ξύλινη νεοδεξιά

Θὰ ἔλεγε κάποιος ὅτι ἔχουν καταπιεῖ τὸ γνωστὸ σταλινικὸ φιλοσοφικὸ λεξικὸ Ρόζενταλ – Γιουντίν. Τί σταχανοβίτες, τί ἰντελιγκενσία, τί κατσαπλιάδες, τί προτσές, τί ὀπορτουνιστές. Εἶναι νὰ θαυμάζει κάποιος. Στὰ ἄδυτα τῆς σκέψης τους μόνο ὁ μεσοπολεμικὸς καὶ ἐμφυλιακὸς διανοούμενος ὑπάρχει. Ἀκόμα καὶ τὴν λέξη ἄπλυτοι τὴν γράφουν στὰ σοβαρά, λόγῳ μαλλιῶν – γενιῶν, λὲς καὶ τὸ λούσιμο ἢ τὸ κοντὸ μαλλὶ συνεπάγεται τὸ πλύσιμο. Ἴσως στὰ ὄνειρά τους βλέπουν ἐκεῖνες τὶς ἀφίσες τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1946 μὲ τὸν αἱμοβόρο μουσάτο ἀντάρτη μὲ τὰ παπούτσια βούλγαρου χωρικοῦ. Ἢ τὶς φωτογραφίες μὲ τὰ κομμένα κεφάλια. Κονσέρβες ποτὲ δὲν ἀγοράζουν. Δὲν ἐξηγεῖται ἀλλιῶς τὸ λεξιλόγιό τους. Τῶν μισῶν τέτοιων Δεξιῶν τὸ λεξιλόγιο, γιατὶ οἱ ἄλλοι μισοὶ παίρνουν πόζα κεφαλιοῦ τοῦ Ἀπόλλωνα Belvedere, χρησιμοποιοῦν νιτσεϊκὸ λεξιλόγιο, καὶ (καταγόμενοι ἀπὸ οἰκογένειες τῆς πόλης οἱ ὁποῖες ἔχουν, μιὰ γιὰ πάντα, ξεκόψει συνειδησιακὰ / πολιτισμικά ἀπὸ τὸ Χωριὸ καὶ τῶν ὁποίων ἡ κουλτούρα εἶναι ἐκείνη τῶν φαβελῶν τῆς ἑλληνικῆς πόλης: ρόκ, τηλεόραση, φραπές, σάντουιτς κ.λπ.) ἀρχίζουν τὴν δίχως νόημα (σὲ μιὰ ἀποβιομηχανοποιημένη κοινωνία) φιλεργατικὴ κρυφοεθνικοσοσιαλιστικὴ πάρλα καὶ τὰ τῆς θρησκείας ἐνῶ πατᾶνε στὴν ἐκκλησία μόνο σὲ γαμοβαφτίσια.

Advertisements
This entry was posted in Ακροδεξιά, Δεξιά, Ελλάδα, κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s