ἀριστερὴ καὶ δεξιὰ βία

Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς (ἀκρο)Δεξιᾶς καὶ τῆς Ἀριστερᾶς ὡς πρὸς τὴ βία, πέρα ἀπὸ κάποια πράγματα ποὺ εἰπώθηκαν (πρὸς τὸ τέλος), ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸν τρόπο ἄσκησῆς της. Κοντολογίς, ἡ Ἀριστερὰ ἀσκεῖ βία μὲ τρόπο τέτοιο ὥστε νὰ μὴν τὴν πιάσουν. Ἀντίθετα, ἡ (ἀκρο)Δεξιὰ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τὸ ἴδιο, καὶ κατὰ κανόνα συλλαμβάνεται. Αὐτὸ ὀφείλεται στὸ ὅτι –ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς μάνατζερ– στὴν Ἀριστερὰ εὐδοκιμεῖ ὁ τύπος τοῦ ὀργανωτῆ καὶ τοῦ ἀκτιβιστῆ. Αὐτοὶ οἱ δυὸ μποροῦν νὰ ὀργανώσουν καὶ νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἐγκλήματά τους (π.χ. Μαρφίν) ἀριστουργηματικά. Οἱ (Ἀκρο)Δεξιοὶ εἶναι ἀνοργάνωτοι, ἀφελεῖς (π.χ. χωρὶς κουκοῦλες) κι ἐνίοτε μποῦφοι, δροῦν μέρα μεσημέρι κ.λπ. Ἔχουν αὐτὴ τὴ θολούρα τοῦ ἀγανακτισμένου καθημερινοῦ ἀνθρώπου, ποὺ τὸν πνίγει τὸ ἄδικο καὶ χάνει τὸ ὅποιο δίκιο του. Δὲν ἔχουν τὴν Ἐπιστήμη στὸ αἷμα τους. Ἀντίθετα ἀπὸ γνωστοὺς τρομοκράτες τῆς Ἀριστερᾶς καὶ ἀναρχικοὺς ποὺ θὰ παρουσιαστοῦν στὸ δικαστήριο μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη καὶ μὲ ἀκράδαντη πεποίθηση στὴν ἀναγκαιότητα τῶν πράξεῶν τους παρὰ τὰ λάθη, οἱ (στὰ μυαλά) προνεοτερικοὶ χωριάτες (ἀκρο)Δεξιοὶ θὰ ζητήσουν συγγνώμη ἢ θὰ κλάψουν δημόσια. Βεβαίως, δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἱκανότητα τῆς (ἀκρο)Δεξιᾶς γιὰ ἐπιστημονικὴ βία. Μόνο ποὺ αὐτὴ ἀφορᾶ μιὰ μειονότητα. Ἡ ψυχασθένεια εἶναι ἐντονότερη στὴν Ἀριστερά. Ἄλλωστε, οἱ Ἀριστεροὶ πέρα ἀπὸ ὀργανωτικοὶ καὶ ἀκτιβιστές, εἶναι δεινοὶ ρήτορες, καὶ παρουσιάζουν τὸ μαῦρο γιὰ ἄσπρο.

Ἐννοεῖται ὅτι τὰ παραπάνω δὲν πρέπει νὰ ἐκληφθοῦν α. ὡς συμβουλές (τουλάχιστον γιατὶ κάθε συμβουλὴ ἔτσι κι ἀλλιῶς εἶναι μάταιη, μιὰ ποὺ περιγράφουμε τὴν «οὐσία» διάφορων ἀνθρώπινων τύπων) β. ὡς ἀποδοχὴ τῆς ἀριστερῆς ἢ τῆς ἀκροδεξιᾶς βίας, καὶ γ. ὡς παράπονο γιὰ τὴν ἀνισότητα τοῦ νὰ γλιτώνουν οἱ Ἀριστεροὶ καὶ νὰ παγιδεύονται οἱ (ἀκρο)Δεξιοί.

Δὲν βασίζω τὴ συλλογιστική μου στὸ δίπολο «συνέπεια – ἀσυνέπεια». Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι σὲ κουλτοῦρες βίας (ὅπως τὴν ἀκροδεξιὰ καὶ τὴν ἀριστερή) ἡ ἔννοια τοῦ ἀνδρισμοῦ καὶ τῆς μαγκιᾶς παίζει ρόλο, π.χ. αὐτοταπεινώνεσαι ἂν κάνεις πὼς «δὲν ἤξερες, δὲν ξέρεις τίποτε». Φαντάζεστε ὅμως, τοὺς κερατάδες νὰ ἀναφέρουν εὐθαρσῶς κι ὑπερηφάνως «Ἀγάπη μου, εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ νομίζεις»; Πέρα ἀπὸ τὴν πίστη στὴν ἐπιστημονικότητα τῶν ἐνεργειῶν της, ἡ Ἀριστερὰ ἔχει τὸ φωτοστέφανο τοῦ θύματος ἀκόμη κι ἂν εἶναι θύτης. Ἀναμενόμενο εἶναι, λοιπόν, νὰ ἔχει μεγαλύτερη ἐμμονὴ στὶς ἰδέες της ἀκόμη κι ὅταν συλληφθεῖ. Ὡστόσο, οἱ δηλωσίες καὶ ὑπογράψαντες στὶς διάφορες Μακρονήσους ἦταν πολὺ περισσότεροι ἀπὸ ὅσους ἔμειναν ἀμετάπειστοι κι ἀκέραιοι. Καταλαβαίνω ἀπόλυτα τὴν ἀνάγκη γιὰ προσαρμοστικότητα στὴ ζωή. Ἀπέτυχες; πρέπει νὰ προσαρμοστεῖς στὴ ζωή. Δὲν μιλᾶμε ἐδῶ γιὰ μιὰ συνέπεια χριστιανική (ποὺ βασίζεται στὴ διαβεβαίωση ὅτι ὅποιος χάσει τὴ ζωή του θὰ τὴν κερδίσει, θὰ πάει στὸν παράδεισο γινόμενος ἥρωας κ.λπ.), ἀλλὰ γιὰ μιὰ συνέπεια ὅπου πρέπει νὰ παραδεχτεῖς τὶς νέες καταστάσεις καὶ νὰ φερθεῖς μὲ τρόπο τέτοιο ὥστε νὰ ἐξασφαλίσεις τὴν αὐτοσυντήρησή σου, πράγμα ποὺ θὰ σοῦ δώσει τὸ δικαίωμα νὰ σώσεις δυνάμεις γιὰ τὸ μέλλον.

This entry was posted in Αριστερά, Ακροδεξιά and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to ἀριστερὴ καὶ δεξιὰ βία

  1. Παράθεμα: H βία – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s