Ὁ ἰουδαϊκὸς «ἀνθελληνισμός»

Συχνά, γίνεται λόγος γιὰ τὸν χριστιανικὸ «ἀνθελληνισμὸ» ποὺ συνέχισε τὸν ἑβραϊκὸ «ἀνθελληνισμό». Ὅμως, εἶναι περίεργο ποὺ οἱ τόσο καλοὶ μελετητὲς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης οἱ ὁποῖοι κάνουν λόγο γιὰ ἀνθελληνισμὸ ξέχασαν νὰ διαβάσουν μερικὰ βιβλία της, πρὸς τὸ τέλος. Γιὰ νὰ δοῦν πόσο βίαια ὁ ἐκλεπτυσμένος, φιλοσοφημένος, μὴ δογματικός, μὲ κατάφαση πρὸς τὸ ἀνθρώπινο σῶμα κ.λπ. κ.λπ. ἑλληνιστικὸς Ἑλληνισμὸς φέρθηκε στοὺς Ἑβραίους, ὥστε ἀπὸ τότε νὰ τοῦ βγεῖ τὸ ὄνομα -τῶν «Ἑλλήνων». Πράγματι, σὲ ὅλες τὶς δημοφιλεῖς ἀφηγήσεις περὶ ἰουδαϊκοῦ καὶ κατόπιν χριστιανικοῦ «ἀνθελληνισμοῦ» μένει κανεὶς στὸ τέλος μὲ τὴν ἀπορία: γιατί ἔγιναν τόσο ἀνθέλληνες οἱ Ἰουδαῖοι τῶν ἑλληνιστικῶν χρόνων; Μύγα τοὺς τσίμπησε;

Ἀκόμη πιὸ ὄμορφο εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ συνήθεις «ἀντιρατσιστὲς» καὶ «ἐχθροὶ τοῦ ἀντισημιτισμοῦ», ἀφενὸς γοητευμένοι κι αὐτοὶ ἀπὸ τὸν «Ἑλληνισμό», δηλαδὴ τὸν (νεοτερικἀ – ἀντιχριστιανικὰ ἐκλαμβανόμενο) προχριστιανικὸ Παγανισμὸ καὶ τὸν προχριστιανικὸ Ἑλληνισμό, ἀφετέρου μαγεμένοι ἀπὸ τὸν ἀντιεβραῖο Μάρξ (καὶ τὸν ἀντιιμπεριαλιστικὸ πολιτικαντισμὸ τῆς ΕΣΣΔ), σιωποῦν ἐκκωφαντικὰ γιὰ περιπτώσεις σὰν τὶς παρακάτω. Αὐτοὶ οἱ ἐπαγγελματίες «ἀντιρατσιστὲς» εἶναι -βλέπετε- ἀντιρατσιστὲς μόνο στὶς περιπτώσεις ὅπου τοὺς συμφέρει πολιτισμικὰ καὶ πολιτικά, ἀκόμη καὶ γιὰ αὐτοὺς τοὺς Ἑβραίους: δηλαδή, μόνο ὅταν «Χριστιανοὶ» ἢ μᾶλλον πρώην Χριστιανοί (Γερμανοὶ μετὰ τὸν Kulturkampf τοῦ 19ου αἰ.) ἐκδηλώνουν ἔμπρακτα ἀντιεβραϊκὰ αἰσθήματα. Ποτὲ ὅμως δὲν ἐξεγείρονται οἱ «ἀντιρατσιστὲς», ὅταν τέτοια ἀντιεβραϊκὰ αἰσθήματα ἐκδηλώνουν οἱ Παγανιστές, Ρωμαῖοι ἢ ἀρχαῖοι Ἕλληνες. Ἂς διαβάσουμε λίγη Π.Δ. λοιπόν:

Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ, α΄

20 Ἀφοῦ κυρίεψε τὴν Αἴγυπτο, τὸ ἔτος 143 ὁ Ἀντίοχος γύρισε καὶ ἐπιτέθηκε ἐναντίον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ μὲ πολὺ στρατό.

21 Μπὴκε μὲ μεγάλη ἀλαζονεία στὸ ναὸ καὶ ἅρπαξε τὸ χρυσὸ θυσιαστήριο τῶν θυμιαμάτων, τὴ λυχνία καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της.

