυστυχία» νὰ γιατρεύεται μὲ πραγματικὴ δυστυχία, ἀλλὰ ἡ πραγματικὴ δυστυχία ἔρχεται καὶ ὅταν πιστεύεις ὅτι δὲν ὑπάρχει τέτοιο πράγμα ἢ ὅταν ἀπὸ τὸ σύνολο τῆς πραγματικῆς δυστυχίας μόνο τμῆμα του θεωρεῖς πραγματικό.

Τὸ ὑπόλοιπο 49,5% προφανῶς, θεωρεῖ ὅτι ἡ Τουρκία δὲν ἀπειλεῖ, ὅτι ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἡ ἀστικὴ τάξη (σὰν τὸ ΚΚΕ*), ὅτι ἡ Τουρκία θὰ διαλυθεῖ κι οἱ Κοῦρδοι θὰ τὴν σφάξουν ἀπὸ πίσω, ὅτι πατρίδα μας εἶναι ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία καὶ τὸ 1821 κάναμε μιὰ ἄφρονα ἐνέργεια, ὅτι Ἕλληνες καὶ Τοῦρκοι μοιάζουν θετικά (κοινὰ φαγητά, ἐργάτες) ἢ ἀρνητικά (ζῶα, ἀμφότεροι) καὶ μεταξὺ ὁμοίων ἡ ἀπειλὴ εἶναι ἀνύπαρκτη. Τέλος, κάποιοι ἀπὸ τὸ 49,5% θὰ πιστεύουν ὅτι ὁ χειρότερος ἐχθρὸς καθενὸς ἀνθρώπου εἶναι ὁ ἑαυτός του, ἄρα «τί βλακεῖες μᾶς λέτε γιὰ τουρκικὴ ἀπειλή;»: Στὴν περίπτωση αὐτὴ καὶ γιὰ τέτοιες ἀντιλήψεις, φταίει ὁ Κοέλιο. Γιὰ τοὺς Λακανικοὺς καὶ ἄλλους ὁπαδοὺς τῆς ψυχολογίας, φυσικά, ὑπάρχει ἡ λέξη-κλειδί: φοβία.

Ἀπὸ κονδυλικὲς ἀρχὲς ξεκινώντας, δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ὑποστηρίξει κάποιος ὅτι ἡ κοσμοθέαση τοῦ ἑνὸς εἶναι ἀληθέστερη ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ὡστόσο, εἶναι βέβαιο ὅτι ὅτ/αν ἡ Τουρκία πλήξει τὸ ἑλληνικὸ ἐθνο-κράτος, αὐτὸ θὰ εἶναι ἀντικειμενικὴ πραγματικότητα κι ὄχι φαντασία, ποὺ δὲν θὰ ἔχει πέσει στὸ κεφάλι μόνο τοῦ 33% ποὺ ζεῖ στὸν κόσμο του ἢ στὸ 49,5% ποὺ δὲν δίνει δεκάρα γιατὶ βρίσκεται σὲ ἀνώτερες σφαῖρες, οἱ ὁποῖοι δικαίως θὰ πληγοῦν, ἀλλὰ καὶ σὲ ἐμᾶς ἐξαιτίας ὅλων αὐτῶν (τοῦ 33% καὶ τοῦ 49,5%). Γιατὶ εἶναι προφανὲς ὅτι ἄλλες μέγιστες δυνατότητες ἀντίστασης ἔχει μιὰ χώρα ὅπου τὸ 1/3 καὶ τὸ 1/2 εἶναι ζαμανφού, κι ἄλλες ὅταν αὐτοὶ ποὺ πετᾶν στὰ σύννεφα εἶναι 5 καὶ 10%.

* «Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της εργατικής – λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας«, γράφει κάπου στὶς «Ἀρχὲς καὶ Στόχους» του. Τουλάχιστον, κάποιοι ἀντιφὰ ΠΑΟΚτζῆδες ἔβγαλαν κείμενο ὅτι δὲν θὰ πολεμήσουν ἐὰν τιμωρηθεῖ ἡ ὁμάδα τους. Ἐνῶ τὸ ΚΚΕ μιλᾶ μὲ γρίφους, ποὺ ἀπαιτοῦν νέους χρησμούς, καινούργιες ἐγκυκλίους, ἑρμηνευτικὲς διατάξεις, ὁμιλίες κ.λπ.

This entry was posted in Ελλάδα, Τούρκοι, κοινωνία and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s