Τουρ(κ)ισμός

Ὅπως παλιὰ εἶχα ξαναγράψει, ἔχει σημασία ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο εἶσαι τουρίστας σὲ ξένη, γειτονικὴ καὶ ἐχθρικὴ χώρα. Ἄλλο ὁ τοῦρκος κι ὁ σκοπιανὸς τουρίστας, ποὺ ἔρχονται στὴν ἀλύτρωτη, ἀλησμόνητη Μακεδονία, πατρίδα τοῦ Κεμὰλ καὶ τοῦ Ἀλέξανδρου. Κι ἄλλο ὁ ἕλληνας τουρίστας (συνήθως μικρασιατικῆς καταγωγῆς), ποὺ ταπεινὰ καὶ μὲ νοοτροπία ραγιᾶ βλέπει τὴ γῆ τῶν προγόνων του. Οἱ δυὸ πρῶτοι ἔρχονται ὡς κατακτητές, ἔστω καὶ φαντασιακά. Ὁ Ἕλληνας κάνει τεμενάδες στὸν Ἐρντογὰν ποὺ ἀνοίγει κανένα ξωκλήσι γιὰ λειτουργία. Μὴν ἰσοπεδώνουμε ὅλους τοὺς τουρίστες!

Καὶ τὶς τουριστικὲς περιοχές, φυσικά. Οἱ Χαλκιδικιῶτες (ἔτσι κι ἀλλιῶς, πανάσχετοι μὲ τὸ διπλανό τους Ἅγιο Ὅρος) καὶ οἱ Πιεριῶτες ὑποδέχονται τοὺς Τούρκους καὶ Σκοπιανοὺς μὲ νοοτροπία συνιδιοκτήτη. Μὴν τοὺς θίξουνε. Οἱ Τοῦρκοι δὲν κάνουν τὸ ἴδιο. Σοῦ πετᾶνε τὰ ἀγάλματα τοῦ Κεμὰλ καὶ τὶς ἑκατὸ-ἑκατὸ σημαῖες κατάμουτρα. Ἡ εὐγένεια πρὸς τὸν ξένο εἶναι ἄλλο πράγμα -δὲν ἐννοῶ αὐτήν.

Ὥστε ὁ τουρισμὸς δὲν ἐνέχει κάποια ἰδεολογικὴ κι ἐθνικὴ προϋπόθεση, ὥστε νὰ διακρίνουμε κάποια ἀντίφαση μεταξὺ «τζέπης» καὶ «ἐθνισμοῦ». Μπορεῖ νὰ εἶναι δεῖγμα ἐπίδειξης ἐθνικιστικῆς, μπορεῖ καὶ δεῖγμα ραγιαδοσύνης.

Advertisements
This entry was posted in Ελλάδα, Μακεδονία, Σλάβοι, Τούρκοι and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s