«χριστιανικὸς» ἀνελληνισμός

Γνωστὸς «ἀντιπαγανιστὴς» στὰ ΜΚΔ «περιποιεῖται» τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα (κι ὄχι μόνο τοὺς παγανιστές, ὅπως εἶναι ὁ τίτλος τῆς σελίδας του). Πράγματι, ὅπως ἕνας νεοπαγανιστικὸς ἱστότοπος ὑποστήριζε, ἐνάντια στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἀρχαία θρησκεία καὶ Ἀρχαία Ἑλλάδα εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πράγμα, τὸ ἴδιο ἀποδέχεται ἐμμέσως κι ὁ  «ἀντιπαγανιστής». Οἱ Ἀρχαῖοι δὲν εἶχαν καὶ τίποτε καλό, γιὰ νὰ ποῦμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκιο -ἂν ὑπῆρξαν ποτέ.

-Οἱ Μακεδόνες; Σίγουρα μὴ ἕλληνες ἂν πιστέψουμε τὸν Δημοσθένη ποὺ παραθέτει. Ἀκόμη καὶ τὴν Ἑλληνικὴ Νομαρχία παραθέτει στὰ πλαίσια τοῦ ἀντιμακεδονικοῦ του «ἀγώνα», «ξεχνώντας» ὅτι τὸ ἴδιο διαφωτιστικὸ κείμενο (κατὰ τὰ ἄλλα, μισεῖ τὸ Διαφωτισμό) ἐναντιώνεται στὸν ὀρθόδοξο κλῆρο καὶ φυσικὰ δὲν περιέχει καμμία ἔμμεση ὁμολογια χριστιανικῆς πίστης. Εἶναι ἡ στιγμὴ ὅπου ἡ ἀνάγκη γιὰ πολεμικὴ ξεπερνᾶ τὴν λογικὴ συνέπεια ἑνὸς ὑποτίθεται Χριστιανοῦ. Φυσικά, δὲν ἀποδεικνύεται ὅτι ὅποιος εἶναι ὑπὲρ τοῦ Διαφωτισμοῦ θεωρεῖ τοὺς ἀρχαίους Μακεδόνες μὴ Ἕλληνες ἢ ὅτι ὅποιος εἶναι ὑπὲρ τοῦ Διαφωτισμοῦ ἄθελά του εἶναι κατὰ τῶν Μακεδόνων: Γιατὶ π.χ. ὁ Ρήγας Φεραῖος ἦταν Διαφωτιστής, φιλομακεδόνας καὶ ὅμως θεωροῦσε Ἕλληνα τὸν Ἀλέξανδρο. Οἱ Δ. Φιλιππίδης καὶ Γ. Κωνσταντᾶς στὴ Γεωγραφία τους ὁμοίως.  Παρομοίως, ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα δὲν συνεπάγεται ἀναγκαστικὰ τὸ μίσος γιὰ τὴν Μακεδονία καὶ τὸν Ἀλέξανδρο: οἱ Πλούταρχος, Ἀριαννὸς καὶ Ἰσοκράτης στὴν Ἀρχαιότητα, ποὺ θεωροῦσαν Ἕλληνα τὸν Ἀλέξανδρο, κανονικοὶ Ἀρχαῖοι ἦταν. Ἐπειδὴ ὁ Καστοριάδης, τὸ ΥΣΕΕ καὶ ἄλλοι λένε τὸ ἀντίθετο (εἶναι ἀντιμακεδόνες), δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἐκλάβει κάποιος ὡς θέσφατο τὴν ἀποψούλα τους. Μὲ ἄλλα λόγια, δὲν ἔχει κανένα, μὰ κανένα, ἔρεισμα ἡ δικαιολογία τοῦ «ἀντιπαγανιστῆ» ὅτι θέλει νὰ δείξει στοὺς «αὐθόρμητα» συμπαθοῦντες τὴν Ἀρχαιότητα καὶ τὸν Διαφωτισμὸ πὼς εἶναι ἐγγενῶς ἀδύνατο νὰ ὑπερασπίζονται τὴ Μακεδονία ὅταν ἀγαπᾶνε τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ συμπαθοῦν τὸ Διαφωτισμό. Παρουσιάζει λοιπόν, τὴν ὑπεράσπιση τῆς Μακεδονίας ὡς «παγανιστικὴ» (στοὺς Χριστιανούς) ἢ δῆθεν ἀντιφατική (στοὺς μὴ Χριστιανούς). Φυσικά, ἀγνοώντας ἐπιδεικτικὰ τὸ φρόνημα τῶν Σλαβόφωνων Ἑλλήνων, ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» ἀποδεικνύει τὴν ὕπαρξη ἐθνικὰ Μακεδόνων μὲ δυὸ τυχαῖες ἀράδες. Ἐννοεῖται ὅτι εἶναι ἄσχετος μὲ τὴ «σφαγὴ» Σκοπιανῶν – Βουλγάρων ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐθνικότητα τῶν Σλαβομακεδόνων (τὰ μνημεῖα κ.λπ.) ἀλλὰ καὶ τῶν μεσαιωνικῶν «τσάρων», καὶ ὑποστηρίζει ἀφελῶς ὅτι τοὺς Βούλγαρους δὲν τοὺς νοιάζει διόλου.

