Θὰ πολεμούσατε γιὰ τὴ χώρα σας;

nk1uzja3wvby

2

3

Παρατηρήσεις:

1. Δυστυχῶς, τὸ κείμενο δὲν προσδιορίζει ἐὰν ὁ πόλεμος θὰ εἶναι ἐπιθετικός (ὅπως κι ἂν αὐτὸ νοεῖται) ἢ ἀμυντικός (ὅπως κι ἂν αὐτὸ νοεῖται). Ἔτσι, οἱ «φιλειρηνιστὲς» (ὅσοι βάζουν τὴν εἰρήνη πάνω ἀπὸ τὴν πατρίδα) πιθανὸν νὰ ἀπάντησαν στανικῶς ἀρνητικά. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, χάνονται οἱ ἐνδιαφέρουσες λεπτομέρειες, καὶ δὲν φαίνεται ἐὰν οἱ πολίτες μιᾶς χώρας υἱοθετοῦν τὴν ἀρχή right or wrong it’s my country ἢ θὰ τὸ σκεφτοῦν ἂν εἶναι δίκαιος ἢ ἔστω ἀμυντικός (δὲν συμπίπτουν οἱ ἔννοιες αὐτές) ὁ πόλεμος.

2. Ἡ δυτικὴ Εὐρώπη καὶ εἰδικὰ οἱ ἡττημένοι τοῦ Β’ Π.Π. (γενικότερα, ὁ Ἄξονας) δὲν θέλουν νὰ πολεμήσουν μὲ τίποτε. Ἀντίθετα, ἡ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη πάλι δὲν θέλει νὰ πολεμήσει ἀλλὰ ἔχει διπλάσια ποσοστὰ σὲ σχέση μὲ τὴν Δυτική. Δυστυχῶς, γιὰ τὴν Κεντρικὴ Εὐρώπη δὲν ὑπάρχει πλήρης εἰκόνα.

3. Χῶρες ποὺ γιὰ τὸν α ἢ β λόγο ἐνεπλάκησαν σὲ πολέμους τοὺς ὁποίους οἱ ἴδιες θεωροῦν δίκαιους καὶ ἀμυντικούς (Φιλανδία, Τουρκία, Βιετνάμ), εἶναι ἐξαιρετικὰ φιλοπάτριδες. Ἀντενδείξεις: Πολωνία (47%), ποὺ δέχτηκε διπλὴ ἐπίθεση στὸν Β’ Π.Π. Αὐτὸ ἐξηγεῖται πιθανὰ εἴτε ὡς διαλυτικὴ ἐπίδραση τοῦ κομμουνισμοῦ σὲ μιὰ χριστιανικὴ κοινωνία, καθὼς καὶ τῆς ρωσικῆς κατοχῆς, εἴτε ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀνελέητης φτώχειας εἴτε ὡς ἀπόδειξη ὅτι ὅλες οἱ κοινωνίες ἔχουν ἕνα ὅριο ἀντοχῆς σὲ πολλαπλὰ δεινά (Γερμανοὶ καὶ Ρῶσοι) μετὰ τὸ ὁποῖο κλατάρουν καὶ πλέουν ἀκυβέρνητες. Ἄλλωστε, ἡ Πολωνία ἔχασε, ἐνῶ οἱ τρεῖς πρῶτες χῶρες νίκησαν.

4. Ἡ Ἑλλάδα ἐμπίπτει στὴν κατηγορία τοῦ Εὐαγγελίου: Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμο, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής: Ὑπερηφάνεια γιὰ τὸν ἀνώτερο πολιτισμό, ἀλλὰ ὅσοι προτίθενται νὰ τὸν ὑπερασπιστοῦν εἶναι ποσοστιαῖα λιγότεροι. Νὰ ὑπῆρχε καὶ προσευχή, γιὰ νὰ γλίτωνε τὸν πειρασμό -συμπληρώνω βάσει τοῦ ἴδιου εὐαγγελικοῦ χωρίου. Δὲν εἶναι «μεταμοντέρνο», εἶναι διαχρονικὴ ἀνθρώπινη κατάσταση, ἡ ἀντίφαση εἶναι στοιχειῶδες γνώρισμα τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας, εἶναι ἑλληνικὸς ἀτομικισμός, στὰ ὁποῖα φαινόμενα προστίθενται 52 ἐκφυλιστικὰ χρόνια χούντας καὶ Ἀριστερᾶς.

