ἡ πολιτισμικὴ διχοτόμηση τῆς Εὐρώπης

pf-10-29-18_east-west_-00-03

Ὁ παραπάνω χάρτης σημαίνει γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἴτε τὴν τζάμπα ψωροπερηφάνεια εἴτε τὴ δημιουργία (ἢ καλύτερα: τὴν διατήρηση) τῶν συνθηκῶν γιὰ μελέτη τῆς ἑλληνικῆς κουλτούρας καὶ γιὰ νὰ ζήσει κανεὶς σύμφωνα μὲ αὐτήν.

pf-10-29-18_east-west_-00-06

Ὁ παραπάνω χάρτης σημαίνει, συνυπολογίζοντας τὸ γεγονὸς τῆς φυγῆς στὴν Δύση τῶν (κυρίως) ἀλλο-πολιτισμικῶν Ἑλλήνων, ὅτι στὴν μελλοντικὴ Ἑλλάδα θὰ κυριαρχήσει μιὰ γενιὰ ἀρνητικὰ διακείμενη πρὸς τὴ νοοτροπία τῶν γονιῶν της. Τῆς γενιᾶς τοῦ ’70 καὶ ’80, ἡ ὁποία ἔτσι κι ἀλλιῶς πολιτικολογώντας γέννησε -συγκριτικά- λίγα παιδιὰ καὶ κάποτε θὰ μᾶς ἀφήσει.

pf-10-29-18_east-west_-00-00

Ὁ παραπάνω χάρτης δείχνει ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν ἔχουν ψευδαισθήσεις γιὰ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τοὺς ἄκακους πρόσφυγες, ὅπως οἱ Δυτικοί. Βλέπε καὶ τὸ 7% τῶν Ἀρμενίων.

Κατὰ τὰ ἄλλα, «ὑπάρχει ἑνιαῖος εὐρωπαϊκὸς πολιτισμός». Καλύτερα θὰ ἦταν νὰ ποῦμε ὅτι ἐὰν ὑπῆρξε ποτὲ ἑνιαῖος εὐρωπαϊκὸς πολιτισμός, τότε ἐκεῖνοι ποὺ ἀποκόπηκαν ἀπὸ αὐτὸν εἶναι οἱ Δυτικοὶ Εὐρωπαῖοι. Αὐτὸ θὰ γινόταν ὁλοφάνερο, λ.χ. ἂν βλέπαμε τί ἴσχυε πρὶν ἀπὸ 40 χρόνια σὲ ὅλη τὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο γιὰ τὰ ἴδια ζητήματα. Δυστυχῶς, ὅπως μιὰ δημοκρατία δὲν μπορεῖ νὰ λειτουργήσει σὲ μιὰ χώρα ὅπου μόνο οἱ μισοὶ πολίτες τὴ θεωροῦν ὡς τὸ σωστὸ πολίτευμα, ἔτσι καὶ ἡ «Εὐρώπη» δὲν μπορεῖ νὰ γλιτώσει ὅταν οἱ μισοὶ Εὐρωπαῖοι ὑποστηρίζουν τὴν πολιτισμικὴ καὶ δημογραφικὴ αὐτοκτονία τους.

Μπορεῖ κάποιος νὰ καταχαρεῖ μὲ τὶς παραπάνω πληροφορίες γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἢ νὰ λυπηθεῖ πολύ. Γοῦστα εἶναι αὐτά. Αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖο δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ διαφωνήσει εἶναι ἡ διαπίστωση ὅτι οἱ Δυτικοὶ εἶναι ἀντιφατικοί. Γιὰ παράδειγμα, οἱ Ἱσπανοὶ ἔχουν χαμηλὴ αὐτοεκτίμηση (20%), καὶ ἀντιφατικὰ ὑποστηρίζουν τόσο τὴν ἐγκατάσταση ἰσλαμικῶν πληθυσμῶν (74%) ὅσο καὶ τὸν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων (93%), στὸν ὁποῖο προφανῶς ἀντιτίθενται οἱ  Μουσουλμάνοι «πρόσφυγες». Κάποια στιγμή, ἡ ἀντίφαση αὐτὴ θὰ φτάσει σὲ ὁριακὰ σημεῖα, ὅταν οἱ Δυτικοὶ θὰ κατανοήσουν πὼς οἱ «συγγενεῖς τους Μουσουλμάνοι» εἶναι ὑπὲρ τῆς θανατικῆς ποινῆς γιὰ τοὺς ὁμοφυλόφιλους, ὑπὲρ τῆς Σαρίας κ.ἄ. τέτοια. Τότε, θὰ εἶναι ἀργά, ὅμως, γιατὶ στὴν ἱσπανικὴ καὶ γενικὰ δυτικὴ κοινωνία θὰ ὑπάρχει ἕνα 15-30% (καὶ μιὰ γενιὰ μετά, 40-50%) τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖο ἀμετακίνητα θὰ ὑποστηρίζει (καὶ θὰ ἐπιβάλλει) τὶς παραπάνω ἀντιλήψεις. Εἶναι θετικὸ τουλάχιστον ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν υἱοθετοῦν αὐτὴ τὴν ἀντιφατικὴ στάση τῶν Δυτικῶν.

Εἰδικὰ γιὰ τὴν τρίτη εἰκόνα, σημειώνεται:

not every country in Europe neatly falls into this pattern. For example, in the Baltic states of Latvia and Estonia, the vast majority of people say being Christian (specifically Lutheran) is not important to their national identity. Still, relatively few express willingness to accept Muslims as family members or neighbors.

Δηλαδή, δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως ὁ Χριστιανισμὸς ἡ αἰτία τῆς ἀποστροφῆς γιὰ τὸ θρησκευτικὸ – πολιτισμικὸ πρότυπο τοῦ Ἰσλὰμ καὶ τῶν Ἀράβων.

 

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, πολυπολιτισμός, σεξουαλικότητα, Δυτικοί, Ελλάδα, Ισλάμ, κοινωνία and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s