Ἡ ἀρχαία θρησκεία; Ἐξ ὁλοκλήρου ξένη (φοινικική, μικρασιατικὴ κι αἰγυπτιακή). Σὰν τὶς θεὲς γάτες ποὺ λάτρευαν στὴν Ὀλυμπία. Δὲν λάτρευαν τέτοιες θεότητες; Δὲν πειράζει, πάλι ξένη ἦταν ἡ θρησκεία γιατὶ στὶς ἀπαρχές της (δηλαδή, στὰ ὅρια τοῦ μύθου) τὴν ἔφεραν ξένοι. Τίποτε δὲν προσέθεσαν οἱ Ἕλληνες, μπιχλιμπίδια μόνο. Ἐννοεῖται ὅτι οἱ πολιτισμικὲς ἀνταλλαγὲς στὶς ἀπαρχὲς τῆς Ἱστορίας δὲν σημαίνουν μὴ ἑλληνικότητα. Ἐνῶ ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» δῆθεν θέλει νὰ ἀντικρούσει τὴν ἀναγωγιστικὴ αὐτὴ προσέγγιση γιὰ τὸ Χριστιανισμό, τελικὰ τὴν ἀποδέχεται -ἁπλά, καθένας  τὴν ἀποδέχεται μόνο γιὰ τὴν ἀντίπαλη θρησκεία, πράγμα ποὺ συνεπάγεται τὴν γενικὴ ἀποδοχή, ἀπὸ θρήσκους κάθε θρησκείας καὶ μή, τῆς ἀναγωγιστικῆς γελοιότητας ὅτι γιὰ νὰ θεωρηθεῖ ἑλληνικὴ μιὰ θρησκεία ἢ ἕνα ἔθιμο πρέπει νὰ εἶναι ἑλληνικὸ ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς Αἰγαιίδας. Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» προάγει μιὰ ἐσφαλμένη ἰδέα.  Οἱ Ἀρχαῖοι δίδαξαν τὶς καταστροφὲς ναῶν: ὄχι ὅτι κάθε θρησκεία ἔχει τέτοιες τάσεις καὶ ἔχουν οἱ πιστοί της ἐπιδείξει τέτοια κατορθώματα. Ἀπαντώντας ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» στὰ περὶ χριστιανικῶν διώξεων τῶν ἀλλόθρησκων λέει ὅτι καὶ οἱ Ἀρχαῖοι εἶχαν Δίκες Ἀσεβείας. Φυσικά, αὐτὸ δὲν ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἔγιναν χριστιανικὲς διώξεις (ὅσες κι ἂν ἦταν αὐτές). Μόνο ἀποδεικνύει ὅτι ὅλοι ἔκαναν διώξεις. Φυσικα, ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» δὲν κατανοεῖ ὅτι μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο ἀποδέχεται ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες τὸ ἴδιο εἶναι» (ἐνῶ πιστεύει στὸ Χριστιανισμό!) κι ὅτι ἀποδέχεται τὴν ὕπαρξη χριστιανικῶν διώξεων. «Κι ἐσεῖς σκοτώνετε Μαύρους», κατάσταση.

