ἀγάλματα ἀλεξανδρινά

Ο Μεγαλέξαντρος του γλύπτη Παππά, που τοποθετήθηκε σήμερα στη λεωφόρο Αμαλίας, είναι τυπικό δείγμα μιας ντεκαφεϊνέ γλυπτικής, μνημειακής μόνο κατ’ όνομα. Μιας γλυπτικής χωρίς «γωνίες», πραγματικές και μεταφορικές, που έχει συλληφθεί αμυντικά, με το φόβο μήπως προσβάλει το κυρίαρχο εκθηλυσμένο πνεύμα της εποχής μας. Ουδέτερης και σχηματοποιημένης, που προσπαθεί να κρύψει την ιδεολογική πλαδαρότητα της πίσω από το μανδύα ενός δήθεν ανθρωπιστικού κλασικισμού. Ένας Μεγαλέξαντρος άοπλος και πασιφιστής, χωρίς καμιά επιθετική οπλική εξάρτυση, σαν κομψευάμενος νεανίας που πήγε χαλαρή βολτούλα με το πόνυ του. Κανένα ξίφος, κανένα δόρυ, καμιά ασπίδα: ένας στρατηλάτης από τα Lidl. […] Υπάρχει όμως και ο μέσος δρόμος, αν δεν μας αρέσει ο νιτσεϊκός μυώδης υπεράνθρωπος: ο Αλέξανδρος του Ευάγγελου Μουστάκα στην παραλία της Θεσσαλονίκης είναι μια ισορροπημένη σύνθεση, που αποδίδει δικαιοσύνη στον πολεμικό δυναμισμό του στρατηλάτη χωρίς να αποστέργει τις πάγιες «ανθρωπιστικές» ποιότητες του μέτρου και της προσήνειας. […]

Πηγή

Τὸ ἄλογο δὲν εἶναι ἁπλὰ πόνυ: Εἶναι πιὸ ἀφύσικο κι ἀπὸ παιδικὸ πλαστικὸ ἀλογάκι μικροῦ μεγέθους.

malex_img_93402b-2bcopy

Ἀφήνω τὰ περὶ σπαθιῶν. Θὰ μποροῦσε νὰ κρατᾶ κάτι ἄλλο, ὄχι σπαθί. Ὅπως στὴν Ἀλεξάνδρεια, μιὰ Νίκη:

befba80b012c90d5a0a337f72e65f344

Ἀλλὰ ὅταν δὲν κρατᾶ τίποτα, μπορεῖ νὰ εἶναι πρωτότυπο (γιὰ ἥρωα καὶ πολεμιστή), δὲν παύει ὅμως νὰ δημιουργεῖ μιὰ αἴσθηση ἠλίθιας ἀμηχανίας. Πιὸ ἠλίθια κι ἀπὸ τὸ ἂν κρατοῦσε κομπολόι ἢ κινητό. Ἄσε ποὺ τὸ δεξί του χέρι μοιάζει σὰν νὰ κρατοῦσε σπαθὶ ἀλλὰ τὸ ξέχασε στὸ παλάτι. Ἀκόμη πιὸ γελοῖο. Τὸ νὰ μὴν ἔχεις νὰ κάνεις τίποτε μὲ τὰ χέρια σου καὶ νὰ κρέμονται δὲν δείχνει σοβαρότητα, πόσο μᾶλλον ἡγετικὴ νοοτροπία.

Ἔχει ἀπέραντο δίκαιο τὸ κείμενο γιὰ τὴν αἰσθητικὴ τοῦ Ἀλέξανδρου τῆς Θεσσαλονίκης: Τὸ ἄγαλμα τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι χωρὶς τὰ χιτλερικὰ ἢ τὰ σοβιετικὰ ἀφύσικα μπράτσα, χωρὶς ὅμως καὶ τὸ κενὸ νοήματος τῆς Μεταπολίτευσης. Τὸ ἄγαλμα τῆς Ἀθήνας θὰ μποροῦσε νὰ ἀπεικονίζει τὴ δειλία ὅλων (χουντικῶν, δημοκρατῶν, ἀριστερῶν) τὸ 1974.

This entry was posted in τέχνη and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to ἀγάλματα ἀλεξανδρινά

  1. Ο/Η coerdia λέει:

    Εμένα πάντως, ως πρώην κάτοικο, (και σε κάθε περίπτωση ως γέννημα) της Αθήνας, μου αρέσει το άγαλμα, όσο το βλέπω αν και δεν ξέρω πώς φαίνεται στο σημείο. Μου δίνει την εντύπωση ότι αν ρωτήσει κάποιον τι θέλει να του δώσει κι εκείνος του απαντήσει » να μη μου κρύβεις τον ήλιο» θα του δώσει το χέρι του. Καλημέρα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s