Δὲν θέλουμε θλιμμένους στὸ Μάη μας

Τὸ πῶς μιὰ λαϊκὴ μέρα χαρᾶς καὶ ἕνα σύμβολο τῆς ἀναγέννησης τῆς φύσης κατάντησε στὸ ἀντίθετό της, πένθιμη «μέρα Μαγιοῦ μοῦ μίσεψες καὶ τώρα ἐσβήστης» καὶ σφιχτὲς γροθιὲς καὶ «μίσος ταξικό» καὶ δόντια ποὺ τρίζουν, εἶναι κάτι ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ διδάσκεται στὰ σχολεῖα ὡς παράδειγμα πολιτισμικοῦ παρασιτισμοῦ. Λὲς καὶ δὲν ὑπῆρχαν ἄλλες ἡμέρες γιὰ νὰ μνημονεύει ἡ Ἀριστερὰ ἐργατικοὺς ἀγῶνες καὶ αἵματα καὶ σκοτωμούς. Ἔπρεπε καὶ νὰ ἀναποδογυρίσουν τὸ νόημα συμβόλων τὰ ὁποῖα στὸ κάτω-κάτω ὑπάρχουν ἐδῶ καὶ χιλιετίες, πρὸ καὶ ἀσχέτως Χριστοῦ. Ὥστε νὰ μένουν στὴ λαϊκὴ μνήμη οἱ ἀγῶνες τῆς Ἀριστερᾶς παραμερίζοντας τὸ ἀρχικὸ νόημα τῆς ἡμέρας. Βεβαίως, δὲν χάλασα ἐγὼ τὸ ἐργατικὸ κίνημα, μόνο του χάλασε.

Advertisements
This entry was posted in παράδοση, Αριστερά and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s