-Κι οἱ Ἕλληνες; Αὐτοὶ ἦταν ξενικῆς καταγωγῆς σὰν τὸν Ἀγαμέμνονα, ποὺ ὁ Ὀζὰλ ἰσχυρίστηκε ὅτι ἦταν ὁ Ἀγὰς Μεμνούν (ağa memnun), δηλαδὴ Τοῦρκος κι ὄχι ἁπλὰ Χετταῖος. Πῶς πετυχαίνεται αὐτό; Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ οἱ ὑπέρμαχοι τῶν Ἔψιλον καὶ οἱ κήρυκες τοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ ἀπομονώνουν διάφορα ἀρχαῖα καὶ χριστιανικὰ κείμενα (τὰ ὁποῖα ἐπίσης πιθανὸν δὲν ἤξερε κανεὶς πέρα ἀπὸ λιγοστούς, σὲ μιὰ Ἀρχαιότητα ἀναλφάβητων πληθυσμῶν). Οἱ «Θηβαῖοι ἦταν Φοίνικες» (ὅλοι τὸ ἔχουν ἀκούσει αὐτό), ἀλλὰ ἡ ἀπεικόνιση σφαγμένων Θηβαίων συνιστᾶ «ἐξόντωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ»! Γιατί ὄχι τοῦ Φοινικισμοῦ; Βέβαια, οἱ Ἕλληνες «ἦταν ὁμοφυλόφιλοι» (εἴτε παιδεραστὲς εἴτε σὰν τοὺς LGBTQ), ἐνῶ οἱ χριστιανικοὶ κανόνες καὶ οἱ λόγοι, πρὸς βυζαντινὸ χριστιανικὸ ἐκκλησίασμα, κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἔγιναν χάριν φιλολογικῶν στοχασμῶν, κι ὄχι ἐπειδὴ «ὁμοφυλόφιλοι» ὑπῆρχαν πάντοτε κι ἐπειδὴ μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν ὑπῆρχαν καὶ τέτοιοι. Ἐδῶ, ἔχουμε ἕνα καθ’ ὅλα ὅμοιο τῶν Νεοπαγανιστῶν ἰδεολόγημα, ὅπου ὅπως ὅλοι οἱ Χριστιανοὶ ἦταν «σφαγεῖς», ἔτσι ὅλοι οἱ Ἀρχαῖοι ἦταν ὁμοφυλόφιλοι ἢ ἀμφιφυλόφιλοι -ἐνῶ οἱ Χριστιανοὶ ὄχι. Γενικά, στὴ συλλογιστικὴ τῆς ἐν λόγῳ σελίδας, τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ψεκασμένης κας Κούλας καὶ τοῦ Μπάμπη ταξιτζῆ καὶ τοῦ Δαυλοῦ – ΥΣΕΕ μετατρέπονται σὲ «Ἀρχαιότητα», χαρακτηρίζονται ὡς «Ἑλλάδα», μὲ τὴ σφραγίδα πλέον τῆς Ἐπιστήμης (!), ὥστε νὰ χρειάζεται (καὶ νὰ γίνεται) ἡ ἀπόλυτη ἀπαξίωση τῆς Ἀρχαιότητας.

Τὸ κωμικὸ ἔγκειται στὸ ὅτι ὁ ἴδιος «ἀντιπαγανιστὴς» παθιασμένα διακήρυσσε ὅτι οἱ Βυζαντινοὶ διέσωσαν τὴν ἑλληνικότητα καὶ μόνο αὐτοὶ πολέμησαν γιὰ τὴ Μακεδονία κατὰ τῶν μεσαιωνικῶν Βουλγάρων. Τὸν πιάνει καὶ τὸ παράπονο, τάχα, (1, 2, 3 φορές. Βουρκώνει μὲ τὸν Βουλγαροκτόνο) ὅτι οἱ ἀγῶνες τῶν Βυζαντινῶν γιὰ τὴ Μακεδονία δὲν ἀναγνωρίστηκαν στὰ πρόσφατα συλλαλητήρια. Ὡστόσο, μὲ βάση τὶς ἀπόψεις τῶν «ἀντιεθνοφυλετιστῶν» καὶ «ἀντιεθνικιστῶν» «Χριστιανῶν» σὰν τοῦ λόγου του, οἱ Βυζαντινοὶ διέσωζαν ἕνα ψέμμα καὶ πολεμοῦσαν γιὰ μιὰ μὴ ἑλληνικὴ Μακεδονία. Γιατὶ, εἴτε οἱ Μακεδόνες ἦταν Ἕλληνες, κι ἄρα ὁ Δημοσθένης σφάλλει, κι ἡ σημερινὴ ἀναπαραγωγή του ἀπὸ τὸν «ἀντιπαγανιστή» μας εἶναι τερατῶδες λάθος (στὴν καλύτερη περίπτωση), εἴτε οἱ Μακεδόνες ὄντως δὲν ἦταν Ἕλληνες κι ἑπομένως οἱ «ἀγνοημένοι φιλέλληνες Βυζαντινοὶ» δὲν διέσωσαν καμμία ἑλληνικότητα ἀφοῦ αὐτὴ ἦταν στὴν πραγματικότητα «αἰγυπτιακότητα» καὶ «φοινικικότητα». Μάλιστα, οἱ Βυζαντινοὶ ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐνῶ κανονικὰ κι ἂν εἶχαν διαβάσει τὶς ἀναρτήσεις τοῦ ἐν λόγῳ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴν ἀγωνιστοῦν ποτὲ γιὰ τὴ διάσωσή της, αὐτῆς τῆς «διεφθαρμένης χώρας». Εἶναι ἡ στιγμὴ ὅπου ὁ ἐν λόγῳ δὲν ξέρει τί εἶναι προτιμότερο, νὰ δείξει τὴν «ἀγάπη τῶν Βυζαντινῶν γιὰ τὴν Ἑλλάδα» ἢ «τὸ πόσο ἀνήθικοι καὶ Φοίνικες ἦταν οἱ Ἕλληνες». Κλασικὸ δίλημμα, χωρὶς λογικὴ ἀπάντηση. Ἄλλωστε, ἐνῶ ἀποκαλεῖ «παρα-ἱστορία» τὴν ἀφήγηση τοῦ Ρωμανίδη γιὰ τὸ Βυζάντιο, στὴν πραγματικότητα τὴ συμμερίζεται ὅταν μᾶς λέει ὅτι «μᾶς φτάνει ποὺ εἴμαστε Βυζαντινοί». Αἴ, ὄχι, ρὲ ρωμανιδιστές, εἴμαστε Ἕλληνες, ἀπόγονοι καὶ Ἀρχαίων καὶ Βυζαντινῶν, καὶ δὲν διχοτομοῦμε τὴν Ἑλλάδα σὰν ἐσᾶς καὶ τοὺς νεοπαγανιστές. Κανεὶς σώφρων ἄνθρωπος δὲν ὑποστηρίζει ὅτι κατάγεται μόνο ἀπὸ τὸν πατέρα του ἢ μόνο ἀπὸ τὸν παππού του.

