Κατὰ φαντασίαν Ἰλλυριοὶ

Ἔχουν μεγάλη πλάκα οἱ Ἀλβανοὶ ποὺ μὲ τὸν α ἢ β τρόπο ἐκδηλώνουν τὸ μίσος τους γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

Συνήθως, ὑποστηρίζουν ἐνάντια στὰ ἐπίσημα κείμενα τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 ὅτι ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1821 ἦταν ἕνα κράτος ποὺ εἶχε γιὰ τὸν ἑαυτό του τὴν ἄποψη ὅτι ἦταν ἁπλῶς χριστιανικὸ κι ὅπου δὲν εἶχε σημασία ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα, ἀλλὰ ὅτι ἡ ἑλληνικότητα, ἡ αἴσθηση τῆς ἑλληνικῆς καταγωγῆς, τάχα εἶχε σχέση μόνο μὲ τὴν χριστιανικότητα. Κι ἐννοεῖται ὅτι οἱ ἀγωνιστὲς τοῦ 1821 ἦταν Ἀλβανοί.

Ἄλλοτε, πάλι, καταφέρονται ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ χίλιους δυὸ τρόπους -εἴτε γιατὶ εἶναι Ἄθεοι εἴτε γιατὶ εἶναι Μουσουλμάνοι. Ἕνας ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ κατηγορία ἐναντίον τοῦ ὀρθόδοξου κλήρου, βυζαντινοῦ καὶ μεταβυζαντινοῦ, γιὰ προδοτικὴ στάση κατὰ τὴν Ἅλωση καὶ γιὰ φιλότουρκη στάση κατόπιν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δῆθεν προδοτικὴ στάση τοῦ κλήρου κατὰ τὴν Ἅλωση, οἱ πηγὲς μᾶς τὰ λένε διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς Ἀλβανούς. Καὶ γιὰ τὰ μετὰ τὴν Ἅλωση ἔχουμε μιλήσει σχετικά, μὲ ἀφορμὴ ἑλληνόφωνη ἀνάρτηση.

Τὸ ἀστεῖο στὴν ἀλβανικὴ ἐπίθεση κατὰ τῶν Ὀρθόδοξων εἶναι ὅτι χρησιμοποιοῦνται ἑλληνικὰ νεοπαγανιστικὰ κι ἀρχαιολατρικὰ κείμενα. Πράγμα ποὺ δείχνει ὅτι οἱ θέσεις τῶν γνωστῶν Νεοπαγανιστῶν ἀξίζουν (καὶ δημιουργήθηκαν, ἴσως) μόνο γιὰ νὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τοὺς Ἀλβανούς, Σκοπιανοὺς καὶ ἄλλους φιλέλληνες. Ἕνας παλιὸς νεοπαγανιστικὸς ἱστοχῶρος (δὲν ξέρω ἂν ὑπάρχει ἀκόμη) μεταξὺ ἄλλων προέτρεπε στὴ συμμαχία ἀλλοδαπῶν σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδας, ἡ ὁποία χαρακτηριζόταν «χριστιανικὸ κράτος τῶν Ρωμιῶν» ἄξιο νὰ καταστραφεῖ. Οἱ Νεοπαγανιστὲς εἶναι χρήσιμοι στοὺς πράκτορες καὶ τὶς ξένες χῶρες. Ἀκόμη καὶ στοὺς Ἀλβανούς. Καὶ δὲν ἔχω ὑπόψη μου μόνο τοὺς Νεοπαγανιστές «Ἕλληνες». Ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἀκροδεξιοὺς ἄθεους Ἕλληνες ποὺ καλλιεργοῦν στὰ μυαλὰ τῶν Ἀλβανῶν τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι Πελασγοὶ κι ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ φύλο. Φυσικά, οἱ Ἀλβανοὶ ἀποδέχονται κουτοπόνηρα τὴν ἰδέα αὐτὴ ὄχι προκειμένου νὰ νοιώσουν Ἕλληνες ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν τροποποιήσουν καὶ νὰ ἰσχυριστοῦν ὅτι εἶναι «πανάρχαιο ἔθνος», ὅσο οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες! Οἱ τῆς ἑλληνικῆς ἄθεης (μὴ παγανιστικῆς) – ἐθνικοσοσιαλιστικῆς Ἀκροδεξιᾶς δηλαδή, δίνουν ἐπιχειρήματα –ὅπως οἱ ἕλληνες Νεοπαγανιστὲς μὲ τὸν «ἀνθελληνισμὸ τοῦ Κλήρου»– στοὺς ἀμφισβητητὲς τῆς ἑλληνικότητας τῆς Ἠπείρου, ἀρχαίας καὶ νέας, πιστεύοντας ὅτι θὰ τοὺς ἐξελληνίσουν. Ξέρω, τέτοια ἐσφαλμένα ἐπιχειρήματα λέγονταν τὸν 19ο αἰώνα. Ὅμως εἶναι μὴ ἐπιστημονικά, κι ἐνῶ κανεὶς δὲν τὰ δέχεται πλέον, τὰ ἐπανέφεραν στὴ ζωὴ οἱ προαναφερθέντες ἄθεοι Ἀκροδεξιοί. Γιὰ ποιὰ ἰλλυρικὴ γλώσσα μιλᾶμε; Γιὰ ποιὰ πελασγική; Πότε εἶναι τὸ πρῶτο γραπτὸ μνημεῖο τῆς ἀλβανικῆς γλώσσας, ὥστε νὰ χαρίσουμε στοὺς Ἀλβανοὺς καθεστὼς ἀρχαίου λαοῦ;

Πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ κάτι γιὰ τοὺς λαοὺς αὐτούς. Ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα οἱ ψεκασμένοι, ὅσοι πιστεύουν στοὺς Ἔψιλον, στὴν Ἀνδρομέδα κ.λπ. εἶναι λίγοι, σὲ χῶρες ὅπως ἡ Ἀλβανία, τὰ Σκόπια κ.λπ. εἶναι ὅλοι ἢ σχεδὸν ὅλοι, αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν σὲ ἀντίστοιχα πράγματα, π.χ. τὴν ἰλλυρικὴ καταγωγὴ τῶν Ἀλβανῶν, στὴν μακεδονικότητα κ.λπ..

