Ἡ βία τῆς βίας ὦ βία

Μὲ ἀφορμὴ αὐτό.

Ἡ βία ὡς «μπούλινγκ», ὡς «τὴν πέφτουμε ὅλοι μαζὶ στὸν ἀνυπεράσπιστο» εἶναι πράγμα τόσο πανάρχαιο ὅσο ὁ ἄνθρωπος. Ἡ λογικὴ τοῦ ἐξαγνισμοῦ τῆς κοινότητας, τὸ «κάθαρμα», ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος δὲν εἶναι μεταμοντέρνα φαινόμενα ἐπειδὴ συμβαίνουν ὅπως νά ‘ναι καὶ ἐκτὸς θρησκευτικοῦ πλαισίου. Ἡ ἀνωνυμία εἶναι βασικὸ στοιχεῖο τοῦ διαχρονικοῦ ὄχλου. Βαριά, νὰ κατονομάζεται κι ἕνας ἀρχηγὸς στὶς πηγές. Γεμάτη ἐπίσης ἡ ἱστορία ἀπὸ «κιότες» καὶ κλεφταρματωλοὺς ποὺ πότε γίνονταν Ἀρματωλοὶ φίλοι τῶν Τούρκων καὶ πότε Κλέφτες.

Θεωρῶ τόσο προφανὴ τὴν ὕπαρξη Ἀριστερᾶς καὶ Δεξιᾶς (ἄσχετα ἂν λιγοστοὶ στρατεύονται πλέον σὲ αὐτές), ὥστε ἡ ἀριστερὴ καὶ δεξιὰ βία εἶναι γιὰ μένα προφανὲς γεγονός. Στὴν Ἑλλάδα, γιὰ διάφορους λόγους, ἡ ἀριστερὴ βία ἔχει τα α, β, γ χαρακτηριστικὰ ἐνῶ ἡ (ἀκρο)δεξιὰ ἔχει κάποια ἄλλα. Πῶς νὰ τὸ κάνουμε. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι οἱ μὲν εἶναι οἱ καλοί, μπρουτὰλ ἀλλὰ μὲ καλὲς προθέσεις, ἐνῶ οἱ ἄλλοι εἶναι οἱ κακοί. Νὰ τὸ ἀρνηθοῦμε γιὰ νὰ μὴ μᾶς ποῦν ἀντιαριστερούς; Νὰ τὸ ἀποκρύψουμε γιατὶ θὰ ποῦν ὅτι τάχα στὰ κρυφὰ θέλουμε «ἐπανόρθωση τῆς ἀδικίας» (δηλ. νὰ μὴν τιμωροῦνται οἱ ἀκρο-Δεξιοὶ ἢ νὰ τιμωροῦνται στὸ ἑξῆς καὶ οἱ Ἀριστεροί); Αἴ, ἂς τὸ ποῦνε. Νισάφι. Προσωπικά, δὲν θὰ λυπόμουν πολὺ ἂν ἕνα δημοκρατικὸ Κράτος μπαγλάρωνε Ἀριστεροὺς καὶ Ἀκροδεξιοὺς «ἀκτιβιστές», τραμπούκους, δολοφόνους (δὲν ἀναφέρομαι στὸ δικαίωμα τῆς ἔκφρασης ἀκόμη καὶ ἀλλοπρόσαλλης γνώμης), καὶ τοὺς ἀφαιροῦσε μὲ δημοκρατικὰ ψηφισμένες διαδικασίες τὰ πολιτικὰ δικαιώματα καὶ τὴν ἰθαγένεια, καὶ τοὺς ἔστελνε, βρὲ παιδάκι μου, διακοπὲς γιὰ πάντα ἐκτὸς Ἑλλάδας. Καταρχάς, ὅμως, κι ἐπειδὴ οἱ ἐπιθυμίες μου δὲν ἔχουν σημασία οὔτε θὰ πραγματωθοῦν καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι καλὸ νὰ ξεχωρίζουμε τὴν φαντασίωση ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, παραμένω στὸ ἐπίπεδο τῆς διαπίστωσης: Ἡ ἀριστερὴ βία ὑπάρχει καὶ διαφέρει ἀπὸ τὴν ἀκρο/δεξιά, ποὺ ἐπίσης ὑπάρχει. Τὸ τελετουργικὸ εἶναι παρόμοιο, ἀλλὰ δὲν εἶναι πρόσφατο. Τὸ νὰ λέμε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀριστερὰ καὶ δεξιά (καὶ ἡ ἀντίστοιχη διακριτὴ βία) εἶναι μεταμοντερνισμός.

Advertisements
This entry was posted in Αριστερά, Ακροδεξιά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to Ἡ βία τῆς βίας ὦ βία

  1. Παράθεμα: Η βία ως αντίδραση στην υποκρισία – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s