Υ.Γ. Ἐννοεῖται: Ἡ Ἑλλάδα «μπορεῖ» νὰ κάνει μόνο ἀμυντικὸ πόλεμο -ὑπὸ τὴν ἔννοια ὅτι ἐὰν ἔκανε ἐπιθετικὸ πόλεμο στὴν ΠΓΔΜ ἢ τὴ Β. Ἤπειρο, θὰ νικοῦσε βεβαίως ἀλλὰ δὲν θὰ τὴ γλίτωνε ὅπως ἡ Τουρκία στὴν Κύπρο ἐπὶ 45 χρόνια. Συνεπῶς, ὅλοι ξέρουν ὅτι τὸ «θὰ πολεμούσατε γιὰ τὴν Ἑλλάδα» ἔχει χαρακτήρα ξεκάθαρο, ἀμυντικοῦ πολέμου. Συνεπῶς, αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ 89% καὶ 54%: Ἄνθρωποι εἴτε χαμηλῆς νοημοσύνης (συνεπῶς, δὲν φταῖν) ποὺ πιστεύουν στὴν παντοδυναμία τῆς κουλτούρας τους -ἄρα, δὲν χρειάζεται κἂν νὰ πολεμήσουν γιατὶ ἡ κουλτούρα τους θὰ πολεμήσει ἡ ἴδια μόνη της τὸν ἐχθρικὸ στρατό. Εἴτε κουτοπόνηροι δεξιοφιλελεύθεροι, ποὺ γιὰ κομματικοὺς λόγους (ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ διπλοῦ τους μίσους πρὸς Ἕλληνες ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἀριστερούς) θέλουν ἀντιαριστερὲς ἐθνικιστικὲς ἰδέες, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι θὰ τὸ σκάσουν ἀπὸ τὴ χώρα παρέα μὲ τοὺς συνειδητὰ ἀπάτριδες Ἀριστερούς, ὅταν ἀκουστεῖ τὸ μπάμ. Τὸ (100-54=) 46% εἶναι ἀπάτριδες (συνειδητοί, π.χ. Ἀριστεροί, ἢ ἡμισυνειδητοὶ κουτοπόνηροι π.χ. φιλελεύθεροι ποὺ ἐγκωμιάζουν τὴ φυγὴ τῶν νέων ἐπιστημόνων καὶ ταυτοχρόνως κλείνουν γιὰ κομματικοὺς λόγους τὸ μάτι σὲ διάφορα «ἐθνικόφρονα» συνθήματα) εἴτε συνειδητῶς παράσιτα χωρὶς ἀντιεθνικὴ ἢ ἐθνικὴ ἰδεολογία. Τὸ 35% ἀπὸ τὸ 46% εἶναι ἕνας συνδυασμὸς τῶν δυὸ παραπάνω.

5. Τὰ χριστιανικὰ Βαλκάνια εἶναι ἀκόμη πιὸ ἀξιοθρήνητα. Κι ἐδῶ μπορεῖ κάποιος νὰ κάνει λόγο γιὰ τὰ ἴδια αἴτια μὲ ἐκεῖνα τῆς Πολωνίας (βλ. 3). Δυστυχῶς, ἔχουμε μόνο τὸ 58% καὶ τὸ 55% τῶν τουρκαλβανῶν τοῦ Κοσόβου καὶ τῶν τουρκοβογόμιλων τῆς Βοσνίας, γιὰ νὰ φανταστοῦμε τὸ ἀλβανικὸ ποσοστό.

6. Ἡ θεωρία ὅτι ἡ καλοπέραση ὁδηγεῖ σὲ ἀπροθυμία γιὰ πόλεμο δὲν ἰσχύει πάντοτε, ἀλλὰ μόνο σὲ γενικὲς γραμμές. Ἡ Δύση εἶναι ἡ λιγότερο πατριωτική, ἡ Δυτικὴ Ἀσία ὅμως εἶναι περισσότερο φιλοπόλεμη ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ παρ’ ὅλο ποὺ ἔχει σχετικὰ καλύτερο βιοτικὸ ἐπίπεδο ἀπὸ τὶς στοιβαγμένες κι ἐξαθλιωμένες ἀνατολικὲς ἀσιατικὲς μυρμηγκιές. Ἡ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη ἔχει ἴδια ποσοστὰ μὲ τὴν Λατινικὴ Ἀμερική, ἀλλὰ τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῆς πρώτης καὶ οἱ συνθῆκες εἶναι καλύτερα αὐτῶν τῆς δεύτερης. (Τρίτη εἰκόνα, δεξιά.)

7. Τὸ Ἰσλὰμ εἶναι τὸ πιὸ φιλοπόλεμο καὶ παράλληλα οἱ Βορειοαφρικανοὶ καὶ Μεσανατολίτες εἶναι οἱ πιὸ φιλοπόλεμοι. Ἐὰν ἔλειπε ἔστω μία ἀπὸ τὶς δύο συνθῆκες, ἐὰν δηλαδὴ οἱ Νοτιο-Ἀνατολικοὶ σὲ μᾶς λαοὶ δὲν ἦταν Μουσουλμάνοι ἢ ἐὰν τὸ Ἰσλὰμ δὲν ἦταν φιλοπόλεμο,τότε δὲν θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶς περιμένει ἡ σκληρότερη μάχη γιὰ ἐπιβίωση ἀπὸ τὸν 7ο μ.Χ. αἰώνα -ἴσως καὶ σκληρότερη ἀπὸ τὶς ἀτέλειωτες περσικὲς καὶ ἀραβικὲς εἰσβολὲς μεταξὺ 602-719. Μάταια ψάχνω γιὰ νεοελληνικὲς προσωπικότητες ἀντάξιες μὲ τὶς τοτινὲς βυζαντινὲς προσωπικότητες, πνευματικὲς καὶ πολιτικές. Ὅτι μᾶς περιμένει ἕνας ἀπέραντος πόλεμος (εἰρηνικὸς ἢ μή), εἶναι τὸ μόνο σίγουρο.

