Ἡ μπούργκα ὡς ὅπλο

Μὲ ἀφορμή

Ἔγραψα προχτὲς ὅτι τὴν μπούργκα ἢ τὴν μαντήλα τὶς βλέπουν ὡς ὅπλο οἱ Μουσουλμάνες τῆς Δύσης, γινόμενες κι αὐτὲς στρατιῶτες. Δὲν ἐννοῶ κάποια «ἀπόλυτη ἐπίθεση» ἔπειτα ἀπὸ ἕνα διάστημα καμουφλαρίσματος. Ὑπάρχουν ἀσφαλῶς οἱ ρωσικὲς «Μαῦρες Χῆρες», ἀλλὰ αὐτὲς δὲν ἀφοροῦν τὴ Δύση. Δὲν ὑπάρχει γιὰ τὴν ἀκρίβεια καμουφλάρισμα: Ὑπάρχει προσπάθεια γιὰ ἐξισλαμισμὸ τοῦ τοπίου τῆς Δύσης διὰ τῆς μπούργκας. Ὅπως ἀκριβῶς οἱ Ὀθωμανοὶ στὶς κατακτώμενες ἀπὸ τοὺς ἴδιους πόλεις τῆς Μικρασίας καὶ τοῦ Αἵμου ἔκτιζαν δεκάδες τζαμιά, μιναρέδες, μεντρεσέδες καὶ τεκέδες, κι ἄλλαζαν τὸ τοπίο τους: Τὰ νέα ἰσλαμικὰ κτίσματα ὑπέβαλλαν στὸν κάτοικο καὶ τὸν ἐπισκέπτη τὴν σκέψη: Ἐδῶ, δεν εἶναι πιὰ χριστιανικὸς τόπος ἀλλὰ εἶναι Ἰσλάμ, εἶναι δικός μας τόπος, ἐδῶ πρέπει νὰ φερθεῖς ἰσλαμικά, εἰδάλλως εἶσαι ξένος κι ἀπόβλητος. Δὲν ὑπάρχουν γυναικεῖες μουσουλμανικὲς βόμβες καὶ μαχαίρια, ὡστόσο δημιουργεῖται ἡ αἴσθηση ὅτι ζῆς σὲ ἰσλαμικὸ τόπο πλέον, κι ὅτι ἡ δὲν ἀπέχει πολὺ ἡ ὥρα στὴν ὁποία θὰ ἀνακηρυχθεῖ ἀστικὸς κώδικας ἡ Σαρία.

Ἂν ἡ Δύση ἢ ὁ κάθε δημοσιογράφος της ἐκλαμβάνει τὴ μπούργκα ὡς μιὰ ἀκόμη φευγάτη μόδα, εἶναι γιατὶ ἀντιλαμβάνεται τὶς Μουσουλμάνες καὶ τὸ Ἰσλὰμ ὡς ἄτομα καὶ ὡς πολιτισμὸ τῆς ἐξατομίκευσης. Νομίζει ὅτι ἔχει νὰ κάνει μὲ χίπηδες καὶ πάνκ, ποὺ παίζουν κατὰ τῆς Κανονικότητας σαφῶς ὅμως μέσα στὰ δυτικὰ πλαίσιά της. Στὴν πραγματικότητα, δὲν χαρακτηρίζουμε δημοκράτη ὅποιον θὰ ψηφίσει ἕνα κόμμα ποὺ ἐπαγγέλλεται αἰώνια μονοκομματικὸ κράτος -γιατὶ ἁπλὰ τέτοιο κράτος συνεπάγεται τὸ τέλος τῶν ἐλεύθερων ψηφοφοριῶν. Οὔτε χαρακτηρίζουμε «ἀτομικότητα μὲ διαφορετικὸ τρόπο βίωματος» μιὰ ἀτομικότητα ποὺ ὑπόκειται σὲ σωματικὲς ποινὲς ἐὰν ἐπιλέξει π.χ. νὰ πιεῖ κρασί ἢ νὰ ἀλλάξει θρησκεία. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει τέτοιο ξεχείλωμα ὅρων (ἀτομικότητα) χωρὶς αὐτοὶ νὰ χάσουν τὴν περιγραφικὴ χρησιμότητά τους. Ἄλλωστε, τὸ ξεχείλωμα εἶναι μεταμοντέρνο.

