ἀεὶ παιδιὰ

οἱ ἀναρχικοί. Κάπως σὲ «Γαλάζια Λίμνη» ὁ συνειρμός. Ἡ ἀνευθυνότητα αὐτοχαρακτηριζόμενη ὡς ἐλευθερία. Πλατωνισμὸς παραλλαγμένος νά ὁ ἀναρχισμός, πλατωνικὲς βυζάχτρες κι ἀγέλες (ἢ ὁρδές;), ἡ δῆθεν ἐλευθερία γιὰ χάρη τῆς δῆθεν ἐλευθερίας. Οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι, καὶ κατεξοχὴν οἱ μικροὶ ἄνθρωποι, τὰ παιδιά, δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο παρὰ μιμοῦνται –ἀκόμη καὶ μὲ ἀρνητικὸ τρόπο– τὰ πρότυπα σκέψης καὶ συμπεριφορᾶς τῶν τριγύρω τους· ἀναγκαστικά, πάντοτε, ὡς ἐναλλακτικὸ τοῦ ἐνστίκτου ποὺ χάθηκε μετὰ τὴν ἀνθρωπογένεση. Ποιὸς θὰ δώσει πρότυπα στὰ παιδιά; τὰ μεγαλύτερα παιδιά; Οἱ ἀρκοῦδες; Θὰ γίνει ἀντικατάσταση μεγάλων γονέων ἀπὸ μικροὺς γονεῖς; Εἶναι τόσο ἄγνωστες οἱ ἱστορίες γιὰ τὶς φυλακὲς ἀνηλίκων μὲ ποικίλες ἡλικίες ἐγκλείστων καὶ τοὺς ἐκεῖ βιασμούς; Δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ σκληρότητα τῶν παιδιῶν -στὰ σχολεῖα, στὴ φύση, πρὸς τὰ ζωάκια, πρὸς τὰ ἄλλα παιδάκια; Ἡ ἀνθρώπινη γλώσσα δὲν βγαίνει ὅπως τὸ γάλα ἀπὸ τὸ στῆθος δυὸ φορὲς τὴ βδομάδα. Ἡ κοινωνία εἶναι τὸ πλαίσιο, τὸ φόντο, ὅπου κάθε σχέση μεταξὺ δυὸ ἀνθρώπων ἢ παιδιῶν λαμβάνει χώρα: Ἀδιαμεσολάβητες σχέσεις ἐλευθερίας δὲν ὑπῆρξαν ποτέ. Νὰ πετούσαμε, λέει, στὰ σύννεφα. Ἐλπίζω νὰ γράφηκαν μόνο ὡς ἀστεῖο ἢ πρόζα αὐτά.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, φιλοσοφίες, Αριστερά, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s