Sigrid Hunke, Savitri Devi

savitri_devi

α. Sigrid Hunke

Ἡ Γερμανίδα ὀριενταλίστρια Sigrid Hunke (1913-1999) ἔγινε διάσημη ἀπὸ ἕνα ἔργο της ποὺ κυκλοφόρησε στὴ Γαλλία τὸ 1960, μὲ τίτλο Ὁ ἥλιος τοῦ Ἀλλὰχ φωτίζει τὴ Δύση [Allahs Sonne über dem Abendland – Unser arabisches Erbe], ὅπου ἀναπτύσσει τὴ θέση περὶ ἑνὸς δυτικοῦ κόσμου διεφθαρμένου ἀπὸ τὸν ἰουδαιοχριστιανισμὸ καὶ ὁ ὁποῖος ὀφείλει τὴν ἐπιστημονική του γνώση, τὸν πολιτισμό του καὶ τὴν τέχνη τῆς ζωῆς στὸν ἀραβομουσουλμανικὸ πολιτισμό. Εἰδικότερα, δὲν ἀποδεχόταν τίποτε ἀπὸ τὸν χριστιανικὸ Μεσαίωνα, ἂν δὲν εἶχε ἀραβικὴ ἢ μουσουλμανικὴ προέλευση, πραγματικὴ ἢ –συχνότερα– ὑποθετικὴ ἀπὸ τὴν ἴδια. Ἡ S. Hunke εἶχε ἄλλωστε τὴν τάση νὰ συγχέει τὰ ἀραβικὰ μὲ τὰ μουσουλμανικὰ στοιχεῖα καὶ νὰ ἀποδίδει ἔτσι στὸ Ἰσλὰμ ὅ,τι προερχόταν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς Ἄραβες, τοὺς Σαβαίους ἢ τοὺς Ἑβραίους. […] ὑπερασπίζεται τὴ θέση ποὺ θέλει ἕνα Ἰσλὰμ νὰ ἐκπολιτίζει, νὰ πρωτοπορεῖ, νὰ διακρίνεται γιὰ τὴν εὐφυΐα του, στὸ ὁποῖο ἡ Δύση ὄφειλε τὰ πάντα, φιλοσοφία, μαθηματικά, πειραματικὴ ἐπιστήμη, ἀνεξιθρησκία κ.λπ. […]

Ἐντάχθηκε στὸ NSDAP (τὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ γερμανικὸ κόμμα) τὴν 1η Μαΐου 1937 καὶ ὑπῆρξε ἀπὸ τὸ 1938 ἐνεργὸ μέλος τῆς βερολινέζικης πτέρυγας τῆς Ἐθνικοσοσιαλιστικῆς Φοιτητικῆς Ἕνωσης. Παρακολούθησε στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Βερολίνου Humboldt τὰ μαθήματα τοῦ Ludwig Ferdinand Clauss, ρατσιστῆ θεωρητικοῦ, μὲ μεγάλη ἐπιρροή, και ἐκπόνησε ἐργασία ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψή του τὸ 1941, ἀφιερωμένη στὴν ἐπίδραση τῶν ξένων προτύπων στὸν «Γερμανὸ ἄνθρωπο» (Herkunft und Wirkung fremder Vorbilder auf dem deutschen Mensch). Ἀπὸ τὸ 1940-1941… [συμμετεῖχε] ἐνεργὰ στὶς δραστηριότητες τοῦ Germanistischen Wissenschafteinsatz τῶν Ἒς Ἒς καὶ πῆρε ὑποτροφία ἀπὸ τὸ ἰνστιτοῦτο Ahnenerbe ποὺ ἵδρυσαν ὁ Himmler καὶ ὁ W. Darre καὶ τὸ ὁποῖο τέθηκε ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῶν Ἒς Ἒς καὶ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας. Σύντομα ἔγινε μέλος αὐτοῦ τοῦ ἰνστιτούτου καὶ συνεργάτιδα τοῦ περιοδικοῦ του, τοῦ Germanien, καὶ διατήρησε φιλικὲς σχέσεις μὲ τὸν Χ. Χίμλερ, ὁ ὁποῖος τὴν ἔφερε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν μεγάλο μουφτὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ Ἀλ-Χουσεϊνί, θαυμαστὴ τῶν Ναζί. […] Μετὰ τὸν πόλεμο, ἡ Sigrid Hunke ἔζησε στὴ Βόννη…Ἔγινε τότε δεκτὴ στὸ ἀνώτατο συμβούλιο ἰσλαμικῶν ὑποθέσεων τοῦ Καΐρου. …ἀπέρριπτε τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ, τὸν ὁποῖο ἔκρινε artfremd («ξένο πρὸς τὸ γερμανικὸ εἶδος») καὶ oriental. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ γραμμή, ἐγκωμίαζε τὴν ἐπιστροφὴ στὶς ἀξίες τῆς παγανιστικῆς Γερμανίας καὶ σὲ μιὰ εὐρωπαϊκὴ ταυτότητα, μὲ τὴν ὁποία συνέδεε τὸ Ἰσλάμ. Αὐτὴ ἡ φίλη τοῦ Χίμλερ παραμένει, μέσῳ τῶν γραπτῶν της, ἡγετικὴ μορφὴ μιᾶς ὁρισμένης ἀκροαριστερᾶς.

