Χριστιανικὴ χορτοφαγία

…Ἡ χορτοφαγία, λοιπὸν ὁρίζεται ὡς ἡ τροφὴ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου. Ἡ κρεοφαγία πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση του, δηλ. στὴν πρωτοκοινωνία, δὲν ἀναφέρεται οὔτε ἐμμέσως. Πρώτη ἀναφορὰ ἔχουμε μετὰ τὸν κατακλυσμό, ἡ ὁποία σχετίζεται μὲ τὴ μεταπτωτικὴ κοινωνία τῶν ἀνθρώπων, στοὺς ὁποίους ἐπιτρέπεται ρητὰ ὄχι μόνο ἡ κατανάλωση χόρτου ἀλλὰ καὶ κρέατος [Γένεσις 9.3] Συνεπῶς, ὁ ἄνθρωπος, ὄντας κατ’ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ χορτοφάγος στὴν ἀρχή, δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα, χρώμενος τῆς κυριαρχικῆς του ἐξουσίας πάνω στὰ ζῶα, νὰ τὰ φονεύει γιὰ νὰ διατρέφεται ἀπ’ αὐτὰ ἢ γιὰ ἄλλους λόγους. Ἐπιθυμία του ἦταν νὰ χρησιμοποιεῖ ὡς τροφή του μόνο φυσικοὺς σπόρους καὶ καρπούς. Τὸ αὐτὸ ἴσχυε καὶ γιὰ τὰ ζῶα, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβουλεύονται τὸ ἕνα τὴ ζωὴ τοῦ ἄλλου. Ἔτσι ἄνθρωποι καὶ ζῶα μποροῦσαν νὰ συνυπάρξουν ἁρμονικὰ καὶ νὰ συμβιώνουν εἰρηνικά, χωρὶς ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων νὰ κινδυνεύει ἀπὸ τὸ ζωικό τους περιβάλλον καὶ ἡ ζωὴ τῶν ζώων ν’ ἀπειλεῖται ἀπὸ τὸν ἀλληλοσπαραγμό τους. Ἀπ’ αὐτὰ φαίνεται ὅτι τὸ πρῶτο στάδιο τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου –ὅταν τὰ πάντα στὴ δημιουργία ἦταν «καλὰ λίαν»– συνιστοῦσε μιὰ κατάσταση εἰρήνης καὶ ἁρμονίας στὸ ζωικὸ βασίλειο, ποὺ τὴν ἀντικατέστησε ὁ παράδεισος. […]

Κατ’ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἄνθρωπος, ἔτσι καὶ τὰ ζῶα θὰ λαμβάνουν τὴν τροφή τους ἀπὸ τὸ φυτικὸ βασίλειο. Θὰ διατρέφονται μὲ «χόρτον χλωρόν», μὲ τρυφερὸ χορτάρι τῆς γῆς, μὲ πρασινάδα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι καὶ τὰ ζῶα, σύμφωνα μὲ τὴ δημιουργικὴ ἐπιθυμία τοῦ Θεοῦ, ἔπρεπε στὴν ἀρχὴ νὰ περιορίζονται μόνο στὴ χορτοφαγία, ἄσχετα ἂν ἀργότερα στράφηκαν καὶ στὴν κρεοφαγία κατασπαράσσοντας τὸ ἕνα τὸ ἄλλο. Τὸ γεγονὸς πάντως ὅτι δὲν ὑπῆρξαν σαρκοβόρα ζῶα στὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας μαρτυρεῖται ἀπὸ σχετικὲς ἐσχατολογικὲς ἀναφορές, οἱ ὁποῖες ἐμφανίζουν τὴ μεσσιανικὴ ἐποχὴ ἀπαλλαγμένη ἀπὸ φόνους καὶ σαρκοφαγία ἀκόμη καὶ στὸ ζωικὸ βασίλειο. Ἀφοῦ, τότε, ἀκόμη καὶ τὰ σαρκοφάγα ζῶα θὰ γίνουν φυτοφάγα, ἥμερα δὲ καὶ ἄγρια θὰ βόσκουν ἀπὸ κοινοῦ καὶ εἰρηνικά (Ἡσαΐας 65.25). Αὐτὴ ἡ κατάσταση τῆς εἰρήνεις καὶ τῆς ἁρμονίας τοῦ ζωικοῦ κόσμου –κατάσταση τὴν ὁποία ὁ Δημιουργὸς διακήρυξε ὡς «καλὴ λίαν»– χαρακτηρίζει τὴν πρώτη φάση τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου. Ἀπ’ αὐτὰ ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι ἡ ἐπιβουλὴ καὶ ἡ ἀφαίρεση τῆς ζωῆς ὄχι μόνο τοῦ ἑνὸς ζώου ἀπὸ τὸ ἄλλο ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ αἱμοβόρα ζῶα, δὲν ἦταν ἀρχικὰ νόμος τῆς φύσεως, οὔτε βεβαίως θεῖος θεσμὸς βασισμένος στὴ δημιουργία καθ’ αὐτήν. Ἦταν μιὰ κατάσταση, ποὺ εἰσῆλθε στὸν κόσμο παράλληλα μὲ τὸ θάνατο, τὸν ὁποῖο ἐπέφερε ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων καὶ ἐπεβλήθη στὴ φύση διὰ μέσου τῆς κατάρας τῆς ἁμαρτίας.

