collegium

Κάθε ἀντίφαση, ἀπὸ τὴ φύση της, ἀφορᾶ πράγματα, καταστάσεις, ἐνέργειες καὶ ἰδέες ποὺ βρίσκονται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο. Διαφορετικά, δὲν εἶναι ἀντίφαση ἀλλὰ διαφορετικὲς ὄψεις τῆς πραγματικότητας, σὲ διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ἡ Παπαρήγα δὲν ἀντιφάσκει ὅταν πάει τὰ παιδιά της στὸ ἀμερικανικὸ κολλέγιο, γιατὶ ἀκόμη καὶ ὁ κομμουνιστὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ζήσει –μέχρι τὴν ὑποτιθέμενη ἔλευση τῆς Ἐπανάστασης– ὅπως μπορεῖ καλύτερα ἀρκεῖ νὰ μὴν εἶναι π.χ. ἐκμεταλλευτής, βιομήχανος κ.λπ. Δὲν ἀποσοβεῖ τὴν Ἐπανάσταση ἡ ἐγγραφὴ στὸ ἰδιωτικὸ σχολεῖο οὔτε τὴν κάνει πιθανότερη ἡ ἐγγραφὴ στὸ δημόσιο σχολεῖο. Οὔτε εἶναι ἀντικομμουνιστικὸ τὸ νὰ ἀγοράσεις μὲ τὸ μισθό σου διαλεχτὸ ψωμὶ γιὰ τὰ παιδιά σου -τὴ στιγμὴ ποὺ γνωρίζεις γιὰ τὴν «ἄγρια καπιταλιστικὴ ἐκμετάλλευση τῶν ἐργαζομένων» στὰ ἀρτοπωλεῖα καὶ τὰ σουπερμάρκετ. Ἦταν μεταμοντέρνος ὁ Λένιν μὲ τὸ σκοινὶ τοῦ καπιταλισμοῦ τὸ ὁποῖο θὰ ἀγόραζε καὶ ὑποτίθεται θὰ τὸν ἔπνιγε; Γιατὶ κι αὐτὸ τὸ σκοινὶ στὸ κάτω-κάτω κατασκευάστηκε ἀπὸ ἕνα καπιταλιστικὸ κατάστημα ποὺ χρησιμοποιοῦσε τὴ μισθωτὴ ἐργασία (ὅπως τὸ κολλέγιο), ἄρα κανονικὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μεταχειριστεῖ γιὰ ἅγιους σκοποὺς ἕνα ἐργαλεῖο φτειαγμένο ἀπὸ αἷμα προλετάριον καὶ τὰ λοιπά κ.τ.λ.

Μπορεῖς ἀντιθέτως νὰ διαπιστώσεις ἀντίφαση στὸ γεγονὸς ὅτι τὸ κόμμα τῆς Παπαρήγα ἀπέλυσε τοὺς ἐργαζόμενούς του, ἕνα κόμμα ποὺ ὑπερασπίζεται τοὺς ἐργαζόμενους -γιατὶ ἁπλούστατα τότε ἔχεις νὰ κάνεις μὲ κομμουνιστὲς ἐργοδότες. Ὄχι μὲ τὸ κολλέγιο ὅμως. Οὔτε μὲ τὰ πέτ, οὔτε μὲ τὰ nike, οὔτε μὲ τὶς γκόμενες οὔτε μὲ τὰ μπάνια στὴν Λεπτοκαρυά, τὰ καζίνο στὴ Γευγελῆ καὶ τὸν τουρισμὸ τῶν Τούρκων στὴ Θεσσαλονίκη φτειάχνεις ἀντιφάσεις. Γιατὶ εἶναι σὲ ἄλλο ἐπίπεδο καὶ γι’ αὐτὸ δὲν πειράζουν.

Ἄλλωστε, οἱ φιλελέδες ποὺ χρησιμοποιοῦσαν τὸ μεταμοντέρνο ἐπιχείρημα τῆς Παπαρήγας, δὲν ἔγιναν πατριῶτες. Ἐντάξει, μπορεῖ νὰ κάνουν τὴν καρδιά τους πέτρα μὲ τὰ ψευτοπατριωτικὰ τοῦ Κυριάκου, ἀλλὰ δὲν εἶναι λογικῶς ὑποχρεωτικὸ νὰ τοὺς πιστέψω.

Μεταμοντέρνο δὲν εἶναι νὰ εἶσαι Χριστιανὸς καὶ νὰ βλέπεις μπάλα. Εἶναι νὰ εἶσαι Χριστιανὸς τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ πιστεύεις στὴ μετενσάρκωση. Εἶναι νὰ εἶσαι ΠΑΟΚ καὶ νὰ πανηγυρίζεις μὲ τὸν Ὀλυμπιακό. Μὴν τὰ χαρακτηρίζουμε ὅλα μεταμοντέρνα, ἂς μᾶς μείνει καὶ κάτι νὰ τὸ χαρακτηρίσουμε διαφορετικά.

Οὔτε εἶναι δὰ καὶ ἕνα αἴτημα ἀπόλυτης λύσης (ὅλων τῶν προβλημάτων) τὸ νὰ λὲς ὅτι, εἴτε εἶσαι χοντρὸς εἴτε φανατικὸς ταβλαδόρος εἴτε τρῶς προϊόντα ἐκμετάλλευσης τῆς ὑπεραξίας, δὲν μπορεῖς νὰ συναινέσεις σὲ μακεδονικὴ γλώσσα καὶ ἰθαγένεια ἢ ἐθνότητα. Δὲν ἀπαιτεῖ νὰ ἔχεις χιλιάδες ἱστορικούς, γιὰ νὰ τὸ ζητήσουν, καὶ δὲν εἶναι μεταμοντερνιὰ οὔτε ἀντίφαση τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ξέρουν πότε ἔγινε ἡ μάχη τῆς Πύδνας καὶ πότε ἀρρώστησε ὁ Βουκεφάλας. Πότε ἦταν τέτοιες, δηλαδή, οἱ κοινωνίες, γιὰ νὰ ἔχουν δικαίωμα πολιτικῆς ἀρέσκειας καὶ ἀπαρέσκειας;

Δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε Δονατιστές, οὔτε Καθαροί. Γιατὶ καταντᾶ σὰν ἐκεῖνο τὸ ψυχολογικό (ψυχολογία, ἡ νέα θρησκεία), «Κανεὶς δὲν εἶναι ἀθῶος». Αἴ, ὄχι, δὲν εἴμαστε ὅλοι ἔνοχοι (τὸ ἴδιο, τουλάχιστον).

Advertisements
This entry was posted in φιλοσοφίες, κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s