μητέρα ασθενή

Γράφει στὸν τίτλο ἄρθρου της ἡ μονοτονικὴ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ὅτι ἔπεσε ταβάνι στὸ νοσοκομεῖο Νίκαιας καὶ τραυμάτισε «μητέρα ασθενή». Κι ἀναρωτιέται καθένας ποὺ διαβάζει μόνο τὸν τίτλο (καὶ δὲν μπαίνει στὸν κόπο νὰ ἀνοίξει τὸν δεσμό), ἐὰν ὁ τραυματισμὸς ἀφοροῦσε «μητέρα ἀσθενῆ» (μὲ περισπωμένη), δηλαδὴ τὴ μητέρα ἑνὸς ἀσθενῆ ἢ ἂν ἀφοροῦσε «μητέρα ἀσθενή» (μὲ βαρεία), δηλαδὴ μητέρα ἡ ὁποία ἀσθενοῦσε.  Μπορεῖ, φυσικά, τὸ «μητέρα ασθενή» νὰ ἀκούγεται λίγο πιὸ πεπαλαιωμένο ἀπὸ τὸ «ασθενή μητέρα», ὡστόσο χρησιμοποιεῖται ἀκόμη, π.χ. ὅπως θὰ μποροῦσε νὰ χρησιμοποιεῖται τὸ «μητέρα διερχόμενη» μὲ τὸ ἐπίθετο δεύτερο.

Μόνο ἕνας τρόπος ὑπάρχει νὰ γίνει ἡ φράση σαφὴς ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσουμε τὸ μισητὸ φασιστικὸ πολυτονικό: Νὰ χρησιμοποιήσουμε τὴν καθαρεύουσα, καὶ νὰ γράψουμε «μητέρα ασθενούς», δηλαδὴ τὴ «μητέρα τοῦ / ἑνὸς ἀσθενῆ». Ἡ καθαρεύουσα, ἀσφαλῶς μιὰ φτιαχτὴ γλώσσα, ὄχι σπάνια ἦταν σαφέστερη νοηματικὰ ἀπὸ τὴν ἕτερη φτιαχτὴ μορφὴ γραπτοῦ λόγου, τὴ Δημοτικὴ τοῦ Τριανταφυλλίδη (καὶ ἄλλων δημοτικιστῶν). Φτιαχτὴ ἡ δημοτική, δημιούργημα λογίων κλεισμένων στὰ γραφεῖα τους;; ἀλίμονο, ἱεροσυλία. Ἀλλά, ἔτσι εἶναι. Στὸ χωριό μου (καί, φαντάζομαι, σὲ πολλὰ ἄλλα) ἔλεγαν χλιάρι κι ὄχι κουτάλι, λαβωματιὰ κι ὄχι τραῦμα.  Ἔτσι, οἱ δῆθεν φίλοι τοῦ δῆθεν «λαοῦ» (τῶν Ἀθηναίων) πρέπει νὰ χρησιμοποιήσουν εἴτε δημοτικὴ καὶ πολυτονικὸ εἴτε καθαρεύουσα.

This entry was posted in Ελλάδα, γλώσσα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s