Σ. Ε. Καλαντζάκης, «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεός». Ἑρμηνευτικὴ ἀνάλυση τῶν περὶ δημιουργίας διηγήσεων τῆς Γενέσεως, Θεσσαλονίκη 2001, σσ. 300 – 303.

28india-facebookjumbo

Μπορεῖ κάποιος νὰ ἐκλάβει τὶς ἀπόψεις τῶν βήγκαν ὡς ἕνα μεῖγμα εἰσαγόμενου Ἰνδουϊσμοῦ καὶ χριστιανικῆς αἵρεσης. Ἰνδουισμοῦ εἰσαγόμενου χάρη στὴν γενιὰ τοῦ ’60 – ’70 (ποὺ ἀκόμη κι ὅταν πεθάνει, τὸ κακὸ ποὺ ἔκανε θὰ μείνει ἀνεξίτηλο ἀφοῦ αὐτὴ θὰ ἔχει δολοφονήσει τὸν εὐρωπαϊκὸ πολιτισμό): Δὲν τοὺς κάλυπτε ὑπαρξιακὰ – φιλοσοφικὰ ὁ δυτικὸς πολιτισμὸς καὶ ὁ δυτικοχριστιανισμός, καὶ τοὺς κάλυψε ἡ χώρα μὲ τὶς κάστες, τὴν αὐτοεκμηδένιση, τὶς τερατόμορφες θεότητες καὶ τὸ κάψιμο συζύγων στὴν πυρά. Χριστιανικῆς αἵρεσης; ὅπως τὸν 4ο αἰ. ἔλεγαν διάφοροι ὀρθόδοξοι συγγραφεῖς, καὶ οἱ αἱρετικοὶ νηστεύουν ἢ ἀσκοῦν τὴν παρθενία κ.ο.κ., ἀλλὰ ἡ ἀσκητικότητα αὐτὴ τῶν αἱρετικῶν δὲν ἄξιζε τίποτε γιατὶ ἐκκινοῦσε ἀπὸ λάθος ἀφετηρία καὶ συλλογιστική. Ξέρουμε ὅτι κι οἱ σημερινοὶ μοναχοὶ δὲν τρῶν κρέας, ὅμως δὲν εἶναι τὸ ἴδιο μὲ ἕναν βήγκαν ἀφοῦ ἡ ἴδια διατροφικὴ συνήθεια ξεκινᾶ ἀπὸ τελείως ἀντίθετες κοσμοθεωρήσεις. Ἐπιπλέον, ἡ χριστιανικὴ παραδείσια κατάσταση ὄχι μόνο ἔχει σαφὴ ἱστορικὸ προσδιορισμὸ καὶ χρονικὰ ὅρια (εἶναι μόνο προπτωτική, δηλαδὴ ὄχι μεταπτωτική), ἀλλὰ ἀφοροῦσε ὄχι μόνο τὸν ἄνθρωπο ἀλλὰ καὶ τὰ ζῶα. Ὅπως οἱ ἀριστεριστὲς καταργοῦν ἢ εἰσαγάγουν διάφορα πράγματα καὶ θεσμοὺς χωρὶς νὰ ἔχει ἐπέλθει ἡ ἐπανάσταση καὶ ἡ ἀταξικὴ κοινωνία ποὺ εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ νὰ ὑπάρξουν καὶ νὰ ἔχουν νόημα αὐτά (δηλαδή, κοροϊδεύουν τὸν ἑαυτό τους καὶ παραποιοῦν τὸ πολιτικὸ πρόγραμμα ποὺ υἱοθετοῦν), ἔτσι καὶ οἱ βήγκαν ὑποστηρίζουν μιὰ διαστρέβλωση τῆς χριστιανικῆς παραδείσιας κατάστασης, ἀφοῦ προφανῶς ἀπὸ τὴ μιά, γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τὴν πραγματοποιοῦν σὲ μεταπτωτικὲς συνθῆκες κι ἀπὸ τὴν ἄλλη δὲν θὰ καταφέρουν ποτὲ τὰ σαρκοβόρα ζῶα νὰ μὴν τρῶνε κρέας ἄλλων ζώων.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, θρησκεία, κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s