8. Θρησκεῖες. Ἀνατρέπεται σὲ μιὰ εἰκόνα ὅλη ἡ προπαγάνδα τῶν «Ἐξωτιστῶν» καὶ τῶν «Τριτοκοσμιστῶν», πληρωμένων καὶ ἀρνησίμισθων. Γιατὶ οἱ Χριστιανοὶ ἔκαναν, ἔκαναν, ξαναματαέκαναν πολέμους -αἴ, κάποτε σταμάτησαν νὰ λαχταροῦν τὸν πόλεμο. Ἐνῶ, ἀντίθετα, οἱ Μουσουλμάνοι ἔκαναν, ἔκαναν, ξαναέκαναν πολέμους κι ὅμως ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι οἱ πιὸ φιλοπόλεμοι. Πιὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι οἱ, ὅπως τοὺς διαφημίζουν, ἐξαιτίας τῆς ἀπουσίας μονοθεϊσμοῦ ἀπελευθερωμένοι ἀπὸ ψυχώσεις ἐπικράτησης καὶ κυριαρχίας, Βουδδιστὲς καὶ Ἰνδουιστὲς εἶναι πιὸ φανατικοὶ ὑπὲρ τῶν πατρίδων τους, ἀκόμη κι ἀπὸ ἄθεους. Θυμᾶστε ἐκείνη τὴν προπαγάνδα τῶν ἑλλήνων στρατευμένων ἄθεων, ὅτι ὁ ἄθεος δὲν θὰ σκοτώσει γιὰ κανέναν, ἐνῶ ὁ θρῆσκος θὰ σκοτώσει;; Παρὰ τὴν προπαγάνδα, οἱ ἄθεοι εἶναι πιὸ πρόθυμοι νὰ σκοτώσουν (δίκαια ἢ καὶ ἄδικα) κι ὄχι οἱ «ταλιμπὰν Χριστιανοί». Μπορῶ νὰ δεχτῶ ὅτι σημαντικὸ ἢ μεγάλο τμῆμα τῆς δυτικοχριστιανικῆς φιλειρηνικότητας ὀφείλεται στὸ ὅτι ἡ Δύση τρώει ἀπὸ τὴ λεηλασία τῶν ἄλλων περιοχῶν τῆς γῆς, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἔχει πλέον λόγο νὰ πολεμήσει. Ὅμως, εἶναι ἐντυπωσιακὸ ὅτι ὁ «Ἰουδαιο-Χριστιανισμὸς» εἶναι ἡ λιγότερο πολεμοχαρὴς θρησκεία, ἀκόμη καὶ σὲ σχέση μὲ τοὺς ἄθεους. Ἄλλωστε, καὶ τὸ Βυζάντιο, ὅταν ἦταν στὶς δόξες του, πιὸ πλούσιο καὶ πιὸ πολιτισμένο (σὰν τὴ σημερινὴ Δύση), ἦταν ἐπίσης φιλειρηνικό: προτιμοῦσε τὴ διπλωματία καὶ οἱ πολίτες του δὲν ὁπλοφοροῦσαν. Ἄρα, ἡ παραπάνω ὑλιστικὴ ἐξήγηση τῆς σημερινῆς χριστιανικῆς φιλειρηνικότητας ἔχει κενά, δὲν κατανοεῖ ὅτι οἱ Χριστιανοὶ δὲν εἶναι ἄνθρωποι τοῦ πολέμου χάριν τοῦ πολέμου.  Ὅτι πολεμοῦν, καὶ μάλιστα πολὺ καλά, ὅταν τὸ θέλουν, ἀλλὰ δὲν ἔχουν πολιτισμικὸ ἰδεῶδες τους τὸν πολεμιστή-ἅρπαγα. Ἀκόμη κι ἂν κατακτοῦν (καὶ κατακτοῦν πολὺ καλά), τὸ πρότυπο τῆς θρησκείας τους ἔρχεται σὲ σύγκρουση μὲ τὸν πολεμιστὴ-κατακτητή.

Πηγή

This entry was posted in πολυπολιτισμός, Δυτικοί, Ελλάδα, Ισλάμ, Τούρκοι, θρησκεία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s