Ὁ δῆθεν ἀντιπαγανιστής μας γράφει ὅτι τὸ Βυζάντιο ἦταν ἡ πραγματικὴ «κατάκτηση τῆς Ρώμης ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα» (κι ὄχι ἐκείνη τοῦ 1ου π.Χ. αἰ.). Ὅμως άλλοῦ, παραθέτει τὴν ἄποψη τοῦ Ἀριστοτέλη ὅτι τὰ μαθηματικὰ ξεκίνησαν στὴν Αἴγυπτο – ἄποψη ἀντίθετη ἀπὸ τὴν ἄποψη τοῦ βυζαντινοῦ Κωνσταντίνου – ἁγίου Κυρίλλου ὅτι «ἐξ ἡμῶν [τῶν Ἑλλήνων, προφανῶς] προῆλθον πάσαι αἱ ἐπιστῆμαι». Δηλαδή, ὁ φιλοβυζαντινὸς «ἀντιπαγανιστὴς» ποὺ διακηρύσσει ὅτι εἴμαστε Ἕλληνες μόνο διὰ τοῦ Βυζαντίου, στὴν πραγματικότητα ἀρνεῖται τὸ Βυζάντιο καὶ τὶς βυζαντινὲς ἀντιλήψεις, ἀφοῦ ἀρνεῖται τὴν ἄποψη τῶν Βυζαντινῶν (συγκεκριμένα, τῶν πλέον μορφωμένων Βυζαντινῶν) ὅτι ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες προῆλθαν οἱ ἐπιστῆμες. Βεβαίως, ἐπιστήμη μὲ τὴ σημερινὴ ἔννοια μόνο οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες δημιούργησαν, αὐτὸ ὑποστηρίζουν οἱ Βυζαντινοί, ὁ ἅγιος Κύριλλος -κι ἔχει δίκαιο.

Παίζει, βέβαια, ὁ ἐν λόγῳ μὲ τὸν «ἐθνοφυλετισμό«, ὁ ὁποῖος φυσικὰ ἀφορᾶ συγκεκριμένα πράγματα, κι ὄχι ἀπόδειξη γιὰ ὁτιδήποτε. (Ξέρετε, τώρα, ὁ μπαμπούλας τοῦ ἐθνικισμοῦ.)  Εἰρωνεύεται τοὺς Ἀριστεροὺς ὅταν τολμᾶνε νὰ ποῦν σφαγέα τὸν Κωνσταντίνο (ἐδῶ ὁ ἀντιεθνικισμὸς ἔκαμε φτερά), ἀλλὰ γουστάρει τρελὰ νὰ καταγγέλει -μαζὶ μὲ τοὺς Ἀριστερούς- τὶς βιαιότητες τοῦ Ἀλέξανδρου. Εἶναι ἕνα κλασικὸ μοτίβο, ὅπου «ἀντιπαγανιστές» (τῆς ποιότητας τοῦ ἐν λόγῳ), Ἀριστεροὶ καὶ Παγανιστές, συμμαχοῦν ἀνὰ δυάδα προκειμένου στὴν ἑπόμενη φάση νὰ ἀλλάξουν συμμαχία. Περιττὸ θὰ ἦταν νὰ πῶ ὅτι κερδισμένοι ἀπὸ κάτι τέτοια εἶναι οἱ Ἀριστεροὶ ἄθεοι «κατὰ πασῶν τῶν θρησκειῶν».

