Ἡ δεύτερη ζωή…

29 θεουργοί, «τεχνολόγοι» («χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα«; Αὐτοί) καὶ φιλόσοφοι τῆς Ἀρχαιότητας ποὺ ὑποστήριζαν ὅτι ὑπάρχει μετενσάρκωση τὴν περιέγραφαν ὡς τιμωρία κι ὄχι ὡς ἐπιθυμητὴ μορφὴ ἀθανασίας τοῦ ἀνθρώπου. Ὡς κάτι ἀρνητικό, κάτι κακό. Ἀλλὰ μὲ τὴν παρερμηνεία ποὺ δέρνει ἀλύπητα τὴν σημερινὴ ἐποχή, ἡ μετενσάρκωση θεωρεῖται κάτι θετικό, ὡς θετικὴ ἐναλλακτικὴ διέξοδος διαφυγῆς ἀπὸ ἐπίφοβες ἀναστάσεις τῆς σάρκας καὶ ἀπὸ ἀθεϊστικὰ-μηδενιστικὰ βρωμερὰ πτώματα. Τί νὰ γίνει… Ὅποιος ἀναρωτιέται τί νὰ ἦταν στὴν προηγούμενη ζωή του, θὰ τοῦ πῶ τί θὰ εἶναι στὴν ἑπόμενη: κολασμένος, χά χά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Λευτέρης Παπαδόπουλος διαβεβαιώνει ὅτι χάρη στὴν πλατωνικὴ ἀνάμνηση τῆς ψυχῆς ἡ μετενσαρκωμένη σὲ νέο κορμὶ ψυχὴ δὲν θὰ ξαναγαπήσει (δὲν θὰ ξανακάνει τὴν ἴδια βλακεία), κι ἔτσι ὅταν κάποτε πεθάνει καὶ τὸ νέο κορμί, ἡ ψυχὴ θὰ πετάξει ἐλεύθερη πρὸς τὸν κόσμο τῶν Ἰδεῶν. Ὁ Θεὸς τῶν στίχων εἶναι -προφανῶς- τὸ νεοπλατωνικὸ Ἕν, δὲ γίνεται ἀλλιῶς. Ἑρμηνεύει ἡ δημιουργὸς τόσων ἄπειρων μικρῶν Νεφέλων (τὸ ὄνομα τῆς γιαγιᾶς δὲν ἦταν τρέντυ, κατὰ τοὺς γονεῖς), Χαρούλα Ἀλεξίου. Ἐγὼ πάντως εἶμαι νιτσεϊκός, καὶ θὰ ξαναγαπήσω. Γιὰ μιὰ αἰώνια ἐπιστροφὴ ζοῦμε, ρέ:

 

Advertisements
This entry was posted in τυχαίο, φιλοσοφίες, μουσική and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s