τρὰς τβ

SKYLADIKO01

Στὰ κανάλια, σκυλάδικα-ρόκ· ἕνας ἄλλοτινὸς «ἀστέρας» σκυλὰς ἔχει γίνει διπλάσιος, καὶ τὸν λυπᾶσαι μὴν σκάσει ἄξαφνα. Λουλούδια, λέηζερ καὶ πολὺ πάθος, ρέει τὸ σεκλέτι. Στὸ κρατικὸ κανάλι, παίζουν μουσικὲς παραδοσιακὲς μόνο ἀπὸ τρία γνωστὰ μέρη τοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού, ὅπως φαίνεται, ἔχουν τὰ «μέσα» καὶ τὸ λόμπινγκ ὥστε νὰ ἀποκλείουν παντελῶς ὅλους τοὺς λοιπούς (τὰ 7/10). Μετά, ρεμπέτικα, καὶ δῶσ’ του μάγκικη κούραση. Ὡστόσο, δὲν κατανοῶ τὸν διανοουμενίστικο οἶκτο γιὰ τὴ σκυλάδικη κουλτούρα ὡς κατώτερη. Κατώτερη τίνος; Τοῦ ρόκ, μὲ τὶς φράγκικες καψοῦρες (μπαλάντες); σὲ τί διαφέρει ἀπὸ τὸ σκυλάδικο, στὰ λιγότερα καὶ ὀρθολογικότερα κλάματα; Ἢ τοῦ κλοουνίστικου ντάρκ-μέταλ μὲ τοὺς πχιοτικοὺς στίχους του; (Ἄλλο ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἡ πχιότητα δὲν τραγουδιέται οὔτε ἀκούγεται λόγῳ τῆς καφρίλας τῆς συνοδεύουσας «μελωδίας».) Τὸν ἀπέραντο πολιτιστικὸ οἶκτο μας, λοιπόν, καὶ στοὺς ψαγμένους καὶ στοὺς πολλούς. Στὸν Ὕστερο, τελευταῖο, Ἑλληνισμό, μόνη σημερινὴ παρηγοριὰ εἶναι ὅτι εἶναι τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε ἄλλα πράγματα, προτάσεις καὶ καταστάσεις. Ἂν ἀρκεῖ γιὰ παρηγοριά, στὸν ὕστερο ἑλληνισμό.

This entry was posted in παλιά και νέα θεότητα, τέχνη, Ελλάδα, κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s