στὸ ποτάμι

IMG_20180815_090411

Στὸ ποτάμι (πιὸ κάτω ἀπ’ τὴ φωτογραφία), ἔπαιζα, φύσαγε καὶ θρόιζαν ὅλα τὰ λευκάδια. Σὰν μεγάλοι φίλοι. Δὲν θροίζουν ἔτσι τὰ ἄλλα δέντρα, ὅπως τὰ πανύψηλα λευκάδια. Ἀπέραντη ἡσυχία καὶ ἀσφάλεια. Πιὸ πάνω, ὁ παπποὺς γύριζε τὸ νερὸ στὸ αὐλάκι, ἔσκαβε ἢ ἔβγαζε τὶς πατάτες καὶ τὶς ἔβαζε στὰ σακκιά. Τρώγαμε στὴν καλύβα, στὸ ὑπόστεγο. Ὁ ἀντίλαλὸς τοῦ ἀπότομου ὑψώματος ἀκριβῶς δίπλα στὸ ποτάμι, ἐντυπωσιακός. Ὅποτε ἀκούω τὸ θρόισμα τῆς λεύκας, μὲ θυμᾶμαι στὸ ποτάμι, στὰ χωράφια τοῦ παπποῦ. Οἱ ντόπιοι, ἕνας μεγάλος πλέον, τὸν ἤξεραν. Μᾶς εἶχε σὰν παιδιά του, μοῦ εἶπε. Χάρηκα. Ἔπειτα γύρισε καὶ εἶπε στὸν διπλανό του ὅτι ἤμουν ὁ ἐγγονὸς τοῦ τάδε.

This entry was posted in Μακεδονία, ανθρώπινα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s