22 Πῆρε ἐπίσης τὴν τράπεζα τῆς προθέσεως καὶ τὰ σκεύη ποὺ χρησιμοποιοῦνταν γιὰ τὶς σπονδές, τὶς φιάλες καὶ τὰ χρυσὰ θυμιατήρια, τὶς κουρτίνες καὶ τὰ στεφάνια καὶ τὶς χρυσὲς διακοσμήσεις ποὺ ὑπῆρχαν στὴν πρόσοψη τοῦ ναοῦ…

41 Ὁ βασιλιὰς Ἀντίοχος … διέταξε νὰ γίνουν ὅλοι οἱ λαοὶ ἕνας

42 καὶ νὰ ἐγκαταλείψουν ὁ καθένας ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς δικούς του νόμους.

44 Ὁ βασιλιὰς ἔστειλε ἐπίσης ἐπιστολὲς μὲ ἀγγελιοφόρους στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ στὶς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ διέταζε τοὺς Ἰσραηλίτες νὰ υἱοθετήσουν ξενόφερτα ἔθιμα στὴ χώρα.

45 Ἀπαγόρευσε τὴν προσφορὰ τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ κάθε ἄλλης θυσίας καὶ σπονδῆς στὸ ναό. Ἐπέτρεψε τὴ βεβήλωση τῶν Σαββάτων καὶ τῶν ἑορτῶν

48 Τοὺς ἀπαγόρευσε νὰ κάνουν περιτομὴ στὰ παιδιά τους

49 ἀπαίτησε νὰ ξεχάσουν τὸ Νόμο καὶ νὰ ἀλλάξουν ὅλα τὰ ἔθιμά τους.

50 Ὅποιος δὲν θὰ συμμορφωνόταν μὲ τὴ διαταγὴ τοῦ βασιλιᾶ θὰ ἐτιμωρεῖτο μὲ θάνατο.

56 Ἐπίσης, ὅσα βιβλία τοῦ νόμου βρῆκαν, τὰ ἔσχισαν καὶ τὰ ἔκαψαν.

57 Ἂν κάποιος εἶχε ἕνα βιβλίο τοῦ νόμου ἢ τηροῦσε τὸ νόμο, αὐτὸν τὸν σκότωναν, σύμφωνα μὲ τὴ διαταγὴ τοῦ βασιλιᾶ.

58 Αὐτὰ λοιπὸν ἔκαναν οἱ ἀξιωματοῦχοι κάθε μήνα μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ εἶχαν, στοὺς πιστοὺς Ἰσραηλίτες, ποὺ τοὺς ἀνακάλυπταν σ’ ὅλες τὶς πόλεις.

Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ, στ΄

1 Μετὰ ἀπὸ λίγον καιρὸ ὁ βασιλιὰς Ἀντίοχος ἔστειλε στὴν Ἱερουσαλὴμ ἕναν Ἀθηναῖο γέροντα γιὰ ν’ ἀναγκάσει τοὺς Ἰουδαίους νὰ ἐγκαταλείψουν τοὺς νόμους τοῦ Θεοῦ.

2 Ἐπίσης, εἶχε σκοπὸ νὰ βεβηλώσει καὶ τὸ ναὸ στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ νὰ τὸν μετονομάσει σὲ ναὸ τοῦ Ὀλυμπίου Διός. Ἐπίσης τὸ ναὸ στὸ ὅρος Γαριζὶν ἤθελε νὰ τὸν μετονομάσει σὲ ναὸ τοῦ Διός, προστάτη τῶν ξένων.

6 Κανεὶς δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ τηρεῖ τὴν ἀργία τοῦ Σαββάτου ἢ τὶς πατροπαράδοτες γιορτὲς οὔτε κἂν νὰ ὁμολογεῖ πὼς εἶναι Ἰουδαῖος.

7 …Κι ὅταν γιορτάζονταν τὰ Διονύσια, συμμετεῖχαν ὑποχρεωτικὰ στὴν πομπὴ πρὸς τιμὴν τοῦ Διόνυσου κρατώντας κισσοὺς στὰ χέρια.

8 Ἐπίσης μὲ σύσταση τοῦ Πτολεμαίου διατάχθηκαν οἱ γειτονικὲς ἑλληνικὲς πόλεις νὰ ὑποχρεώνουν τοὺς Ἰουδαίους νὰ τηροῦν τὰ ἔθιμα τῶν Ἐθνικῶν καὶ νὰ τρῶνε ἀπὸ τὶς θυσίες τους.

9 Ἐπίσης, διατάχθηκαν νὰ σκοτώνουν ὅσους Ἰουδαίους δὲν θὰ ἦταν πρόθυμοι νὰ υἱοθετήσουν τὰ ἑλληνικὰ ἔθιμα.

