Δημόκριτος

Μετάφραση Β. Ἀ. Κύρκος

Α

Ὁ Δημόκριτος πιστεύει ὅτι ἡ ψυχὴ εἶναι φθαρτὴ καὶ χάνεται μαζὶ μὲ τὸ σῶμα.

Τὰ νεκρὰ σώματα αἰσθάνονται, ὅπως νόμιζε ὁ Δημόκριτος

Β

Οἱ Ἀβδηρίτες δίκασαν δημόσια τὸν Δημόκριτο, ἐπειδὴ εἶχε σπαταλήσει τὴν πατρική του περιουσία, αὐτὸς ὅταν ὅμως τοὺς διάβασε τὰ συγγράμματά του «Μέγας Διάκοσμος» καὶ «Περὶ τῶν ἐν Ἅδου», τοὺς εἶπε ὅτι γι’ αὐτὰ τὰ ξόδεψε· καὶ ἐκεῖνοι τὸν ἀπάλλαξαν ἀπὸ τὴν κατηγορία.

Τὶς διηγήσεις τὶς σχετκὲς μὲ ὅσους φάνηκε ὅτι πέθαναν ἀλλὰ στὴ συνέχεια ἀναστήθηκαν, τὶς συγκέντρωσαν πολλοὶ ἄλλοι ἀπὸ τοὺς παλαιότερους, ἀλλὰ καὶ ὁ Δημόκριτος, ὁ φυσικὸς φιλόσοφος, στὸ σύγγραμμά του «Περὶ τῶν τοῦ Ἅδου»

(Πρόκλος, Εἰς Πολιτείαν Πλάτωνος)

Ὅσο γιὰ τοὺς πρώτους ἀνθρώπους, λένε ὅτι….ἡ φωνή τους ἦταν ἄναρθρη καὶ συγκεχυμένη, ἀλλὰ ἄρχισαν σιγὰ σιγὰ νὰ σχηματίζουν λέξεις, καὶ ὅρισαν μεταξύ τους σημάδια γιὰ κάθε πράγμα, ἔτσι ἔκαναν γνωστὴ μεταξύ τους τὴν ἐξήγηση ὅλων γενικὰ τῶν πραγμάτων. Ἐπειδὴ λοιπόν, δημιουργήθηκαν τέτοιες καταστάσεις σ’ ὅλον τὸν κατοικημένο κόσμο, δὲν εἶχαν ὅλοι τὴν ἴδια γλώσσα, ἀφοῦ ἡ κάθε ὁμάδα τοποθέτησε τὶς λέξεις ὅπως ἔτυχε· γι’ αὐτὸ ἄλωστε ὑπῆρξαν ποικίλα εἴδη γλωσσῶν καὶ οἱ πρῶτες γλωσσικὲς ὁμάδες ἀποτέλεσαν τὸ πρωταρχικὸ στάδιο ὅλων τῶν λαῶν.

Εἶναι κακὸ νὰ σὲ κυβερνάει κατώτερος

Γνώρισμα παιδιοῦ καὶ ὄχι ἄνδρα εἶναι τὸ νὰ ἐπιθυμεῖ χωρὶς μέτρο.

Οἱ ἀνόητοι δὲν διάσκονται ἀπὸ τὸ λόγο ἀλλὰ ἀπὸ τὶς συμφορές.

Ὁ κόσμος εἶναι μιὰ σκηνὴ θεάτρου, ὁ βίος πάροδος αὐτοῦ· ἦλθες, εἶδες, ἀπῆλθες

Ἦρθα στὴν Ἀθήνα καὶ κανεὶς δὲν μὲ ἀναγνώρισε

Ὁ ἴδιος ὁ Δημόκριτος ὅπως λένε, ἔλεγε «ὅτι ἤθελε περισσότερο νὰ βρεῖ τὴν αἰτιολογία γιὰ κάτι παρὰ νὰ ἀποκτήσει τὸ βασίλειο τῶν Περσῶν»

 «Ἂν τὸ σῶμα παρέπεμπε σὲ δίκη τὴν ψυχὴ γιὰ κάθε πόνο καὶ δυστυχία ποὺ δοκίμασε καθ’ ὅλη τὴ ζωή, καὶ τύχαινε ὁ ἴδιος [ὁ Δημόκριτος] νὰ ἐκδικάσει τὴν κατηγορία, τότε μὲ εὐχαρίστηση θὰ καταδίκαζε τὴν ψυχή…ὅπως θὰ ἔκρινε ἔνοχο ὅποιον μεταχειρίζεται ἀλόγιστα κάποιο ὄργανο ἢ σκεῦος ποὺ βρίσκεται σὲ κακὴ κατάσταση»

Ὁ Δημόκριτος ἐπιχείρησε νὰ ἐκθέσει τὴ γνώμη του γιὰ τὸ τί σημαίνει ἄνθρωπος, ἀλλὰ δὲν κατόρθωσε νὰ ἐκθέσει τίποτε περισσότερο ἀπὸ τὴν προσωπική του ἄποψη, ὅταν εἶπε: «Ἄνθρωπός ἐστιν ὃ πάντες ἴδμεν» (ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτὸ ποὺ γνωρίζουμε ὅλοι)

Ὁ Δημόκριτος ἰσχυρίζεται ὅτι κάποια εἴδωλα πλησιάζουν τοὺς ἀνθρώπους, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἄλλα μὲν προκαλοῦν τὸ καλὸ καὶ ἄλλα τὸ κακό· γι’ αὐτὸ καὶ εὐχόταν «νὰ τοῦ παρουσιάζονται εἴδωλα ποὺ φέρουν καλὴ τύχη». Πίστευε ὅτι αὐτὰ τὰ εἴδωλα εἶναι μεγάλα, ὑπερφυσικά, ποὺ φθείρονται μὲν δύσκολα ἀλλὰ πάντως δὲν εἶναι ἄφθαρτα, καὶ ὅτι, ὅταν ἐμφανίζονται καὶ βγάζουν φωνές, προαναγγέλλουν στοὺς ἀνθρώπους τὰ μέλλοντα

Οὔτε ὁ καλὸς λόγος ἐξαφανίζει τὴν κακὴ πράξη, οὔτε ἡ καλὴ πράξη βλάπτεται ἀπὸ τὴν κακολογία

Ἡ παιδεία γιὰ τοὺς εὐτυχισμένους εἶναι στολίδι, ἐνῶ γιὰ τοὺς δυστυχισμένους εἶναι καταφύγιο.

Ἡ ἀνδρεία κάνει μικρὰ τὰ κτυπήματα τῆς μοίρας

Σοφία χωρὶς φόβο εἶναι ὅ,τι τὸ πιὸ ἀξιόλογο ἀνάμεσα σ’ ὅλα [γιατὶ εἶναι πολυτιμότατη]

Ἀπὸ τὴ φύση ἡ ἐξουσία ἀνήκει στὸν ἰσχυρότερο.

Ἡ γυναίκα ἔχει ἰσχυρότερη κλίση πρὸς τὶς κακὲς σκέψεις παρὰ ὁ ἄνδρας.

Ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν εἶανι κάτι τὸ ἀβέβαιο, ἂν δηλαδὴ πετύχει, τότε εἶναι γεμάτη ἀγῶνες καὶ φροντίδες. Ἂν ὅμως ἀποτύχει, δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ξεπεράσει καμία ἄλλη ὀδύνη.

Advertisements
This entry was posted in φιλοσοφίες, Αρχαιότητα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s