21 Φεβρουαρίου 1913

Ὅλες οἱ καπετάνισσες τῶν καπεταναραίων

ὅλες πάησαν προσκύνησαν,

ὅλες πάησαν, παιδιά μ’, προσκύνησαν.

 

Ὅλες πάησαν προσκύνησαν, ὡρὲ στ’ Ἀλὴ πασὰ τὴν πόρτα,

κι αὐτὴ ἡ Λένη τοῦ Μπότσαρη,

κι αὐτὴ ἡ Λένη, παιδιά μ’, τοῦ Μπότσαρη

 

Ὡρὲ κι αὐτὴ ἡ Λένη τοῦ Μπότσαρη δὲν πάει νὰ προσκυνήσει.

Δὲν προσκυνῶ Ἀλὴ πασά,

δὲν προσκυνῶ, παιδιά μ’, Ἀλὴ πασά.

 

Ὡρὲ Λένη μ’, γιατί δὲν προσκυνᾶς, γιατί δὲν καμαρώνεις;

Δὲν εἶμαι νύφη νὰ προσκυνῶ,

δὲν εἶμαι νύφη, παιδιά μ’,  νὰ προσκυνῶ.

 

Ἐγὼ εἶμ’ ἡ Λένη τοῦ Μπότσαρη, ἡ ἀδερφὴ τοῦ Μάρκου,

σέρνω τουφέκι ντιμισκί, πιστόλες ἀσημένιες,

σέρνω τὰ βόλια στὴν ποδιὰ καὶ τὸ σπαθὶ στὸ στόμα.

 

 

Advertisements
This entry was posted in μουσική and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s