10 Δυὸ γυναῖκες ποὺ ἀνακαλύφθηκαν νὰ ἔχουν κάνει περιτομὴ στὰ παιδιά τους, διαπομπεύθηκαν στὴν πόλη μὲ τὰ βρέφη κρεμασμένα στὰ στήθη τους καὶ τέλος τὶς γκρέμισαν ἀπὸ τὸ τεῖχος.

11 Κάποιους ἄλλους, ποὺ εἶχαν καταφύγει ὁμαδικὰ στὶς γύρω σπηλιὲς γιὰ νὰ γιορτάσουν κρυφὰ τὸ Σάββατο, τοὺς κατήγγειλαν στὸ Φίλιππο καὶ τοὺς ἔκαψαν ὅλους μαζί.

 

Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ, ζ΄

1 Μιὰ ἄλλη φορά, συνελήφθησαν ἑφτὰ ἀδέρφια μαζὶ μὲ τὴ μητέρα τους καὶ πιέζονταν ἀπὸ τὸ βασιλιὰ μὲ μαστιγώσεις καὶ χτυπήματα νὰ φᾶνε χοιρινὰ κρέατα, ἀπαγορευμένα ἀπὸ τὸ νόμο μας.

3 … ὁ βασιλιὰς διέταξε νὰ πυρακτώσουν τηγάνια καὶ καζάνια.

4 Ὅταν αὐτὰ πυρακτώθηκαν, διέταξε ἀμέσως νὰ κόψουν μπροστὰ στὴ μάνα του καὶ στὰ ἕξι ἀδέρφια του τὴ γλώσσα αὐτοῦ ποὺ ἀντιμίλησε. Ἀκόμη διέταξε νὰ τοῦ βγάλουν τὸ δέρμα τοῦ κεφαλιοῦ του καὶ νὰ τοῦ κόψουν τὰ ἄκρα.

5 Ὅταν τὸν ἀχρήστεψαν ἐντελῶς, ὁ βασιλιὰς διέταξε νὰ τὸν ὁδηγήσουν ζωντανὸ ἀκόμα στὴ φωτιὰ καὶ νὰ τὸν τηγανίσουν.

7 … οἱ στρατιῶτες ἔφεραν τὸν δεύτερο γιὰ νὰ τὸν ἐμπαίξουν. Τοῦ ξερίζωσαν τὸ δέρμα τοῦ κεφαλιοῦ του μαζὶ μὲ τὸ τρίχωμα, καὶ τὸν ρωτοῦσαν: «Θὰ φᾶς ἢ ὄχι πρὶν σὲ βασανίσουμε σὲ κάθε μέλος τοῦ σώματός σου;»

 

Γ΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ, β΄

28 [ὁ Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ διέταξε] …νὰ καταγραφοῦν ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι σὲ καταλόγους καὶ νὰ γίνουν δοῦλοι. Καὶ ὅσοι ἀντιδροῦν, νὰ συλλαμβάνονται μὲ τὴ βία καὶ νὰ ἐκτελοῦνται

29 Αὐτοὶ ποὺ θὰ ἀπογράφονται, θὰ σημαδεύονται στὸ σῶμα τους μὲ πυρακτωμένο σίδερο καὶ μὲ τὸ σῆμα τοῦ θεοῦ Διόνυσου, δηλαδὴ ἕνα φύλλο κισσοῦ…

 

Αὐτὸς εἶναι ὁ πλουραλιστικός, οἰκουμενικὸς παγανιστικὸς ἑλληνιστικὸς Ἑλληνισμός, γιὰ τὸν κοσμοπολιτισμὸ καὶ τὴν ἀνεκτικότητα τοῦ ὁποίου φουσκώνουν τὰ νεοελληνικὰ στήθη μέχρι νὰ σκάσουν. Κι ὅμως, τὸ βιβλίο τῶν Μακκαβαίων δὲν εἶναι ἐγγενῶς ἀνθελληνικό. Στρέφεται κατὰ ὄχι τῶν Ἑλλήνων γενικά, μὰ κατὰ τῶν Ἑλλήνων ποὺ καταπίεζαν τοὺς Ἑβραίους. Στὸ Α΄ Μακκαβαίων ιβ΄, οἱ ἀρχαῖοι Σπαρτιάτες χαρακτηρίζονται ὡς ἀδέρφια τῶν Ἰουδαίων. Ἐνδιαφέρων εἶναι ὁ στίχος 19 κ.ἑ.:

19 Τὸ ἀντίγραφο τῆς ἐπιστολῆς ποὺ εἶχαν [οἱ Σπαρτιάτες] στείλει στὸν [ἰουδαῖο ἀρχιερέα] Ὀνία εἶναι τὸ ἑξῆς.