Ἐννοεῖται ὅτι κάθε ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς πολεμικῆς του, ὅτι τὸν ἔπρηξαν οἱ ἀρχαιολάτρες καὶ νεοπαγανιστές (λὲς καὶ δὲν ἔπρηξαν ἄλλους κι ἐμένα) καὶ γι’ αὐτὸ χρήζει κατανόηση, στοργὴ καὶ προδέρμ, «κι ἀφῆστε τον νὰ βρίζει χριστιανικότατα», εἶναι γιὰ μικρὰ παιδιά. Τὸ ἂν ἔχει παιδικὰ τραύματα ἀπὸ ἐπιθέσεις τῶν φρενοβλαβῶν ἀσφαλῶς δὲν τοῦ δίνει τὸ δικαίωμα νὰ μιλᾶ ὅπως πολλὲς φορὲς μιλᾶ στὴ σελίδα του.

Ἡ Ἀρχαιότητα ἔχει τὰ κακὰ καὶ τὰ καλά της. Οἱ «εἰδωλολάτρες» τὴν θεοποιοῦν, αὐτὸ δὲν εἶναι λόγος γιὰ νὰ τὴ δαιμονοποιήσουμε. Ὅποιος παρασύρεται στὴν πολεμικὴ ἐναντίον της, θὰ πρέπει νὰ ἐπαινεῖ τὰ καλά της. Ἀλλιῶς, εἶναι ὅμοιος τῶν ἐχθρῶν του. Εἴπαμε, ἡ Ἀρχαιότητα κι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι μιὰ ροή. Ὅποιος Χριστιανὸς ξεφεύγει ἔστω κατὰ ἕνα γιῶτα ἀπὸ τὴν γνωστὴ ρήση τοῦ Γρηγόριου Ναζιανζηνοῦ, δὲν δικαιοῦται νὰ προσφέρει ἀντιπαγανισμὸ καὶ ὑπεράσπιση τοῦ Χριστιανισμοῦ -μᾶς προσφέρει κακὴ ὑπεράσπισή του καὶ κακῆς ποιότητας ἀντιπαγανισμό. Οἱ Πατέρες ἄλλοτε ἐπαινοῦν κι ἄλλοτε ἐπιτιμοῦν τὴν Ἀρχαιότητα, ἐνῶ ὁ «ἀντιπαγανιστὴς» κάνει μόνο τὸ δεύτερο. Εἶναι τόσο Χριστιανὸς ἄλλωστε, ὥστε πιστεύει ὅτι «ιστορικά δίκαια δεν υπάρχουν, υπάρχει μόνο το δίκαιο του ισχυρού«. 

Σὲ κάθε περίπτωση, ἔχουμε τὸ λιγότερο ἐκλεπτυσμένο ἐπίπεδο «ἀντιεθνικισμοῦ» (ὄχι σὰν αὐτοὺς τῆς Σύναξης, τοῦ «χριστιανοκομμουνισμοῦ» καὶ τοῦ Ἀριστεροχριστιανισμοῦ), τὸ λοῦμπεν, ποὺ φυσικὰ δηλώνει ὅμοιο ψυχισμὸ μὲ τοὺς διάφορους ἀρχαιολάτρες ποὺ παρελαύνουν τὴν τελευταία εἰκοσαετία στὸ διαδίκτυο βρίζοντας τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα. Μεγάλη διαφήμιση ὑπὲρ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῆς χριστιανικῆς συμπεριφορᾶς αὐτὸ τὸ ὕφος (ἀπευθυνόμενο πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνες [π.χ. «Εἶστε μιὰ χώρα«] κι ὄχι πρὸς μερίδα τους) «βλάκες», «ἀργόσχολοι», «καταλαβαίνετε μόνο ἀπὸ σφραγίδες κ.λπ.». Σοκάρει, παραδειγματίζει κι ἐκχριστιανίζει ἄμεσα. Κι ἐπειδὴ ἄποψη δὲν ἔχω γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι, παραθέτω τὸ δεσμὸ ποὺ συνηθίζει νὰ παραθέτει ὁ ἴδιος.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Αρχαιότητα, θρησκεία and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s