Σ. Γκουγκενέμ, Ὁ Ἀριστοτέλης στὸ Μὸν-Σαὶν-Μισέλ. Οἱ ἑλληνικὲς ρίζες τῆς χριστιανικῆς Εὐρώπης, Ἀθήνα2 χ.χ., σσ. 217-219.

Ναζί, παγανίστρια, φιλοϊσλαμίστρια καὶ εὐμενῶς ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἀκροαριστερά. Τί ὄμορφα.

β. Savitri Devi (1905 – 1982) ἤτοι «ἡλιακὴ θεά»: Maximine Portas (Μαξιμιανὴ Πορτάση).

Ἡ νταντὰ καὶ δάσκαλος γαλλικῶν (1929-1935) τῆς ἱερῆς ἀγελάδας τῆς Μεταπολίτευσης, τοῦ Καστοριάδη (1922-1997), βλ. F. Dosse, Castoriadis, une vie. Κόρη γάλλου ὑπηκόου μὲ ἑλληνικὴ-ἰταλικὴ καταγωγή, ἐνάντια στὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση (βλ. N. Goodrick-Clarke, Hitlers Priestess: Savitri Devi, the HinduAryan Myth, and NeoNazism, New York 1998, σ. 8), θαυμάστρια τοῦ Μουσολίνι στὰ 21 της, ἀντιβενιζελική (βλ. τὸ βιβλίο της Defiance, Calcutta 1951, σ. 59), συνέγραψε ἀπὸ τὸ 1928-9 διδακτορικὸ γιὰ τὸν καταδικασμένο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας Θεόφιλο Καΐρη (Essai-critique sur Théophile Kaïris), στὸν πρόλογο τοῦ ὁποίου μνημονεύει τὸν Ἴωνα Δραγούμη, φιλοπαγανίστρια ἀπὸ μικρὴ καὶ ἀντιχριστιανὴ-ἀντιεβραία ἀπὸ τὰ 1929 ὅταν ἀηδίασε μὲ τοὺς Ἑβραίους τῶν Ἱεροσολύμων (τὰ ὁποῖα ἐπισκέφθηκε ὡς ὀρθόδοξη προσκυνήτρια τὴ Σαρακοστή) καὶ τοὺς Ἕλληνες Ὀρθόδοξους συμπροσκυνητές της, κατόπιν κι ἀρχικὰ ἔτεινε πρὸς τὴν ἀρχαιοελληνικὴ θρησκεία (ὥσπου διαπίστωσε ὅτι οἱ τοτινοὶ Νεοέλληνες δὲν ἐνδιαφέρονταν γιὰ τέτοια) καὶ ἔπειτα μέσῳ τῆς διαδεδομένης τότε ἰνδοευρωπαϊκῆς φυλετικῆς θεωρίας, ἔστρεψε τὴν προσοχή της πρὸς τὴν Ἰνδία. Πεπεισμένη Ἐθνικοσοσιαλίστρια στὰ 24 της, μετὰ τὴν ἥττα τοῦ Χίτλερ δοκίμασε νὰ αὐτοκτονήσει ἐνῶ ἀργότερα συνελήφθη νὰ μοιράζει ναζιστικὰ φυλλάδια στὴν κατεχόμενη Γερμανία (στὸ κελλὶ προσευχόταν στὸ θεὸ Σίβα), καὶ γενικῶς μεταπολεμικὰ οἱ Σύμμαχοι ἤξεραν ὅτι ἦταν ναζί. Ἔγραψε στὸν Καστοριάδη (1971), τὸν ὁποῖο ἐπισκέφθηκε σπίτι του τὸ 1982. Χορτοφάγος ἀπὸ παιδί, ὑπέρμαχη τῆς ναζιστικῆς οἰκολογίας καὶ τῶν ἀπὸ ναζιστικὴ κοσμοθεώρηση δικαιωμάτων τῶν ζώων, ἔκανε μιὰ σύνθεση Ἰνδουισμοῦ – Ναζισμοῦ, ἔκανε πάμπολλα ταξείδια στὴν Ἰνδία, ὅπου ἐπισκέφτηκε τοὺς ἐκεῖ ἀμόλυντους ἀπὸ τὸν Ἰουδαιοχριστιανισμὸ Ἄριους. Ἔγινε μάλιστα μέλος μιὰς ἐσωτερικῆς ἰνδουιστικῆς «ἱεραποστολῆς» στὴν βρετανικὴ Ἰνδία, προκειμένου (ὅπως εἶπε ἡ ἴδια) νὰ ἀποτρέψει ἐκεῖ τὴν ἐπικράτηση τῶν Ἑβραίων [= τῶν Χριστιανῶν], ἡ ὁποία εἶχε λάβει χώρα στὴν Εὐρώπη (τὸν ἄλλο κλάδο τῆς Ἄριας Φυλῆς). Ὁ ἰνδὸς ἀρχηγὸς τῆς ἱεραποστολῆς τῆς ἀπάντησε ὅτι θεωροῦσε τὸν Χίτλερ ἐνσάρκωση τοῦ θεοῦ Vishnu· ἡ ἴδια τὸν θεωροῦσε (πέρων τῶν γνωστῶν ὕμνων) ὡς ἕνα ἄβαταρ (ἐνσάρκωση θεοῦ) τῆς ἰνδουιστικῆς θρησκείας, βλ. N. Goodrick-Clarke, Black Sun: Aryan Cults, Esoteric Nazism, and the Politics of Identity, New York 2003, σσ. 93, 97. Μάλιστα τὸ 1939 στὴν Καλκούτα, ἔγραψε τὸ A warning to the Hindus, σχετικά. Ἀρνήτρια τοῦ Ὁλοκαυτώματος μετὰ τὸν Β΄ Π.Π.