20 «Ὁ Ἄρειος, βασιλιὰς τῶν Σπαρτιατῶν, στέλνει χαιρετισμοὺς στὸν ἀρχιερέα Ὀνία

21 Βρέθηκε γραμμένο γιὰ τοὺς Σπαρτιάτες καὶ τοὺς Ἰουδαίους ὅτι εἶναι ἀδελφοὶ λαοὶ καὶ ὅτι κατάγονται καὶ οἱ δύο λαοὶ ἀπὸ τὸν Ἀβραάμ.

22 Ἐμεῖς σᾶς ἀπαντοῦμε ὅτι […] τὰ δικά μας εἶναι δικά σας […]».

Δὲν ἔχει σημασία, φυσικά, ἂν ὅλα αὐτὰ ἀληθεύουν, ἀλλὰ ὅτι οἱ «ἀνθέλληνες» Ἰουδαῖοι δὲν ἦταν γενικὰ ἀνθέλληνες, κι ὅτι διαμαρτύρονταν μόνο κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Συρίας καὶ τῆς Αἰγύπτου, ποὺ τοὺς καταπίεζαν στὸν τόπο τους. Φυσικά, ἄλλο τὸ βάρος τῶν ἑλληνιστικῶν γιγάντων κι ἄλλο τῆς Λακεδαιμονίας.

Advertisements
This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, Αρχαιότητα, Εβραίοι, θρησκεία and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Ὁ ἰουδαϊκὸς «ἀνθελληνισμός»

  1. Ο/Η Αλάστωρ λέει:

    Κατά τη γνώμη μου τα βιβλία της Π.Δ. καλό θα ήταν να τα προσεγγίζουμε με εξαιρετική προσοχή όταν θέλουμε να αντλήσουμε απ’ αυτά ιστορικές πληροφορίες ή τουλάχιστον να παρουσιάζουμε τα γεγονότα πιο ολοκληρωμένα για να μπορέσουν να κρίνουν καλύτερα και αντικειμενικότερα και οι μη γνωρίζοντες. π.χ. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα γεγονότα που προκάλεσαν την επανάσταση των Μακκαβαίων δεν οφείλονται στη θρησκευτική μισαλλοδοξία του Αντιόχου ή των «παγανιστών» γενικότερα, αλλά ουσιαστικά ήταν αποτέλεσμα της εμφύλιας διαμάχης που είχε τότε ξεσπάσει μεταξύ των ορθόδοξων και εξελληνισμένων Ιουδαίων. Τα τηγάνια και τα καζάνια, και να είναι αληθινά, δεν εξηγούν την ουσία. Παρομοίως, αστεία μου φαίνεται οποιαδήποτε κατηγορία κατά των Πτολεμαίων για θρησκευτικό φανατισμό.
    Παρεμπιπτόντως, και εγώ δεν πιστεύω ότι η Π.Δ. είναι ανθελληνική. Οι περισσότερες αναφορές στους Έλληνες είναι ουδέτερες αλλά υπάρχουν και θετικές ακόμα (αν θυμάμαι καλά στον Ησαΐα).

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Χρονογραφίες λέει:

    Καλημέρα. Ἀδιαμφισβήτητα ὁ ἀλεξανδρινὸς Ἑλληνισμὸς ἀσκοῦσε ἕλξη. Ἀναπόφευκτα, καὶ στοὺς Ἑβραίους. Ἀκόμη ὅμως κι ἂν γίνει ἀναφορὰ στὸν ἑβραϊκὸ ἐμφύλιο μεταξὺ ἑλληνοφρόνων καὶ ἰουδαιοφρόνων, πάλι δὲν ἀλλάζει ἡ γενικότερη διαπίστωση, τῆς θρησκευτικῆς βίαιης παρέμβασης -κι ὄχι μόνο ἐπιρροῆς- ἐκ μέρους τῶν ἑλληνιστικῶν ἡγεμόνων μὲ σκοπὸ τὴν ἐξάλειψη τῆς ἰουδαϊκῆς θρησκείας. Τὰ ἀρχαῖα καὶ μεταγενέστερα βασανιστήρια εἶναι γνωστὰ ἀπὸ τὸν Σιμόπουλο, μπορεῖ νὰ ἀκούγονται ὑπερβολικὰ τὰ τηγανίσματα, ἀλλὰ ὅσο κι ἂν ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, πιθανὸν δὲν θὰ ἀπέχουν πολύ. Στὴν προκωνσταντίνεια ρωμαϊκὴ Ἀλεξάνδρεια οἱ διενέξεις Ἑλλήνων-Ἰουδαίων εἶναι γνωστές.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s