Αὐτὰ γενικά, ὡστόσο, στὴν προηγούμενη ἀνάρτηση ἔκανα λόγο εἰδικὰ γιὰ τὴ Μουσουλμάνα ὡς Μὴ-Ἄτομο, ὡς ἀνήλικο. Ἀκόμη κι ἂν ξεχειλώναμε τοὺς ὅρους, ἡ Μουσουλμάνα δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει τὰ δικαιώματα τοῦ ἐλεύθερα ὑποταγμένου Μουσουλμάνου, γιατὶ ἁπλὰ ἀπαγορεύεται. Δὲν «ὑπακούει ἐλεύθερα». Ἂν βγάλει τὴ μαντήλα, θὰ εἰσπράξει ξυλιές. Δὲν πρόκειται παρὰ γιὰ μιᾶς κατεύθυνσης ἐπιλογή (νὰ φορέσει τὴ μπούργκα -ὄχι νὰ τὴ βγάλει), κι ὄχι γιὰ ἐλευθερία ἢ ἀπελευθέρωση. Ἕνα «ἄτομο» ποὺ «ἐλεύθερα» ἀποφασίζει ὅτι ἔχει νομικὸ καθεστὼς ἀνήλικου (κι ἕνα σωρὸ ἄλλα πράγματα), παύει νὰ εἶναι ἄτομο ἀκόμη κι ἂν ἦταν τέτοιο κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς ἀπόφασής του. Ἂν κάποτε στὸ μέλλον, θελήσει νὰ λογίζεται ξανὰ ὡς ἐνήλικας, θὰ πρέπει νὰ λάβει τὴν ἄδεια τοῦ ἀρσενικοῦ, πατέρα ἢ ἄνδρα, προστάτη της.

Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι στὴ Δύση ἐκστασιάζονται μὲ τὶς ἀπελευθερωτικὲς ἐνέργειες γυναικῶν Μουσουλμάνων τῆς Ἀσίας, οἱ ὁποῖες ἀγωνίζονται νὰ ἀποτινάξουν ἀκριβῶς τὰ πράγματα ἐκεῖνα (μπούργκα) μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Δύση ἐπίσης ἐκστασιάζεται μὲ τὶς γυναῖκες Μουσουλμάνες τῆς Εὐρώπης.

Ἡ μπούργκα ἢ ὁποιοδήποτε παρόμοιο ἔνδυμα κρύβει τὸ σῶμα τῆς γυναίκας δὲν εἶναι τίποτε καινούργιο. Εἶναι ἡ ὑπακοὴ στὶς Σοῦρες ἐλ-Ἐχζάμπ (Οἱ Συνασπισμένες Φυλές – τὰ Κόμματα), 59, καθὼς καὶ Ἐλ-Νούρ (Τὸ Φῶς), 31, τοῦ Κορανίου. Δὲν ἔχει κάτι τὸ μεταμοντέρνο. Εἶναι, ἁπλά, ἡ ὑπακοὴ σὲ ἕναν πανάρχαιο νόμο. Ἐπειδὴ οἱ πρώην χριστιανοὶ Δυτικοὶ περάσαμε ἀπὸ μοντέρνο καὶ μεταμοντέρνο δὲν σημαίνει ὅτι ὅλος ὁ πλανήτης πέρασε. Μὰ κι ἂν πέρασαν οἱ Μουσουλμάνες, εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἡ ἀντίδραση πρὸς τὸ μεταμοντέρνο κάποιου ἐξατομικευμένου ἀπὸ τὴν ἀντίδραση κάποιου κολλεκτιβιστῆ. Ὅταν μάλιστα ὑπεισέρχεται καὶ ὁ παράγων τῆς ξενικότητας (ἢ καὶ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ), τότε ἡ ἀντίδραση κάποιου στὸν μεταμοντερνισμὸ δὲν εἶναι σίγουρο ὅτι αἴτιο ἔχει τὶς ἀμιγῶς φιλοσοφικὲς προδιαθέσεις του. Παράδειγμα: Γιὰ τελείως ἄλλους λόγους ἐγώ, ἕνας Ἕλληνας, ἐκλαμβάνω καὶ ἀπορρίπτω τὰ τουρκικὰ προϊόντα ἢ τὶς τηλεοπτικὲς σειρές (τὶς θεωρῶ πολιτισμικὴ εἰσβολὴ προάγγελο στρατιωτικῆς, καὶ οἰκονομικὴ ἐπιβολὴ τῆς Τουρκίας), κι ἀλλιῶς ἕνας Τοῦρκος (θεωρεῖ κατώτερης ποιότητας τὰ ἔπιπλα ἢ πολὺ κὶτς τὶς τηλεοπτικὲς σειρές). Ὁ ἐξατομικευμένος Δυτικός, λοιπόν, ἀντιδρᾶ κατὰ βάση μὲ φιλοσοφικὰ κριτήρια στὸ μεταμοντέρνο. Ἡ Μουσουλμάνα ἀντιθέτως ἀντιδρᾶ μὲ κριτήρια ἐχθροπάθειας: Εἶναι ξένο, εἶναι τῶν ἀπίστων, ἄρα εἶναι κακό.

 

Advertisements
This entry was posted in Δύση, Ισλάμ, γυναίκες, κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s