«Μάλθους και Μαθουσάλας»

Ὑπάρχουν ἄτεκνοι πατριῶτες, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄτεκνοι μὴ πατριῶτες ποὺ κοροϊδεύουν τοὺς πολύτεκνους. Εἶναι συνεπεῖς, βέβαια. Πιὸ ἀστεῖο εἶναι νὰ διαβάζει κάποιος τὴν ἄποψη:

Στα μεσαιωνικά χρόνια κανένας διοικητής δεν είχε πρόβλημα να δεχθεί στην επικράτειά του αλλογλώσους,εξωτικούς, ακομη και αλλόφρονες!

Ἀμέσως, ἔρχεται κατὰ νοῦ τοῦ καθενὸς τὸ γραικώσας τοῦ Βασίλειου Μακεδόνα. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀναγκαστικὲς μετοικεσίες Σλάβων στὴ Μικρασία καὶ Ἑλλήνων στὴ Μακεδονία μὲ σκοπὸ τὸν ἐξελληνισμὸ τῶν πρώτων καὶ τὴ διάσπαση τῶν σλαβικῶν μαζῶν στὴ χερσόνησο τοῦ Αἵμου. Ὅπως καὶ οἱ ἐποικισμοὶ στὴν Κρήτη συνοδευόμενοι ἀπὸ ὑποχρεωτικὸ ἐκχριστιανισμὸ τῶν ἐξισλαμισθέντων καὶ τῶν Ἀράβων τῆς Κρήτης. Μόνο «ἀλλόφρονες» δὲν ἀνέχτηκαν στὴν Κρήτη οἱ Βυζαντινοί, καὶ μόνο ἀλλόφρονες Παυλικιανοὺς δὲν ἀνέχτηκαν στὰ σύνορα μὲ τοὺς Ἄραβες. Βυζαντινομάθεια δημοτικοῦ, στοιχειώδης.

Ἐπίσης χτυπᾶ στὸ μάτι ὅτι ὁ ἀρθρογράφος δὲν διακρίνει ἢ ἀποσιωπᾶ τὴ διαφορὰ μεταξὺ μιᾶς ἐπίσημα πολυπολιτισμικῆς χώρας ὅπου ὅλοι οἱ πολιτισμοὶ εἶναι ἴσοι καὶ κανεὶς δὲν κυριαρχεῖ ἐπὶ τῶν ἄλλων, καὶ τῶν Μακεδόνων ἢ τῶν Ὀθωμανῶν, ποὺ «ἐπέβαλαν» τὴ γλώσσα τους (ἀπόδειξη, τὰ τουρκο-νεοελληνικὰ τοῦ 1821) καὶ τὸ παιδομάζωμα, καὶ ποὺ ἐπέτρεψαν (οἱ Μακεδόνες) μόνο ἕναν λόγιο πολιτισμό νὰ ἀνθίσει στὶς «κατοικούμενες ἀπὸ Ἰλλυριοὺς ἐποίκους» πόλεις τους: τὸν ἑλληνικὸ-μακεδονικό. Κανεὶς δὲν ξέρει τίποτε γιὰ τὴ γαλατικὴ λογοτεχνία τοῦ μακεδονικοῦ βασιλείου, ὅμως ὁ Εὐριπίδης στὴ Μακεδονία συνέθεσε κάποιες τραγωδίες του.

Οἱ μὴ ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου ἐξελληνίστηκαν ἐπὶ Βυζαντίου ἐπειδὴ ὑπῆρχε ἕνα κράτος ποὺ θεωροῦσε χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τῆς ὕπαρξής του τὴν ἑλληνικότητά του (παιδεία καὶ γλώσσα). Ἀντίθετα, σὲ ἕνα κράτος ὅπου ὅλοι οἱ πολιτισμοί, λαοὶ καὶ γλῶσσες εἶναι καταρχὴν ἰσότιμες, δὲν ὑπάρχει κίνητρο γιὰ κανέναν ἀλλοεθνὴ νὰ ἐξελληνιστεῖ, πόσο μᾶλλον τὴ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία οἱ συνθῆκες ἐπιτρέπουν τὴ διατήρηση τῆς ἐπαφῆς μὲ τὸν πατρῶο (ἀραβικὸ κ.λπ.) πολιτισμό -εἴτε μέσῳ γκέτο εἴτε μὲ τὰ ΜΜΕ. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐγκαθίστανται ἀπὸ τὸ 1991 καὶ μετὰ στὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι οἱ δικοί μας κτίστες καὶ πραματευτάδες ἢ Σαρακατσάνοι ποὺ δούλευαν γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν κάθε χρόνο τὸ καλοκαίρι ἢ τὸ χειμώνα στὶς πατρίδες τους.

Ἔτσι νανουριζόταν ἡ Ἑλλάδα, μὲ κάτι τέτοια ἄρθρα, ὅτι δὲν θὰ μᾶς κατακλύσουν οἱ ξένοι πληθυσμοί. Μὲ τέτοια σαθρὰ ἐπιχειρήματα, «ἱστορικοῦ βάθους», διαπλαθόταν ἡ κοινὴ γνώμη τῶν χορτάτων Ἑλλήνων τοῦ 2000, ὥσπου μιὰ μέρα τὸ 2019 γέμισε ἡ Ροτόντα, τὸ ΑΠΘ καὶ ἡ Ἀριστοτέλους μὲ κακοποιούς, καὶ ἡ πόλη μὲ μαντῆλες. Στὶς ὡραῖες ἐποχὲς ὅπου μόνο ὀξυδερκεῖς μποροῦσαν νὰ διαβλέψουν ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ ξένων μεταναστῶν-ἐργατῶν ὁδηγεῖ σὲ μιὰ κοινωνία μὲ δουλοκτητικὴ νοοτροπία, βαλτώδη, καθὼς καὶ στὴν ἐπίταση τῆς νεανικῆς ἀεργίας, ὁ Θεοδωρίδης ἀντιθέτως ἰσχυριζόταν ὅτι εἴμαστε γραφικοὶ ἀνησυχοῦντες κι ὅτι ὅλα πᾶνε καλά ὅπως ἐπὶ Μακεδόνων. Γιὰ νὰ μὴν ἀποροῦμε, ἔπειτα, πῶς διαπλάθονται οἱ κοινωνίες.

This entry was posted in πολυπολιτισμός, φιλελεύθεροι, Αριστερά, Ελλάδα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s