Σὲ κάθε περίπτωση, ἕνας λαὸς φαίνεται ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέει. Ὑπάρχουν καὶ Ἕλληνες ποὺ συνεχῶς σκούζουν στὸ διαδίκτυο γιὰ τοὺς Τούρκους κατάμουτρα ἐνῶ συζητῶνται ἄλλα, ἄσχετα θέματα κι ὄχι ἐθνικὲς διαφορές, ἀλλὰ οἱ δικοί μας εἶναι πολὺ λίγοι συγκριτικὰ μὲ τοὺς Ἀλβανούς. Τὸ νὰ ἐπιτίθεσαι στὴν ἐθνικότητα κάποιου κατάμουτρα χωρὶς αὐτὸς νὰ σοῦ ἔχει κάνει κάτι καὶ χωρὶς νὰ σοῦ ἔχει δώσει ἀφορμὴ σὲ μιὰ συγκεκριμένη περίσταση εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς ψυχικῆς κατάστασης τῶν Ἀλβανῶν.

Δυὸ παραδείγματα: Εἶχα καλέσει Ἀλβανὸ ἠλεκτρολόγο μὲ τὴ βοηθό του γιὰ τὴν διόρθωση μιᾶς βλάβης στὸν πίνακα, καὶ τοὺς ἔδωσα ἕνα ἀναψυκτικό. Καὶ πίνοντάς το μοῦ λέει «Οἱ Ἕλληνες εἶστε ρατσιστές». Δὲν θυμᾶμαι τί ἀπάντησα, δὲν εἶμαι κι ἑτοιμόλογος γενικά. Δὲν εἶπα κάτι. Ἤμουν ρατσιστὴς ἐπειδὴ κάλεσα Ἀλβανὸ κι ὄχι Ἕλληνα ἠλεκτρολόγο, ἴσως. Δεύτερη περίπτωση: Στὸ τραῖνο στὴν ἴδια κουκέτα μὲ μᾶς καθόταν ἕνα ζευγάρι Ἀλβανῶν, ὁ ἄντρας εἶχε κάποιο κρατικὸ ἢ προξενικὸ ἀξίωμα. Καὶ γυρνᾶ καὶ μᾶς λέει: Δὲν ἐκμεταλλευτήκατε τὴν Ε.Ε., δὲν κάνατε αὐτό, δὲν κάνατε ἐκεῖνο. Καὶ πάλι, δὲν τοῦ ἀπάντησα ὅτι τὸ ΑΕΠ τῆς Ἑλλάδας πρὸ Κρίσης (ἀλλὰ καὶ τώρα) εἶναι ὅσο μαζὶ τὰ ΑΕΠ τῶν λοιπῶν Βαλκανίων, κι ὅτι συνεπῶς καλύτερα νὰ κοιτᾶνε τὰ χάλια τους. Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ὁ κομπλεξισμὸς τῶν ἀνθρώπων, ποὺ βρῆκαν δουλειὰ στὴ χώρα μας. Ἕνα τρίτο παράδειγμα, ἄλλου: Ὅταν φτειάχτηκε τὸ μετρὸ τῆς Ἀθήνας, μιὰ Ἀλβανίδα (χάι κλάς, ἐπίσης, ὑπουργοὶ κ.λπ.) γυρνᾶ καὶ λέει μὲ χλευασμὸ στὴν Ἑλληνίδα μὲ τὴν ὁποία μιλάγαν: «Εἶναι πολὺ μικρό, σὲ σχέση μὲ τὸ μετρὸ τοῦ Παρισιοῦ»! Δὲν τῆς ἀπάντησε ἡ Ἑλληνίδα, ἀπὸ εὐγένεια: «Ἐνῶ τὸ μετρὸ τῶν Τιράνων…» Τὰ παραδείγματα εἶναι, ὑποθέτω ἄπειρα. Καθένας θὰ ἔχει τὴν ἱστορία του νὰ διηγηθεῖ. Συνορεύουμε μὲ χῶρες «γενικευμένου χρυσαυγιτισμοῦ», μὲ ὁλόκληρα ἔθνη ψεκασμένων (προφανῶς, ἐννοῶ ἕνα μεγάλο κομμάτι κι ὄχι τὸ σύνολο τῶν μελῶν τους). Ἔχουμε κι ἐμεῖς τέτοιους, ποὺ δὲν σκέφτονται τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μισοῦν, ἀλλὰ οἱ γείτονές μας εἶναι ἀξεπέραστοι, καὶ μένεις μ’ ἀνοιχτὸ τὸ στόμα μὲ τὴν ἔλλειψη στοιχειωδῶν τρόπων.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Ακροδεξιά, Ελλάδα, Χερσόνησος του Αίμου and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s