Εἶναι ἐνδιαφέρον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ γαλλικὴ καὶ ἡ ἀγγλικὴ ἔκδοση τῆς Βικιπαίδειας (ἴσως καὶ ἡ γερμανικὴ) ἔσβησαν τὴν πληροφορία γιὰ τὸν Καστοριάδη καὶ τὴ Σαβίτρι Ντέβι στὸ λῆμμα Καστοριάδης, τὴν ὁποία εἶχα δεῖ παλιότερα. Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως τὴν διατήρησε, προφανῶς ἐπειδὴ ἀνανεώνεται σπάνια. Πές μου τὴ νταντά σου, νὰ σοῦ πῶ τί θὰ πεῖς γιὰ τὸν Χριστιανισμό. (Ἐντάξει, καὶ τὸν πατέρα σου.) Γιὰ ἄλλους, αὐτὰ εἶναι δευτερεύοντα γιατὶ ἡ ἰδέα τῆς Αὐτονομίας καὶ τῆς Ἄμεσης Δημοκρατίας κ.λπ. κ.λπ. Κατ’ ἐμέ, αὐτοὶ ἀναποδογυρίζουν (πολιτισμικῶς θανατηφόρα) τὴν δέουσα σειρὰ τῆς προτεραιότητας, χωρὶς φυσικὰ οἱ παραπάνω ἰδέες νὰ εἶναι ἀπορριπτέες (τὸ ἀντίθετο).

Τί ἀπομένει ἀπὸ ὅλα αὐτά; Ἕνας ἁγνός, ἀβύσσαλέος ἀντιχριστιανισμός. Φιλοϊσλαμικὸς ἢ ἰνδουιστικὸς ἢ ἀρχαιοελληνικός, «λογοτεχνικὸς» ἢ ξέρω γὼ τί ἄλλο, μικρὴ σημασία ἔχει. Δὲν εἶναι διόλου ἐκπληκτικό, κι ἂς φαίνεται πὼς εἶναι, ὅτι ἡ μία Ναζίστρια ἦταν φιλομουσουλμάνα ἐνῶ ἡ ἄλλη Ναζίστρια ἦταν ἰνδουίστρια (καὶ ἀντιμουσουλμάνα ἐξαιτίας τῶν Μουσουλμάνων στὶς ἑνιαῖες βρετανικὲς Ἰνδίες). Οἱ ἀφορμὲς δὲν ἔχουν σημασία. Ὁ ἀντιχριστιανισμὸς τοὺς ἑνώνει ὅλους. Αὐτὸ ἔχει σημασία.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Άραβες, Αριστερά, Ακροδεξιά, Γερμανία, Ελλάδα, Ισλάμ, Ινδία, γυναίκες, θρησκεία and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Sigrid Hunke, Savitri Devi

  1. Παράθεμα: Maximine Portas και διαφορετικές αναγνώσεις – manolisgvardis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s