Καβάφης, ἰσχύς

Τί ἀπαίσιο πράγμα αὐτὲς ἡ νέες φιλοσοφικὲς ἰδέες τῆς σκληρότητος, τοῦ σωστοῦ τῆς ὑπερισχύσεως τοῦ δυνατοῦ, τοῦ τάχα ἐξυγιαντικοῦ εργου τῆς πάλης τῆς ἐξαλείφουσας τοὺς μικροὺς καὶ ἀσθεντικοὺς κτλ. κτλ. Ἀφοῦ πρέπει νὰ ζήσουμε ἐν κοινωνίᾳ, ἀφοῦ ὁ πολιτισμὸς ἀπορρέει ἀπὸ αὐτό, ἀφοῦ δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου κατορθώσαμε καὶ ἀντισταθήκαμε στὲς δυσχερέστατες βιωτικὲς περιστάσεις ποὺθ περιστοίχισαν τὰ πρῶτα τὴν ἀνθρωπότητα –τί θὰ ποῦν αὐτὰ τὰ τρελλὰ τῆς σκληρότητος, τῆς ὑπερισχύσεως κτλ. Ἂν στ’ ἀλήθεια τὰ πραγματοποιούσαμε, θὰ βλέπαμε ὅτι μᾶς φέρουν ὁλοταχῶς / ταχύτερον στὴν ἐκμηδένισι. Ἕνας δυνατὸς θὰ καταστρέψει ἐμμέσως ἢ ἀμέσως δὲκα ἀδυνάτους· ἀλλὰ θὰ βρεθεῖ κ’ ἕνας δυνατότερος νὰ φάγει αὐτόνα· ἐδῶ· ἕνας ἄλλος δέκα ἀδυνάτους ἐκεῖ, καὶ οὕτω καθεξῆς. Δὲν θὰ μείνουν παρὰ δυνατοί. Ἐξ αὐτῶν θὰ εἶναι μερικοὶ λιγότερο δυνατοί. Αὐτοί –σὰν ξεχασθοῦν ἢ ἐκλείψουν οἱ ἀδύνατοι οἱ πρίν– θὰ εἶναι οἱ ἀδύνατοι· θὰ πρέπει νὰ καταστραφοῦν κι αὐτοί. Ὡς ποὺ νὰ μείνει μονάχος του ὁ δυνατότερο, ἢ οἱ ὀλίγοι ἰσοδύναμοι. Ἀλλὰ πῶς θὰ ζήσουν, ἔτσι; Οἱ ἀδύνατοι. Ὄχι ἡ σκληρότης· ἀλλὰ ἡ Ἐπιείκια, ἡ Λύπη, ἡ Παραχώρησις, ἡ Καλοσύνη (αὐτά, βέβαια, συνετῶς, χωρὶς ὑπερβολές) εἶναι καὶ ἡ Δύναμις καὶ ἡ σοφία

10.9.1910

Γ. Π. Σαββίδης, Μικρὰ Καβαφικά, τ. 2,  σ. 123

Advertisements
This entry was posted in φιλοσοφίες and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s