Θεσσαλονίκη, σπίτια

1972: ασκαρίνα Φιλιππίδου-Μπούρα 1972

 

24068176_1576081922485527_7597292225714587470_n

Ὧρες ὧρες ἀναρωτιέμαι ἂν οἱ μεγάλοι νεοέλληνες ἀρχιτέκτονες καὶ οἱ σημερινοὶ φοιτητὲς καὶ καθηγητὲς τῶν ἀρχιτεκτονικῶν σχολῶν κάνουν ἐπιστημονικὲς βόλτες στὰ χωριὰ καὶ τὶς κωμοπόλεις, ἢ ἂν ἔχουν δεῖ καμμιὰ φωτογραφία σὰν τὶς παραπάνω. Τείνω νὰ πιστεύσω ὅτι κανείς τους δὲν ἔχει κάνει τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτά. Ἢ ὅτι ἂν ἔκανε κάτι ἀπὸ αὐτὰ κάποιος, δὲν ἐνδιαφέρθηκε στὰ σοβαρὰ καὶ σὲ βάθος. Ἐντάξει, ἡ δημιουργία εἶναι ὑποκειμενική, τὸ γοῦστο ὁμοίως. Ὄχι νὰ βαπτίζουμε ὅμως ἑλληνικότητα κάτι ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτέ. Δὲν ὑπάρχει ἐλπίς, στὴν Ἑλλάδα ζῆς.

This entry was posted in παράδοση, Ελλάδα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s