Οἱ ἔρωτες καταλήγουν σὲ γάμους

Σχολεῖον τῶν ντελικάτων ἐραστῶν: Ἤτοι βιβλίον ἠθικὸν περιέχον τὰ περίεργα συμεβηκότα τῶν ὡραιοτέρων γυναικῶν τοῦ Παρισίου, ἀκμαζουσῶν κατὰ τὸν παρόντα Αἰώνα. Ἐκ τῆς Γαλλικῆς διαλέκτου νῦν πρῶτον μεταφρασθὲν παρὰ τοῦ Ρήγα Βενλενστινλῆ Θετταλοῦ ἐν Βιέννῃ τῆς Αοὐστρίας 1790.

Ἡ ἄκρα ἔφεσις ὁποῦ ἔχω εἰς τὸ νὰ δώσω μίαν ἀμυδρὰν ἰδέαν τῶν κατὰ τὴν Εὐρώπην ἡδονικῶν ἀναγνώσεων, αἱ ὁποῖαι καὶ εὐφραίνουσι, καὶ τὰ ἤθη τρόπον τινὰ ἐπανορθοῦν, μὲ παρεκίνησε νὰ ἀναλάβω τὴν μετάφρασιν τῶν ἱστοριῶν τούτων, ὁποῦ ἐνταυτῷ νὰ ἡδύνω, καὶ νὰ ὠφελήσω τὸν ἀναγνώστην μου.

Ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ δὲν παύουν πάντοτε οἱ φιλοκατήγοροι νὰ ἐφευρίσκουν αἰτίας, διὰ νὰ ἐξασκοῦν τὴν γλῶσσαν τους, νομίζω ὅτι θέλουν μεμφθῇ καὶ ἐμέ, πῶς ἔκλεξα ἐρωτικὴν ὕλην (πρᾶγμα ὁποῦ συνειθίζεται ἀπὸ κάθε τάγμα ἀνθρώπου τώρα εἰς τὸν αἰῶνα μας, καθὼς εἶναι γνωστόν) ἐρωτικὴν λέγω ὕλην διὰ γύμνασιν τῆς φιλοπονίας μου, καὶ ὄχι ἄλλην. Ἀποκρίνομαι λοιπόν, ὅτι οἱ ἐμπεριεχόμενοι τῷ παρόντι βιβλίῳ ἔρωτες, εἰς ὑπανδρείαν καταντοῦν, ἡ ὁποία εἶναι μυστήριον, καὶ ἂς μὴν πολυλογοῦν. […]

Τελευταῖον· λαμβάνω τὴν τόλμην νὰ προσφέρω αὐτὴν τὴν ἀπαρχὴν τῶν κόπων μου εἰς ὅλαις ταῖς αἰσθαντικαῖς νέαις καὶ νέους (ὡσὰν ὁποῦ ὅλον τὸ βιβλίον ἐνάγεται εἰς τὴν νεανικὴν ἡλικίαν) οἱ ὁποῖοι ἐλπίζω πῶς θέλουν τὴν δεχθῇ εὐμενῶς, διὰ νὰ μὲ παρακινήσουν μὲ τοῦτο, νὰ ἐπιχειρισθῶ καὶ ἄλλο πόνημα· ἔῤῥωσθε

Ο ΡΗΓΑΣ

 

This entry was posted in Ελλάδα, κείμενα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s